1. වස් කවි කීම - පළමු කොටස
  2. වස් කවි කීම - දෙවෙනි කොටස
  3. වස් කවි කීම - තෙවෙනි කොටස
  4. නොදෙන්න හිටි රන් පදක්කම
  5. නීච කුමන්ත්‍රණේ
  6. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -පළමු කොටස
  7. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -දෙවෙනි කොටස
  8. තුම්පනේ, මාතර, බදුල්ලේ කියලා වෙනස්යැ
  9. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - පළමුවෙනි කොටස
  10. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - දෙවෙනි කොටස
  11. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - තෙවෙනි කොටස
  12. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - හතරවෙනි කොටස
  13. අඟුල්මල් දහනය - පළමුවෙනි කොටස
  14. අඟුල්මල් දහනය - දෙවෙනි කොටස
  15. අඟුල්මල් දහනය - තෙවෙනි කොටස
  16. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පළමුවෙනි කොටස
  17. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දෙවෙනි කොටස
  18. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - තෙවෙනි කොටස
  19. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හතරවෙනි කොටස
  20. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පස්වෙනි කොටස
  21. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හයවෙනි කොටස
  22. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හත්වෙනි කොටස
  23. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - අටවෙනි කොටස
  24. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - නවවෙනි කොටස
  25. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහවෙනි කොටස
  26. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  27. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දොළොස්වෙනි කොටස
  28. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහතුන්වෙනි කොටස
  29. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහතරවෙනි කොටස
  30. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පහළොස්වෙනි කොටස
  31. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහසයවෙනි කොටස
  32. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහත්වෙනි කොටස
  33. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහඅටවෙනි කොටස
  34. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහනවවෙනි කොටස
  35. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - විසිවෙනි කොටස
  36. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - පළමුවෙනි කොටස
  37. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - දෙවෙනි කොටස
  38. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - තෙවෙනි කොටස
  39. වීරයා ගෙදරද? - පළමුවෙනි කොටස
  40. වීරයා ගෙදරද? - දෙවෙනි කොටස
  41. වීරයා ගෙදරද? - තෙවෙනි කොටස
  42. වීරයා ගෙදරද? - සිව්වෙනි කොටස
  43. වීරයා ගෙදරද? - පස්වෙනි කොටස
  44. ගණිත ගැටේ - පළමුවෙනි කොටස
  45. ගණිත ගැටේ - දෙවෙනි කොටස
  46. ගණිත ගැටේ - තෙවෙනි කොටස
  47. ගණිත ගැටේ - සිව්වෙනි කොටස
  48. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - පළමුවෙනි කොටස
  1. අජාසත්ත - පළමු කොටස
  2. අජාසත්ත - දෙවෙනි කොටස
  3. අජාසත්ත - තෙවෙනි කොටස
  4. අජාසත්ත - හතරවෙනි කොටස
  5. අජාසත්ත - පස්වෙනි කොටස
  6. කෙලින් සනා - පළමු කොටස
  7. කෙලින් සනා - දෙවෙනි කොටස
  8. කෙලින් සනා - තෙවෙනි කොටස
  9. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පළමු කොටස
  10. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දෙවෙනි කොටස
  11. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - තෙවෙනි කොටස
  12. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හතරවෙනි කොටස
  13. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පස්වෙනි කොටස
  14. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හයවෙනි කොටස
  15. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හත්වෙනි කොටස
  16. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - අටවෙනි කොටස
  17. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - නවවෙනි කොටස
  18. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දහවෙනි කොටස
  19. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පළමුවෙනි කොටස
  20. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දෙවෙනි කොටස
  21. මඩ ගොහොරුවක පචවී - තෙවෙනි කොටස
  22. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හතරවෙනි කොටස
  23. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පස්වෙනි කොටස
  24. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හයවෙනි කොටස
  25. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හත්වෙනි කොටස
  26. මඩ ගොහොරුවක පචවී - අටවෙනි කොටස
  27. මඩ ගොහොරුවක පචවී - නවවෙනි කොටස
  28. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දහවෙනි කොටස
  29. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - පළමුවෙනි කොටස
  30. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - දෙවෙනි කොටස
  31. ඉඳියාප්ප ගන්නවාද? - තෙවෙනි කොටස
  32. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - හතරවෙනි කොටස
  33. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පළමුවෙනි කොටස
  34. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දෙවෙනි කොටස
  35. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - තෙවෙනි කොටස
  36. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - සිව්වෙනි කොටස
  37. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පස්වෙනි කොටස
  38. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හයවෙනි කොටස
  39. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හත්වෙනි කොටස
  40. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - අටවෙනි කොටස
  41. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - නවවෙනි කොටස
  42. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දහවෙනි කොටස
  43. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - එකොළොස්වෙනි කොටස
  44. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දොළොස්වෙනි කොටස
  45. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පළමුවෙනි කොටස
  46. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක්- දෙවෙනි කොටස
  47. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - තෙවෙනි කොටස
  48. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - සිව්වෙනි කොටස
  49. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පස්වෙනි කොටස
  50. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හයවෙනි කොටස
  51. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හත්වෙනි කොටස
  52. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - අටවෙනි කොටස
  53. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - නවවෙනි කොටස
