1. වස් කවි කීම - පළමු කොටස
  2. වස් කවි කීම - දෙවෙනි කොටස
  3. වස් කවි කීම - තෙවෙනි කොටස
  4. නොදෙන්න හිටි රන් පදක්කම
  5. නීච කුමන්ත්‍රණේ
  6. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -පළමු කොටස
  7. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -දෙවෙනි කොටස
  8. තුම්පනේ, මාතර, බදුල්ලේ කියලා වෙනස්යැ
  9. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... -පළමුවෙනි කොටස
  10. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - දෙවෙනි කොටස
  11. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - තෙවෙනි කොටස
  12. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - හතරවෙනි කොටස
  13. අඟුල්මල් දහනය - පළමුවෙනි කොටස
  14. අඟුල්මල් දහනය - දෙවෙනි කොටස
  15. අඟුල්මල් දහනය - තෙවෙනි කොටස
  16. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පළමුවෙනි කොටස
  17. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දෙවෙනි කොටස
  18. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - තෙවෙනි කොටස
  19. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හතරවෙනි කොටස
  20. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පස්වෙනි කොටස
  21. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හයවෙනි කොටස
  22. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හත්වෙනි කොටස
  23. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - අටවෙනි කොටස
  24. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - නවවෙනි කොටස
  25. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහවෙනි කොටස
  26. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  27. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දොළොස්වෙනි කොටස
  28. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහතුන්වෙනි කොටස
  29. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහතරවෙනි කොටස
  30. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පහළොස්වෙනි කොටස
  31. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහසයවෙනි කොටස
  32. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහත්වෙනි කොටස
  33. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහඅටවෙනි කොටස
  34. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහනවවෙනි කොටස
  35. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - විසිවෙනි කොටස
  36. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - පළමුවෙනි කොටස
  37. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - දෙවෙනි කොටස
  38. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - තෙවෙනි කොටස
  39. වීරයා ගෙදරද? - පළමුවෙනි කොටස
  40. වීරයා ගෙදරද? - දෙවෙනි කොටස
  41. වීරයා ගෙදරද? - තෙවෙනි කොටස
  42. වීරයා ගෙදරද? - සිව්වෙනි කොටස
  43. වීරයා ගෙදරද? - පස්වෙනි කොටස
  44. ගණිත ගැටේ - පළමුවෙනි කොටස
  45. ගණිත ගැටේ - දෙවෙනි කොටස
  46. ගණිත ගැටේ - තෙවෙනි කොටස
  47. ගණිත ගැටේ - සිව්වෙනි කොටස
  48. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - පළමුවෙනි කොටස
  49. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - දෙවෙනි කොටස
  50. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - තෙවෙනි කොටස
  51. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - සිව්වෙනි කොටස
  52. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - පළමුවෙනි කොටස
  53. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - දෙවෙනි කොටස
  54. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - තෙවෙනි කොටස
  55. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - සිව්වෙනි කොටස
  56. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - පස්වෙනි කොටස
  57. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - හයවෙනි කොටස
  58. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -හත්වෙනි කොටස
  59. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -අටවෙනි කොටස
  60. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -නවවෙනි කොටස
  1. අජාසත්ත - පළමු කොටස
  2. අජාසත්ත - දෙවෙනි කොටස
  3. අජාසත්ත - තෙවෙනි කොටස
  4. අජාසත්ත - හතරවෙනි කොටස
  5. අජාසත්ත - පස්වෙනි කොටස
  6. කෙලින් සනා - පළමු කොටස
  7. කෙලින් සනා - දෙවෙනි කොටස
  8. කෙලින් සනා - තෙවෙනි කොටස
  9. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පළමු කොටස
  10. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දෙවෙනි කොටස
  11. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - තෙවෙනි කොටස
  12. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හතරවෙනි කොටස
  13. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පස්වෙනි කොටස
  14. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හයවෙනි කොටස
  15. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හත්වෙනි කොටස
  16. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - අටවෙනි කොටස
  17. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - නවවෙනි කොටස
  18. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දහවෙනි කොටස
  19. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පළමුවෙනි කොටස
  20. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දෙවෙනි කොටස
  21. මඩ ගොහොරුවක පචවී - තෙවෙනි කොටස
  22. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හතරවෙනි කොටස
  23. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පස්වෙනි කොටස
  24. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හයවෙනි කොටස
  25. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හත්වෙනි කොටස
  26. මඩ ගොහොරුවක පචවී - අටවෙනි කොටස
  27. මඩ ගොහොරුවක පචවී - නවවෙනි කොටස
  28. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දහවෙනි කොටස
  29. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - පළමුවෙනි කොටස
  30. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - දෙවෙනි කොටස
  31. ඉඳියාප්ප ගන්නවාද? - තෙවෙනි කොටස
  32. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - හතරවෙනි කොටස
  33. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පළමුවෙනි කොටස
  34. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දෙවෙනි කොටස
  35. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - තෙවෙනි කොටස
  36. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - සිව්වෙනි කොටස
  37. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පස්වෙනි කොටස
  38. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හයවෙනි කොටස
  39. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හත්වෙනි කොටස
  40. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - අටවෙනි කොටස
  41. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - නවවෙනි කොටස
  42. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දහවෙනි කොටස
  43. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - එකොළොස්වෙනි කොටස
  44. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දොළොස්වෙනි කොටස
  45. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පළමුවෙනි කොටස
  46. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක්- දෙවෙනි කොටස
  47. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - තෙවෙනි කොටස
  48. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - සිව්වෙනි කොටස
  49. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පස්වෙනි කොටස
  50. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හයවෙනි කොටස
  51. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හත්වෙනි කොටස
  52. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - අටවෙනි කොටස
  53. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - නවවෙනි කොටස
  54. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - දහවෙනි කොටස
  55. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - එකොළොස්වෙනි කොටස
  56. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දොළොස්වෙනි කොටස
  57. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහතුන්වෙනි කොටස
  58. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහතරවෙනි කොටස
  59. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -පහළොස්වෙනි කොටස
  60. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහසයවෙනි කොටස
  61. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහත්වෙනි කොටස
  62. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහඅටවෙනි කොටස
  63. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහනවවෙනි කොටස
  64. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිවෙනි කොටස
  65. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිඑක්වෙනි කොටස
  66. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිදෙවෙනි කොටස
  67. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිතුන්වෙනි කොටස
  68. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහතරවෙනි කොටස/a>
  69. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිපස්වෙනි කොටස
  70. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහයවෙනි කොටස
  71. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහත්වෙනි කොටස
  72. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිඅටවෙනි කොටස
  73. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිනවවෙනි කොටස
  74. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -තිස්වෙනි කොටස
  1. මීන සංහාරය
  2. ගස්සලා යවමුද? -පළමුවෙනි කොටස
  3. ගස්සලා යවමුද? දෙවෙනි කොටස
  4. ගස්සලා යවමුද? තෙවෙනි කොටස
  5. ගස්සලා යවමුද? හතරවෙනි කොටස
  6. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -පළමු කොටස
  7. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -දෙවෙනි කොටස
  8. අනේ කුරුලු කූඩුවලට ගහන්නෙපා කැට කැබිලිති
  9. ආවොත් නොයා බැරිය! - පළමු කොටස
  10. ආවොත් නොයා බැරිය! - දෙවෙනි කොටස
  11. ආවොත් නොයා බැරිය! - තෙවෙනි කොටස
  12. මගේ චූස් - මටම චූස්
  13. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- පළමුවෙනි කොටස
  14. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- දෙවෙනි කොටස
  15. අනේ පාලි, තව චුට්ටක්....
  16. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - පළමුවෙනි කොටස
  17. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - දෙවෙනි කොටස
  18. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - තෙවෙනි කොටස
  19. හයටත් කලින්........ - පළමුවෙනි කොටස
  20. හයටත් කලින්........ - දෙවෙනි කොටස
  21. හයටත් කලින්........ - තෙවෙනි කොටස
  22. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පළමුවෙනි කොටස
  23. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - දෙවෙනි කොටස
  24. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - තෙවෙනි කොටස
  25. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - සිව්වෙනි කොටස
  26. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පස්වෙනි කොටස
  27. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - හයවෙනි කොටස
  28. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - පළමුවෙනි කොටස
  29. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - දෙවෙනි කොටස
  30. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - තෙවෙනි කොටස
  31. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පළමුවෙනි කොටස
  32. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - දෙවෙනි කොටස
  33. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - තෙවෙනි කොටස
  34. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - සිව්වෙනි කොටස
  35. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පස්වෙනි කොටස
  36. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හයවෙනි කොටස
  37. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හත්වෙනි කොටස
  38. නෑනා නැතත් කල දවසක් ..... -පළමුවෙනි කොටස
  39. නෑනා නැතත් කල දවසක් ..... -දෙවෙනි කොටස
  1. නීල බිඟු කැල
  2. නිල් බෘංගයන්ගේ වස වැරැද්දක්
  3. සමුදුරු මූර්තිය
  4. දහ බලු කතා වස්තුව- පළමුවැනි කොටස
  5. දහ බලු කතා වස්තුව- දෙවෙනි කොටස
  6. මගේ දෛවය මගේ රිස්සට...
  7. කූචු කුචයියෝ
  8. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - පළමු කොටස
  9. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - දෙවෙනි කොටස
  10. දියවිනි ඉනාව- පළමුවැනි කොටස
  11. දියවිනි ඉනාව- දෙවෙනි කොටස
  12. දියවිනි ඉනාව- තෙවෙනි කොටස
  13. දියවිනි ඉනාව- හතරවෙනි කොටස
  14. දියවිනි ඉනාව- පස්වෙනි කොටස
  15. සිඳු දකින සඳ - පළමුවෙනි කොටස
  16. සිඳු දකින සඳ - දෙවෙනි කොටස
  17. සිඳු දකින සඳ - තෙවෙනි කොටස
  18. රැජින COLOMBO එයි! - පළමුවෙනි කොටස
  19. රැජින COLOMBO එයි! - දෙවෙනි කොටස
  20. රැජින COLOMBO එයි! - තෙවෙනි කොටස
  21. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - පළමුවෙනි කොටස
  22. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - දෙවෙනි කොටස
  23. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - තෙවෙනි කොටස
  24. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - පළමුවෙනි කොටස
  25. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - දෙවෙනි කොටස
  26. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - පළමුවෙනි කොටස
  27. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - දෙවෙනි කොටස
  28. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - තෙවෙනි කොටස
  29. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - හතරවෙනි කොටස
  30. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පළමුවෙනි කොටස
  31. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - දෙවෙනි කොටස
  32. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -තෙවෙනි කොටස
  33. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හතරවෙනි කොටස
  34. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පස්වෙනි කොටස
  35. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -හයවෙනි කොටස
  36. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හත්වෙනි කොටස
  37. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- පළමුවෙනි කොටස
  38. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- දෙවෙනි කොටස
  39. හරෝහරා - පළමුවෙනි කොටස
  40. හරෝහරා - දෙවෙනි කොටස
  41. හරෝහරා - තෙවෙනි කොටස
  42. හරෝහරා - සිව්වෙනි කොටස
  43. හරෝහරා - පස්වෙනි කොටස
  44. හරෝහරා - හයවෙනි කොටස
  45. හරෝහරා - හත්වෙනි කොටස
  46. හරෝහරා - අටවෙනි කොටස
  47. හරෝහරා - නවවෙනි කොටස
  48. හරෝහරා - දහවෙනි කොටස
  49. හරෝහරා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  50. හරෝහරා - දොළොස්වෙනි කොටස
  51. හරෝහරා - දහතුන්වෙනි කොටස
  52. හරෝහරා - දාහතරවෙනි කොටස
  53. හරෝහරා - පහළොස්වෙනි කොටස
  54. හරෝහරා - දහසයවෙනි කොටස
  55. හරෝහරා - දාහත්වෙනි කොටස
  56. හරෝහරා - දහඅටවෙනි කොටස
  57. හිස් රැල්ලක් නොවී හස රැල්ලක් වේවා!-පළමු කොටස
  58. හිස් රැල්ලක් නොවී හස රැල්ලක් වේවා!-දෙවෙනි කොටස
  59. හිස් රැල්ලක් නොවී හස රැල්ලක් වේවා!-තෙවෙනි කොටස
  60. දොළහ වෙද්දී.... පළමු කොටස
  61. දොළහ වෙද්දී.... දෙවෙනි කොටස
  1. සීයයි..!
  2. මරිසි මංගල්ලේ - පළමුවෙනි කොටස
  3. මරිසි මංගල්ලේ - දෙවෙනි කොටස
  4. සැවුළු සංහාරය - පළමුවෙනි කොටස
  5. සැවුළු සංහාරය - දෙවෙනි කොටස
  6. සැවුළු සංහාරය - තෙවෙනි කොටස
  7. සැවුළු සංහාරය - හතරවෙනි කොටස
  8. සැවුළු සංහාරය - පස්වෙනි කොටස
  9. සැවුළු සංහාරය - හයවෙනි කොටස
  10. සැවුළු සංහාරය - හත්වෙනි කොටස
  11. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි කොළඹදී හිට් වෙයි! - පළමුවෙනි කොටස
  12. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - දෙවෙනි කොටස
  13. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - තෙවෙනි කොටස
  14. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - සිව්වෙනි කොටස
  15. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - පස්වෙනි කොටස
  16. දුකයි! අන්තිම දුකයි!! සත්තෙන්ම හිරිකිතයි!!!
  17. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - පළමුවෙනි කොටස
  18. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - දෙවෙනි කොටස
  19. Neil හඳට - Sunil කරඬුවට - waල්ල බිමට
  20. වීරයා පණ පිටින්...........
  21. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - පළමුවෙනි කොටස
  22. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - දෙවෙනි කොටස
  23. කොටවන කතන්දරේ
  24. ඒකත් මංගල මුත්තමං!
  25. බක්කරේගේ Pork දානය - පළමුවෙනි කොටස
  26. බක්කරේගේ Pork දානය - දෙවෙනි කොටස
  27. පණ බේරපු කිරිල්ලී - පළමුවෙනි කොටස
  28. පණ බේරපු කිරිල්ලී - දෙවෙනි කොටස
  29. පණ බේරපු කිරිල්ලී - තෙවෙනි කොටස
  30. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - පළමුවෙනි කොටස
  31. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - දෙවෙනි කොටස
  32. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - තෙවෙනි කොටස

