1. වස් කවි කීම - පළමු කොටස
  2. වස් කවි කීම - දෙවෙනි කොටස
  3. වස් කවි කීම - තෙවෙනි කොටස
  4. නොදෙන්න හිටි රන් පදක්කම
  5. නීච කුමන්ත්‍රණේ
  6. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -පළමු කොටස
  7. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -දෙවෙනි කොටස
  8. තුම්පනේ, මාතර, බදුල්ලේ කියලා වෙනස්යැ
  9. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... -පළමුවෙනි කොටස
  10. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - දෙවෙනි කොටස
  11. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - තෙවෙනි කොටස
  12. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - හතරවෙනි කොටස
  13. අඟුල්මල් දහනය - පළමුවෙනි කොටස
  14. අඟුල්මල් දහනය - දෙවෙනි කොටස
  15. අඟුල්මල් දහනය - තෙවෙනි කොටස
  16. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පළමුවෙනි කොටස
  17. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දෙවෙනි කොටස
  18. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - තෙවෙනි කොටස
  19. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හතරවෙනි කොටස
  20. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පස්වෙනි කොටස
  21. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හයවෙනි කොටස
  22. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හත්වෙනි කොටස
  23. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - අටවෙනි කොටස
  24. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - නවවෙනි කොටස
  25. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහවෙනි කොටස
  26. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  27. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දොළොස්වෙනි කොටස
  28. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහතුන්වෙනි කොටස
  29. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහතරවෙනි කොටස
  30. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පහළොස්වෙනි කොටස
  31. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහසයවෙනි කොටස
  32. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහත්වෙනි කොටස
  33. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහඅටවෙනි කොටස
  34. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහනවවෙනි කොටස
  35. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - විසිවෙනි කොටස
  36. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - පළමුවෙනි කොටස
  37. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - දෙවෙනි කොටස
  38. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - තෙවෙනි කොටස
  39. වීරයා ගෙදරද? - පළමුවෙනි කොටස
  40. වීරයා ගෙදරද? - දෙවෙනි කොටස
  41. වීරයා ගෙදරද? - තෙවෙනි කොටස
  42. වීරයා ගෙදරද? - සිව්වෙනි කොටස
  43. වීරයා ගෙදරද? - පස්වෙනි කොටස
  44. ගණිත ගැටේ - පළමුවෙනි කොටස
  45. ගණිත ගැටේ - දෙවෙනි කොටස
  46. ගණිත ගැටේ - තෙවෙනි කොටස
  47. ගණිත ගැටේ - සිව්වෙනි කොටස
  48. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - පළමුවෙනි කොටස
  49. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - දෙවෙනි කොටස
  50. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - තෙවෙනි කොටස
  51. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - සිව්වෙනි කොටස
  52. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - පළමුවෙනි කොටස
  53. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - දෙවෙනි කොටස
  54. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - තෙවෙනි කොටස
  55. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - සිව්වෙනි කොටස
  56. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - පස්වෙනි කොටස
  57. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - හයවෙනි කොටස
  58. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -හත්වෙනි කොටස
  59. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -අටවෙනි කොටස
  60. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -නවවෙනි කොටස
  61. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -දහවෙනි කොටස
  62. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -එකොළොස්වෙනි කොටස
  63. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -දොළොස්වෙනි කොටස
  64. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -දහතුන්වෙනි කොටස
  65. JVP නිමල්ගෙ දානෙත් එපා! -පළමු කොටස
  66. JVP නිමල්ගෙ දානෙත් එපා! -දෙවෙනි කොටස
  67. JVP නිමල්ගෙ දානෙත් එපා! -තෙවෙනි කොටස
  68. චිත්තම්මා
  69. ආදර පූජාසනේ...- පළමුවෙනි කොටස
  70. ආදර පූජාසනේ...- දෙවෙනි කොටස
  71. ආදර පූජාසනේ...- තෙවෙනි කොටස
  72. ආදර පූජාසනේ...- සිව්වෙනි කොටස
  73. ආදර පූජාසනේ...- පස්වෙනි කොටස
  74. ආදර පූජාසනේ...- හයවෙනි කොටස
  75. ආදර පූජාසනේ...- හත්වෙනි කොටස
  76. ආදර පූජාසනේ...- අටවෙනි කොටස
  77. ආදර පූජාසනේ...- නවවෙනි කොටස
  78. ඇස් පෑදේවා! - පළමුවෙනි කොටස
  79. ඇස් පෑදේවා! - දෙවෙනි කොටස
  80. ඇස් පෑදේවා! - තෙවෙනි කොටස
  1. අජාසත්ත - පළමු කොටස
  2. අජාසත්ත - දෙවෙනි කොටස
  3. අජාසත්ත - තෙවෙනි කොටස
  4. අජාසත්ත - හතරවෙනි කොටස
  5. අජාසත්ත - පස්වෙනි කොටස
  6. කෙලින් සනා - පළමු කොටස
  7. කෙලින් සනා - දෙවෙනි කොටස
  8. කෙලින් සනා - තෙවෙනි කොටස
  9. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පළමු කොටස
  10. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දෙවෙනි කොටස
  11. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - තෙවෙනි කොටස
  12. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හතරවෙනි කොටස
  13. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පස්වෙනි කොටස
  14. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හයවෙනි කොටස
  15. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හත්වෙනි කොටස
  16. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - අටවෙනි කොටස
  17. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - නවවෙනි කොටස
  18. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දහවෙනි කොටස
  19. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පළමුවෙනි කොටස
  20. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දෙවෙනි කොටස
  21. මඩ ගොහොරුවක පචවී - තෙවෙනි කොටස
  22. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හතරවෙනි කොටස
  23. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පස්වෙනි කොටස
  24. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හයවෙනි කොටස
  25. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හත්වෙනි කොටස
  26. මඩ ගොහොරුවක පචවී - අටවෙනි කොටස
  27. මඩ ගොහොරුවක පචවී - නවවෙනි කොටස
  28. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දහවෙනි කොටස
  29. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - පළමුවෙනි කොටස
  30. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - දෙවෙනි කොටස
  31. ඉඳියාප්ප ගන්නවාද? - තෙවෙනි කොටස
  32. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - හතරවෙනි කොටස
  33. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පළමුවෙනි කොටස
  34. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දෙවෙනි කොටස
  35. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - තෙවෙනි කොටස
  36. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - සිව්වෙනි කොටස
  37. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පස්වෙනි කොටස
  38. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හයවෙනි කොටස
  39. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හත්වෙනි කොටස
  40. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - අටවෙනි කොටස
  41. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - නවවෙනි කොටස
  42. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දහවෙනි කොටස
  43. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - එකොළොස්වෙනි කොටස
  44. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දොළොස්වෙනි කොටස
  45. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පළමුවෙනි කොටස
  46. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක්- දෙවෙනි කොටස
  47. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - තෙවෙනි කොටස
  48. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - සිව්වෙනි කොටස
  49. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පස්වෙනි කොටස
  50. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හයවෙනි කොටස
  51. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හත්වෙනි කොටස
  52. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - අටවෙනි කොටස
  53. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - නවවෙනි කොටස
  54. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - දහවෙනි කොටස
  55. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - එකොළොස්වෙනි කොටස
  56. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දොළොස්වෙනි කොටස
  57. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහතුන්වෙනි කොටස
  58. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහතරවෙනි කොටස
  59. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -පහළොස්වෙනි කොටස
  60. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහසයවෙනි කොටස
  61. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහත්වෙනි කොටස
  62. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහඅටවෙනි කොටස
  63. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහනවවෙනි කොටස
  64. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිවෙනි කොටස
  65. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිඑක්වෙනි කොටස
  66. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිදෙවෙනි කොටස
  67. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිතුන්වෙනි කොටස
  68. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහතරවෙනි කොටස/a>
  69. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිපස්වෙනි කොටස
  70. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහයවෙනි කොටස
  71. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහත්වෙනි කොටස
  72. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිඅටවෙනි කොටස
  73. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිනවවෙනි කොටස
  74. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -තිස්වෙනි කොටස
  75. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -පළමුවෙනි කොටස
  76. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -දෙවෙනි කොටස
  77. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -තෙවෙනි කොටස
  78. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -සිව්වෙනි කොටස
  79. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -පස්වෙනි කොටස
  80. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -හයවෙනි කොටස
  81. කපුටු ගෙත්තම නං... -පළමුවෙනි කොටස
  82. කපුටු ගෙත්තම නං... -දෙවෙනි කොටස
  83. පතාගෙන ඇවිත්...- පළමුවෙනි කොටස
  84. පතාගෙන ඇවිත්...- දෙවෙනි කොටස
  85. පතාගෙන ඇවිත්...- තෙවෙනි කොටස
  86. පතාගෙන ඇවිත්...- සිව්වෙනි කොටස
  87. පතාගෙන ඇවිත්...- පස්වෙනි කොටස
  88. පතාගෙන ඇවිත්...- හයවෙනි කොටස
  89. පතාගෙන ඇවිත්...- හත්වෙනි කොටස
