අලුක්කාල් අස්සේ කෝටි

ඉස්සර නං ඕක කිව්වේ ඔහොම නෙවෙයි. රුපියල් අස්සේ අලුක්කාල් (ගහන්න හදන්න එපා-) කියලයි.

චන්ද්‍රිකා මැතිනිය Rebuilding Sri Lanka ගිණුමට රුපියල් මිලියන 250,00,000/-ක මුදලක් පරිත්‍යාග කරන වෙලාවේ තමයි ඒ ෆොටෝ එක අරගෙන තියෙන්නේ.

ඔය කතන්දරේ නිමල් දිසානායකයාගේ හිතට ආවේ ෆොටෝ එකක් දැක්කම. ෆොටෝ එකේ ඉන්නේ හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනියයි, වත්මන් අග්‍රාමාත්‍ය හරිනි අමරසූරිය මැතිනියයි තවත් පිරිසකුයි.

බණ්ඩාරනායක අනුස්මරණ ජාතික පදනම වෙනුවෙන් චන්ද්‍රිකා මැතිනිය Rebuilding Sri Lanka ගිණුමට රුපියල් මිලියන 250,00,000/-ක මුදලක් පරිත්‍යාග කරන වෙලාවේ තමයි ඒ ෆොටෝ එක අරගෙන තියෙන්නේ. ඒ පරිත්‍යාගය  ගැන එක එක්කෙනා එයාලගේ දෘෂ්ටි කෝණවලින් අදහස් පළ කරලා තිබ්බා.

ඒ වගේමයි- විදෙස් රටවලිනුත්; සංවිධානවලිනුත්; විදේශවල සේවය කරන ශ්‍රී ලාංකිකයනුත්; කී-නොකී තව තව උදවියත් ලොකු-පොඩි ආධාර ගොඩක් කරලා. දැනටමත් එකතුව රුපියල් මිලියන 1,893 ඉක්මවලාලු.  

රට ගොඩනැඟීමේ යාන්ත්‍රණය මෙහෙයවන්නට පත්කොට තිබෙන වගකිවයුත්තන් ගැනත්...

අර චන්ද්‍රිකා මැතිනියගේ පරිත්යාගේ ගැන කියැවුණු අදහස්වලින් මගෙ හිතට ආවයි කියමුකො කරුණු කීපයක්.

1. වත්මන් රජයේ ‘හදිසි ආපදා තත්ත්වයෙන් විපතට පත් ජනතාව නඟාසිටුවීම සඳහා වන රජයේ අරමුදල’ පිළිබඳව චන්ද්‍රිකා මැතිනියත් විශ්වාස කරනවා වගෙයි. රට ගොඩනැඟීමේ යාන්ත්‍රණය මෙහෙයවන්නට පත්කොට තිබෙන වගකිවයුත්තන් ගැනත් එතුමිය සෑහීමට පත් වෙන පාටයි.
2. ඒ පරිත්‍යාගය; මිලියන 250,00,000/-ක් කියන්නේ පුංචි පහේ සල්ලියකුත් නෙවෙයිනේ.
(ජන්මෙට වැඩිය පුරුද්ද ලොකු මට තවමත් ඔය මිලියන- බිලියන- ට්‍රිලියන පැටලෙනවා. අපට පුරුදු විදිහට කියනවා නම් මිලියනයක් කියන්නේ කෝටි කීයද? ලක්ෂයට බිංදු පහයි... කෝටියට බිංදු හතයි නේද?)

ඊයේ දවල් ඔතෙනට එනකල් ලිව්වට පස්සේ ලිවීම තාවකාලිකව නැවැත්තුවා.
අපේ මානෙල් නංගිලාගේ ගෙදර යන්න තියෙන නිසා.