  54. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - දහවෙනි කොටස
  55. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - එකොළොස්වෙනි කොටස
  56. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දොළොස්වෙනි කොටස
  57. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහතුන්වෙනි කොටස
  58. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහතරවෙනි කොටස
  59. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -පහළොස්වෙනි කොටස
  60. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහසයවෙනි කොටස
  1. මීන සංහාරය
  2. ගස්සලා යවමුද? -පළමුවෙනි කොටස
  3. ගස්සලා යවමුද? දෙවෙනි කොටස
  4. ගස්සලා යවමුද? තෙවෙනි කොටස
  5. ගස්සලා යවමුද? හතරවෙනි කොටස
  6. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -පළමු කොටස
  7. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -දෙවෙනි කොටස
  8. අනේ කුරුලු කූඩුවලට ගහන්නෙපා කැට කැබිලිති
  9. ආවොත් නොයා බැරිය! - පළමු කොටස
  10. ආවොත් නොයා බැරිය! - දෙවෙනි කොටස
  11. ආවොත් නොයා බැරිය! - තෙවෙනි කොටස
  12. මගේ චූස් - මටම චූස්
  13. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- පළමුවෙනි කොටස
  14. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- දෙවෙනි කොටස
  15. අනේ පාලි, තව චුට්ටක්....
  16. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - පළමුවෙනි කොටස
  17. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - දෙවෙනි කොටස
  18. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - තෙවෙනි කොටස
  19. හයටත් කලින්........ - පළමුවෙනි කොටස
  20. හයටත් කලින්........ - දෙවෙනි කොටස
  21. හයටත් කලින්........ - තෙවෙනි කොටස
  22. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පළමුවෙනි කොටස
  23. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - දෙවෙනි කොටස
  24. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - තෙවෙනි කොටස
  25. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - සිව්වෙනි කොටස
  26. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පස්වෙනි කොටස
  27. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - හයවෙනි කොටස
  28. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - පළමුවෙනි කොටස
  29. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - දෙවෙනි කොටස
  30. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - තෙවෙනි කොටස
  31. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පළමුවෙනි කොටස
  32. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - දෙවෙනි කොටස
  33. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - තෙවෙනි කොටස
  34. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - සිව්වෙනි කොටස
  35. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පස්වෙනි කොටස
  36. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හයවෙනි කොටස
  37. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හත්වෙනි කොටස
  1. නීල බිඟු කැල
  2. නිල් බෘංගයන්ගේ වස වැරැද්දක්
  3. සමුදුරු මූර්තිය
  4. දහ බලු කතා වස්තුව- පළමුවැනි කොටස
  5. දහ බලු කතා වස්තුව- දෙවෙනි කොටස
  6. මගේ දෛවය මගේ රිස්සට...
  7. කූචු කුචයියෝ
  8. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - පළමු කොටස
  9. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - දෙවෙනි කොටස
  10. දියවිනි ඉනාව- පළමුවැනි කොටස
  11. දියවිනි ඉනාව- දෙවෙනි කොටස
  12. දියවිනි ඉනාව- තෙවෙනි කොටස
  13. දියවිනි ඉනාව- හතරවෙනි කොටස
  14. දියවිනි ඉනාව- පස්වෙනි කොටස
  15. සිඳු දකින සඳ - පළමුවෙනි කොටස
  16. සිඳු දකින සඳ - දෙවෙනි කොටස
  17. සිඳු දකින සඳ - තෙවෙනි කොටස
  18. රැජින COLOMBO එයි! - පළමුවෙනි කොටස
  19. රැජින COLOMBO එයි! - දෙවෙනි කොටස
  20. රැජින COLOMBO එයි! - තෙවෙනි කොටස
  21. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - පළමුවෙනි කොටස
  22. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - දෙවෙනි කොටස
  23. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - තෙවෙනි කොටස
  24. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - පළමුවෙනි කොටස
  25. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - දෙවෙනි කොටස
  26. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - පළමුවෙනි කොටස
  27. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - දෙවෙනි කොටස
  28. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - තෙවෙනි කොටස
  29. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - හතරවෙනි කොටස
  30. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පළමුවෙනි කොටස
  31. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - දෙවෙනි කොටස
  32. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -තෙවෙනි කොටස
  33. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හතරවෙනි කොටස
  34. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පස්වෙනි කොටස
  35. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -හයවෙනි කොටස
  36. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හත්වෙනි කොටස
  37. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- පළමුවෙනි කොටස
  38. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- දෙවෙනි කොටස
  39. හරෝහරා - පළමුවෙනි කොටස
  40. හරෝහරා - දෙවෙනි කොටස
  41. හරෝහරා - තෙවෙනි කොටස
  42. හරෝහරා - සිව්වෙනි කොටස
  43. හරෝහරා - පස්වෙනි කොටස
  44. හරෝහරා - හයවෙනි කොටස
  45. හරෝහරා - හත්වෙනි කොටස
  46. හරෝහරා - අටවෙනි කොටස
  47. හරෝහරා - නවවෙනි කොටස
  1. සීයයි..!
  2. මරිසි මංගල්ලේ - පළමුවෙනි කොටස
  3. මරිසි මංගල්ලේ - දෙවෙනි කොටස
  4. සැවුළු සංහාරය - පළමුවෙනි කොටස
  5. සැවුළු සංහාරය - දෙවෙනි කොටස
  6. සැවුළු සංහාරය - තෙවෙනි කොටස
  7. සැවුළු සංහාරය - හතරවෙනි කොටස
  8. සැවුළු සංහාරය - පස්වෙනි කොටස
  9. සැවුළු සංහාරය - හයවෙනි කොටස
  10. සැවුළු සංහාරය - හත්වෙනි කොටස
  11. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි කොළඹදී හිට් වෙයි! - පළමුවෙනි කොටස
  12. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - දෙවෙනි කොටස
  13. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - තෙවෙනි කොටස
  14. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - සිව්වෙනි කොටස
  15. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - පස්වෙනි කොටස
  16. දුකයි! අන්තිම දුකයි!! සත්තෙන්ම හිරිකිතයි!!!
  17. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - පළමුවෙනි කොටස
  18. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - දෙවෙනි කොටස
  19. Neil හඳට - Sunil කරඬුවට - waල්ල බිමට
  20. වීරයා පණ පිටින්...........
  21. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - පළමුවෙනි කොටස
  22. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - දෙවෙනි කොටස