Tuesday, February 18, 2020

දොළහ වෙද්දී - දෙවෙනි කොටස

ඒ කාලයේදී අප කළ වික්‍රමවලින් එකක් වුණේ.......
ඒ අතරේ වාර විභාගයත් ආවේය. එහෙම දවස්වලට ඉස්කෝලේ යන්නට එන්නට වෙලාවක් නැත. විභාග කාල සටහනක් තිබුණත් ඒවා තාත්තලාට කියන්නට යන්නේ කවුද?

ඒ කාලයේදී අප කළ ලොකුම වික්‍රමවලින් එකක් වුණේ ‘දං කැලේට රිංගීම’ය. එහෙම රිංගුවේ විද්‍යාකරේ ළමුන් විතරක් නොවේ. බුවෙනකබාවේ ළමයිනුත් .....  එකෙක් දෙන්නෙකුත් නොවේ. අප එහෙ යන කොයි වෙලාවේ වුණත් අඩුම තරමින් දහ-දොළොස් දෙනෙක්වත් දං කැලයේ හිටියෝය.

ලොකුම දං කැලය තිබුණේ ගුරු අභ්‍යාස විද්‍යාලය කිට්ටුවය. දැන් මහරගම ජනාධිපති විද්‍යාලය තියන හරියෙන් පටන් ගත්තාම ට්‍රේනින් කොලේජ් එක හරියට යනකල්ම දං කැලේය.

දෙවැන්න තිබුණේ මහරගම පන්සල පාරේය. ‘පන්සල පාර’ කියන්නේ දැන්ය. එතකොට ඒකට කිව්වේ ‘බරවගොඩ පාර’ කියලාය. එහෙම කියන්නට පටන්ගත් කාලයේය මහරගමට ‘හික්ගස් හන්දිය’ කියලා කියන්නට ඇත්තේ. 

R.L. Brohier හා J.H.O. Paulusz විසින් සම්පාදිත 'Land, Maps & Surveys' පොතේ සිතියමක විදිහට නම් මහරගම කියා ගමක් තියා හික්ගස් හන්දිය කියා තැනක්වත්......
මුල සිටම ‘නිදිගෙ පංච තන්තරේ’ කියවන අයගෙන් කෙනෙකු වන ඉතිහාසකාමී Pra Jay උන්නැහේ සෑහෙන කාලයක සිටම නිදිට බලපෑමක් කරමින් හිඳියි. 
සැරින්-සැරේ එක-එක උපාමාරු යොදමින් Pra Jay කරන්නට යන්නේ අවැඩක් හෙම නොවේ.