  90. පතාගෙන ඇවිත්...- අටවෙනි කොටස
  91. පතාගෙන ඇවිත්...- නවවෙනි කොටස
  92. පතාගෙන ඇවිත්...- දහවෙනි කොටස
  1. මීන සංහාරය
  2. ගස්සලා යවමුද? -පළමුවෙනි කොටස
  3. ගස්සලා යවමුද? දෙවෙනි කොටස
  4. ගස්සලා යවමුද? තෙවෙනි කොටස
  5. ගස්සලා යවමුද? හතරවෙනි කොටස
  6. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -පළමු කොටස
  7. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -දෙවෙනි කොටස
  8. අනේ කුරුලු කූඩුවලට ගහන්නෙපා කැට කැබිලිති
  9. ආවොත් නොයා බැරිය! - පළමු කොටස
  10. ආවොත් නොයා බැරිය! - දෙවෙනි කොටස
  11. ආවොත් නොයා බැරිය! - තෙවෙනි කොටස
  12. මගේ චූස් - මටම චූස්
  13. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- පළමුවෙනි කොටස
  14. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- දෙවෙනි කොටස
  15. අනේ පාලි, තව චුට්ටක්....
  16. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - පළමුවෙනි කොටස
  17. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - දෙවෙනි කොටස
  18. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - තෙවෙනි කොටස
  19. හයටත් කලින්........ - පළමුවෙනි කොටස
  20. හයටත් කලින්........ - දෙවෙනි කොටස
  21. හයටත් කලින්........ - තෙවෙනි කොටස
  22. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පළමුවෙනි කොටස
  23. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - දෙවෙනි කොටස
  24. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - තෙවෙනි කොටස
  25. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - සිව්වෙනි කොටස
  26. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පස්වෙනි කොටස
  27. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - හයවෙනි කොටස
  28. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - පළමුවෙනි කොටස
  29. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - දෙවෙනි කොටස
  30. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - තෙවෙනි කොටස
  31. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පළමුවෙනි කොටස
  32. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - දෙවෙනි කොටස
  33. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - තෙවෙනි කොටස
  34. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - සිව්වෙනි කොටස
  35. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පස්වෙනි කොටස
  36. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හයවෙනි කොටස
  37. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හත්වෙනි කොටස
  38. නෑනා නැතත් කල දවසක් ..... -පළමුවෙනි කොටස
  39. නෑනා නැතත් කල දවසක් ..... -දෙවෙනි කොටස
  40. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-පළමුවෙනි කොටස
  41. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-දෙවෙනි කොටස
  42. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-තෙවෙනි කොටස
  43. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-සිව්වෙනි කොටස
  44. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-පස්වෙනි කොටස
  45. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-හයවෙනි කොටස
  46. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-හත්වෙනි කොටස
  47. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-අටවෙනි කොටස
  48. මගෙ ඡන්දෙට මිලක් දියෝ!
  49. එකෙන්ම ඇති වුණා....
  1. නීල බිඟු කැල
  2. නිල් බෘංගයන්ගේ වස වැරැද්දක්
  3. සමුදුරු මූර්තිය
  4. දහ බලු කතා වස්තුව- පළමුවැනි කොටස
  5. දහ බලු කතා වස්තුව- දෙවෙනි කොටස
  6. මගේ දෛවය මගේ රිස්සට...
  7. කූචු කුචයියෝ
  8. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - පළමු කොටස
  9. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - දෙවෙනි කොටස
  10. දියවිනි ඉනාව- පළමුවැනි කොටස
  11. දියවිනි ඉනාව- දෙවෙනි කොටස
  12. දියවිනි ඉනාව- තෙවෙනි කොටස
  13. දියවිනි ඉනාව- හතරවෙනි කොටස
  14. දියවිනි ඉනාව- පස්වෙනි කොටස
  15. සිඳු දකින සඳ - පළමුවෙනි කොටස
  16. සිඳු දකින සඳ - දෙවෙනි කොටස
  17. සිඳු දකින සඳ - තෙවෙනි කොටස
  18. රැජින COLOMBO එයි! - පළමුවෙනි කොටස
  19. රැජින COLOMBO එයි! - දෙවෙනි කොටස
  20. රැජින COLOMBO එයි! - තෙවෙනි කොටස
  21. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - පළමුවෙනි කොටස
  22. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - දෙවෙනි කොටස
  23. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - තෙවෙනි කොටස
  24. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - පළමුවෙනි කොටස
  25. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - දෙවෙනි කොටස
  26. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - පළමුවෙනි කොටස
  27. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - දෙවෙනි කොටස
  28. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - තෙවෙනි කොටස
  29. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - හතරවෙනි කොටස
  30. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පළමුවෙනි කොටස
  31. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - දෙවෙනි කොටස
  32. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -තෙවෙනි කොටස
  33. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හතරවෙනි කොටස
  34. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පස්වෙනි කොටස
  35. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -හයවෙනි කොටස
  36. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හත්වෙනි කොටස
  37. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- පළමුවෙනි කොටස
  38. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- දෙවෙනි කොටස
  39. හරෝහරා - පළමුවෙනි කොටස
  40. හරෝහරා - දෙවෙනි කොටස
  41. හරෝහරා - තෙවෙනි කොටස
  42. හරෝහරා - සිව්වෙනි කොටස
  43. හරෝහරා - පස්වෙනි කොටස
  44. හරෝහරා - හයවෙනි කොටස
  45. හරෝහරා - හත්වෙනි කොටස
  46. හරෝහරා - අටවෙනි කොටස
  47. හරෝහරා - නවවෙනි කොටස
  48. හරෝහරා - දහවෙනි කොටස
  49. හරෝහරා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  50. හරෝහරා - දොළොස්වෙනි කොටස
  51. හරෝහරා - දහතුන්වෙනි කොටස
  52. හරෝහරා - දාහතරවෙනි කොටස
  53. හරෝහරා - පහළොස්වෙනි කොටස
  54. හරෝහරා - දහසයවෙනි කොටස
  55. හරෝහරා - දාහත්වෙනි කොටස
  56. හරෝහරා - දහඅටවෙනි කොටස
  57. හිස් රැල්ලක් නොවී හස රැල්ලක් වේවා!-පළමු කොටස
  58. හිස් රැල්ලක් නොවී හස රැල්ලක් වේවා!-දෙවෙනි කොටස
  59. හිස් රැල්ලක් නොවී හස රැල්ලක් වේවා!-තෙවෙනි කොටස
  60. දොළහ වෙද්දී.... පළමු කොටස
  61. දොළහ වෙද්දී.... දෙවෙනි කොටස
  62. දොළහ වෙද්දී.... තෙවෙනි කොටස
  63. දොළහ වෙද්දී.... සිව්වෙනි කොටස
  64. දොළහ වෙද්දී.... පස්වෙනි කොටස
  65. දොළහ වෙද්දී.... හයවෙනි කොටස
  66. මාරක හී පහර පළමුවෙනි කොටස
  67. මාරක හී පහර දෙවෙනි කොටස
  68. මාරක හී පහර තෙවෙනි කොටස
  69. මාරක හී පහර සිව්වෙනි කොටස
  70. මාරක හී පහර පස්වෙනි කොටස
  71. මාරක හී පහර හයවෙනි කොටස
  72. මාරක හී පහර හත්වෙනි කොටස
  73. මාරක හී පහර අටවෙනි කොටස
  74. මාරක හී පහර නවවෙනි කොටස
  75. රටටම බැඩ උලෙන දා - පළමුවෙනි කොටස
  76. රටටම බැඩ උලෙන දා - දෙවෙනි කොටස
  1. සීයයි..!
  2. මරිසි මංගල්ලේ - පළමුවෙනි කොටස
  3. මරිසි මංගල්ලේ - දෙවෙනි කොටස
  4. සැවුළු සංහාරය - පළමුවෙනි කොටස
  5. සැවුළු සංහාරය - දෙවෙනි කොටස
  6. සැවුළු සංහාරය - තෙවෙනි කොටස
  7. සැවුළු සංහාරය - හතරවෙනි කොටස
  8. සැවුළු සංහාරය - පස්වෙනි කොටස
  9. සැවුළු සංහාරය - හයවෙනි කොටස
  10. සැවුළු සංහාරය - හත්වෙනි කොටස
  11. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි කොළඹදී හිට් වෙයි! - පළමුවෙනි කොටස
  12. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - දෙවෙනි කොටස
  13. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - තෙවෙනි කොටස
  14. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - සිව්වෙනි කොටස
  15. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - පස්වෙනි කොටස
  16. දුකයි! අන්තිම දුකයි!! සත්තෙන්ම හිරිකිතයි!!!
  17. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - පළමුවෙනි කොටස
  18. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - දෙවෙනි කොටස
  19. Neil හඳට - Sunil කරඬුවට - waල්ල බිමට
  20. වීරයා පණ පිටින්...........
  21. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - පළමුවෙනි කොටස
  22. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - දෙවෙනි කොටස
  23. කොටවන කතන්දරේ
  24. ඒකත් මංගල මුත්තමං!
  25. බක්කරේගේ Pork දානය - පළමුවෙනි කොටස
  26. බක්කරේගේ Pork දානය - දෙවෙනි කොටස
  27. පණ බේරපු කිරිල්ලී - පළමුවෙනි කොටස
  28. පණ බේරපු කිරිල්ලී - දෙවෙනි කොටස
  29. පණ බේරපු කිරිල්ලී - තෙවෙනි කොටස
  30. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - පළමුවෙනි කොටස
  31. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - දෙවෙනි කොටස
  32. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - තෙවෙනි කොටස
  33. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - සිව්වෙනි කොටස
  34. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - පස්වෙනි කොටස
  35. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - හයවෙනි කොටස
  36. බය වෙන්නෙපා, ඔයා එකයි, මං එකයි!- පළමු කොටස
  37. බය වෙන්නෙපා, ඔයා එකයි, මං එකයි!- දෙවෙනි කොටස
  38. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - පළමු කොටස
  39. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - දෙවෙනි කොටස
  40. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - තෙවෙනි කොටස
  41. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - සිව්වෙනි කොටස
  42. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - පස්වෙනි කොටස
  43. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - හයවෙනි කොටස
  44. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - හත්වෙනි කොටස
  45. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-පළමු කොටස
  46. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-දෙවෙනි කොටස
  47. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-තෙවෙනි කොටස
  48. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-සිව්වෙනි කොටස
  49. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-පස්වෙනි කොටස
  50. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-හයවෙනි කොටස
  1. අසිරිමත්වූ දේකි - පළමුවෙනි කොටස
  2. අසිරිමත්වූ දේකි -දෙවෙනි කොටස
  3. අසිරිමත්වූ දේකි -තෙවෙනි කොටස
  4. අසිරිමත්වූ දේකි -සිව්වෙනි කොටස
  5. අසිරිමත්වූ දේකි -පස්වෙනි කොටස
  6. අසිරිමත්වූ දේකි -හයවෙනි කොටස
  7. අසිරිමත්වූ දේකි -හත්වෙනි කොටස
  8. අසිරිමත්වූ දේකි -අටවෙනි කොටස
  9. අසිරිමත්වූ දේකි -නවවෙනි කොටස
  10. අසිරිමත්වූ දේකි -දහවෙනි කොටස
  11. අසිරිමත්වූ දේකි -එකොළොස්වෙනි කොටස
  12. අසිරිමත්වූ දේකි -දොළොස්වෙනි කොටස
  13. අසිරිමත්වූ දේකි -දහතුන්වෙනි කොටස
  14. යුවති කිරිල්ලී -පළමුවෙනි කොටස
  15. යුවති කිරිල්ලී -දෙවෙනි කොටස
  16. යුවති කිරිල්ලී -තෙවෙනි කොටස
  17. යුවති කිරිල්ලී -සිව්වෙනි කොටස
  18. යුවති කිරිල්ලී -පස්වෙනි කොටස
  19. යුවති කිරිල්ලී -හයවෙනි කොටස
  20. යුවති කිරිල්ලී -හත්වෙනි කොටස
  21. යුවති කිරිල්ලී -අටවෙනි කොටස
  22. යුවති කිරිල්ලී -නවවෙනි කොටස
  23. යුවති කිරිල්ලී -දහවෙනි කොටස
  24. යුවති කිරිල්ලී -එකොළොස්වෙනි කොටස
  25. යුවති කිරිල්ලී -දොළොස්වෙනි කොටස
  26. යුවති කිරිල්ලී -දහතුන්වෙනි කොටස
  27. යුවති කිරිල්ලී -දාහතරවෙනි කොටස