Monday, September 16, 2019

දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - පළමුවෙනි කොටස

“අන්න රාජමනි මිසී ඔයාට එන්න කිව්වා!” අපේ අම්මා ගෙට ගොඩ වැදුණේ එහෙම කියාගෙනය.

‘ඒ මොකටද’ මට හිතුණා විතරය. ඒක සද්දෙන් ඇහුවත් අම්මාගෙන් හරි-හමං උත්තරයක් නොලැබෙන tone එකකිනි අම්මා පණිවිඩය කිව්වේ. මොකාක් හරි උගුලක් වගෙය. අපේ අම්මා එහෙමය. 

එයාගෙත් දායකත්වයෙන් කුණ්ඩවාඩයක් කැරලෙන්නට එනවා නම්, හීන් සීරුවේ පැත්තකට වෙන්නට අම්මා හරිම දක්ෂය.

අපේ අම්මගෙත් දායකත්වයෙන් මොකාක් හරි කුණ්ඩවාඩයක් කැරලෙන්නට එනවා නං.....
ඒ 1992 අප්‍රේල්- මැයි විතර. මගේ ගෙදර හදලා - ගෙවදිලා ඉවර වුණා විතරයි. මගේ අම්මේ! මෙහෙම ලියනකොට තමයි තේරෙන්නේ කල-වයස. මාත් නාකියි; ගෙදරටත් අවුරුදු 27ක්.

“අනේ කොල්ලෝ, තරහ වෙන්න එපා බං.... උඹ දන්නවනේ ඉතින් මට තියෙන වැඩ කන්දරාව.... කොයි වෙලාවේ හරි මාව මැරිලා යනවා මේ ගිලින බෙහෙත් හිරවෙලා. කොහොමද බං මෙච්චර ගොඩක් ගිලින්නේ? 
ඉතින් ඇයි බං නිමල් හිටගෙන ඉන්නේ.... මං වාඩිවෙන්න කියනකල්ද හිටියේ. 
හඃ හඃ හඃ! උඹ තාමත් ඉස්සර වගේමයි බං. අහිංසක එකා.... ඒකයිනෙ අපි කවුරුත් උඹට ආදරේ.”

රාජමනි මිසී පූර්විකාව කියලා ඉවරවී, අතේ තිබුණු බෙහෙත් පෙති කන්ද ගිලින්නට ගත්තාය. ඒ අතරේම සද්දෙන් කතා කළාය.

ඒ ගෙදර හැට-හුටහමාරක් කට්ටිය වැඩට හිඳිති. නමෙනුත් මා හඳුනන්නේ ඇයයි. “නන්දා... නන්දා.”

ඒ ගෙදර වැඩට හැට-හුටහමාරක් දෙනා ඉඳිති............
නන්දක්කා දුවගෙන ආවාය. “ඇයි හාමු.”

“අනේ නන්දෝ, මේ නිමල් ඇවිත්නේ... දන්නවා නේද නිමල්ගේ අම්මා ලීලා. ඉස්සර මෙහෙ ඇවිත් මගේ ජැකට් මැහුවේ හරීඊඊඊ  ලස්සනට. ගෑනි සූරයා... 
එංගලන්තෙට පැනගෙන නාකි සුද්දෙකුත් බැඳලා එහෙ citizen කෙනෙකුත් වෙලා.... 
මේ සැරෙත් මාව බලන්න ආවේ පෙරේදා, විස්කි බෝතලයකුත් අරන්....”

“ඔව් හාමු.”

ඒ විස්තර එකක්වත් නන්දා නොදන්නා ඒවා නොවේ. 

මං සීනුව ගැහුවාම ඇවිත් දොර ඇරියේ නන්දක්කාය; 
මා එක්කම දෙවෙනි තට්ටුවේ මිසීගේ කාමරයට යන අතරේ සැප-දුක් ඇහුවෙත් ඇයමය. ඉතින්, ගහ දන්නා අයට කොළත් කඩා පාන්නට ඕනෑද?   

ගහ දන්නා අයට කොළත් කඩා පාන්නට ඕනෑද?
එහෙත් රාජමනි මිසී එහෙමය. සද්දෙට කතා කරයි. සද්දෙට හිනාවෙයි. හිතලා නොකෙරුවත්, එහෙම හිනාවෙද්දී මුළු ඇඟේම මස් පිඬුත් හෙල්ලෙන්නට; ඇඹරෙන්නට; පෙරළෙන්නට සලස්වයි. 

ඒ එයාට සද්දන්ත ශරීරයක් තියෙන නිසාය.

ඇමේසන් යෝධියන් ගැන කතන්දර කියවද්දී මගේ සිතේ ඇඳී තිබුණු සිත්තමට ටක්කෙටම ගැළපුණේ රාජමනි මිසීය! 