සති කිහිපයකට කලින් ‘1908 දී හම්බන්තොට හද්දා පිටිසර ගමක් වූ බද්දේගමට ආ සුද්දා’ පොත ගෙනත් දුන්නේය. “නිමල් ඉඩ තියෙන විදියට කියවලා බලන්නකෝ!”. ඒ සඳහා ඉඩ ලැබෙන්නටත් කලින්ම, ‘ඉණ වට බැඳි කුසල - කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ ගමක පරිණාමය’ පොතත් ගෙනවුත් දුන්නේය. ඒ දෙකම ගම්වල ඉතිහාස කතාන්දරය.

Pra Jay දත කන්නේ කොහොමෙන් හරි නිමල් දිසානායක ලව්වා ‘මහරගම ඉතිහාසය’ ලියවන්නටය.

නිදි තමන්ගේ ජීවිත කතාව ලියද්දී ආගිය තැන්- අදාළ තැන් ගැන දන්නා ටික කියනවාට වඩා මේ රාජකාරිය කොයිතරම් බැරෑරුම්ද?

නොයෙකුත් උපාමාරු යොදමින් Pra Jay හදන්නේ මහරගම ඉතිහාසය ලියන්නට ..........
ප්‍රා ජේම ගෙනවුත් පෙන්වූ, ඉපැරැණි සිතියමක කිරුලපන, පාමංකඩ, නුගේගොඩ, කළුබෝවිල, පැපිලියාන, බොරලැස්ගමුව, බෝකුන්දර, පිළියන්දල සේරම තිබෙයි. අනෙක් පැත්තෙන් ඇතුල් කෝට්ටේ, මිරිහාන, කිඹුලාවල, මාකුඹුර, හෝමාගම, පිටිපන සේරමත් තිබෙයි.

ඇරැව්වලත් සලකුණු කොට තියෙන ඒ සිතියමේ මහරගම තියා හික්ගස් හන්දිය කියලා තැනක්වත් නැතිය!

එකල ඒ තරමටවත් ‘තැනක්’ නොතිබුණු මහරගම දැන් ලෝක ප්‍රසිද්ධය.

ඒ ඇඳුම් හින්දාය. මෙහේ ඇඳුම් කර්මාන්තය පටන් ගත්තේ ‘පාංකඩ’ ඇඳුම්වලිනි.

සල්පිටි කෝරලයේ සිතියම හොඳින් බලන්නෙකුට............
ඉස්සෙල්ලාම ප්‍රසිද්ධ වුණේ ‘පාංකඩ පමුණුව’යි. 

පමුණුවෙන් මහරගමටත්..... එතැනින් හතර වටේ ප්‍රත්‍යන්තවලටත් විහිදී ගිය ඇඳුම් කරුමාන්තය දැන් කෙරෙනුයේ ‘පාංකඩ’වලින් නොවේ. ඒ ගැන නම් ‘පාංකඩ පමුණුව’ නමින් පෝස්ට්ස් කිහිපයක් නුදුරේදීම ලියවෙනු ඇත.

එහෙව් මහරගම, පන්සල පාරෙන් ගිහින් වමට හැරුණාම තියෙන දඹහේන පාර ඉසව්ව පුරාමත් දං ලන්දකි. 
සයිස් එකේ හැටියට නම් තුන්වැන්න තිබුණේ පමුණුවේය. 
කබොක් ගල් කැපීම නිසා තැනින් තැන ලොකු වලවල් හැදී තිබුණු ඒ දං කැලෑවේත් දැන් නම් එක දං ගහක්වත් ඉතිරිවී නැත. 

තවත් දං කැලයක් මහරගම ඇල්හේන පාරෙත් තිබිණි.

මේ එක තැනකවත් දැන් නම් දං ගහක් බෙහෙතකට ගන්නටවත් ඇත්තේ නැත.

ඈත තිබුණු දං කැලෑවලට දැන් කියන අරුමෝසම් නම් හොයන්නට නොගියත් පමුණුවේ තිබුණු දං කැලයට කියන නම නම් හරිම ප්‍රසිද්ධය. 
Chandana Garden! 
ඉඩම් කෑලිවලට කඩා වෙන්දේසි කරන්නන් ඒ තුන්වෙනි; කබොක් වළවල් පිරී තිබුණු දං කැලයට දැමුවේ ‘චන්දන උද්‍යානය’ කියන නමයි. හැබැයි ඒ ඉසව්වේ එකම එක සඳුන් ගහක්වත් තිබ්බේ නම් නැත!

රෙද්දෙ චන්දන උයන! හොර හරක් මැරුවේ, කසිප්පු පෙරුවේ......
ඒකට මොකද? අතේ සතේ නැති ධනපාලලා ඉන්නේ. කඩුලු දහඅටෙන්ම පනින සීලවතීලා ඉන්නේ. යෝනියක් තියෙන අයෝනිලා, කඳ-බඩ යස අපූරුවට ආරලා තියෙන ඉරෝෂන්ලා එහෙමත් ඉන්නේ. 
මොට්ටම මොට්ට, ගොන් තකතීරු ඥානපාලලා- ඥානදාසලා- ඥානසේකරලා හෙමත් හිඟ නැති රටේ, පැත්ත පලාතක සඳුන් ගහක් නොතිබුණු තැනක් සඳුන් උයනක්ම වුණේය!

“එහෙන් ඉඩමක් ගන්න? රෙද්දේ චන්දන උයන. යකෝ, ඕකෙ හොල්මනුත් ඇති.

-දන්නේ නැතිනම් අර කොටුවේ අම්මණ්ඩිගෙන් අහගනින්.... හොර හරක් මරණ තරමක් මැරුවේ ඔහේ. කසිප්පු පෙරුවේ ඔහේ. 
කවුද දන්නේ මිනී කීයක් ඔය කබොක් වළවල්වල හංගලා තියෙනවද කියලා?” 
චන්දන උද්‍යානයේ ඉඩම් වෙන්දේසි කරන කාලයේ ඉඩමක් ගන්නට උනන්දුවූ අපේ අම්මාට විරුද්ධව තාත්තා නිෂේධ බලය පාවිච්චි කළේ එහෙම කියමිනි.

මේ දං කැලෑවලට මහා පොදු සාධකය වුණෙත් ඔය කබොක් වළවල්ය. ඊළඟට එව්වාට සිත් ඇදගන්නා උජාරු නම් දමා වෙන්දේසි කිරීමය. දැන් ඒ හැම ඉසව්වකම posh ගෙවල්ය! සොරි, ගෙවල් නොවේ. මන්දිරය!
ආයෙමත් වාර විභාග කාලෙට යමුකෝ!
ඉතින් ආයෙමත් වාර විභාග කාලයට යමුකෝ. 

එහෙම වෙලාවකය මං පළමු හා අවසාන; මෙන්ම එකම වතාවටත් ගෙදරට හොරෙන් ‘තුන්මං හන්දිය’ බැලුවේ! ඒ විස්තර මතක නැතිනම්, තරහ නැතිව ‘අනේ කුරුලු කූඩුවලට’ පෝස්ටුව  බලන්නකෝ. 

ආසාවට, කොලුකමට දං කඩන්නට ගියත් මං දං කැඩුවා විතරය. කෑවේ නැත. ඇයි කියලාද අහන්නේ? 

මේකය! එහෙම ගමන් අපේ ගෙදර ළමයින්ට සපුරා තහනම්ය. තාත්තාගෙන් අවසර නොගෙන ගිහින් අහුවුණොත් සබ්බුවය. 
ඉතින් දං කන්නේ කොහොමද? කොච්චර කැඩුවත් මං කට හරියට ගත්තේ ‘එළ දං’ විතරය!

දං දෙවර්ගයකි. වැඩියෙන්ම තියෙන්නේ ඉදුණාම හොඳටෝම දම් පාට වෙන වර්ගයයි. ඉදෙද්දී ළා කහ පාටකට හුරු කොළ පාටකින් දිළිසෙන වර්ගය එළ දංය. 
එව්වා කොච්චර කෑවත් සාක්කි ඉතිරි වෙන්නේ නැත.

නීති දමන තරමටම ඒවායින් බේරී; රිංගා ගිහින් වැඩ කරගන්නට ............
ඒ අතින් අපේ තාත්තා මට ලොකුම උදව්වකුත් කරලා වගේය. 