වැස්සයි, මානෙල්ගේ වැඩ වැඩිකමයි හින්දා සුමාන දෙකකින්ම එහෙ ගියේ නෑනෙ. මානිට වැඩ වැඩිවෙලා තිබ්බෙත් ගංවතුර සහන වැඩවලට උපරිමෙන්ම උදව් වෙවී උන්නු නිසා. එයාලගෙ පැත්තෙ කට්ටිය ගමෙන් ආධාර එකතු කරලා, දවස් ගණනාවක්ම කෑම උයලා- බත් පාර්සල් කරලා ඔතලත් යැව්වලු.

ඒ විදිහට එහෙ විස්තරයි මෙහෙ විස්තරයි හුවමාරු වුණා සෑහෙන වෙලාවක් තිස්සේ.

“මානෙල්. දැක්කද මන්දාරම් නුවර පොලිසියට චොපර් තුනකින් ගෙනිච්ච ආධාර බෙදුවේ නෑ කියල ගම්මු වගයක් කුලප්පු වෙලා හිටිය හැටි. කවුරු හරි උසි ගන්නල වගෙයි.”
“හිතුවටත් වැඩියෙන් අනුරලට උදව් හම්බ වෙනකොටයි, වැඩ ටික හරියට කෙරෙනකොටයි විරුද්ධකාරයන්ට තරහයි. බොරු ප්‍රචාර යවල හරි වැඩ කඩාකප්පල් කරන්නයි උන්ට ඕනි.” නෙවිල් තරහෙන් කිව්වා. ඒ හාදයා මාලිමාවේ hardcore කෙනෙකුටත් එහා.    

“හැබැයි නෙවිල් අයියේ, මේ වෙලාවේ චන්ද්‍රිකා මැඩම් කෝටි 25ක් දීපු එක නං හරිම ලොකු දෙයක් නේද? මේ ආණ්ඩුව හොරා කන්නේ නෑ කියලා එයත් විශ්වාස කරනවා කියන එකනේ ඒකෙන් පේන්නේ...”

‘රාවය’ පත්තරයත්, ‘චෞර රැජන’ පොතත් කියවා තිබෙන මට නං එතුමියගෙ පරිත්‍යාගය ගැන එච්චර සර්දාවක් පහළ වුණේ නෑ.
‘ඒත්... ඒත්... එහෙමමත් හිතන්න එපා මිනිහෝ. මිනිසුන් 999ක් මරපු අංගුලිමාලටත් මහණ වෙලා රහත් වෙන්නත් ඇහැක් වුණු එකේ...’ හිතට තරවටු කරලා හිත හදා ගත්තාට මොකද... ‘හිත හීලෑ නෑ!’ නෙව...

මොකක් හරි කොස්සක් ඔය පරවුර්ත්තිය අස්සෙ තියෙනවා කියල ‘නිදිගෙ චිත්තයා’ දිගටම කෙඳිරි ගාමින් උන්නේ. හැබැයි ඒ මොකක්ද කියල ටක්කෙටම තේරුම් ගියේ අද උදේ! FB පෝස්ටුවක් දැක්කට පස්සේ.

බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර අනුස්මරණ ශාලාවේ (BMICH) ආදායම් මෙම අරමුදලට බැර වෙයි. සමහර වර්ෂවල BMICH ආයතනයේ වාර්ෂික ආදායම් රුපියල් මිලියන 4000 ඉක්මවා තිබේ.

ආතල් කෝටියයි - අන්න ඒ FB Group එකේ තිබුණු post එකකුයි මං දැක්කේ...

‘බණ්ඩාරනායක අරමුදල කාගේද? ඔබ පුදුම කරන ඇත්ත.....

බණ්ඩාරනායක අරමුදල මගින් ආපදාවෙන් විපතට පත්වූ ජනතාවට සහන සැලසීම සඳහා රු. මිලියන 250 ක් ආධාර ලෙස ලබාදී ඇත.