Sunday, January 24, 2021

යුවති කිරිල්ලී - දාහතරවෙනි කොටස

එතකොටත් කුමුදුලාල් පියසිරි ප්‍රින්ටින් සිස්ටම්ස් එකේ offset මැෂින් මයින්ඩර් කෙනෙකු…..(Helper ලෙස හිටියේ ලෙනෝරාය.)

“නිමල් අයියේ, ඔයාට කරන්න තියෙන්නේ පෝරම ටික ප්‍රින්ට් කරවලා, ගෙදරදී නවාගෙන ගැදර් කර ගන්න....” කුමුදුලාල් යෝජනා කළේය! “එහෙම කළාම සෑහෙන ගණනක් ඉතිරි කර ගන්නත් පුළුවන් වෙයි....”

එතකොටත් කුමුදුලාල් පියසිරි ප්‍රින්ටින් සිස්ටම්ස් එකේ offset මැෂින් මයින්ඩර් කෙනෙකු විදිහට සේවය කරමින් උන්නේය. Helper වුණේ ලෙනෝරාය.
යුවති කිරිල්ලී පොතේ පෝරමත්, කවරයත් අච්චු ගස්සා ගත්තේ පියසිරියෙන්ය. (මා එහි සේවයට ගියේ ඊට මාස කිහිපයකට පස්සෙය.)

Printing භාෂාවෙන් ‘පෝරම’යක් කියන්නේ ඩිමයි 1/8 සයිස් එකේ පිටු 16ක් මුද්‍රිත කොළයකටය. යුවතියට පිටු 208ක් තිබුණු බව පහුගිය post එකේදී කිව්වෙමි. ඒ title පිටු 8 නැතිවය. ඒ ටිකත් එක්කලා නං, සේරම පිටු 216කි. එහෙම ගණන් බලද්දී පොතේ මුද්‍රණය සම්පූර්ණ වෙන්නේ පෝරම 13 ½ ක් අච්චු ගැස්සෙව්වාමය. 

(කුලියට මුද්‍රණ වැඩ කරවා ගනිද්දී, මුදල් අය කෙරෙන්නේ, impressions ගණනටය. ඉම්ප්‍රෙෂන්ස් 1,000කටය ගණන් බැලෙන්නේ.)

අච්චු කන්තෝරු රස්සාවෙදී හිතවත් වුණු අය විතරක් නොවේ, අරහෙම කුලියට මුද්‍රණය කරවාගත් කොළ නැවීමට සහාය වුණේ. තජකයේ, තලපත්පිටියේ, පමුණුවේ ගොඩාරියක් හිතවතුනුත් ඒ පෝරම තොගය....; පෝරම 13 ½ x 3,000 = 40,500 නැවීමට සහාය දුන්නෝය. අනේ, ඒ උණුසුම් හිතවත්කම....
සල්ලි ඉතිරි කර ගැනීමටත් වඩා අමතක නොමවන විදිහට මගේ හිතට කාවැදී තියෙන්නේ ඒ හිතවත්කම්ය.

නුගේගොඩදී පිපුරුණු LTTE බෝම්බයට හසුවී මෙලොවින් සමු ගත්තේය!

ඒ හිතවතුන්ගෙන් එක්කෙනෙකු ජීවිතයේ තුරුණු අවදියේදීම මෙලොව හැර ගියේ, බිරිඳ චමිලාත් එක්ක අලුත් අවුරුද්දට සාප්පු සවාරියේ ගියාම සිදු වුණු ඛේදවාචකයකිනි!

ප්‍රියන්ත මල්ලී....
ප්‍රියන්ත මල්ලී හිටියේ කොහුවලය.
අමද්‍යප press එකට ඇවිදින්ය, අච්චු කන්තෝරු රස්සාවට අත්පොත් තිබ්බේ. එහෙම ආවේ, ජාතික තරුණ සේවා සභාවේ ‘යෞවන සමාජ’ සාමාජිකයෙකු විදිහටය. ඊළඟට නෙවිල්ලාත් එක්කම සන්නස්ගල මහතාගේ ‘සංහිඳ මුද්‍රණාලයේ’ වැඩ කරමින් හිටින කාලයේ, නුගේගොඩදී පිපුරුණු LTTE බෝම්බයට හසුවී මෙලොවින් සමු ගත්තේය! 

ඔයාට නිවන් සුව අත්වේවා, ප්‍රියන්ත මල්ලී!

කොළ නැවීමට නම් පළපුරුද්ද එච්චර ඕනෑ නැති වුණත්, නැවූ පෝරම ටික පිළිවෙලට එළාගෙන ගැදර් කරන්නට; එක්කාසු කරන්නට නම් පළපුරුද්ද ඕනිමය.
ප්‍රියන්ත මල්ලීත්, විජිත් කුමාරත්, නෙවිලුත්ය ඒ කාරියට අත ගැසුවේ.

මේ තිදෙනාම නිදිගෙ පංච තන්තරේ ලියන 'මේ කොල්ලාගේ' මැනේජර්කම යටතේ, සලඅතසයෙන් මුද්‍රණ කර්මාන්තයට පිවිසුණු අයයි!

ඒ විදිහට කියද්දී හිතුණේ අද කියන්නට වුණේ එතරම් රසවත් කාරණා නොවෙන බවයි. මක් කරන්නයැ? බොරු ලියන්නද? බැරිය.

හැම කතන්දරයකටම එක-එක විදිහේ twist තියෙනවාය. වංගු තියෙනවාය… දහඅට වංගුව වගේ....

හැම කතන්දරයකටම එක-එක විදිහේ twist තියෙනවාය. වංගු තියෙනවාය. හැල-හැප්පිලි තිබුණත්, සමහර ඒවා විතරය රසවත්... සමහරක් හරිම බෝරින්ය. එහෙමය කියලා ඒවා නොලියා ඉන්නත් බැරිය. කරන්නට පුළුවන් හොඳම දේ, ඒවා හැකිතාක් කෙටියෙන් ලියන එක විතරය...; එව්වා අතරට අනුපාන එකතු කරන එකය...; තිත්ත කසායකට මීපැණි- සූකිරි එකතු කරන්නාසේ.....

දැන් කරන්නට යන්නේ එහෙම උප්පරවැට්ටියකි.

අවස්ථාව වෙනස් කොට ඉදිරිපත් කිරීම. පොතේ කතාවට ගිහින්, 13වෙනි පරිච්ඡේදය ඉදිරිපත් කිරීම..........

13

“මොකක්ද අක්කෙ අක්කලාගේ අම්මා රණ්ඩුවක් වුණාය කියන්නේ?”

කිරි ගොට්ටේ තිබුණු සේදූ කොත්තමල්ලි ඇතුල්පතට දමා තුනී කරමින් සිටි මාලතී දෙසට හැරුණු චන්ද්‍රා සිනාසුණාය.

“මං හිතුවා ළිඳේ ගෙම්බි වගේ උඹ ඉතිං ගෙදර අස්සට වෙලා ඉන්න හන්දා හතර වටේම වෙන එව්වා දන්නෙ නැතෙයි කියලා... දැන් බලනකොට උඹත් රොයිටර් වගෙනෙ. කවුද උඹට කිව්වේ....?” මිරිස් කරල් ටික පැදුර පුරා තුනී කළ චන්ද්‍රා දෙඅත් ගසා දැමුවාය.

“හරී නරකයි චන්ද්‍රක්කා! මං ඔව්වා හොයන්ඩ ගිය එකක් නෑ. අපෙ අම්මා අප්පච්චිට ඔහොම වගක් කීවා ඇහුණා. අයියත් හිටිය හන්දා, මං ඉතිං හාරලා අහන්ඩ ගියෙ නෑ!”

මාව වික්‍රමට දෙනවට වැඩිය හොඳ නැද්ද ගලක් බැඳලා බෝගම්බර වැවට දානවා කියලා....

“නෑ බං අර නන්දා..... පේරවත්තේ ගෙදර ඉන්නේ... අර දත් වහල්ලම ඉස්සරහට ඇවිල්ල තියෙන බොල්ලෑවී... ඕකි අපේ අම්මට කිව්වලු මාව වික්‍රමට දෙනවට වැඩිය හොඳ නැද්ද ගලක් බැඳලා බෝගම්බර වැවට දානවා කියලා....”

චන්ද්‍රා කීවේ කෝපයෙනි. මාලතීත් ඇවිස්සුණාය.

“ඒකිට මොනවටද ඕවා?”

“ඒකනෙ බං කියන්නේ.... අපෙ අම්මත් නිකං ඉඳල නෑ. අම්ම ඇහුවලු ඇයි වික්‍රමට මොනවද අඩු කියල...”

“හොඳ වැඩේ! කුසුමාවතී නැන්දා එහෙම කිව්වම නං ඒකිගෙ බොල්ලෑ කට වැහෙන්ඩ ඇති!”

“පිස්සුද බං, උන්ට ලජ්ජ නෑ! ඒ පාර ඒකි කිව්වලු අද කාලේ හමුදාවල ඉන්න ඈයොත් මසට හදන කුකුල්ලු වගෙය... අදද හෙටද දන්නෙ නෑනේ කියලා!”

“ඕකිලගේ කටවල්වලට හෙණ ගහන්ඩ එපායැ අක්කා. ඔවුන් ඔය කියන කතාවලට!”

මාලතී සොහොයුරා ගැන උපන් සෙනෙහසින් දැවුණාය. කිරිගොට්ට අතට ගත් චන්ද්‍රා එහි ඉතිරිව තිබුණු කොත්තමල්ලි ටිකත් වටාපතට හැලුවාය.
“කතාවට ඇවිල්ලා උඹ මේකෙ තව කොත්තමල්ලි ඉතිරිත් කරලා.... කෝ, සූදුරු මාදුරු හෝදන්නෙ නැතිය?”

“එව්වා අපෙ අම්මා ඊයෙම හෝදලා වේළුවා. ඉතිං අක්කා... ඊට පස්සේ මොකද වෙලා තියෙන්නේ?”

“මොනව වෙන්ඩද? අපෙ අම්මා ඒ බොන්ඩිට කියල තියෙනවා කණේ ඇඟිලි ගහගන්ඩ. උඹට මතකද මංදා ඒ දවස්වල අර සිල් මෑණිවරු වගයක් රට පුරාම ගියා බෝධි පූජා තිය-තියා... හමුදාවලටයි පොලීසියටයි සෙත් පතනවාය කියලා....”

අමු ප්‍රෝඩාවක්නෙ ඒකත්.... කවුදෝ බඩ වඩාගන්ඩ කරපු මඟුලක්ලු කියලා...

ගමේ පන්සලෙත් එවැනි පින්කමක් පැවැත්වූ බව මාලතීට අමතක නැත. කොළඹින් පැමිණි පිරිසක් පූජාව පැවැත්වූහ. පළාත් සභාවේ මන්ත්‍රීතුමා පූජාව සංවිධානය කර තිබිණි. සංවිධායකයන් විසින්ම කලින් දින රාත්‍රියේ ප්‍රධාන මාර්ගවල බැනර් එල්ලා, සැරසිලි කිරීම කළේ ගම්මුන්ගේ සහාය නොලැබුණු බැවිනි.