රාජමනි කිව්වාට එයා දෙමළ නොවේ. වාසගම ඇවිත් තිබුණේ මහත්තයාගෙන්ය; 
හිටපු මහත්තයෙකුගෙන්ය. මහත්තයා දෙමළ හින්දාද මන්දා, රාජමනි මිසීගේ ඉස්සරහපිටදී නම් කට පුරෝලා ‘හාමු’ කියලා කියූ අයත් එයා නැති තැන කිව්වේ මිසී කියලාය.

ඔය වගේ තැන්වලට අදාළ, අපේ ආච්චී කියාපු කවි හරිය; අර්ථාන්විතය. 

          කලේ කල විකලේ -  කළේ කම් නැත මෙකලේ
          බලේ දැක මුදලේ   -  කුලේ රිංගා ගියයි අකුලේ

බලේ දැක මුදලේ - කුලේ රිංගා ගියයි අකුලේ 
කවුරු-කවදා-කොහොම මොන පදනමකින්ද කිව්වේ කියල හොයලා බලන්නට තරම් වටනා පදයකි අර ‘මිසී’ වචනයත්. රාජමනි මිසීත් මිසී කෙනෙකු වුණේ ඉස්පිරිතාලයක වැඩ කළ නිසා නොවේ! නමට විතරය.   

“අනේ ලීලෝ, හරිම සීදේවී මහත්තයා...” 
එයාගේ මහත්තයාගේ වගත්; නමත්; නමේ කතන්දරයත් මගේ කණට වැටී, මතක ගබඩාවට වැටුණේ අපේ අම්මා රට යන්නට කලින් දවසක එහාට ගියාමය. 
බංගලාවේ කුස්සියට යාබද කාමරයක ඉඳගෙන තේ බොන අතරේය. 
වයසක කුස්සි අම්මා කෙනෙකු පරණ පට්ටන්දර දිග හරින වෙලේය.

“උඹට කියන්න ලීලෝ.... 
මේ සද්දන්ත ඉස්තිරී පරාණෙට නං ඔරොත්තු දෙන සයිස් එකේ පිරිමියෙක් ලංකාවේ කොහෙන්ද ලීලෝ.... මෙයාට මහත්තුරු යාදෙන්නේ නැහැ.... ගජබා රජ්ජුරුවෝ වගේ මිනිස්සු දැන් ඉන්නවැයි?”

ඒ වයසක අම්මේ වටපිට බැලූ හැටියෙනුත්, කටහඬ උස්-පහත් කළ හැටියත් හින්දාම මට ගජබා කතන්දරේ හොයලා බලන්නට සිතිණි.

වංකනාසිකතිස්ස රජ්ජුරුවන්ගේ කාලයේදී සොලී රටෙන් හමුදාවක්..........
වංකනාසිකතිස්ස රජ්ජුරුවන්ගේ කාලයේදී සොලී හමුදාවක් ලංකාවට කඩා වැදී නාඹර තරුණයන් දොළොස්  දාහක් කුදලාගෙන  වහල් වැඩට රැගෙන ගියේය.
බෙලහීන; නිවට රජ්ජුරුවන්ගේ අතිජාත (එහෙම වෙන එක ගැන නම් මට සැකය!) පුත්තරයා; ගජබා කුමාරයා රජ වුණාම ඒ පාහර වැඩේට return එක දුන්නේය. 

නීල මහා යෝධයා එක්ක සොලී රටට ගිහින් වැලි මිරිකා දිය අරගෙන පෙන්වලා, අපේ කොල්ලන් දොළොස් දාහයි- හිලව්වට සොලීන් දොළොස් දාහකුයි අරන් ආවේය. එතකොට ඒකෙත් හංගන්න තරම් දෙයක් දෙයක් තිබුණේ නැහැනෙ.

හොයාගෙන- හොයාගෙන යද්දිනෙ බොලේ ‘දස දහසක් සුර ළඳුන් මැද - පරසතු මල් සුවඳ විඳ-විඳ’ හිටියා වගේ ශෘංගාරාත්මක කතාවක් හම්බ වුණේ.

“සොලී රටට ගිහින් කළ වික්‍රමයට වඩා අසීරු මෙහෙවරක් රට වෙනුවෙන් ඔබතුමාට කළ හැකියි මහ රජතුමනි!” පුරෝහිතයෙක් රජතුමාට කිව්වා.

“ස්ත්‍රීපුරයේ ආරෝහ-පරිණාහ දේහ සම්පත්තියෙන් අනූන ලලනාවන් නිසා රටේ කඩවසම් තරුණ පිරිමින්ට වන්නේ විශාල විපතක්. ඒ ලලනාවෝ ගම් වැදිලා රහසින්ම ශක්තිමත් පුරුෂයන් ඔවුන්ගේ විශාල ගල් ගුහාවට රැගෙන යනවා. ඒ ඔවුන්ගේ නොසිඳෙන කාම ඩාහය සංසිඳුවා ගන්නටයි.”

ඒ ලලනාවන් ගම් වැදිලා ශක්තිමත් තරුණ පුරුෂයන්ව අල්ලාගෙන.........
ඒ පිරිමින් දවස පුරාම ඒ අඟනන් හා සංසර්ග කටයුතුවල යෙදිය යුතු බවත්, බෙලහීන වුණොත් මරා දැමෙන බවත් පුරෝහිතයා රජතුමාට දන්වා සිටියා.