බණ්ඩාරනායක අරමුදල යනු කුමක්ද?
එය පුද්ගලයකු හෝ පවුලක් සතු අරමුදලක් නොවේ.
එස් ඩබ් ආර් ඩී බණ්ඩාරනායක ජාතික අනුස්මරණ අරමුදල යනු 1975 අංක දෙක පනත මගින් ස්ථාපිත රාජ්‍ය අරමුදලක් වෙයි.

මෙම අරමුදලේ කොපමණ වත්කම් තිබේද?
මෙම අරමුදලේ රුපියල් මිලියන 40,000 ක් (රුපියල් මිලියන හතලිස් දහසක මුල්‍ය වත්කම් ඇත).

ඒ සා විශාල ධනස්කන්ධයක් මේ අරමුදල සතුවන්නේ කෙසේද?
බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර අනුස්මරණ ශාලාවේ (BMICH) ආදායම් මෙම අරමුදලට බැර වෙයි.
සමහර වර්ෂවල BMICH ආයතනයේ වාර්ෂික ආදායම් රුපියල් මිලියන 4000 ඉක්මවා තිබේ.

BMICH පාලනාධිකාරිය
  සභාපති ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපති නිල වශයෙන් පත්වෙයි.
  විපක්ෂ නායක
  අගවිනිසුරු
  විගණකාධිපති
  බණ්ඩාරනායක පවුලේ එක් අයෙකු හෝ දෙදෙනකු

මෙලෙස බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ ආදායම් බැර වෙන බණ්ඩාරනායක අරමුදලේ පාලනාධිකාරිය පහත දැක්වේ.
  ජනාධිපති
  විපක්ෂනායක
  විගණකාධිපති
  බණ්ඩාරනායක පවුලේ කිහිප දෙනකු

එසේ නම් බණ්ඩාරනායක අරමුදල යනු සම්පුර්ණ රජයේ අරමුදලක් වෙයි.
එම අරමුදලේ මුදල් වියදමක් ලෙස කරන්නේ නම් ඊට එහි අධ්‍යක්ෂක මණ්ඩල අනුමැතිය අවශ්‍ය වෙයි.
එසේ නම් මෙම ආපදා ප්‍රදානය ජනාධිපති, විපක්ෂනායක, ඇතුළු එහි අධ්‍යක්ෂක මණ්ඩලයේ තීරණයක් වෙයි.

බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ ඉදිකිරීම් 1973 වසරේ නිමවෙන අතර 1974 වසරේ සිට එහි ආදායම් ඉපයීම ආරම්භ වෙනවා.
එහි ආදායම බැරකිරීම සඳහා 1975 වසරේ මෙම අරමුදල පිහිටුවනු ලබනවා.

වත්මන් රජය වසර 75 ක දේශපාලනයට ශාප කරන නමුත්, රජය සතු බණ්ඩාරනායක අරමුදලේ මුදල් චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක අතින් අගමැතිනිය වෙත ප්‍රදානය කර, එය බණ්ඩාරනායක පවුලේ ආධාරයක් ලෙස හුවා දැක්වෙන්නට ඉඩ හැර ඇති බව පෙනී යනවා.

බණ්ඩාරනායකලා වික්‍රමසිංහලා වගේම වත්මන් රජයත් එකම දේශපාලන කඳවුරක් වන බවටත් පවතින විශ්වාසය ඇත්තක්ද?

මෑතකදී පාර්ලිමේන්තුව මගින් පනතක් සම්මත කර හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ට නිල නිවාස අහිමි කළ මුත් ඉන් ඉවත් කර ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂ පමණි.
චන්ද්‍රිකා, සිරිසේන ඇතුලු ඉතිරි අය තවම එම වරප්‍රසාද අත්විඳින බව පැවසෙනවා. ඒ අනුවද මෙම කණ්ඩායම් තනි කඳවුරක් බවට විශ්වාස කළ හැකියි.'