“මට මතකයි අක්කා. අමු ප්‍රෝඩාවක්නෙ ඒකත්.... කවුදෝ බඩ වඩාගන්ඩ කරපු මඟුලක්ලු කියලා ඔය ඒ දවස්වල කතාව තිබුණේ!”

“ඔය නන්දාත්, මැම්බරයා හින්දා එදා පිංකමට බැහැලා වැඩ කළා. ඇයි ඒකිගෙ හොර මිනිහනෙ... ලෝකෙට පේන්ඩ හමුදාවට සෙත් පතනවා... ඒත් කසාදියක් කර ගන්ඩ ගියාම හමුදාවේ උන්ට ගෑනු දෙන්ඩ එපා කියනවා!”

“හ්ම්! අද කාලේ හැම එකාම ඔය වගේ තමයි බං. බොරුවයි, රැවටිල්ලයි! අනේ මන්දා, අපේ රටටත් කවදා කලක් යාවිද කියලා.”

චන්ද්‍රාගේ ප්‍රගතිශීලී අදහස් ගැන මාලතීට එතරම් අවබෝධයක් නැත. ඒවායේ හොඳ-නරක ඇයට වැටහුණේත් දෙමාපියන් කළ-කී දේ අනුව පමණි.
“ඉස්සරෝම සමසමාජකාරයොත් ඔහොමයි.... කියවිල්ල විතරයි තිබුණේ. ඊගාවට චේ ගුවෙරකාරයෝ! උනුත් විප්ලවේ කරන්න හැදුවේ රට හදන්නලුනේ. දාස් ගාණක් කොල්ලො කෙල්ලෝ නිස්කාරණේ මළා... එච්චරයි. උන්ට වැඩක් වුණෙත් නෑ. අපිට වැඩක් වුණෙත් නෑ.” විල්මට් කියන්නට පුරුදුව සිටියේය.

කසාදයක් බැඳලා දරුවෙක් මල්ලෙක් හදා ගත්තාම...

“ඔව්වා හරි යයි. කොලු වයස හින්දනේ ඔය. කසාදයක් බැඳලා දරුවෙක් මල්ලෙක් හදා ගත්තාම ඕවා ඇරිලා යාවි.” ඒ සිසිලියානාගේ මතයයි.

********

කිරි අම්මා විල්මට්ගේ නිවසට පැමිණියේ කිසිවකු බලාපොරොත්තු නොවූ වෙලාවකය. ඇගේ ඇඳුම්-කැඩුම් පවා පොදි බැඳ ගෙනවුත් තිබුණෙන් කවුරුත් විමතියට පත් වූහ.

“මොකද වුණේ මල්ලියෙ?”

සිසිලියානාත් විල්මටුත් හේරත්ගෙන් විමසූහ. නිරුත්තරව සිටින සොහොයුරා දෙස බැලූ සිසිලියානා මව වෙතට ගියාය. මාලතීත් වික්‍රමත් මිත්තණියව ගෙට කැඳවාගෙන ආවෝය.

“මොකද මස්සිනේ?” විල්මට් යළිත් ඇසුවේ හෙමින්ය.

“නෑ අයියේ... දන්නෙ නැද්ද ගෑනුන්ගෙ හැටි... මං ඉතිං අපේ උන්දැව සුද්ද කරන්ඩ යන්නෙත් නෑ. උන්දෑ අම්මට මොනවද කිව්වලු.
අම්මටත් හොඳටෝම තරහ ගිහිල්ලා........ ඒකයි එක්කලා ආවේ. රෑය කියලාවත් ඉවසුවේ නෑ. දැන්මම මෙහෙ එන්ඩ ඕනෑය කිව්වා!”

විල්මට් හිස සැලුවේය. සිසිලියානාගේ මව පිළිබඳව ඔහුට සෑහෙන තරමේ අවබෝධයක් ඇත.

හේරත් ආපසු ගියේ තේ කෝප්පයක් පානය කිරීමට පවා නොනැවතෙමිනි. “අර ගෑනි දරුවොත් එක්ක බයේ ගුළි වෙලා ඇති, මම ආපහු එනකල්.... මං ගොහින් එන්නං අක්කා...”

මොකක්ද ඉතින් ඔය වෙලා තියෙන්නේ...

රාත්‍රී ආහාරයෙන් පසු නිවස සංසිඳී තිබිණ. සිසිලියානා සැමියා සමඟ නිදහසේ කතා කිරීමට පැමිණියේ දුම් ගෙයද අතුගා- වසා දැමූ පසුවය. බුලත් විටක් සපමින් සිටි ඈ කල්පනාවකට වැටී සිටියි.

“කෝ බොලාගෙ අම්මා?”

“උන්දෑ නිඳි!”

“මොකක්ද ඉතින් ඔය වෙලා තියෙන්නේ...”

“එදා අපෙ අම්මා මාලතීට ගෙඩි මාලේ දුන්නනේ.... එවෙලෙම මට තේරුණා. රන් මැණිකා නංගිගෙ මූණ කළු වෙලා ගියා... එදා ඉඳලම ඒකි අපෙ අම්මට ඇණුම් පද කියන්ඩ වුණාලු!”

“ඒකත් හරිනෙ බං! බාගෙ වෙලාවට ඒකිත් ඔය කණ-කර බඩු දිහාව ඇහැ ගහගෙන ඉන්ඩ ඇති... ගෑනුනේ!”

“මොකෝ, අපි ඉල්ලලා අර ගත්තයැ? අම්මටම හිතිලා මාලතීට දුන්න මිසක....මොනව වුණත් ඒකිට වටිනවද මේ වයසක මනුස්සයට පාච්චල් කරන්ඩ?” සිසිලියානා කීවේ වේදනාවෙනි.

බීඩියේ අන්තිම උගුරත් ඇද දුම් වළල්ලක් පිට කළ විල්මට් සිනාසුණේය. අඳුර පැතිරී තිබුණු බැවින් සිසිලියානා සැමියාගේ මුහුණේ තිබුණු තෘප්තිමත් සිනහව දුටුවේ නැත.

“එක අතකට ඔහොම වෙලා හරි උඹලගෙ අම්මට මේ වහල යටටම එන්ඩ වෙච්චි එකත් ලොකු දෙයක්....!”

ඒ කතාවෙන් සිතෙහි රිදුමක් ඇති වුවද සිසිලියානා කිසිවක් නොකියා නිහඬ වූවාය. සැමියාගේ සිතෙහි වූ නොමනාපය එකවරම නැති වී නොයන්නක් බව ඈ දනී. ඇය කතාව වෙනතකට යොමු කළාය.

අද සල්ලි තමා ලොකු. අද කාලේ කතරගම දේවාලේ පූජා වට්ටියටත්....

“දූලගෙ අප්පච්චි දන්නවය වැඩක්? එදා මං හේනේ මාමලාගෙ දිහා ගියානේ. වියන් බඳින්ඩයි, පිරුවටවලටයි බර ගණනක් ඉල්ලුවනේ...”

විල්මට් හැරී බැලුවේය.

“උඹල හිතං ඉන්නේ ඒ කාලෙ වගේ ඔය වී මල්ලකට-දෙහෙකට, කැවුම්-කොකිස්වලට උන්දලා ඔව්ව කරනවය කියලද? ඒ කාලෙ ගිහිල්ලා බං! අද සල්ලි තමා ලොකු. අද කාලේ කතරගම දේවාලේ පූජා වට්ටියටත් දාහේ කොළයක් නොතියා මදිලු!”

“මොනවා? දාහේ කොළයක්!” සිසිලියානාට දෙසවන් ඇදහිය නොහැකිය. රුපියල් දාහක් යනු ලොකු මුදලකි.

“අපේ සින්නතම්බි මුදලාලි ගිය සුමානේ කතරගම ගියාලු! උන්නැහේ කිව්වේ, රුපියල් පනහේ- සීයේ කොළ තියපු පූජා වට්ටි දිහා දැන් දෙයියොත් බලන්නෙම නැති ගානයිලු!”

“....අනේ මන්දා! එහෙනං ඉතිං හේනෙ මාමලා ඉල්ලපු ගාණත් වැඩි නෑ මයෙ හිතේ!”

“දැන් ඔහෙටමනෙ ඕනෙ වුණේ ලොකුවට- පරකාසෙට මඟුල් කන්ඩ. බැඳ ගත්තා නම් ඉතිං බෙරේ ගහනවා... ඔව්වා කාට-කාටත් හොඳ පාඩම්!”

********

“ලස්සනයිද දුවේ?”

කුසුමාවතී මාලතීගෙන් විමසුවාය.

චන්ද්‍රා මංගල සාරිය වැඩ දමා අවසාන කොට තිබිණි. පබළු- සිකුවීන්ස් අල්ලා, අලංකාර ලෙස නිමවා තිබුණු සැරසිල්ල දුටු මාලතී හීල්ලුවාය. දියණියගේ දස්කම ගැන කුසුමාවතී සිටියේ අභිමානයෙනි.

චන්ද්‍රක්කා සුරංගනාවියක් වගේ ලස්සනට ඉඳීවි! (මේ මනමාලිය හක්ස්ලිගේ දෝණියන්දෑය. ස්තුතියි හරිනි!!)

“හරී ලස්සනයි නැන්දා. මේක ඇන්දාම චන්ද්‍රක්කා සුරංගනාවියක් වගේ ලස්සනට ඉඳීවි!”

“මං මාලතීගේ මංගල්ලෙට මෙයිට වැඩිය හොඳ සාරියක් හරිගස්සල දෙන්නංකො මගේ ගණනේ!”

“ඔන්න දුවේ, නෑනන්ඩි වෙන්නත් ඉස්සෙල්ලම අක්කා දූට පොරොන්දු වුණා මඟුල් සාරිය හදන්න!” කුසුමාවතී ඉඟි කළාය.

චන්ද්‍රක්කා අතැඟිලි ගනිමින් ගනිමින් සිටින්නේ ඇගේ ජීවිතයේ මිහිරිම; වාසනාවන්තම දිනය එනතුරුය. එහෙත් එවැනි අවස්ථාවක් තමාට කවදාවත් උදාවෙනු ඇත්දැයි මාලතීට සැකය. ධනුෂ්ක පිළිබඳ මතකය අවදි වූයෙන් ඇගේ මුහුණ අඳුරු වී ගියේ ඇයද නොදැනුවත්වය.

“මොකද උඹ හූල්ලන්නේ? නෑ නේද තවම ලියුමක්වත්?”

මව අසලක නොමැති බව සැක හැර දැනගත් චන්ද්‍රා රහසින් මෙන් ඇසුවාය. මාලතී යෙහෙළියගේ අතින් අල්ලා ගත්තේ වාරු නැති එකියක මෙනි.
“මොනවා වුණත් කෙළින් හිටපං! බාගෙට මැරිලා වගේ හිටියයි කියලා මොනවාවත් හරි යනවයැ... දකින අයටත් වගතුව නැතිව යනවා මිසක්.”