ගජබා රජතුමා වහාම නීල මහා යෝධයාත් කැටුව ස්ත්‍රී පුරය සොයා ගියේල. 
සිටියාලු, දඩෝරි; නාඹර; රුවැත්තියන් සිය ගණනින්. 
“අනේ රජතුමනි. එනු මැනවි, මා හා යහන්ගත වුව මැනවි. මගේ පහස විඳිනු මැනවි.” කියලා අර ස්ත්‍රීන් පොරකකා අඳෝනා දෙන්නට ගත්තාලු.

‘මොවුන් තෘප්තිමත් කිරීම රටේ රජු වශයෙන් මගේ වගකීමයි. එකියක හෝ මඟ හැරීම කළ නොහැකිවා සේම වරෙකට එකියක සමඟ පමණක් යහන්ගත වූවත් ඒ සඳහා අවුරුදු ගණනක් ගතවෙනු ඇති.’ 

එහෙම හිතපු රජතුමා ක්ෂණික සැලැස්මක් හැදුවාලු.

වනිතාවන් සේරටම නිරුවතින් පෙළට වැතිරෙන්නට කියා, කොනක සිට පෙරළෙමින් ....... ඉතිරි හරිය මවා ගැනීම ඔබට අසීරු නැතිය.

ශිව දෙවියෝ ගජබා රජතුමාට අනුග්‍රහය පිණිස 'ශෛලමය ශිව ලිංගයක්' ප්‍රදානය කළා වෙන්ටෑ!
එතෙක්-මෙතෙක් මා අසා ඇති එකම කුණුහරුප කතාවකවත්, කියවා ඇති ගද්‍ය-පද්‍ය නිර්මාණයකවත්, නරඹා ඇති blue film එකකවත් එහෙම සංගදියක් තිබිලා නැත.

සමහරවිට ශිව දෙවියන්ට දුක හිතිලා ගජබා රජතුමාට තාවකාලිකව ‘ශෛලමය ශිව ලිංගයක්’ ප්‍රදානය කරන්නට ඇත. එහෙමත් නැති නම් ඒ කාලයේත් ‘ව්‍යාඝ්‍රා’ වගේ ප්‍රබල වාජීකරණ ඖෂධ තිබුණා වෙන්නට ඇතිය.

ඉතින් ඊට පස්සේ, රටේ තරුණයන් බේරාගැනීම සඳහා අර ස්ත්‍රීන් සේරමලා ගුහාවේ සිටියදී සුවිශාල ගලකින් ගුහාවේ කට වසා දැම්මාලු!

එයාලා සේරම දැන් නම් නිදහස් වෙලා ඇවිදින්ය කියල හිතෙන විදිහේ දේකුත් ඊයේ පෙරේදා අහන්නට ලැබුණේය. 

“අයියා දන්නවද, තලවතුගොඩ ඉඳලා කොට්ටාවට යනකල් විතරක් Spa 22ක් තියෙනවය කියලා.... සමහර ඒවායේ කෙල්ලන්ව අනෙක් ඒවායෙන් හයර් කරනවත්ලු, කස්ටමර්ලා වැඩි නං....”

එවෙලේ ‘ස්ටෙලා’වී හිටි අය කියාපු සංඛ්‍යා ලේඛනවලට අනුව නම් තරුණියන්ට කිසිම රැකියා හිඟයක් නැත! හැබැයි, අප හැමෝම ‘අපට මොකද අපි දසසිල් උපාසක’ලාය.

එතැනදී කියවුණු සංඛ්‍යා ලේඛන හැබෑ නම් දැන් කාලේ ගැටිස්සියන්ට .............. 
මගේ අම්මෝ, අද හැරිලා ආව දුර!
වයසක ඇත්තියගේ රහස් කතාවකින්.... ස්පාවල ගැටිස්සියන් දක්වා. 
දැන් එහෙනම් ආපහු යමුකෝ හැරුණු තැනට.

ඒ වයසක ඇත්තිය එහෙ; රාජමනි මිසීලා අහ නැති හින්දාදෝ දැන් සේරම වැඩ කෙරෙන්නේ නන්දක්කා අතින් බවය පෙනුණේ. 

“අනේ නන්දෝ, හොඳ කෙල්ල වගේ මේ නිමල්ට තේ එකක් ගෙනෙන් බං. ආ.... අක්කත් නාලා ඉවර වෙලා ඇති. දැන් මෙහාට එයි. එයාටත් එක්කම, එක සැරේම තේ ගේන්න නන්දා.”

“අනේ නිමාආආල්, හරි නං මමයි ඔයා ළඟට එන්න ඕනේ. ඔන්න ඔයාට එන්නය කියලා, ඔයාගෙන් favour එකක් ඉල්ලනකොට බැහැ කියන්නේ එහෙම නැහැ, හොඳේ. 
හඃ හඃ .... මං හොඳටම දන්නවා උඹ බැහැයි කියන්නෙ නැහැ මේ රාජමනි මිසීට.... 
ආ, මේ අක්කත් එන්නේ. අක්කා... මතකයි නේද? 
මේ ඉන්නේ අපේ ලීලගේ පුතා... නිමල්....”

“කොහොමද නිමල්....” එහෙම විමසූ ඇයත් ඒ ළඟම පුටුවක වාඩි වුණාය. කලින් හමුවී තිබුණත් ඇය ගැන වගතුග එතකොටත් මා දැනගෙන හිටියේ නැත.