මනෝජ් විජේසේකරගේ සටහනක් තමයි ‘ආතල් කෝටියයි’ ගෘප් එකේ පළ කරලා තිබ්බේ. එයාගේ අදහස් සේරටම මං වහන්සේ එකඟ නැතත්, (මට හැඟෙන විදිහට මනෝජ් ඉන්නේ එක අන්තයක. ඒකයි!) එව්ව සේරම බැහැර කරන්නෙත් නෑ. තව හොයල බලන්න ඕනි... පෙනෙන විදිහට අරමුදල්- මේ මුදල්- භාරයන්- අරවා මෙව්වා කියන්නේම 'අංජබජල්', ‘අන්විශ්වාසබල් දේවල්’ වගෙයි නෙව...

සහනාධාර එකතු කරන වාහනයක සද්දේ ඇහිලා බැරි-බැරි ගාතේ දුවගෙන ආව...

ඒත් මේ සේරම හුටපට අස්සේ මට මතක් වෙන්නේ ‘අලුක්කාල්’!
සහනාධාර එකතු කරන වාහනයක සද්දේ ඇහිලා බැරි-බැරි ගාතේ දුවගෙන ආව ‘වයසක අම්මා’...

අම්පාරේදී පැනඩෝල් කාඩ් එකක් පරිත්‍යාග කරපු දර විකුණන මාමා...

‘සහනාධාර එකතු කරන පිරිස’ට අම්පාරේදී පැනඩෝල් කාඩ් එකක් පරිත්‍යාග කරපු දර විකුණන මාමා...

ලේත් දන් දීලා එන ගමන් ‘අතේ තියෙන ගණනට පරිප්පු අරගෙන ඇවිත්...

ලේත් දන් දීලා එන ගමන් ‘අතේ තියෙන ගණනට පරිප්පු අරගෙන ඇවිත් පරිත්‍යාග කෙරුව සොහොයුරිය...

වෙලාව අවේලාව නොතකා- අව්ව වැස්ස ගැන නොහිතා- තැන නොතැන නොබලා පිළිසකර වැඩවලට ශ්‍රම දායකත්වය දුන්...

වෙලාව අවේලාව නොතකා- අව්ව වැස්ස ගැන නොහිතා- තැන නොතැන නොබලා පිළිසකර වැඩවලට ශ්‍රම දායකත්වය දුන් උදවිය... එයාලවයි මං ‘අලුක්කාල්’ ගොඩට දැම්මේ.

එහෙම කළේ අලුක්කාලේ වටිනාකම දන්න අලුක්කාල් හිමියෙකු හැටියටයි. ඒ විස්තර මං ලිව්වත් එක්ක ‘ශ්‍රී ලංකා not Vs England - හයවෙනි කොටස’ පෝස්ටුව ලියද්දී.

‘... ඩැඩා දෙවන ලෝක යුද්ධ කාලයේ පළමු වරට ලංකාවට පැමිණ තිබිණි. “As a solder...” කියලා එයා කීවත් වැඩි විස්තරයක් අහගන්නට ඒ දවස්වල මට හිතුණේ නැත. 

Dadaaගේ ඒ ගමනේදී මට නම් අමතක නොවන සිහිවටන කිහිපයක් තෑගි ලැබිණි. 

1941-1942 කාලයේ අච්චු ගැහුණු සතයේ, සත දහයේ, විසිපහේ, පනහේ නෝට්ටුව බැගින්... දසනායක රත්නවතීගෙන්; අපේ ආච්චිගෙන් උරුම වුණු 1929 තඹ සතයත්, 1937 සත භාගයේ; සල්ලියේ කාසියත් ඒවාට තනි රකියි. ඒ ගැන කලින් වතාවකත් කිව්වෙමි. 
නිදිගෙ පංච තන්තරේ දිගටම කියවන, කමෙන්ට්ස් දමන ‘සිරිබිරිස් උන්නැහේ’ කොහේ ඉන්නවාද කියලා මා දැනගෙන හිටියේ නැත. 