“ඕකද මහ ලොකුවට බඩුවක් කියන්ඩ තියෙනවය කිව්වේ...”

“ඉස්සෙල්ලා හිනාවෙයන්.... ආං එහෙම. කෝ බලන්ඩ... ඔහොම නෙවෙයි බං... අර ධනුෂ්ක අප්පො ලියල තිබුණේ එයාව පිස්සු වැටෙනවා කියලා... ආන්න ඒ වගේ බලපං බලන්ඩ... කෝ, කෝ... ඔහොම නෙවෙයි බං....”

මිතුරියෝ දෙදෙනාම කඳුළු මතුවෙනතුරු  සිනා වූහ.
“මොකද ළමයෝ? පාරේ යන මිනිස්සු බලයි උඹලට පිස්සුද කියලා.” කුසුමාවතී ගෙතුළ සිටම කෑගෑවාය. දෙදෙනාම සිනහව නවත්තා ගත්හ.

උඹලගෙ අයියා උඹට මනමාලයෙක්ව හොයලා!

“ඔන්න උඹ කාටවත් කියනවා හෙම නෙවෙයි. උඹලගෙ අයියා උඹට මනමාලයෙක්ව හොයලා!”

“මට?”

“නැතුව මටයැ... මට ඉතිං උඹලගෙ අයියා ඉන්නවානේ... මට මොකටද තවත් කාවවත් හොයන්නේ?”

“අනේ අක්කා....”
“උඹ කලබල නොවී ඉඳිංකො. අපි බලමුකො මොකද වෙන්නේ කියලා.... මොනවා වුණත් මතක තියාගනිං, මාත් උඹට උදව්වට ඉන්නවා කියන එකත්.”

චන්ද්‍රා කීවාය. ඒ හඬ අධිෂ්ඨානශීලී එකකි!

********

මාලතී දුම් ගෙට ඇතුළු වෙත්ම සිසිලියානාත්, වික්‍රමත් නිහඬ වූහ.

තමා මේ වෙලාවේ එහි එතැයි ඔවුන් නොසිතූ බව පැහැදිලිවම පෙනුණි. අම්මාත් අයියාත් තමාට සඟවන්නේ කුමක්ද? සියුම් රිදීමක් හදවත කොනකින් මතු වී එනු දැනී මාලතී වෙවුලා ගියාය. මෙවැනි අත්දැකීමකට මීට පෙර මුහුණ පෑ බවක් මාලතීට මතක නැත.

“අපෙ අම්මා, මං හඳීව බඳින්ඩ යනවා.... එහා දෙණියට.”

අහේතුකව දුම් ගෙට පැමිණි මාලතීට එහි රැඳී සිටින්නට අපහසු වුවද, පිටව යාමටද මඟක් තිබුණේ නැත. එළදෙන බඳින්නට යන මුවාවෙන් ඈ කුස්සියෙන් පිට වූයේ එහෙයිනි.

“කෙල්ලට තේරුණා මොකක් නමුත් රහසක් බව! ඒකිගෙ මූණ කළු වුණා මයෙ පුතේ... අපි එක පාරටම කතාව නැවත්තුවාම. පව්! ඕකිට ඔය ඩිංගත් ඇති අද දවසෙම හොස්ස දික් කරගෙන ඉන්ඩ.”

උඹලා සමඟි සමාදානෙන් ඉන්න එක තමා...

සිසිලියානා හොද්ද ඒදා පසෙකින් තැබුවාය.

“ඒ වුණාට අපෙ අම්මා දැන්මම ඔය වගක් නංගිට කියන්ඩ යන්න ඕනැන්නෙ නෑ. දැන් මිනිහා මෙහෙ එනවනේ... ඇවිත් මොකද කියන්නේ කියලා බලමුකො ඉස්සෙල්ලා...”

“මයෙ පුතාට හොඳ විදිහක්!” සොහොයුරියගේ අනාගතය පිළිබඳ වගකීම ඔහුගේ භාරයට පැවරී ඇතිසේ සිතීම හොඳ ලකුණකි. සිය දරුවන්ගේ එකමුතු බව ගැන සිසිලියානාට සෑහීමට පත් විය හැකිය.

“අපි අද හිටියා. හෙට ඉඳීවිද කවුද දන්නෙ පුතේ... උඹලා සමඟි සමාදානෙන් ඉන්න එක තමා අපිටත් ඕනෑ... උඹටත් ඉතිං වෙන නංගිලා මල්ලිලා ඉන්න එකක්යැ?”
බිලිඳු වියේදීම මියගිය තෙවැනි දරුවා පිළිබඳව සිහි වුවද දැන් සිසිලියානාට ඒ ගැන ඇත්තේ බොඳ වූ මතකයකි.

“ඒක නෙවෙයි අපෙ අම්මා, හෙට මං නුවර යනවා, මගේ සූට් එක බලන්ඩ. අප්පච්චියි, අම්මයි, මාලතීයි තුන් දෙනාමත් එන්ඩ ඕනේ මාත්තෙක්ක නුවර යන්ඩ!” වික්‍රම කීවේය.

“අර මක්කටද පුතේ?”

“මගේ සල්ලිවලින් ගන්න ඒවා තමා, අප්පච්චිලයි අම්මලයි එදාට අඳින්ඩ ඕනෑ ...”

“අනේ පුතේ, ඔය තියෙන ඒවා මදැයි හොඳටෝම...”
“බෑ බෑ බෑ! මේක මගේ සන්තෝසේ....” වික්‍රම බලකොට කියා සිටියේය.

කිරි අම්මා තනිවම නිවසෙහි දමා යා නොහැකි බව සිසිලියානාට සිහිපත් වුණි. “එච්චර නෙවෙයි මයෙ පුතේ. හෙට පන්සලට සලාක දානෙත් අපේ දිහාවෙන් නෙව තියෙන්නේ! තව ඩිංගෙන් මට අමතක වෙනවා. එව්වා මඟාරින්ඩ ඇහැකිය. මයෙ පුතාලා යං, මට නැතුව අප්පච්චිට- නංගිට හෙම ඕනෑ ඒවා අරන් දුන්නම මදැයි මයෙ පුතේ....”

මවත්-පියාත් සමඟින් ඒ තීරණාත්මක නුවර ගමන කෙසේ හෝ යාම වික්‍රමගේ අභිලාෂය.....

මෙතෙක් කලක් අම්මාත් අප්පච්චිත් වික්‍රමගෙන් මුදල්-හදල් හෝ වෙනත් එවැනි උපකාරයක් හෝ ඉල්ලා නැත.

“අම්මලා හැම දේම කර-කර අපේ දියුණුවමයි බැලුවේ. එහෙව් එකේ මේ වගේ වෙලාවකවත් මාත් ආසයි අපෙ අම්මා, මයෙ අතින් අරං දෙන එකක් අම්මයි අප්පච්චියි ඇඳගෙන ඉන්නවා දකින්ඩ!” වික්‍රම කීවේය.

“දුන්නා වගේම තමා මයෙ රත්තරනේ.... සලාක දානේ තියෙද්දී....”

“අම්මා ඔය මඟ අරින්ඩයි හදන්නේ. එහෙනං හෙට උදේම අම්මා දානේ උයලා තියන්න. මං කියන්නම් චන්ද්‍රාටත් මෙහාට ඇවිත් මාලතීත් එක්කලා පන්සලට දානේ ගෙනියන්ඩ. අම්මයි අප්පච්චියි හෙට යං මගෙත් එක්ක.
තව බඩු වගයක් ගන්න චන්ද්‍රාටත් ආපහු නුවර යන්ඩ තියෙනවා. එදාට මාලතීවත් එක්ක යනවා!”

සිසිලියානා කොතෙක් කීවත් වික්‍රම කන් දුන්නේ නැත. මවත්-පියාත් සමඟින් ඒ තීරණාත්මක නුවර ගමන කෙසේ හෝ යාම වික්‍රමගේ අභිලාෂය විය.

14        

“උඹ නම් හරිම වාසනාවන්තියක් බං!”

“ඒ මොකද චන්ද්‍රක්කේ?”

“බලපං, එදා නුවරදී... මාලිගාවේදී, මිලින්ද මහත්තයා හම්බ වුණා! හරියටම අප්පොගෙන් ලියුමක් අරං ඇවිල්ලා තියෙද්දී. අදත් අප්පොගෙන් ආපු ලියුම ගේනකොට අම්මයි, අප්පච්චියි අයියත් එක්ක නුවර ගිහිල්ලා....”

චන්ද්‍රා සඟවාගෙන ආ ලිපිය මාලතී ගත්තේ මුව පුරා හිනැහෙමිනි. මාලතීගේ දෙනෙත් දීප්තිමත්ව දිලෙයි.

‘ධනුෂ්ක අප්පෝ මෙච්චර දවස් ගිහිල්ලා හරි ලියුමක් එව්වනෙ දෙයියනේ!’ මාලතී සිතුවාය.
ඔහු තමා සමීපයේම සිටින්නාසේ ඇයට දැනෙයි. ‘අප්පෝ, ආයෙ කවදද අපිට දිය ඇල්ල ගාවදි දැකල කතාබහ කරන්ඩ වෙන්නේ? තව ටික කාලෙකින් මාලතී කියල එකියක් හිටියද කියලවත් අප්පොට අමතක වෙලා යයි, එංගලන්තෙම ඉන්නකොට....’

හැබැයි කෙල්ලෙ, ඕක නං ලියුමක් නෙවෙයි පොතක්!

මිතුරිය සුසුමක් හෙළනු දුටු චන්ද්‍රා කතා කළාය.

“මොකද බං, ඕකත් අතේ තියාගෙන භාවනා කරනවද? මොකෝ, ඕක කඩල බලන්නෙ නැත... ඊටත් දැන් දානෙ අරන් පන්සලට යන්ඩත් තියෙනවා!”

“නෑ අක්කා. මට සන්තෝසේ වාවන්නෙ නෑ...”

“පේනවා, උඹේ ඉහේ මලක් පිපිල වග! හැබැයි කෙල්ලෙ, ඕක නං ලියුමක් නෙවෙයි පොතක්! අපරාදෙ කියන්ඩ බෑ, ධනුෂ්ක අප්පො ලියුං ලියන්ඩ නං දන්නෙම නෑ වගෙයි! බලපංකො ඕකෙ බර....”

චන්ද්‍රා කියුවේ ඇත්තකි. මාලතී වෙවුලන ඇඟිලි තුඩු අතර වූ ලිපිය දෙස බැලුවාය. එය කියවීමට ඇති ආශාව - කුහුල මැදින්ම කිසියම් අනියත බියක්ද නැඟී එනු ඇයට දැනෙයි. ‘අප්පො මේකෙ මොනවා ලියලා තියෙනව ඇද්ද දෙයියනේ!’

“මේ මාලතී. ඕක බලනවා නං දැන්ම බලපං. නැත්තං හෙම අද හාමුදුරුවන්ට දානේ වළඳන්ඩ වෙන්නේ හැන්දෑවට තමයි...”