මේ අක්කාගේ මල්ලි කෙනෙක්ව තමයි මං මුලින් marry කරලා හිටියේ!
“නිමල් දන්නෙ නැහැනේ... මේ අක්කගේ මල්ලි කෙනෙක්ව තමයි මං මුලින් marry කරලා හිටියේ. එයා ගියාට එයාගේ family එකේ අය මාත් එක්ක ඉතිරි වුණා.... මේ ඉන්නේ එයාගේ අක්කා. තව නංගි කෙනෙක් ඉන්නවා ඕස්ට්‍රේලියාවේ... 
මල්ලි කෙනෙකුත් නාවල ඉන්නවා.... 
කොල්ලෝ, මං උඹට එන්න කිව්වෙත් එයා හින්දමයි!”

රාජමනි අංකල් මගේ ජීවිතයට ආවේ එහෙමය.

ඉන්දියාවේ ඉපිද, ශබ්ද ඉංජිනේරුවකු ලෙස ලංකා ගුවන් විදුලි සේවයට සේවය කරන්නට ලංකාවට ඇවිත්, මහරගම ගොඩිගමුව සුසාන භූමියෙදී මිහිදන් වෙන අවසන් ගමනකට රාජමනි අංකල් මුල පිරුවේ එහෙමය!

“අක්කා.... මං ඔයාට කිව්වේ... රාජා තමයි ලීලාගේ පාස්පෝට් එක හදද්දී bond එකට සයින් කළේ. පෙරේදා ආව වෙලාවෙත් ලීලා කිව්වේ... ඉතින් ඔයාලගේ මල්ලිට නිමලුත් help කරාවි කියල ලීලා කිව්වේ ඒකයි.”

අපේ අම්මා කතා කරලා තියෙන්නේ බඩේ බිජු හංගාගෙනය!
මුලදීම මං කිව්වා හරිය; අම්මා කතා කරලා තියෙන්නේ බඩේ බිජු තියාගෙනය; සේරම කුත්තු කරලා ඇවිත්ය.

“මේකයි කොල්ලෝ.... මෙයාලගේ මල්ලියි පුතයි විතරයි එයාලගෙ නෑදෑ ගෙදරක නැවතිලා හිටියේ. කාලයක් තිස්සේ. දැන් ඒ relativesලා එයාලගෙ ගෙදර විකුණලා ඈතකට යන්න හදනවා. 
පුතාට නං යාළුවෙකුගෙ එක්ක හරි නවතින්න පුළුවන්ලු. ඌ ලොකු එකෙක් බං... ඌටත් ඕනෑ ඇති නාකි තාත්තා එක්ක ඉන්නේ නැතිව වෙන කොහෙ හරි නවතින්න. 
උඹට තේරෙනවනේ කොල්ලෝ.... කොල්ලෝ වුණාම අපි වගේ නාකි හෝන්තු එක්ක ඉන්න කැමති නැහැනේ. 

-දැන් මට ඕනෑ විශ්වාආආආසවන්ත තැනක්, මගේ brother in lowකාරයාව නවත්තන්න. අනේ නිමාආආආආල්...... බැහැ කියන්න නම් එපා කොල්ලෝ......”

මොන බැහැ කීල්ලක්ද? මගේ කල්පනාවට ආවේ නන්නාඳුනන අමුත්තෙකු හා ගෙදර බෙදාගන්නේ කොහොමද කියන එකය.

මම මගේ පෞද්ගලිකත්වය ඉහළින්ම තකන කෙනෙක්මි. ඊටත්, මටය කියා නිවහනක් හදාගත්තා විතරය. තවකෙකු ඉන්නාවිට එහෙම නිදහසක් කොහෙන්ද? 

අදටත් මා කියන්නේ මගේ ගෙදර මට ඕනෑ විදිහට ඉන්නට නිදහසක්...........
අදටත් මා කියන්නේ තමන්ගේ ගෙදරක් නං, තමන්ට ඕනෑ වෙලාවට ඇඟේ නූල් පොටක්වත් නැතිව  හෙලුවැල්ලෙන් වුණත් ඉන්නට නිදහස තිබිය යුතු බවය.

“මොනවද කල්පනා කරන්නේ? ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා නං අපි කතා කරලා බේරුමක් කරගනිමු කොල්ලෝ. උඹ දන්නවනෙ..... මං ඔය හිතේ එකයි බඩේ එකයි තියාගෙන ඉන්න ගෑනියෙක් නොවෙන බව.”

“අම්මා හාමුට සේරම කිව්වා වගේ පෙනුණාට කියපු නැති දෙයකුත් තියෙනවනේ හාමු!”

“ඒ මොකක්ද බං? උඹ දැනටම අප්ස්ටෙයාර් එක වෙන කාටවත් පොරොන්දු වෙලා කියලා නං කියන්න එපා. I will kill you!”

“උඩ තට්ටුවක් තිබ්බට, ගේ plan කරලා තියෙන්නේ වෙනම කට්ටියකට ඉන්න නෙවෙයි. ඉතින් අපි දෙගොල්ලගෙම ප්‍රයිවසි එක....” පැකිළෙමින් වුණත් ඒ ටික කියන්නට ගත්තා විතරය. අර සද්දන්ත ශරීරයම හොලවමින්; ලෙළවමින් රාජමනි මිසී හිනාවෙන්නට පටන් ගත්තාය.

අපේ මල්ලි ඉන්නේ රෝද පුටුවක!
“ඇත්තනේ බං, උඹේ privacy එකත් නැතිව බැහැ නේන්නං. ඒකනේ කොල්ලෝ මං මේ උඹටම කැපෙන ටෙනන්ට් කෙනෙක් අල්ලලා දෙන්න හදන්නේ.... අක්කා... ඉතින් ඔයාම කියන්නකෝ නිමල්ට ඔයාලගෙ මල්ලි ගැන...”