සති කිහිපයකට කලින් දවසක උන්නැහේ ‘නිදි’ව හොයාගෙන ආවේය. හැබැහින්ම මාව දැකගන්නටය. කාටද ආඩම්බර? 

ඕස්ට්‍රේලියාවේ හිට එනකොටම උන්නැහේ මට තෑගිත් අරගෙනය ඇවිත් තිබුණේ. ඒවා අතර තිබුණු 1901 සත ¼ හෙවත් අලුක්කාලත් දැන් මගේ එකතුවේය...’

නිමල් දිසානායකයා ඒ විස්තර මේ බ්ලොගයට ලිව්වේ 2020 අවුරුද්දෙය.
ඊටත් අවුරුදු හතරකට කලින් 2016දීය, ඉකොනොමැට්ටා එයාගේ ‘ඉකොනොමැට්ටාගේ සතපහ’ අඩවියට‘රුපියල් අස්සට අලුක්කාල්’ කියන post එක ලියා තියෙන්නේ. අලුක්කාල් ගැන වැඩි විස්තර ලබනු රිසි භවත්හු ඒ පෝස්ට්ස් කියවත්වා!

මේ post එක ලියන්න මගේ හිතට ආවේ- FB එකට සින්න වෙලා ඉන්න රවී වීරසිංහ සහෘදයා ලියා තිබුණු ‘විහිළු නොවන විහිළු’ යෝජනාවක් හින්දා. ඒකත් දිත්වා කුණාටුවයි, වැස්සයි, ගංවතුරයි නිසා සිද්ද වුණු කරදරයක්. රවී ඒ පෙස්සම ඔප්පු කරල තිබ්බෙ FB එකෙන්...

‘අනුර ලොක්කා, ඔහේ ඊයෙ නුවර ආවයි කියල මම දන්නෙ රෑ සිරස ප්‍රවෘත්ති බලනකොට...

දිට්වා සුළි කුණාටුව පල්ලා කලිං දන්නවාං මම නුවර එනව ඔහේ මුණගැහෙන්ට... වෙන දේකට නෙවෙයි පෙස්සමක් බාර දෙන්ට..

සීන් එක මෙහෙමයි ලොක්කා... ඔහේ අර එදා පාර්ලිමේන්තුවෙදි ප්‍රකාසයට පත් කරපු ආපදා සහන පැකේජ් එකට රොම්බ තෑන්ක්ස්... ඒක වෙන්ඩම ඕන දෙයක්... ගංවතුරෙං නායයෑම් වලිං උංහිටිතැං අහිමි වෙලා අනාත වෙලා ඉන්න මිනිස්සුංට ඒක ලොකු හයියක් ජීවිතේ ආයම ගොඩ නඟාගන්ට...

ඒ කියන්නෙ කඩිනමින් පාරවල් හදලා... වතුරයි විදුලියයි දීලා...

හරි, මගේ දුක්ගැනවිල්ල මේකයි... ගංවතුරෙංවත් නායයෑම්වලිංවත් අපිට හානියක් උනේ නෑ... එතකොට ධීවර බෝට්ටුවත් එලවලු වගාවල්වත් අපිට නෑ... ඒ කියන්නෙ අපිට ඔහෙ ඔය දෙඤ්ඤංය කියාපු සල්ලි සත පහක්වත් ලැබෙන්නෙ නෑ... කිසිම අවුලක් නෑ... අපිට හානියක් උනේ නැත්තං ඉතිං සහනාදාර ලැබෙන්ට ඕනෙත් නෑනෙ... සාදාරනයි..යුක්ති සහගතයි... එකඟයි...