මාලතී එක හිත් හිතා ගත්තාය. “අපි පන්සලට ගිහින් ඇවිල්ලා මේක කියෝමු අක්කා... මට බයයි. මේක කියවලා ඉවර වෙලා, මට පන්සලට යන්ඩවත් හිත නොදුන්නොත්....”

“අනේ, අනේ. ඔච්චර ළාමක වෙලා බැහැ බං....

Thursday, January 21, 2021

පතාගෙන ඇවිත්... -දහවෙනි කොටස

ටිකක් වැඩියෙන් හම රතුපාට වුණා විතරයි....

ලස්සනයි නේන්නං. සාදර අනුග්‍රහය: දොස්තර අයස්මන්ත පීරිස්ගෙන්! හැබැයි, පොරගෙ ඔරොත්තු දීමේ හැකියාවත් ඉතා ඉහළයි! ඒවා ගාලා විනාඩි 20ක් විතර තිබිලත් ඇලර්ජික් වුණේ නෑ. විනාඩි 5න් හෝදන්න ඕනි හරි නම්. ටිකක් වැඩියෙන් හම රතුපාට වුණා විතරයි. නිමල් අයියට හොඳම හරිය miss වුණත් එක්ක.

Wash Room එකේ ෂවර් එකට ඇල්ලුවා විතරයි, බස-බස ගාලා මේ බුවාගෙ පපුවේ මයිල් සේරම ගැලවිලා හැලුණනෙ! 

ඉත්තිං.... මම හූමිටි තිබ්බෙමි.

“තමුසෙත් පන්දම අල්ලනවා! මෙහෙම කොහොමද යකෝ මං කමිසයක්වත් අඳින්නේ නැතිව එළියකට බහින්නේ? හම ගහපු කුකුළා වගේ!”

“ඒකත් ඇත්ත පීරිස්! මේ මනුස්සයගෙ පපුව තනිකරම රෝස පාටයිනේ!”

“නිමල් අයිය දකින්නයි තිබ්බේ. Test එකට ගියාම කාර්ඩියෝලොජි ඩොක්ටර් අත නළලේ ගහ ගත්තා.... නර්ස් හිනා වුණේ අතෙන් කට වහගෙන...
-සර්, තැන් හතරයිනේ ෂේව් කරන්න ඕනි....-
කියලත් කිව්වා.... -නෑ, නෑ, මෙයාට ඕනි වුණා පපුවේ මයිල් ගාලා බලන්න- කියලා කියන්නත් හදලා, මම සද්දෙ වහගෙන හිටියා... මේ බුරුසුවා මට රවපු රැවිල්ල දැක්කම.”

මීට පස්සේ මට මොකුත් කළොත් කුඩු වෙන්නම ගහනවා....

“රවලා නිකං ඉන්නෙ නෑ xකෝරිස් ඊළඟ සැරේ. ඔන්න හිතේ තියා ගනිං. මීට පස්සේ මට මොකුත් කළොත් කුඩු වෙන්නම ගහනවා...., ඔව්වා බලාගෙන ඉන්න මේං මේකටත් උණ ගැනෙන්නම...”

මේ විස්තර කියවන රසිකයන්ගෙන් දෙතුන්-දෙනෙක්ම ඇසුවේ ඇත්තටම නෙවිල් ඔච්චරටම ඉවසනවද කියලාය.
අවුරුදු 35ක් තිස්සෙම, ඇසුරු කරලාත් මේ මනුස්සයාට තරහ ගිය දවසක් මං නම් දැකලා නැතිය!

ඒ ඉවසිලිවන්තකම අපේ පවුලේ සේරමලත් මනාව තේරුම් ගෙන සිටිති.

නිමල් දිසානායකගේ සියලුම සහෝදර-සහෝදරියන් හා නෑනලා-මස්සිනාලා විතරක් නොවේ; ඔවුන්ගේ දූ-දරුවන් පවා මටත් වැඩියෙන් නෙවිල්ට සමීප බවක් දක්වන්නේ ඒ හින්දාම විය යුතුය.
ඒ විතරක් නොවේ, අපේ අම්මාත් නෙවිල් පුතාට, මර්වින් පුතාට හා ඉන්දිරා දුවට හරිම කැමැතිය.
(ඒ වෙන මොකවත් නිසා නොවේ. ඒ තිදෙනාම අපේ අම්මාගේ කතා කෝච්චියට දිගු වෙලාවක් බෙල්ල දීගෙන ඉන්න හින්දාය.)

මගේ මස්සිනාලාගේ ‘නෙවිල්’ව ඇගයීමේ එක අවස්ථාවක් මෙතනට ඔබනවාට, නිදිගෙ පංච තන්තරේ කියවන දයාබර  රසික ඔබේ විරෝධයක් නැහැ නේද?

“මාත් දහයක් හදනවා!” කියලාය දීපානි වැඩ ඇල්ලුවේ.

මගේ පුංචි මස්සිනා.... දීපානි නංගිගේ හබියා; සුදිත් සිල්වා. එයාලා පවුල පිටින්ම ඉන්නේ එංගලන්තයේය.

කලිනුත් කියලා ඇති විදිහටම, අපේ පවුල් දෙකේම දරුවන් දහ දෙනා බැගින් ඉන්නවෝය.
“මාත් දහයක් හදනවා!” කියලාය
දීපානි වැඩ ඇල්ලුවේ. 

සමන්ති නංගී, මානෙල් නංගී විතරක් නොවේ ‘හිතලා බලපං’ කියා අවවාද කළේ.මාත්! ඒත් එයාලා හිතුවද නැද්ද කියන එක නම් අපි විමසන්නට නොගියෙමු. මානව හිමිකමක් නෙව?

එහෙත්, රට ජාතිය බේරාගන්නට නොරට ඉන්නා සිංහල දරුවන්ට බැරියැයි කියා හිතිලද කොහෙද ඉලක්කයෙන් බාගයක් සපිරුණාම චූටි නංගිගේ mission එක නැවතුණේය.
ඒ වෙද්දීත් එයාලගේ ගෙදර පුංචි ළමා නිවාසයක් වගේ වෙලාය.
එහි ලොකුම අතුරු ප්‍රතිඵලය වුණේ ඒ පවුලට නිතර ලංකාවට එන්නට ඉඩක් නොලැබීමයි.
ටිකට් හතක් ගන්න ඕනිනේ.
නිතරම එච්චර වියදමක් දැරියෑකි මොන අප්පුච්චාටද?
ඉතිං, එයාලා ලංකාවට ඇවිත් යන්නට එන්නේ අඩුවෙනි.

එහෙම පැමිණි වතාවක, අපි දඹුල්ලේ කණ්ඩලම වැව ඉස්මත්තේ ‘ගලපොතුයාය’ නිකේතනයට සංචාරයක ගියෙමු.

හැන්දෑවේ මධු සාදය ඇරඹිණි.

අපි දඹුල්ලේ කණ්ඩලම වැව ඉස්මත්තේ ‘ගලපොතුයාය’ නිකේතනයට සංචාරයක....

ගොඩ දෙනෙක් හිටියෙත් නැතිය. ගීත සයුරත් රල නඟන්නට පටන් ගත්තේය. එකක් ඉවර කරන්නටවත් ඉඩක් ලැබෙන්නේ නැත.

“නෙවිල්... මේකත් කියමු!” සුදිත් කියයි.
එයාටම හරි යන්නට මර්විනුත්, සංජීවත් සිටියෝය.
“මේක නෙවිල් අංකල්!”
සංජීවත් සිංදු මතක් කරන්නට පටන් ගෙනය.   

“Xකෝරිස්, ඔය මතක් කළා ඇති යකෝ!”
නෙවිල් සංජීවගේ ඇඟටත් ගොඩ වුණේය.

සංජීවත් අමද්‍යපිකයෙකු වුණත් ගීතවලට ඇළුම් කරන්නෙකු වුණු නිසාවෙන් නෙවිල්ට කන් දුන්නේ නැත; දිගටම අසන්නන්ගේ ඉල්ලීම් ඉදිරිපත් කළේය.

රෑට කෑම කන්නටවත් නිදහසක් අපට ලැබුණේ නැත. ඒ තියා හුස්මක් ගන්නටවත්.....
“හලෝ... මොන මඟුලක් හරි කරලා, නවත්ත ගන්නවකො තමුසෙගෙ පොඩි මස්සිනාව... බලනවා! කොංගෝ එක ගහලම මගේ අතේ දිය පට්ටත් ඇවිත්...”
නෙවිල් අත්ල පිරිමදිමින් කෙඳිරුවේය.

“ඔයා toilet එකට යන්න ඕනිය කියන්න....” ඒ මගේ ක්ෂණික උපදේශයයි.

“Xකෝරිස්, ඔය මතක් කළා ඇති යකෝ!” නෙවිල් සංජීවගෙත් ඇඟට ගොඩ වුණේය....

මොන? නෙවිල් අනුරසිරි මහත්තයා wash rooms පේළියට යද්දී සුදිතුත්, මොන-මොනවාදෝ සිංදු වගයක් මතක් කරමින් නෙවිල්ගේ පස්සෙන් වැටුණේය. නෙවිල් ආපහු එනතුරුම මනුස්සයා දොර ළඟ මුර කරගෙනත් හිටියේය.

ඒ මදිවාට සංජීවත් තව සිංදු වගයක් මුමුණමිනි. අන්තිමේදී.....

‘බයිට් එක හරි ගියේ නෑ වගේ... මගේ බඩ හරි නෑ!’යි තඩි බොරුවකුත් කියලා, දෙවෙනි වතාවටත් ඒ නිදහස් ස්ථානයට වැදිලා, පැය බාගයක් විතර නිඳා වැටෙමිනුත් ඉඳලාය, නෙවිල් එදා ‘ගලපොතුයාය භීෂණයෙන්’ බේරුණේ!

එහෙම වෙන්නේ නෙවිල්ගේ ඉවසීමේ ගුණයත්, කිසිවෙකුගේ හිත රිදවන්නට අකැමති ගුණයත් නිසාම විය යුතුය.
“ලොකාටත් ඇයි නෙවිල් අයිය වගේ ඉවසන්න බැරි?” අපේ පවුලේ උදවියගෙන්ම, දෙතුන් වතාවකට වඩා මට යොමුවී තිබෙන ප්‍රශ්නයකි; ඒ.

“ඒ එයා. මේ මම... මාත් මොකටද එයා වගේ වෙන්නේ?” මගේ තර්කය ඒකය. හැබැයි, ඇත්තම කියනවා නම්, මේ හාදයා නිසා මාත් 5%ක් විතර; චූට්ටක් විතර ඉවසන්නට- එකවර කලබල නොවන්නට- පුහුණු වෙලා වගෙය.
ඒත්, කොච්චර සිල් ගත්තත් මං උවමනා වෙලාවට තවමත් මගේ පෙණය පිප්පිල්ලත් කරනවා කරනවාමය!