තාත්තා නීති දමන තරමට ඒවායින් ප්‍රවේසම් වෙන්නත්, ඒවාට යටින් රිංගා යන්නටත්, වංගු ගහන්නටත්, අහු නොවී වැරැදි කරන්නටත් මා සූක්ෂ්ම වෙලාය. 
ජීවිතයේදී ඒ නුවණින්; ඒ සූක්ෂ්මකමෙන් මං කොච්චර ප්‍රයෝජන අරගත්තාද? 

(වස් කවි කීම පෝස්ටු එයට හොඳම උදාහරණයකි). ඒ වෙනුවෙන් මා අපේ තාත්තාට හොඳටෝම ණයගැතිය.

එහෙම වුණත් 1966 මාර්තු මාසයේ අග හරිය වෙද්දී; පළමුවෙනි වාර විභාගය එළඹෙද්දී මම ඒ තරමටම ඇට්ටකුණාවී නොහිටියෙමි.

“නිමල්, විභාගේ අන්තිම දවසේ යමුද අපේ ගෙදර?”
පියසිරි එහෙම ඇහුවේ කිසිවෙකුටත් නෑහෙන තරමේ හීන් හඬකිනි.

“ඔයාලගේ ගෙදර? කොට්ටාවේ.....?” මට කියවුණේ හෙමින්මත් නොවේ. 

අපේ තාත්තා කියලා තිබුණු විදිහට අපට අමතර ගමන්-බිමන් කොහෙවත් යන්නට තහනම්ය. යනවා නම් කලින් කියලා අවසර අරගෙන ඉන්නට ඕනෙය. 
ටිකකට පෙරාතුව කිව්වා වගේ දං කඩන්නට යනවා වගේද, කොට්ටාවට යන එක? 

හොරෙන් යන්නට වෙලාව හදාගත්තත් බස් එකට සල්ලි.... සත විස්සක් විතරවත් යයිනේ!

ඇත්ත කියන්නාට මතක තබාගන්නට දෙයක් නැතිය!
“ගෙදරට කියන්න ඕනි නෑ. විභාගෙ ඉවරවෙන දවසේ යං. එක subject එකයිනෙ තියෙන්නේ.”

“ඒ වුණාට බස් එකට සල්ලිත්.....”
“මම ඔයාට කිව්වද සල්ලි හොයාගන්න. මාත් එක්ක අපේ ගෙදර ගිහින්, ආයේ මහරගමට එනකලුත් මම එනවා. බස් ෆීස් එක මගෙන්... එනව නේද?”

“ඔයාලගේ ගෙදර අය....?” 
මට ඇහුණේ ඉබේමය. අපේ පාසල් යහළුවෙකු ගෙදරට කැන්දාගෙන එන්නට කලිනුත් තාත්තාගෙන් වරම් අරගෙන ඉන්නට ඕනෙය. 
පියසිරිට එහෙම තහංචියක් නැතිවාවත්ද?

මෙහෙම කියාගෙන යද්දී අදටත් මට පුදුම හිතෙයි. මේවා සේරම මගේ මතකයේ නිදන්වී තියෙන්නේ කොහොමද? උත්තරය දැක්කේ FB පෝස්ටුවක තියෙද්දීය.

If you tell the truth you don’t have to remember anything. 
ඇත්ත කියන්නාට මතක තියාගන්නට දෙයක් නැතිය.

එහි සැඟවුණු යමක් වෙතියි මා සිතුවේ නැත. මට උවමනා වුණේ..........
එදා ‘යමුද අපේ ගෙදර?’ කියලා පියසිරි කියුවේ ඇයිද යන්න මට වැදගත් නොවීය.

එහි සැඟවුණු යමක්; වෙනත් අරමුණක් තිබිණි යැයි මා සිතුවේ නැත. 
එහෙනම් මා එහි යන්නට සැරසුණේ ඇයි? 
මට උවමනා වුණේ ඔහුගේ ඇරයුම පිළිගන්නටය. එසේ කොට පියසිරිට සතුටක් ඇති කරවන්නටය! අපේ මිතුරුදම තවත් තහවුරු වෙනවාට මම කැමති වීමි.

“ඔයාලගේ ගෙදර අය මොනාවා හරි කිව්වොත්....”

“අපේ ගෙදර ඉන්නේ මමයි අම්මයි විතරයිනේ.... අම්මා මගේ වැඩවලට ඇඟිලි ගහන්න එන්නෑ.”
“ඇයි තාත්තා....?”

“තාත්තා නෑ...... ඒ වුණාට මාමලා, බාප්පලා, නෑදෑයෝ ගොඩක් ඉන්නවා අපේ ගේ ළඟම... එකම වත්තේ. එයාලා ඔයාව අල්ලගන්න එන්නෑ. මම ඉන්නවනේ, බයවෙන්න එපා.”
රංජි, මෙහාට වරෙන්! තාත්තාගේ හඬ ඒ තරම් දයාබර එකක් නොවේ!
මා කතා කළේ ඔළු භාෂාවෙනි. බෙල්ල කෙලින් තබාගෙන මුහුණ මෘදුව වමට හා දකුණට අඩ කවයක් පරිද්දෙන් සොලවා.....! 

පියසිරිගේ දෙනෙත් දිලිසුණේය. “ඔන්න පස්සේ හෙම බැහැයි කියන්නෑ, හරිද?” එදා කතාව සමාප්ත කරමින් පියසිරි මට කිව්වේ තරවටුවක ස්වරූපයෙනි.

වෙනත් වාරාවසාන විභාග දවස්වලදී වගේම ඉඩක් ලැබුණු ගමන්ම කාගේ හෝ දිහාවක යන්නට, දං කඩන්නට යන්නට ගියත්, මේ වතාවේ ඒ හැම විටෙකම හිතේ උඩින්ම තිබ්බේ පියසිරිගේ ආරාධනයයි. 
හැබැයි, ඒ ගැන කිසිම කිසිවෙකු හා නොකියන්නටද මම වගබලා ගත්තෙමි. 

එහෙම කළේ පියසිරිගේ කල්ලියට මගේ මිතුරන් හෝ මා හෝ අයත් නොවුණු බැවිනි.
‘කාටවත් කියන්නෙපා!’ කියලා ඔහු මට කියා තිබීමත් ඊට හේතුවක් විය.

විභාගය අවසාන වෙන දවසට කලින් දවසේ හවස අපේ තාත්තා මට අඬ ගැහුවේය. 

“රංජී, මෙහාට වරෙන්....” ඒ ‘වරෙන්’ කීමේ හඬ හොඳ නැත. ඒ හින්දාම මා යන්තම් තත්ත්පර වුණාවත්ද?
මතක විදිහට නම් එදා ගුටි කන වැඩ එකක්වත් මගේ අතින් කෙරිලා තිබ්බේ.......
“මොකද යකෝ, සැරයක් කතා කළාම එන්න බැරි කොරවෙලාද?”
“අ අ අ ඇයි තාත්තේ?”

“මෙහෙට වරෙන්... තව ළඟට... යකෝ තව ළඟට වරෙන්, මාව ඔතනට ගෙන්න ගන්නෙ නැතිව.”

ඒ අඩි දෙක-තුන යන්නට කල්පයක් ගෙවෙන්නට ඇතිවා නිසැකය. එතකොටම අම්මාත් එතැනට එබුණාය. “කවුද උඹට බුලත් දුන්නේ.... පලයන් අන්නරහෙට, මෙතැන මගෙන් මැරුම් නොකා.”

දැන් මට මුත්‍රා බරකුත් හැදිලා තරම්ය. දැන් නම් කිසිම සැකයක් නැත. මොනවාම හරි වැරදිලාය. ඒත් වැරදුණේ මොනවාද? මතකයේ විදියට නම් එදා මා’තින් ගුටි කන වැඩ මොනවාවත් කෙරිලා නැත.

“උඹ දන්නවනේ මේ තාත්තගේ හැටි. ආයේ අමුතුවෙන් මතක් කරන්න ඕනි නැහැනේ.... බොරු කියන්න ඕනි නම් කියපන් පුතේ. හැබැයි අහුවුණොත් නම් තෝව ඇහේ ඉඳලා පට්ට ගහනවා.... මේ... මෙහෙ මගේ ඇස් දෙක දිහා බලපන්... බලාගෙන උත්තර දීපන්....” 

අද නම් මං ඉවරය; ඉවරෙටම ඉවරය!

කාගේද මේ පොත්?
එතැනම තිබුණු මගේ ඉස්කෝල පොත් ටික තාත්තා අතට ගත්තේය. එහෙනං ඉස්කෝලේ වැඩක්...