ඒත් බොස්, පහුගිය 27 වෙනිද ඉඳං අපිට වතුර නෑ... ඒ කියන්නෙ දැං දවස් නමයක්... ඉතිං පල්ලෙහා තියන ළිඳකිං තමයි මේ ටිකේම වතුර ඇදල නාන්නෙ සහ ලොකු බාජන දෙකකට වතුර පුරෝලා කන්ද උඩහට වතුර අදින්නෙ...

මට දැං හැට දෙකක් ගරු ජනාපෙතිතුමනි... ඒ කියන්නෙ ඉතිං මයෙ කොන්දටත් හැට දෙකයි..ඒ එක්කම ඉතිං උරිස් දෙකටත් හැට දෙකක්ම තමයි... මගෙ වයසම වෙන්ට එපැයි මගෙ අංගෝපාංගවලටත්... නැතුව මොකෝ එව්වා මට පස්සෙ ඉපදුනායැ නේද?

ඉතිං පස්නෙ මේකයි බොස්... දවස් නමයක් තිස්සෙ අර කියපු ළිඳෙං වතුර ඇදලා නාලා සහ ගෙදරට වතුර ඇදලා මයෙ හැටදෙහැවිරිදි කොන්ද සහ උරිස් දෙක වනේ දාලා කෙටුවැහෙ ඇදුං කනවා... රිදෙනවා... වාත විදුරංගෙ හෝ සරුව විසාදිය තෙල් බෝතල් හතර පහක්වත් ගාලා තවන්ඩ වෙන සයිස් එකක් තියෙන්නෙ...

එක්කො වතුර දුන්නට පස්සෙං පහු දිගන ආයුර්වේද ඉස්පිරිතාලෙ ඇඩ්මිට් වෙලා සතියක් විතර බෙහෙත් පොට්ටනිවලිං තවා ගන්නවා... ඉතිං ඔය කොයිකටත් සෑහෙන ගානක් වියදං වෙනව...

මගෙ ආයාචනාව මෙහෙමයි... ඔබතුමාගෙ ආපදා සහන පැකේජ් එකට මෙහෙම එකකුත් ඇතුල් කරන්ට...

🚫 ජලය නොලැබෙන නිවෙස්වලට නෑමට ළිංවලිං ජලය ඇදීමෙන් සහ නිවෙසට ජලය ගෙන ඒමෙන් ආබාධිත තත්වයට පත්වූ උරහිස් සහ කොඳු සඳහා රුපියල් විසිදාහක දීමනාවක්....

පලි - මම බොරුවක් නෙවෙයි කියන්නෙ කියල ඔබතුමාට ඔප්පු කරන්නයි ඔය පින්තූරෙ දැම්මෙ... ඔය මම පල්ලෙහා ඉඳල වතුර ඇදල පුරවන බාජන... කොහොමද නරක නෑ නේද ලොක්කා සෙල්ලම? ඉතිං වයසක කොඳු සහ උරිස් ඉතුරු වෙයිද මං අහන්නෙ...’

රවීලගේ ගෙදර තියෙන්නේ නඟින්න අසීරු පුංචි පහේ කඳු ගැටයක. එහාට ගිහින් තියෙන හින්දා තමයි මට ලේසියෙන්ම ඒ තත්ත්වේ තේරුම් ගන්න පුළුවන්.
රවී එයාගේ බ්ලොගයට ලිපියක් ලියන්නේ කලාතුරකින්.
කට්ටකාඩුවේ ලොකූ ඊටත් හපන්. මේ විපත්තිය හිංදා උන්නැහෙත් ආපහු ලියල- අවුරුදු එකහමාරකට විතර පස්සේ. ‘සූරියකාන්ත මල් සහ ගංජා මිටිය’ තමයි post එකේ මාතෘකාව. මීට යටින් තියෙන කොටස ගත්තේ ඒ පෝස්ටුවෙන්.

මහා විනාශයකට පස්සේ මානසිකව වැටිලා, හතේ හත වැදිලා හිටපු ජනතාවකට මේ සූරියකාන්ත මල් හරි අපූරු ආත්ම ශක්තියක් ගෙනාවා.