හොඳට හෝ නරකට හෝ කෙනෙකුට තම-තමන්ගේම කියා අනන්‍යතාවක් තිබිය යුතු යැයි... 

නමුදු බොහෝ දෙනෙකු ප්‍රිය කරන්නේ මගෙන් ඒ ටිකත් නොකෙරෙන එකටය. එව්වා නං සුම්මා!!
හොඳට හෝ නරකට හෝ කෙනෙකුට තම-තමන්ගේම කියා අනන්‍යතාවක් තිබිය යුතු යැයි මම අදහමි.

අනෙක් අතට, ඇසුරු කරන මිතුරන්ගේ චර්යාවන් අධ්‍යයනයත් මා’තින් කෙරෙන බැවින් මට තේරුම් ගොස් ඇති දෙයකුත් කිව යුතුය.
බොහෝ දෙනෙකු අනුනට විහිළු කිරීමට; මිතුරන්ව බයිට් එකට ගැනීමට කැමැතිය. සමහර විට හිංසාවක් තරමටම බරපතළව... එහෙත් තමන්ට කෙරෙන පුංචිම විහිළුවක්වත් දරා ගැනීමෙහිලා ඔවුන් අසමත්ය. ‘අත්තානං උපමං කත්වා’ - තමන් උපමා කොට සිතා බලන්නේ නැත්තේ ඇයි? තමන්ට කෙරෙනවාට නොරිසි දෙයක් අනුනට කරන්නේ ඇයි?

එහෙම හිතන්නට බැරිකමද තියෙන්නේ? නැතිනම් එතරම් බුද්ධියක් නැතිකමද...

හුඟක් අයට හිතන්නට උවමනා නැත. නෙවිල්ටත් එහෙමය. එයාගේ හොඳ ගතිගුණ ගොඩක් ‘දුර්වලතා ලෙස’ මට පෙනෙන්නේ ඒ නිසාය. ප්‍රායෝගික බවෙන් අඩු වීම.....
මේ යස්ස පැටියාට ප්‍රායෝගික බුද්ධියක් නැතිද? මට එහෙම හිතෙන්නේ... හේතු රහිතවම නොවේ!

කොරෝනා දවස්වල අපේ අයස්මන්ත දොස්තර මහත්තයා අපට අවශ්‍ය කෑම-බීම ද්‍රව්‍ය පවා ගෙනවුත් දෙන්නට තරම් කාරුණික වුණේය. ඒ මහත්තයා වෛද්‍යවරයෙකු බැවින් එයාට සංචරණ සීමා තිබ්බේ නැතිය. වතාවක් අයස්මන්ත මහත්තයා හම්බන්තොටින් ගෙනවුත් දුන් එළවලු අතර, මා නම නොදන්නා අල වර්ගයක්ද තිබිණි.

කොරෝනා දවස්වල අපේ අයස්මන්ත දොස්තර මහත්තයා අපට අවශ්‍ය....

එදාම වැටහුණේ ඒවා ඉතා රසවත් බවයි.

‘පැලයක් දෙකක් බෝ කරගන්න වටිනවා!’ මට හිතුණේය. අල කිහිපයක් කැබලිවලට කපා ඒවා, කුඩා කිරි ඇතිළිවල තවාන් කළේ ඒ හින්දාමය.

අල කෑලිවලින් කුඩා මොටෙයියන් මතු වුණේය. කිහිපයක් බිමින් හිටවූ මම, එක කිරි ඇතිළියක්  එහි වූ පැල ටිකත් එක්කම නෙවිල්ට දුන්නෙමි.
“මට මොකටද?”

“මොකටද අහන්නේ? මේ අර එදා තමුසෙලත් ගොඩක් රසයි කියපු අල... හිටවලා බැලුවා. ඔයාලගෙත් වත්තේ ඉඩ තියෙන්නේ.... ගිහින් හිටවන්නයි තියෙන්නේ....”

සති කිහිපයකට පස්සේය, මට මේ හාදයාගෙන් ඒ ගැන අහන්නට මතක් වුණේ.

“පැල ටික තියෙනවා, ඇතිළියේ..”

“ඇයි වහන්සේ, කිරි ඇතිළියක අල ගස් හදන්න පුළුවනිද? අල බහින්නේ කොහෙටද?”
‘එහෙමද?’ කියලා එවෙලේම මිනිහාට කියවුණත්, තවම අර අල පැල ටික කිරි හට්ටියේමලු!
WAL Constructions එකේ ගොඩනැඟිලි ඉදිකිරීම්වලදී, ඒවා අධීක්ෂණය කළාට මොකද- මේ යක්ෂ පැටියාට මැටි ඇතිළියක ‘අල’ ගහකට හැදෙන්නට බැරි විත්තිය තේරුම් ගිහින් නැතිය.

මට නම් මතු වෙලා පේන්නෙ තමන්ගෙ අම්මව ඉතාම ආදරයෙන් බලාගන්න පුතෙක් ගැන heartfelt කතාව....

මට එහෙම දේවල් වැඩියෙන් පෙනෙනවාවත්ද?

මං වහන්සේ වැඩියෙන් පිළිගන්නේ වචනයෙන් කියන දේවල් නොවේ. කෙරෙන දේවල්ය. ඉතා සුළු දේවල් පවා නිරීක්ෂණය කරමින්, නිගමනවලට බහින්නටය මා පුරුදුවී ඉන්නේ.

දැනටමත් හිතවත් Pra Jay මහත්තයා ‘නෙවිල්තන්ත්‍රය’ කියලා නම්කොට ඇති මේ පෝස්ටු කිහිපයේ, 9 වැන්න කියවූ Lotus රසිකාවියත් මගේ පලේම කෙනෙකු කියලාය මට හිතුණේ.
ඇයගේ කමෙන්ටුව දුටුවාමය.

'නෙවිල් ගැන නිමල් මේ ලියන පෝස්ට්ස් හරිම entertaining.
නමුත් ඒ අතරින් මට නම් මතු වෙලා පේන්නෙ තමන්ගෙ අම්මව ඉතාම ආදරයෙන් බලාගන්න පුතෙක් ගැන heartfelt කතාව.
අපේ ලොක් ඩව්න් කාලෙ එක ටීවි චැනල් එකක පෙන්නුවා ඩිමෙන්ෂියා තත්වෙ ඉන්න තමන්ගෙ අම්මව ඔය විදිහට බලාගන්න ඇයගෙ පුතා
, ලේලි සහ පවුලේ පිරිස.

-ඒ පුතා එක තැනක කියනව 'ඒ හැසිරීම අපේ අම්ම නෙවෙයි- ඒ ඇයගෙ රෝග තත්වය, නමුත් එතන කොහෙ හරි තැනක අපේ අම්ම ඉන්නව' (It's not her, it's the disease, but she is there somewhere in it) කියලා.

-ඒ වගේ දුවලා පුතාල (නෙවිලුත් ඇතුලු) මේ ලෝකයේ unsung heroes.’

හිටි ගමන් දවසක මහ රෑ ජාමෙට....

ඒ ප්‍රතිචාරය කියවද්දී මගේ ඇස් කඳුළෙන් පිරිණි. 

ඒ ගැන විග්‍රහයක් ඕනෑ නැත.
නමුදු එතරම් සංවේදී වෙන මේ ලියන අසත්පුරුෂයාට, (ලෝකයේ හැටි දැක-දැකත්) තමන්ගේම අම්මා ගැන දැනට වඩා සංවේදී වෙන්නට බැරිද?

අපේ අම්මාටත් ටික වෙන්නට ‘අමතක වීමේ රෝගය’ තිබෙයි!

හිටි ගමන් දවසක මහ රෑ ජාමෙට මගේ දුරකථනය බෑඟිරි දෙයි.... සමහරවිටෙක රාත්‍රී දොළහට විතර.... මං ඇඳෙන් බහින්නේ යකා ආරූඪ කරගෙනය. එංගලන්තයේ සිට කතා කරන්නේ අපේ අම්මාය.
හුඟක් වෙලාවට කතාව පටන් ගන්නෙම එකම විදිහකටය. “Good Morning
රංජි පුතේඒඒඒඒ..” හරි “ගුඩ් මෝනින් ලොකු පුතේඒඒඒඒ....” හරි කියමිනි. ඒ එක්කම ඊළඟ තැටිය වාදනය වෙයි. 

“මට වැරදුණා.... දැන් ඔහෙට නං උදේ නෙවෙයි නේද? කීයද වෙලාව?”

කේන්තිය නොපෙන්නා මම වෙලාව කියන්නෙමි. “ඉතිං මගේ පුතේ... ඔයා සනීපෙන් නේද?” අම්මා අහයි!

මට කට වහගෙන ඉන්නට බැරිව යන්නේ එතකොටය. “ඇයි අම්මේ, අම්මා අද දවලුත් ටෙලිෆෝන් කරලා මගෙන් කොහොමද ඇහුවේ!” හැකිතාක් ඉවසාගෙන කිව්වත් මගේ නොරිස්සීම අම්මාටත් දැනිලා වගෙය.

“අනේ රංජි, sorry, sorry. මගෙත් ඔළුව ගිහින් වගේ ලොකු පුතේ.... නෙවිල්ල අම්මට වගේ.... කොහොමද දැන් එයාට.....”

මේ සංසාරයේ හැටිද? මට කල්පනා වෙන්නේ ඒ ටිකය.....

ඒ අස්සෙම; ඒ ජාමේදීම අපේ අම්මාට අලුත් මී මුණුබුරු-මිණිබිරියන්වත් මතක් වෙයි. “අනේ රංජි පුතේඒඒඒඒ.... මේ කොරෝනා නැත්තං මම මෙලහකටත් ඉගිල්ලිලා හරි ලංකාවට ඇවිත්... අලුතින් ඉපදිච්ච තුන් දෙනෙක්ම ඉන්නවනේ බලන්න....”

මේ සංසාරයේ හැටිද? මට කල්පනා වෙන්නේ ඒ ටිකය.
මෙහෙම හිතන්නට ගියාම කවදාවත් ගැලවීමක්, සැනසීමක් ලබා ගන්නට පුළුවනිද. ඔහොම වෙලාවට මං ටිකාක් හරි ඉවසාගෙන ඉන්නේ ‘නෙවිල් ඉවසන ඉවසිල්ල’ මතක් කර ගෙනය.

“වෙලාවකට නං කරදරයක් තමයි හලෝ! ඒත් මොනව කරන්නද?” බලෙන්ම වගේ, නෙවිල්ව කම්පියුටරය ළඟට කැන්දාගෙන Lotusගේ කමෙන්ටුව පෙන්නුවාම නෙවිල් කිව්වේය.