“කාගෙද මේවා?”
“ඔව්වා.... ඔව්වා...”
“ඔව් යකෝ. කාගෙද මේ පොත්?” තාත්තා අඩියකුත් පොළොවේ හැප්පුවේය.

“ඔය මගේ පොත්නෙ තාත්තේ.”

“මගේ... එතකොට මේක කාගෙද?” පොත් ගොඩේ තිබුණු එක පොතක් ඇතුළෙන් කුඩා කොළ කැබැල්ලක් එළියට ගනිමින් තාත්තා ඇසුවේය.

එතකොටය මට මතක් වුණේ. 
එදා පාසල ඇරෙන්නට ඔන්න-මෙන්න තියලා පියසිරි මා ළඟට ආවේය. “පොතක් දෙනවා!” අර කැඩෙටින් කරවද්දී විධාන දෙන ස්වරයෙන්ම මට කිව්වේය. “මොන පොතක්ද?” 

යෝ වදතං පවරෝ මනුජේසු.... ළඟට මගේ සගයා කිව්වේ 'ජේසුගෙ අම්මට බාගෙට .....'
මගේ ප්‍රශ්නයට උත්තරයක් නොදීම ඩෙස්කුව උඩ තිබුණු පොතක් අතට ගත් පියසිරි එය එහා-මෙහා පෙරළුවේය. පෙරළන අතරේම පන්තිය පුරාම ඇහැ යැව්වේය. 
ඒ සමඟම අතේ තිබුණු කොළ කැබැල්ලක් පොත ඇතුළට දමා මගේ අතටම දුන්නේය.

“හොරෙන් බලන්න.” හෙමින් කොඳුරා, වගේ-වගක් නැතිවා වගේ ඈතට ගියේය. ඒ එක්කම පාසල ඇරෙන ඝණ්ටාව නාද වුණේය.

වෙනදා පුරුද්දටම  හැමෝම වැඳගෙන ‘යෝ වදතං පවරෝ මනුජේසු..... ශාක්‍ය මුනී භගවා කතකිච්චෝ.....’ කියද්දී මගේ අල්ලපු වැටේ හාදයා ‘ඡත්ත මානවක ගාථා’වේ දෙවෙනි පදය කිව්වේ වෙන විදිහකටය.

“ජේසුගෙ අම්මට බාගෙට පිස්සූ”.

අපෙන් එහෙම දේවල් කෙරුණේ ආගමකට හෝ ජන වර්ගයකට හෝ අපහාසයක් කරන්නට නොවේ. අහිංසක විහිළුවක් කරන්නටය; ළඟින් ඉන්නා අය හිනා ගස්සන්නටය; මැරෑටිකමටය.

මා වෙනදා වාගේ හඬ නඟා අත්වැල් ඇල්ලුවේ නැතත් ගාථා සජ්ජායනය අවසානයේ පාසල ඇරෙන්නට ඇත. පොකුරට කොලු රෑනට එකතු වුණාට පස්සේ මට අනෙක් සේරම අමතකව යන්නටත් ඇත.
අඹ, දඹ, රෑන, හුණු, කන, මූණ වචන ටික එක යට එක ලියලා ඉවර වෙලා........
“මොකක්ද මේ? කවුද මේක උඹට දුන්නේ?”

මගේ ඇස් උඩ ඉන්දුණේය. ලෙඩේ තේරුණේය...

එදා පන්තියේදී මගෝඩි වැඩක් වුණේය. “ලස්සන වැඩක් කියන්නද?” අපේ ඩෙස්ක් පේළිය ළඟට ආ වසන්ත ඇහුවේය.

“හා, හා, ලස්සන එකක් නම් කියපන් මචං, ටීචර් එන්න කලින්.” කවුදෝ උල්පන්දම් දුන්නේය.

“අඹ දඹ රෑන හුණු කන මූණ.” වසන්ත කීවේය.
“ඕකේ මොකක්ද බං තියෙන ලස්සනේ?” දෙවැන්නාත් කීවේය.

“අන්න ටීචර් එනවා. ‘අඹ දඹ රෑන හුණු කන මූණ’ වචන ටික එක යට එක ලියාගෙන ගිහින් මුල් අකුරු ටික එකතු කරලා බලපන්කො.... ලස්සන නැද්ද කියලා. හැබැයි ටීචර්ට හොරෙන්...” 

එහෙම කියාගෙන ගිය වසන්ත වාඩි වුණේ පියසිරිට එහා ඩෙස්කුවේය. ඒකා පියසිරිට මොනවාදෝ කියනවාත්, පියසිරි ඇට්ටර හිනාවක් පානවාත් මං බලාගෙනය.

ටීචර් ඉඳිද්දීම, අපේ පේළියේ කට්ටිය කාටත් හොරෙන් ‘ඒ මුලකුරු’ එකතු කළෝය. 
ඇත්තම කියන්නේ නම් එහි තුන්වෙනි වචනය කුණුහරුපයක් බව විනා ඊට වැඩි දෙයක් ඒ වනවිට මම නොදත්තෙමි.

කල්පනා කරන්න දෙයක් නෑ. ඇත්ත කියපන්....
පියසිරි ලියාගෙන ආවේ ඒ කතන්දරේද? කොළ කෑල්ලේ තිබ්බේ ඒකද?

“කල්පනා කරන්න දෙයක් නෑ. ඇත්ත කියපං.... කවුද මේක උඹේ පොතට දැම්මේ...?”
“පියසිරි....”

“පියසිරි තොගෙ අම්මගේ වාහෙද? ඌ ඇවිත් උඹේ පොත් අස්සට අරවා-මෙව්වා දානකල් බලා ඉන්නේ? ඉතින් උඹත් මේක කියවලා හංගගෙන ආවා!”

“අඅඅ.... අන්..න්....නේ නෑ තාත්තේ.... මං කියෙව්වේ නැහැ.....”

“දිවුරපන්.... මගේ ඔළුවේ අත තියලා දිවුරපන්......”
.........

Sunday, February 16, 2020

යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - තෙවෙනි කොටස

ඒ හින්දා වැඩ ඕනේ තරම්!
“මගේ වැඩ මසුරන්. ඒ හින්දා වැඩ ඕනේ තරං.... මහත්තයලට මාව ගෙන්නාගෙන වැඩේ කරවාගන්න ඕනෙනං ගාස්තුවෙන් බාගයක් අද ඇඩ්වාන්ස් දීල යන්න වෙනවා......”

කට්ටඩි එහෙමය. කට්ටඩි වචනය හැදෙන්නට ඇත්තේ කට්ට+අඩි සන්ධි වීමෙන්වත්ද? 

ඔව්වා-මෙව්වා ඕනෙවට වඩා හාරන්නට ගිහින් දක්ෂ-පක්ෂ උන්නැහේ කෙනෙක් මේ ලියන්නාගේ අතපය කොරවෙන ගුරුකමක් වුණත් ‘තැපැල් මාර්ගයෙන් කරන්නට’ ඉඩ තිබෙයි.

නිදිගේ පංච තන්තරේ බ්ලොගය කියවා පළමු කමෙන්ටුව දැම්මේ හිතවත් හක්ස්ලි පෙරේරා මහත්තයාය. 

(‘සාම ජාතකය’ රඟන්නට ගිහින් වුණු දේවල් ලියන්නැයි ඒ මහත්තයා ඉල්ලුවත් තවම ඒ කාරිය කරන්නට බැරි වුණේය. සමාවෙන්න ඕනේ, බ්රූස් ලීගේ ලොකු අයියේ!) 

එහෙව් හක්ස්+ලී හින්දා මැණික්හින්නට යන්නටත් පට්ට චාන්ස් දෙක-තුනක්ම මේ ලියන්නාට හම්බ වුණේය. හක්ස්ලිගේ නෑ-මිත්‍ර සමාගමකට එකතුවෙන්නට ගිය ගමන්ය ඒ.

වමේ සිට තෙවැනියා හක්ස්+ලී ය. ඔහු නිසා මැණික්හින්නට යන්නටත් ඉඩ ලැබුණෙන්............
“ඉස්සර මේ හරියේ හිටියේ ගුරුකම් කරන දෙන්නා-තුන්දෙනයි. දැන් බලන්නකෝ නිමල් අයියේ.... මෑණිවරු, ගුප්ත විද්‍යා චක්‍රවර්තිලා, මන්තර පකීර්ලා මැණික්හින්නේ වැහි-වැහැලා.....” හක්ස්ලිගේ ඥාතියා අපට කිව්වේ ටවුම මැදින් යද්දීය.
අවුරුදු තුන-හතරක් තිස්සේ විඩෙන්-විඩේ එහි යැවුණු නිසා ‘ඒ සංවර්ධනය’ අපටම පෙනුණාත් එක්කය.