‘...1995 දී ජපානයට මහා විනාශයක් ගෙනාපු කෝබේ භූමි කම්පාවෙන් අවුරුදු දහයක් ගතවෙන තැන, තමන් ඒ භූමිකම්පාවෙ අලු මතින් ආපහු නැගිට්ටා කියන එක ලෝකෙට පෙන්නන්ඩ, ආපදා කලමණාකරණයේ වැදගත්කම ලෝකෙට ආයෙත් මතක් කරලා දෙන්ඩ, ඉස්සරහ අවුරුදු දහයට ඒ කියන්නෙ 2005-2015 කාලෙට ලෝකෙ ආපදා කලමණාකරණය ගැන මාර්ගෝපදේශ සපයන්ඩ පුලුවන් විදිහේ සමුළුවක් ජපානෙ විනාශ වෙච්ච නගරෙදිම පවත්වන්ඩ තමයි ඒ ඉල්ලීම උනේ.
ඒක හරියට ගමේ චන්ඩියෙක් තමන්ට අභියෝග කරපු බලවතෙක්ගෙ ගෙදර මිදුලටම ගිහිං චැලෙන්ජ් කරනවා වගේ වැඩක්. පුලුවන් නං වරෙන් ෆේස් ටු ෆේස්!! හැංගිලා ගහන්ඩ ඔට්ටු නෑ!!

ඉතිං ඔය ජපානෙ තිබ්බ ආපදා සමුළුවට ඇවිල්ලා හිටියා කෝබෙ භූමිකම්පාව වෙලාවෙ වැඩකරපු සහන කණ්ඩායම්වල ස්වේච්ඡා සේවකයෝ. ඒ අය අතරෙ හිටපු එක වයසක මහත්තයෙක් මම ලංකාවෙන් කියල කියපුවම බොහොම උවමනාවෙන් මාත් එක්ක කතාවට වැටුනා. ඒ මහත්තයාට ඉංග්‍රීසි බෑ. මට ජපන් බෑ. ඉතින් අපි කොහොම අදහස් හුවමාරු කරගත්තාද කියල මට හිතා ගන්ඩ බෑ. කොහොම උනත් කතාව මෙහෙමයි.

ඔය කෝබෙ භූමිකම්පාවෙදි ජීවිත නැතිවෙච්ච දහස් ගණනක් මිනිස්සු අතරෙ එක පොඩි ගෑණු ළමයෙකුත් හිටියා. ඒ දරුවාගෙ මළසිරුරත් සුන්බුන් අතරෙ වැළලිලා ගිහිං තිබුනෙ.

ටික දවසකින් අර දරුවා හිටපු ගෙදර ළඟ හරි අපූරුවට සූරියකාන්ත මල් පඳුරක් පැලවෙලා. ඒකෙන් මල් පීදුනා. මහා විනාශයකට පස්සේ මානසිකව වැටිලා, හතේ හත වැදිලා හිටපු ජනතාවකට මේ සූරියකාන්ත මල් හරි අපූරු ආත්ම ශක්තියක් ගෙනාවා. සූරියකාන්ත මල් සුන්බුන් අතරින් හරි අපූරුවට එලියට ඇවිත් හුළගේ ලෙළ දුන්නා. ඒ අසල්වැසියන්ට මේ මල් අලුත් බලාපොරොත්තුවක් ගෙනාවා.

මෙච්චර විනාසෙකට පස්සෙත් හරි ඉක්මනට සූරියකාන්ත මල් පිපිලා ලෝකෙ ලස්සන කරන්ඩ පුලුවන් නම් ඇයි මිනිස්සු වෙච්ච අපිට බැරි එකට එකතු වෙලා වැඩ කරලා ආපහු වඩා හොඳ ලෝකයක් ගොඩ නගන්ඩ? හැමෝම සූරියකාන්ත මල් වලින් අමුතු පණක් ලබපු මිනිස්සු වගේ ශක්තිමත්ව වැඩ කරන්ඩ පටන් ගත්තා.