“ඇත්තටම ඒ ඉන්නෙ අපේ අම්මා නෙවෙයි... වෙලාවකට විතරක් එයා ඉන්නවා.... පෙරේදා මහ රෑ දහයට විතර මේ මනුස්සයා උඩ තට්ටුවට නැඟගෙන එනවා, කෙසෙල් ගෙඩියක බාගයක් දික් කරගෙන... එයා බාගයක් කාලා... -චූටි, උඹ කෙසෙල් ගෙඩියක් කෑවේ නැහැනෙ- කියාගෙන... බනින්නද...”

උපුල් සාන්ත සන්නස්ගල මහතාගේ ‘සංහිඳ මුද්‍රණාලයේ’ කළමනාකාර තනතුරෙන් ඉවත් වුණාම, නෙවිල් රස්සාවට ගියේ- අපේ සුමිතුරු වල් ප්‍රියන්ත අලුතින් පටන් ගත් ‘Photo Friends’ ආයතනයටය.
බැනලා විතරක් නෙවෙයි, ගහන්නත් වටිනා තරමේ දෙයක් එතැනදී කෙරිලාත්-  මේ හාදයා ඉවසලා තිබුණේය!

2005 දී ෆොටෝ ෆ්රෙන්ඩ්ස් කාර්ය මණ්ඩලයේ...

“අනේ නිමල් අයියේ... ලොකු කරදරයක් වෙලාලු නේද?”

අවුරුදු කීපයකට කලින් දවසක, පාන්දරින්ම කුණු මලු පාර කොණෙන් තියන්නට ගිය දේවිකා නංගීත්, ඇයගේ නෑනා ශාන්තිත් අපේ ගේට්ටුව ළඟ නැවතී විස්සෝපයෙන් ඇසුවෝය.    

“කරදරයක්?” මම පුදුමයෙන් ඇසුවෙමි. ඒ දෙන්නාගේම ඇස්වල කඳුළුය.

“ඔයා දන්නෙත් නැද්ද? නෙවිල් අයිය....”
ඒ දෙන්නා කියූ විදිහට, හෙට්ටිආරච්චිගේ නෙවිල් අනුරසිරි පෙරේරා මහතාගේ මරණ දැන්වීම් පත්‍රිකා කිහිපයක් අපේ පාරේ තාප්පවලත් අලවලාය. “වෙන්න බෑ. එහෙම දෙයක් නං මෙච්චර වෙලා මටත් ආරංචි නොවී තියෙන්න බෑ...” මට කියැවිණි.

“නෙවිල් අයියගේ foto එකත් තියෙනවනේ!”

කියාගෙනම අර දෙන්නා හනි-හනික ගිහින්,  මට පෙන්වන්නට මරණ දැන්වීම් කිහිපය ගලවාගෙන ආවෝහ.

ඒ අතරේ කැලෑ බේකරියේ දයානන්ද මුදලාලි මහත්තයා මට ටෙලිෆෝනයෙන් කතා කළේය.

“අන්න නිමල් අයියේ.... අර xත්තට හොඳ වැඩක් කරලා... xරියගෙ මරණ කොළයක් ගහලා මෙහෙත් අලවලා... ඕකට හොඳ වැඩේ. හැමෝටම ලණු දිදී ඉන්න එකට..... මට අද කඩේ බඩු විකුණගන්නත් නෑ. මිනිස්සු අහන ඒවාට උත්තර දෙනවා මිස... කඩේට එන-එන මනුස්සයා අහන්නේ නෙවිලා මැරුණේ මොනවා වෙලාද කියලයි.”

පොරව ගලේ ගැහුවත් මැරෙන එකක් නෑ.....

බ්ලොගය ලියන්නට පටන් ගන්නා තෙක්මත් ඒ මරණ දැන්වීමක් මගේ ලටපට අතර තිබිණි.

මෙව්වා ලියැවේවි කියල තුන් හිතකවත් තිබුණු එකක්යැ. “නෙවිල්, අර ඔයාට දුන්නු ඔයාගෙ මරණ කොළේ කෝ?” ඒ පත්‍රිකාව මටත් වඩා සිහිවටනයක් සේ වටින්නේ නෙවිල්ට නිසාය, මා එය ඔහුට දී තිබුණේ.

“තමුසෙට පිස්සු තිබ්බට මට නෑ හලෝ. මං ඒවා ඔක්කොම පුච්චලා දැම්මා.”

Photo Friends ආයතනයේදී හැමෝටම ලණු දෙමින් හිටි මේ හාදයාට, පෙරළා කෘතගුණ දක්වන්නටය එහි සගයන් එක්ව- ඒ මරණ දැන්වීම් ව්‍යාපෘතිය දියත් කොට තිබ්බේ.

“එක-එක style එකට හරි ගැස්සුව මරණ දැන්වීම් තුනහතරක් අපි කම්පියුටරේම තියාගෙන ඉන්නවා. මරණයක් වෙලා පොසිට්ව් එකක් ගන්න එන අයට ඒවයින් එකක් තෝරා ගන්න ලේසි වෙන්න. Lab එකේ කට්ටිය මගේ foto එකක් එයින් එකකට දාලා, print out එකක් අරගෙන foto copy කරවා ගන්න ඇති...” පසුව විස්තර අහද්දී නෙවිල් අනුමාන කළේ එහෙමය.

“පොරව ගලේ ගැහුවත් මැරෙන එකක් නෑ, නිමල් අයියෙ...” දයානන්ද මුදලාලි කීවේය. “සේරම වස්-දොස් යන්න ඇති.... මැරෙන්නෙ නැතිවම මරණ දැන්වීම් ගම පුරාමත් ඇලෙව්ව හින්දා.....”

ඒ අතින් බලද්දී නෙවිල් එක වතාවක් ප්‍රසිද්ධියේ මියගිය පුද්ගලයෙකි!

රටේ-ලෝකේ තව කොච්චර අයට කොච්චර දේවල් සිද්ද වෙනවා ඇද්ද?

ඇත්තටම මේ වගේ දේවල් සිදු වෙන්නේ මගේ විශ්වය ඇතුළේ විතරයිද?

මා ඉපදී ඉන්නේ මේවා වාර්තාකොට තැබීම සඳහාමද?
රටේ-ලෝකේ තව කොච්චර අයට කොච්චර දේවල් සිද්ද වෙනවා ඇද්ද? එහෙත් එහෙම දේවල් ගැන ලියවෙන්නේ- ප්‍රසිද්ධියේ හෙළිදරව් කෙරෙන්නේ අඩුවෙනි. පුරසාරම් දොඩන්නට කැමති මිනිස්සු; පම්පෝරි ගහන්නට කැමති මිනිස්සු; තමන්ගේ හොරණෑව තමන් විසින්ම පිඹගන්නා මිනිස්සු සිය දුර්වලතා ගැන වචනයක් හෝ කියන්නට අසතුටුය!

තමන්ටම සිනා වෙන්නට අකැමැතිය!

මට හිතෙන්නේ තමන්ටම සිනාසී ගන්නටත්, අනුන් කරන විහිළු-තහළු ඉවසා දරා ගන්නටත් හැක්කේ මනා පෞරුෂයක් ඇති අයට පමණක් බවයි; හක්කේ බුදුරැස් ඇති- බොක්කේ දඩමස් නැති උදවියට පමණක් බවයි!

1987 විතර දවසක නෙවිල්ලගේ තාත්තා foot සයිකලයත් තල්ලු කරගෙන ‘අමද්‍යප තරුණ පුහුණු මුද්‍රණාලය’ට ආවේය. එයාගේ සේරම ගමන්-බිමන් කෙරුණේ ඒකෙන්ය. 

“අපේ චූටි ඉන්නවද බලන්නයි ආවේ....” බාසුරු උන්නැහේ කීවේය. 

“Trip එකක් යනවයි කිව්වනේ... තාත්තලට කිව්වේ නැද්ද?” මම ඇසුවෙමි.

දියතලාවේ වෙන්න ඕනි.... ලෝකාන්තෙටද කොහෙදත් යනවයි කිව්වා වගේ...

“ඒක නේන්නං... කිව්වා... එයාලා අපිට ඔක්කොම විස්තර කියන්නෙ නෑනෙ, ඔයාලට කිව්වට! මං හිතන්නේ මේ සැරෙත් මහින්දලා එක්ක  ගියේ, දියතලාවේ වෙන්න ඕනි.... ලෝකාන්තෙටද කොහෙදත් යනවයි කිව්වා වගේ... වෙනද නං දවස් හතර-පහක් ගියාම එනවා.... ඒත්.....” (මහින්ද කියන්නේ දැනටමත් ඔබ දන්නා-හඳුනන WAL ප්‍රියන්තටය.) 

මම මතක් කළෙමි.
නෙවිල් වැඩට නෑවිත් ගතවී තිබුණේ දින පහකට අඩු කාලයක් විතරය.
“එහෙනං බය වෙන්න ඕනි නැහැනෙ තාත්තේ... තවම දවස් පහක් ගිහිල්ලා නැහැනෙ... අද-හෙට එයිනෙ...”

මගේ සැනසිලි වචනවලින්වත්, තාත්තාගේ මුහුණේ තිබුණු අසහනකාරී පෙනුම නැති වුණේ නැතිය. එයා ඔළුවත් කසමින්, ටිකාක් කල්පනා කළේය.
“අපේ එක්කෙනාටයි වැඩියත්ම හිතට අමාරු... චූටිලා එක්ක ඒ ගමන ගිය එක්කෙනෙක් ආපහු ඇවිල්ලා....” නෙවිල්ල තාත්තා කිව්වේ පැකිළෙමිනි.
“....මිනිහා අපේ ගෙදර ඉස්සරහිනුත් එහාට-මෙහාට ගියා හතර-පස් වතාවක්ම! හැබැයි, අපේ ගේ පැත්තවත් බැලුවේ නැතිව.....හරියට අපට මූණ දෙන්න බැරිව වගේ. එයා අපේ ගෙදරට නොඑන කෙනෙකුත් නෙවෙයි.... ඒකයි අපිට...”

මහ ආඩම්බරකාරයා! එයාටම හිතුණාම විතරක්නේ හිනා වෙන්නෙත්....

එතකොට නම් මටත් අමුත්තක් හිතුණේය. එකම කණ්ඩායමක් විදිහට trip එකක් ගිය පිරිසෙන් එක්කෙනෙකු විතරක් ආපසු ඇවිත්ය. අනෙක් අය ඇවිත් නැත. ආපසු පැමිණි සගයා තලපත්පිටියේ මිතුරන්ගේ ගෙවල් ඉදිරියෙනුත් ‘රුවන් සක්මනේ’ යෙදිලාය.

“මිනිහට කතා කරන්න බැලුවේ නැද්ද, තාත්තේ?”

“එයාත් එක්ක මොන කතාවක්ද නිමල්..... ඔයාත් දන්නවනේ xxx. මහ ආඩම්බරකාරයා! එයාටම හිතුණාම විතරක්නේ හිනා වෙන්නෙත්....” නෙවිල්ල තාත්තා කිව්වේ අන්ත අසරණ ලීලාවකිනි....