“වැඩේ නැඟලා යනකොට පිට පළාත්වලිනුත් කට්ටඩි මෙහාට ඇවිත් වගෙයි....”

“පිට පළාත්වලින්? මොන.... අර... අර ඉන්න ගුරා, එක මෑණි කෙනෙක් ගාව ආවතේවකම් කළා. ඒ අම්මණ්ඩිට සරුවේගෙන ඇවිත් ටික කාලෙකට පස්සේ මෙන්න බොලේ මේකත් මහා මන්ත්‍රාචාර්ය කියලා බෝඩ් එකකුත් ගහගෙන බිස්නස්.... 
වෙන පළාත්වල රොඩී මිනිස්සු කුලේ හංගනවා. 
මෙහෙ රොඩියෝ නොවෙන එකත් කියන්නේ එයාලා රොඩී කුලේ කියලා....”

එහෙම මාර්කට් කෙරෙන්නේ ‘බුද්ධ කාලයේ හිට එන විශ්වාසයකි’.

“ඔන්න පුතේ, එක දවසක් ධර්ම භාණ්ඩාගාරික ආනන්ද හාමුදුරුවන් වහන්සේ සැවත් නුවර පිඬු සිඟා වඩිනවා. මඟදී උන්නාන්සේට පිපාසාවක් හැදුණා. 
ඒ උත්තමයා වඩින පාරේ අද්දරම තිබුණු අතු පැලකට ගිහින් පැන් ටිකක් ඉල්ලාගෙන වැලඳුවා. අර තරුණ  ඉස්තිරියාව ඇහිපිය නොහෙළා උන්නාන්සේ ආපහු වඩින අපූරුව බලාගෙන හිටියා.....
පිරිත් පොතේවත් නැතැයි කියවෙන ජලනන්දන පිරිතේ අනුහස් නම්.....
-‘අනේ, ඒ වගේ සාන්ත-දාන්ත තරුණයෙක් මගේ සුවාමියා කරගන්න තියෙනවා නම්!’ අර අතු පැලේ හිටිය රොඩී කෙල්ල හිතුවා. හිතලා මහ අම්මණ්ඩිට ඒක කිව්වා.

-ඔය රොඩී මිනිස්සු ඉන්නවා නේද? හරි දක්ෂයිලු ඉනා ගුරුකම්වලට. වශී වැඩවලට.... ඉතින් ඒ අම්මණ්ඩි දන්නා ඉනා මන්තරයක් මතුරන්න පටන් ගත්තා. ඒක මහා බලගතු මන්තරයක්ලු....

-මෙන්න බොලේ, ජේතවනාරාමෙට වඩිමින් හිටිය ආනන්ද හාමුදුරුවෝ ආපහු හැරිලා රොඩී ගුබ්බෑයමට වඩින්න ගත්තා. කොහොමද පුතේ ඉනා මන්තර බලේ?” 
අපේ ආච්චී එහෙම අහද්දී අප හිටියේ තූෂ්ණිම්භූත වුණු ගමන්ය. ඇස්වලින් විතරක් නොවේ, කටවලිනුත් බලාගෙන හිඳිමින්ය.

“ඉතින් ආච්චියෙ, ඊට පස්සේ...?”

“ඒ වෙලාවෙම බුදුහාමුදුරුවන් වහන්සේට දිවැසින් පෙනුණා සිද්දවෙන්න යන විපත්තිය. උන්නාන්සේ ‘ජලනන්දන පිරිත’ සජ්ජායනේ කරන්න ගත්තා. ඒකට අර රොඩී බන්ධනේ කැපිලා ගියා... ආනන්ද හාමුදුරුවෝ ආයෙම ජේතවනාරාමෙට වැඩියා.”

ආච්චී එහෙම කතන්දර කීවේ අපේ හිතේ නොයෙකුත් ඇදහිලි හා විශ්වාස රෝපණය කරන්නට ..........
දසනායක රත්නවතී උපාසිකා මාතාව; අපේ ආච්චී එහෙම කතා කිව්වේ අපේ හිතේ මන්තර ගුරුකම්- පිරිත් ආදිය පිළිබඳව ඇදහිලි රෝපණය වෙන බව නොදැනය. 
එදා ආච්චී කළේ කතන්දර අහන්නට අපට තිබුණු ආසාව සංසිඳුවීම විතරය!

ඒත් පසු කාලයක, වඩාත් දැනුම්-තේරුම් ඇතිව පොත-පත කියවද්දී හිතුණේ දුකකි. 

‘අච්චර බල සම්පන්න ජලනන්දන පිරිත’ පිරිත් පොතේ නැතිලු! දැන් ඒ පිරිතෙන් වැඩියෙන්ම වැඩ ගන්නේ ගුරුන්නාන්සේලා හා කට්ටඩියන්ලු!!

අපේ වාද්දුවේ ගුරුන්නාන්සේ ‘නටන තෙලට අත දමන හොරා අල්ලා ගන්නට’ උපයෝගී කරගන්නේ බුද්ධ මන්ත්‍රද?  

ඒ මොක වුණත්, උගුලෙන් හරි හබකෙන් හරි සතා අල්ලා ගන්නට ඕනෑ වුණු හින්දා ‘ගාස්තුවෙන් අඩක්’ එදාම ගෙවලාය, baත් මාත් ආපහු ගෙදර ආවේ.

දවස උදා වුණේය. 
කිව්වා වගේම ගුරුන්නාන්සේ ගෝලයෙකුත් එක්කම අපේ ගෙදරට වැඩම කළේය.

“මහත්තයලට පොරොන්දු වෙච්චි හින්දා උදෙන්ම පිටත් වුණා තේ චුට්ටක් බීව ගමන්ම.....” කට්ටඩියා සුද්දෝදනටත් ඇන්දේ එහෙමය.

“සුනිල්... මානිට කියහං පරිප්පුයි පොල්සම්බෝලයි එක්ක පාන් ටිකක් ලැහැස්ති කරන්න.” මානෙල් නංගිට ඒ රාජකාරිය අමාරු වුණේ නැත. 
දීපානි බතික් එකේ සේරම ගැහැනු ළමයි එදා පාන්දරින්ම අපේ ගෙදරට අවුත් උන්හ. එයාලා මානිට උදව් වුණේ නොඉවසිල්ලෙනි.

ගහට යන මනුස්සයා කොහොමද හනසු-මටුලු බිමට නොදමා අතේම අරගෙන බහින්නේ?
පාතරාසය පිළියෙළ වෙන අතරේ කට්ටඩියා අපේ වත්තේ ඇවිද්දේය. වටපිට බලා ගත්තේය.

“මහත්තයෝ.... වත්තේ තියෙන පොල්ගස් සේරම හරි උස ඒවානෙ. ගහට යන මනුස්සයා කොහොමද හනසු-මටුලු සේරම බිමට නොදමා අරගෙන බහින්නේ....?”

“බිමට නොදමා?”

“ඔව් මහත්තයෝ... සාස්තරේ කියන විදිහට පොල් ගහට වැඳලා, තුනුරුවන් සිහිකරලා ගහට යන මනුස්සයා අතින් කඩාගන්න හනසුයි, පොල් මටුලුයි අතේම අරගෙන බහින්න ඕනේ. ඒවා බිම දාන්නේ, බිමින් තියන්නේ නැහැ. ඒවායින් තමයි තෙල් තාච්චියට ගින්දර දෙන්නේ....” 
කට්ටඩියා කිව්වේය. 

“... මම එදාම මහත්තයට කීවේ පොල් ගහකට යන්න මනුස්සයෙක් ඕනැයි කියලා... නැතිනම් වැඩේ කුරුවල් වෙන්නත් ඉඩ තියෙනවනෙ....”

“අයියේ... මං නඟින්නං පෙන්නන ඕනි ගහකට. හනසු-මටුලු ගෝනියක්ම කඩලා දෙන්නං ගුරුන්නාන්සේට. අපේ වත්තෙන්ම වෙන්න ඕනේ නැහැනේ... අර තියෙන්නේ ඇතිවෙන්න ගස්.” අපේ සුන්නා පෙන්නුවේ ළමා නිවාස වත්තේ පොල්ගස්ය; එතරම් උස නැති ඒවාය.
“මහත්තයෝ... පීදිච්ච පොල්ගස්වලින් විතරයි ගන්නේ....”