රාජමනි මිසීලගේ ගෙදරම උන් ‘අක්කා’ සිරුරත් පුංචි, කටහඬත් සිහින් හරිම විනීත වනිතාවකි. කතා කරන්නෙත් ඉවසිල්ලෙන්ය.

“අපේ මල්ලි ඉන්නේ රෝද පුටුවක නිමල්! ඒ වුණාට එයාට තනියෙන් බාත්රූම් එකට යන්න පුළුවන්. හැබැයි එයාට කන්න චුට්ටක් නම් දෙන්න වෙයි. එයාව සන්තෝස කරන්න අමාරු නැහැ නිමල්.... නයිස් ගයි......”

අපේ තාත්තාගේ කකුල් දෙකම දණහිස්වලට උඩින් කපාදමා තිබියදී වුණත්, එකම දවසක්වත් ඔහුව එහා-මෙහා කරන්නට මට සිදුවුණේ නැත. 
ඒවා කළේ සුනිල් හරි අනිල් හරි විසින්ය. 
සීයා අවසන් දවස් කිහිපය රෝහල්ගතවී හිටියදී වුණත් තනි රැක්කේ ඒ දෙන්නා මාරුවෙන් මාරුවටය. නිහඬ සම්මුතියකින්ම නිමල් දිසානායක එවැනි දෙයින් ඈත් කර තිබිණි. ඒත් දැන්.... තනි මගේම කරපිටට කඩා වැටෙන්නට යන්නේ මරාලයකි. 

මොකක්දෝ මරාලයක් මගේ කර මතට කඩා වැටෙන්නට එයි!
රාජමනි මිසීට පරචිත්ත විඤ්ඤාණය තියෙනවාද මන්දා. 

“උඹට හිතෙන්නේ මං මේ උඹේ පිටට ලෙඩක් දාන්න යනවයි කියලද? මං කියන්නං වැඩක්... අක්කා, මං වාහනේ දෙන්නම්. අක්කා යන්න නිමලුත් එක්ක මල්ලිව නිමල්ට පෙන්වලා එන්න.... අනේ කොල්ලෝ.... ඊට පස්සේ බලපන්කො උඹට බැහැයිද කියලා.”

ඇත්තම කිව්වොත් ඒ අතින් නම් රාජමනි මිසීගෙන් ඉගෙනගන්නට තියෙන දේවල් අප්‍රමාණය.

රටකට වුණත් පරිපාලන කටයුතුවලට ඕනේ කරන්නේ ඒ වගේ අයයි! අතිශයින් සූක්ෂ්ම, සූර, කඩිසර, තීරණ ගන්නට නොපැකිළෙන- කෙක්කෙන් හෝ කොක්කෙන් හෝ අවශ්‍ය දේ කරවා ගන්නට හැකියාව ඇති .....

ඒ දක්ෂකම අඩු නැතිවම තිබුණු හින්දාය රාජමනි මිසී ලංකාවේ ප්‍රධාන වෙළෙඳ ව්‍යාපාරික ආයතනයක විධායක රැකියාවකුත් කළේ; සාර්ථකව!

සත්‍යය හෙළි කරන්නට යාමේදී.............
මෙතෙක් කළා වගේම අදත් මා ලියා ඇත්තේ සත්‍යයම පමණකි. එහෙත් මෙසේ ලිවීමෙන් තවත් අයගේ පෞද්ගලිකත්වයත් යම් පමණකට හෝ හෙළිදරව් වෙයි. 
ඒ නිසා හැකිතාක් ඔවුනගේ අනන්‍යතාව සඟවමිනි මා ලියන්නේ. 
නමුත් මෙවන් අය විරලය. එනිසාම හඳුනාගන්නට පහසුය.

ලියන මගේ මෝඩකම නිසා හෝ කියවන පාඨකයෙකුගේ දස්කම නිසා හෝ යම් හෙයකින්වත්, ඈ හඳුනාගන්නට රසිකයෙකුට හැකි වුණොත්..... එතැනදී මට කළ හැක්කේ කාරුණික ආයාචනයක් කිරීම පමණි. 
Please ඒ ගැන කාටවත්ම නොකියා ඉන්න! රාජමනි මිසී මේවා කියවන්නේ නැත. කියවන කෙනෙක් ඇයට කිව්වොත් මිස.

“ආ ඒකට මොකද? නිමල් සේරම ලියලා තියෙන්නේ බොරු නෙවෙයිනෙ. මගෙ මොකෝ?” රාජමනි මිසී බොහෝවිට කියනු ඇත්තේ එහෙමය. එයාගේ ගතිය එහෙමය. 
නමුත් මෙහෙම වුණත් කියන්නට ඉඩ නැතිවා නොවේ. මිසර රැජනක වගේ ප්‍රෞඪ, විධායක නිලධාරිණියක වන ඇයගේ හැටි ගැන කල් තියා කියන්නට හැකිද?

රැජනක මෙන් ප්‍රෞඪ ඇයගේ හැටි ගැන කල් තියා කියන්නට .............
“මේකා මහ එපා කරපු weස බල්ලෙක්නේ. නන්දා..... ඩ්‍රයිවර්ට කියපං කාරෙක ගන්නයි කියලා.... ගිහින් දෙන්න මූට කණ රත්වෙන්න පාරක්....” 
එහෙම ආවොත් නං මට ඊළඟ කොටස ලියන්නට වෙන්නේ එන අත්භවයේදීය. 
ඒ පරුවත නෝනා මහත්තයගේ දැවැන්ත අතින් පාරක් කාලා කොහෙ ඉතිරි වෙන්නද?