මේ සොබාවික විපත්තිය හින්දා රටේ වැඩි දෙනෙක් අලුතින් හිතන්න පටන් ගෙන තියෙන විදිහයි!

ඒ එක්කම හරි අමුතු දෙයක් උනා. කොහොමද මේ එක තැනක විතරක් සූරියකාන්ත මල් පඳුරක් පැළ උනේ? ඒ ගැන හොයාගෙන යනකොට තමයි තේරුනේ අර භූමිකම්පාව වෙලාවෙ අතුරුදහන් වෙච්ච ගෑණු ළමයාගෙ සාක්කුවේ තිබුණු සූරියකාන්ත ඇට වගේකින් තමයි මේ මල් පඳුර හැදිලා තියෙන්නේ කියල!

ඒ දරුවාගෙ ජීවිතේ භූමිකම්පාවෙන් උදුරා ගත්තත් ඒ දරුවාගාව තිබුණු ජීව ගුණය උදුරා ගන්ඩ තරම් සොබා දහම අකාරුණික උනේ නෑ.

ඉතිං මේ වැඩේ දැක්ක අර මට කතා කරපු ජපන් මහත්තයා ඇතුලු පිරිසක් එක්කහු වෙලා ඒ වෙනකොටත් ඉවත් කරල නොතිබ්බ භූමිකම්පාවෙන් විනාශ වෙච්ච ගොඩනැගිලි වගේ දේවල්වල සුන්බුන් අතරට...’

නිදිගෙ යටි හිතෙන්- ඊට වැඩිය උපුටල පෙන්නන්න එපැයි කියලා අණක්...
‘හොඳමයි හාන්දුන්නේ. අපේ රටටත් පුළුවනි මේ විපත්තියෙන් ගොඩ එන්න- ඒකට හොඳ මඟ පෙන්වීම් ටිකක් කට්ටකාඩුවේ ලොකු මල්ලිගේ පෝස්ටුවෙත් තියෙනවා. ඒ නිසා හැමෝම එහාටත් ගියාවේ, පාර පෙන්නල තියෙනවනේ උඩින්...

මේ සොබාවික විපත්තිය හින්දා රටේ වැඩි දෙනෙක් අලුතින් හිතන්න පටන් ගෙන තියෙන විදිහයි- නිදිට පෙනෙන්නේ.

සහෝදර blog රචකයන් ගණනාවක් මේ ව්‍යසනය දිහා විවිධ කෝණවලින් බලල ලියපුවා...
ඒ posts කියවලා ඒවා ගැන comments එවපු හිතාදර පාඨකයන්ගෙත් සෑහෙන වැඩිවීමක් තියෙනවා. (එහෙම අවදිවීමක් දැක්ක හින්දමයි- මගේ පුද්ගලික ජීවිත අන්දරය කියැවෙන ‘හතලිහේදී 25 කොටස’ ලියන එක තාවකාලිකව පැත්තකින් තිබ්බෙත්.)

හැම දෙනාගේම දැඩි අවධානය ‘ආපදා කළමනාකරණය’ කෙරෙහි යොමු වේවා!
අනාගත කාලයක හරි මේ වගේ සොබාවික තර්ජනයකදී ඇති විය හැකි ‘අහිතකර බලපෑම අවම කර ගැනීමට අවැසි පියවර’ ගන්නට නුවණ; දිරිය; එඩිය; ශක්තිය; බලය; සවිය හා කැපවීම පාලක පක්ෂ-විපක්ෂ හැම දෙනාටත්, පුරවැසි අප හැම දෙනාටමත් අද අදම ලැබේවා!!
ආවඩා- ආයු බෝ වේවා!!!෴0෴