නීල් ආම්ස්ට්‍රෝන් හඳට බහින දවසේ රෑ අපේ සුන්නා ළමා නිවාස වත්තේ තඩි පොල්ගහකට බඩගා ...........
සුනිලාත් මගේ පලේමය; ඒකාත් දිසානායක කෙනෙකුමනේ. “හරි... ගුරුන්නාන්සේම පෙන්නන්නකො ගස්.... මම නඟින්නං”.
  
නීල් ආම්ස්ට්‍රෝන් ඉස්සෙල්ලාම හඳට පය ගැසූ දවසේ, අපේ සුන්නා හොරෙන් ළමා නිවාස වත්තේ උසම පොල් ගහට නැංගා මතක තිබුණු හින්දා මට සැකයක් තිබුණේ නැත.

සමරසිරිත්- විමලසිරිත් අමු හෙළුවෙන් හඳ එළියේ හොරපොල් කඩන හැටි සුන්නාත් බලා හිටි එකනේ! ඒ හපන්කම අඩු නැතිවම ඒකාටත් ලැබෙන්නට ඇත්තේ සතතාභ්‍යාසයෙන් වෙන්නැති! 
සතතාභ්‍යාසය ඉතා ඉහළින් අගය කොට සැලකූ විශිෂ්ට නාට්‍ය රචක- නිෂ්පාදක- අධ්‍යක්ෂවරයෙකුවූ දයානන්ද ගුණවර්ධන වියතානන්ද ‘නටන තෙලට අත දමන ශිල්පයෙන් බොරු කියන අය අල්ලා ගැනීමට හැකි බව’ විශ්වාස කර තිබෙයි! ඒ ගුරුකම එදා කෙරුණා නම්....
“... මධුර ජවනිකා නාට්‍ය දර්ශන දෙකයි පෙන්නුවේ, ඊළඟ ඉරිදා වැටෙනවා පත්තරේ නාට්‍ය ගීත කැසට් එකක් එළි දැක්වුවා කියලා. දයානන්ද කියනවා රිහසල් වෙලාවේ කට්ටිය වැඩක් තියෙනවා ගගා ගියාලු මෙයාට මොකුත් නොකියා. පස්සේ අහනවලු සර්ට මතක නැද්ද අවසර දුන්නා සින්දු කියන්න කියලා.”
අරුණි මුතුමලී ‘සරසවිය’ පත්තරයට ලියා තිබුණේ එහෙමය. 
මධුර ජවනිකා නළුනිළියන් මේ දැවැන්ත කලාකරුවාට හොරෙන්; අනවසරයෙන් ඒ නාට්‍ය ගීත ගයා- රන්මසු උපයා....... 
අරුණිට ඒ ටික කියා තිබුණේ ‘නුග ගහ යට දැවැන්තයා’ගේ පතිනියවූ අයිරාංගනී ගුණවර්ධන මැතිනියයි. 
ඒ හෙළි කිරීමට අනුව නම් නාට්‍ය ශිල්පීන් එකතුවී රන්මසු වෙනුවෙන්; අනවසරයෙන් ‘මධුර ජවනිකා’ නාට්‍ය ගී ගයලා හෙළිවුණු විට ‘දයානන්ද ගුණවර්ධන’යන් ‘මහීෂයාට’ අන්දවන්නට හදලාය. එතනදී එතුමා පිහිටක් සොයාගන්නට සූදානම්වී තිබෙන්නේ ‘තෙල් තාච්චියට අත දමන’ ගුරුකම වෙතිනි. ඒ ටික මෙන්න දයානන්ද මැතිඳුන් පුතුගේ වදන්වලින්.
“... නේද අම්මේ, එතකොට තාත්තා කිව්වලු, හරි මාත් තෙල් තාච්චියේ අත දාන්නම්. ඔගොල්ලොත් අත දාන්න. මම අවසර දුන්නද කියලා එතකොට බලාගත්තහැකි කියලා. අර තාත්තගේ අමතක වීම ගැන කතා ලොකුවට පැතිරුවේ මේ අය තමන්ගේ වැරැද්ද වහගන්නයි.”
“තමන්ගේ ළමයෙක් වගේ නාට්‍ය හදලා එයාට එච්චර අසිහියක් තියෙයිද වෙන අයට සින්දු ටික දෙන්න?” ඇයගේ සිතද කලකිරීමෙන් පිරී යයි.
“සමහර පලාත්වලටම විශේෂ වෙච්ච දේවලුත් තියෙනවා. අනුරාධපුරේ සංඛ - පද්ම භෛරවයන් දෙන්නාත් ඒ වගේ. උසාවියකදී බොරුවක් කිව්වත් එහෙ මිනිස්සු ඔය බහිරව රූප දෙක ඉස්සරහදී බොරුවට දිවුරන්නේ නැහැ....” මගේ වියත් හිතවතෙක් කලකට ඉහතදී කිව්වේය.
අභයගිරියේ සංඛ-පද්ම බහිරවයන් දෙන්නා ඉදිරියේ දිවුරන්නට ..............
“බහිරවයෝ දෙන්නෙක්?”
“ඇයි, නිමල් දැකලා නැද්ද අභයගිරි චෛත්‍යයට යන්න තියෙන දොරටුව දෙපැත්තේ බහිරව රූප දෙක. වැලි මළුවට ඇතුළුවෙන්න තියෙන බටහිර දොරටුව දෙපැත්තේ.... 

-බලපු ගමන්ම නම් පේන්නේ බහිරව රූප දෙකේ වෙනසක් නැහැ වගේ. ඒත් ඊළඟ සැරේ අනුරාධපුරේ ගියාම නොවැරදීම අභයගිරියට ගිහින් ඔය බහිරව රූප දෙක බලන්න. එකක ජටාමකුටයේ; හිස පළඳනාවේ තියෙන්නේ හක් ගෙඩියක්. ඒක තමයි ‘සංඛ’. අනෙකේ  හිසේ තියෙන්නේ නෙළුම් මලක්. ඒ හින්දයි ඒකට ‘පද්ම’ කියලා කියන්නේ.”
ඊට පස්සේ අනුරාධපුර ගියාම ඒ තොරතුරු ගැන හොයා බලන්නට මා අමතක කළේ නැත. කතාව ඇත්තය!
වස්තුවට; සෞභාග්‍යයට අධිපතියාය කියන්නේ ‘වෙසමුණි රජ්ජුරුවන්’ටය. 

බහිරවයා ඒ ‘වෛශ්‍රවණ’ වෙනුවෙන් වස්තුව රකින්නෙකි. 
ඒත් මේ සංඛ-පද්ම බහිරවයන් දෙදෙනාට තරම් බලයක් නම් අනෙක් තැන්වල බහිරවයන්ට ලැබිලා නැත්තේ ඇයි?

මෙතැන තිබෙන්නේත් ‘චිත්ත ශක්තීන් එකම තැනකට යොමුවී යම්කිසි ආරෝපණය’ක් සිදුවීමද? 
එදා දීපානි බතික් සේරම ගැහැනු ළමයින්ගේ චිත්ත තරංග ඔක්කොම.........
එදා නම් අපේ ‘දීපානි බතික්’ වැඩපොළේ සේරම ගැහැනු ළමුන්ගේ චිත්ත තරංග යොමුවී තිබුණේ ‘වාද්දුවේ කට්ටඩි මහත්තයා’ වෙතටය. ගුරුකම කරන්නටත් කලින්ම මනුස්සයා කෙල්ලන්ව බය කෙරිල්ලත් කළේය.
හනසු කඩන්නට, ළිප හදන්නට, තාච්චිය ළිපේ තියන්නට ගෝලයාවත්, අපවත් මෙහෙයවන අතරේය, මනුස්සයා එහෙම කළේ. ඒකත් කෙරුනේ ඉතාම උපක්‍රමශීලීවය.
“මහත්තයෝ, සියදහස් වතාවක් අපි මේ ගුරුකම කරලා හොරු අල්ලලා දීලා තියෙනවා.... විශ්වාස කරන්ඩ. උතුරන තෙල් තාච්චියට අත දැම්මාය කියලා නිර්දෝෂී කෙනෙකුට කිසිම විපත්තියක් වෙලා නැහැ. 
හැබැයි, හොරාගේ අතේ නම් බලා ඉන්දදී දියපට්ට මතු වෙනවා. පස්සේ ඒවා පුපුරලා අත වණ වෙලා තමයි නවතින්නේ.... 

-අපි තෙල් තාච්චියට අත දම්මන්න කලින් මහත්තයාගේ ගෝල-බාලයන්ට කියමු නොහිතා හරි වැරද්දක් කෙරුණා නම් ඒක අපිට කියන්නය කියලා... හීන් සීරුවේ.... අපිට පැත්තකට අඬ ගහලා...”
මනුස්සයා එහෙම කිව්වත් හොරකම කළ කෙනෙක් ඉදිරිපත් නොවුණේය.
අපට යමක් සුදු පාටට පේනවා කියන්නේ..........
තෙල් තාච්චිය ළිපෙන් තියලා, අතිවිශේෂ හනසු-මටුලුවලින් ගිනි අවුලන ලද්දේය. 

ගෝලයා හතර අතම කට්ටකුමන්ජල් දුමෙන් පුරවද්දී, ගුරුන්නාන්සේ දෙහි ගෙඩි ටික මල් බුලත් තටුව උඩට වැඩම්මුවේය. ඊළඟට කාටත් ඇහෙන්නට හයියෙන් මතුරන්නට පටන් ගත්තේය!
යන්තර ජීවම් කරද්දී විතරක් නොවේ, නූලක් මතුරද්දී පවා මල් බුලත් තටුවක් හදාගැනීමය සිරිත. ගෙදරකදී නම් මේ සඳහා පුටුවක් භාවිතයට ගැනෙයි. ඒ මත සුදු පිරුවටයක් අතුරා ඊළඟට ..... 

එහි යම්කිසි විද්‍යාත්මක සත්‍යයක් තිබෙන බව මා දැනගත්තේ අටම්පහියේ තිබුණු ලියවිල්ලකිනි. 

.... “වර්ණයක් යනු කුමක්ද කියලා මම ඔබෙන් ඇහුවොත් ඔබ මොනවා කියාවිද කියලා නම් මම දන්නෙ නෑ. හැබැයි මම ඔයාලට සරලව මෙහෙම දෙයක් කියන්නම්. පාටක් කියල දෙයක් ලෝකෙ නෑ.
-අපිට යමක් සුදු පාටට පේනවා කියන එකේ තේරුම ඒ මත පතිත වන සූර්යාලෝකයේ අඩංගු සියලුම සංඛ්‍යාත සහිත තරංග ඒ පෘෂ්ඨය මගින් පරාවර්තනය කරනවා කියන එක. සරලවම කියනවා නම් සුදු පාට පෘෂ්ඨයක් සූර්යාලෝකයේ අඩංගු කිසිම තරංග ආයාමයක් අවශෝෂණය කරන්නේ නෑ. 

-යමක් කළු පාටට පෙනෙනවා කියන්නේ ඒ පෘෂ්ඨය මත පතිත වෙන ආලෝකයේ සියලුම තරංග ආයාමයන් අවශෝෂණය කරනවා කියන එක.
යන්තර මන්තර ගුරුකම්වලදී ඇයි එක එක පාටින් මල්... බුලත්... දුම් වගේ දේවල් අරගන්නේ?
එහෙනම් ශාක පත්‍රයක් කොළ පාටට පේන්නෙ කොහොමද? 
ශාක පත්‍රයක් මත පතිත වන සූර්යාලෝකයේ අඩංගු රතු හා නිල් පැහැයන්ට අදාළ තරංග ආයාමයන් ශාක පත්‍රය මගින් අවශෝෂණය කරනවා. පරාවර්තනය වන අනෙකුත් තරංග ආයාමයන් අඩංගු ආලෝක කිරණ නිසා අපට ශාක පත්‍රයක් කොළ පැහැයෙන් දිස් වෙනවා.- 

ඒ කියන්නේ ඕනෑම වස්තුවක පැහැය කියල අපේ ඇසට සංවේදී වෙන්නෙ එම වස්තුව පරාවර්තනය කරන තරංග ආයාමයන්ගේ සම්ප්‍රයුක්තයක්.
-දැන් ඔබ හිතන්න යන්ත්‍රයක් ජීවම් කරනකොට ඇයි ඒ වටා එක එක වර්ණ සහිත මල් ඇතුළු ද්‍රව්‍ය එක එක දුර පරතර සහිතව එක එක හැඩයන්ට අසුරා තබන්නෙ කියලා.....”
හිතවත් පාඨක රසික ඔබට කාලවේලාව තිබෙයි නම් මෙතැන ක්ලික් කොට ඒ ලිපියම කියවා බලන්න. හිතන්නට ගොඩක් දේවල් එතැන තිබේ. 
මේවා කවුරුන්, කවරදා සිට පටන් ගත්තාද කියලා නම් කවදාවත් හොයාගන්නට ලැබෙන්නේ නැති බව මට විශ්වාසය. හැබැයි මේ යන්ත්‍ර, මන්ත්‍ර, තන්ත්‍ර, තෝත්තර සේරම ආදි කාලයේ පටන්ම පැවත එන බවට නම් සාක්ෂි තිබේ. සමහර තැනක ‘ගලේම කොටලා’ත්.
තිසා වැව ඉවුරේ; රන්මසු උයනේ කළු ගලක කොටා ඇති චක්‍රයක් බඳු සටහන.......
“රන්මසු උයනේ පිහිටි සුප්‍රකට නාන පොකුණු පසුකර යන්නෙකුට, තිසා වැවේ වෑකන්දට මුහුණලා පිහිටි ගල් කුළක කැටයම් කර ඇති සංකීර්ණ ආකෘතියක් දැක ගත හැකි වේ. සිරස්ව නැගෙන ගලෙහි බටහිර මුහුණතේ, කටුවෙන් සහ මිටියෙන් කොටන ලද රේඛා මගින් සටහන් කර ඇති මෙම කැටයම ජ්‍යාමිතික වශයෙන් නිවැරදි වෘත්තයකි. මෙම ගල්කුළ ඉදිරිපිට පැතිරි ගල් තලාවෙහි කැටයමට ඉදිරියෙන් ආසන වැනි ව්‍යුහ හතරක් කපා තිබේ.
-පළමුවෙන්ම මෙම ස්ථානය ගැන වාර්තා කරන බෙල් මහතාට අනුව, මෙය එවක සාහිත්‍යයේ සඳහන් සක්වළ සටහනක් හෙවත් ලෝක සිතියමකි.
-තවත් අයෙකුට අනුව, රජවරුන්ගේ මඟුල් උයනේ පැවති හෝම හෙවත් සුරතෝත්සවවල භාවිත වූ තන්ත්‍ර සටහනකි. නොඑසේනම් මහායාන මන්ත්‍ර පඨනය හෝ භාවනා සඳහා උපකාර කොටගත් සටහනකි.
-තවත් අයෙකුට අනුව, මෙය සුවිසල් ඉංජිනේරු ඉදි කිරීමක හෝ වාරි කර්මාන්තයක සැළසුමක් ද විය හැක. නොඑසේනම් මිනිස් මනසේ විශ්ලේෂණාත්මක සටහනක් වන්නට පුළුවන.
විශ්ව ව්‍යාප්ත රහසිගත චමත්කාරය සොයා යන්නෙකුට........
-විශ්ව ව්‍යාප්ත චමත්කාරය සොයා යන්නෙකුට මෙය අධිමානසික ශක්තියෙන් විවර වූ ද බාහිර විශ්වය සමඟ සහ මිහිපිට දුර්ගම ස්ථාන සමඟ සන්නිවේදන හා ප්‍රවාහන කටයුතු ඉටු කෙරුණු තාරකා දොරටුවක් හෙවත් ස්ටාර් ගේට් එකකි....”
Star Gate! 
‘ඩ්රැකීගේ අඩවියේ’ තිසා වැව් ඉවුරේ සක්වළ චිත්‍රය තවත් ඉසව් කිහිපයකටම අප ගෙනයන්නකි. 
එහි කියවෙන මතවලින් කොයික ඇත්ත වුවද කම් නැත. 

යන්ත්‍ර සටහනක් වැනි එය අදක හෝ ඊයෙක කෙටුණු එකක් නොවන බව අවිවාදිතය! 
එය කළු ගලක කොටා ඇති නිසා තවමත් සුරක්ෂිතව තිබෙයි. එහෙත්...  
මන්තර කළු ගල්වල කොටන්නේ නැතිය. ඒවා බොහොමයක් පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට ගෙන යන්නෙත් කටපාඩම් කරවීමෙනි. සමහර තැනෙක පුස්කොළ මත්තෙහි ලියා තිබුණත් ඒවා තියන්නේ පෙට්ටගම්වලය; කාගේවත් ඇස නොගැටෙන තැන්වලය.
එහෙම හංගා තියෙන දේවලුත් .....