Thursday, September 12, 2019

හරෝහරා! - නවවෙනි කොටස


“උප්පුරවි උයන්නේ පරිප්පුත් දමලා. ඒවා උයනකොට ලුණු දාන්නේ නැහැ. උප්පුරවි ලුණු රහ නිසා. පස්සේ මදි නම් විතරක්....”

ඒ දමිළ අම්මලාට තිබුණු ඉවසිල්ල... නිස්කාන්සුව. 

ඔවුන්ට කිසිම හදිසියක් තිබුණේ නැත. Targets තිබුණේ නැත. නාඳුනන, දමිළ බස  නොවැටහෙන සිංහල මට වැටහෙන විදියට ඒ සේරම දෙමළ බසිනුත්- ඉඟිබිඟි හා හස්ත මුද්‍රාවෙනුත් කියා දෙන්නට ලැබීම ගැන සතුට පමණය ඔවුනට තිබුණේ!

ඒ අම්මලා එච්චර කරුණාවන්ත වුණත්, ඒ කරුණාව දිගටම දරා ගන්නට මට බැරිවිණි. ‘කෝ අපේ පස් දෙනා? ඉස්සර වෙලා යන එකේ මේ යක්කුන්ට ලකුණක්වත් තියලා යන්න බැරිද?’

ඒ නිසාය අර අම්මලා ඉසුඹු ලද්දී වුණත් මට වාඩි වෙන්නට බැරි වුණේ. 

අනෙක් කාරණාව පිටේ එල්ලාගෙන හිටි බෑගයයි. ඒ මඟුල් බෑගයේ කෑම ජාති එකක්වත් තිබුණේ නැත. අර මොට්ටයන් පස් දෙනා මඟ හැරුණෝතින්...... 
තවත් දවස්  තුනක් යන්නට වෙන්නේ හාමතින් තමාය.

ඇත්තටම අනෙක් වන්දනාකරුවන්ට නැති කඩි කුලප්පුවකි අපට තිබුණේ! (foto-කසුන් ප්‍රියලාල්)
ඉතින් ගියා.... ගියා.... ගියා තමා. හරියටම උදේ 9.30ත් පහු වෙන තුරු! පැය තුනක් විතර!!

පුරුදු නැති ගමනක. පළමුවෙනි වතාවට. දැන් පාරේදී වෙනින් බැතිමතුන් හමුවන්නෙත් අඩුවෙනි. අව්ව සැරවෙන්නට කලින් හැකිතාක් දුර ගිහින් නැවතෙන එකය එයාලගෙ සිරිත.

ඒ වෙද්දී මං, මගේ සපත්තු දෙකත් ගලවාගෙනය. කකුලක කටුවකුත් ඇනිලාය. 

‘අම්මට සිරි.... අර තියෙන්නේ වැටිච්ච ගහක්. බෑග් එක ඒකෙ උඩට හිටින විදිහට බිමින් වාඩි වෙනවා. එතකොට බෑග් එක ගලවන, ආයේ දාගන්න ප්‍රශ්නේ එනවයැ?’ 
Idea එකට පින් දිදී ගිහින් එතැන වාඩි වුණා විතරය! කතා සද්දයක් ඇහෙයි!!

මං වාඩිවී හිටියේ වංගුවකය. හඬ එන්නේ ඉදිරියෙනි. ‘අපේ වාහෙලත් මේ හරියෙදීම නැවතිලාද?’

මගේ කකුලෙත් යක් කටුවක් ඇනිලාද කොහෙදය! (foto-කසුන් ප්‍රියලාල්)
මම බැරි-බැරි ගාතේම නැඟිටගත්තෙමි. වංගුවෙන් ඉදිරියට පිය නැඟුවෙමි. “දෙයියනේ....”

එතැන හිටියේ අපේ නඩය නොවේ. හමුදා භටයන් කිහිප දෙනෙකි. ඔවුහු කඩිසරව පස් කන්දක් ගසමින් සිටිති. ඒ plastic වතුර ටැංකියක් තබන්නටය. එක්කෙනෙක් දත්බෙහෙත් ටියුබයක් මිරිකමින් ඒවායින් ‘බොන වතුර’ කියා පොල්ගෙඩි අකුරෙන් ලියමින් උන්නේය. 

මම අපේ පස් දෙනා ගැන කියා, එහෙම පිරිසක් දැක්කාදැයි ඇසුවෙමි.

“සිංහල අය නං දැක්කෙම නැති තරම්.... ඔය කියන විදිහේ පස්දෙනෙක් ගියා නම් යන්න ඇත්තේ පාන්දරින්ම තමා.”

මම බෑගය උරහිසින් පන්නා දමා එතැනම, ටිකක් ඈතින් තිබුණු ගහක් හෙවණේ බිම දිගා වුණෙමි. 

“එහෙනං මේ යක්කු තවම එනවා. ඒත් මෙච්චර පරක්කු? කොහොමද මට වැඩිය එයාලා පහු වුණේ? හොඳ ගමනක් ඇවිත් කේන්ති ගත්තට දෙයියොත් අමනාප වෙලාවත්ද? තරහෙන්ම පිටත් වුණා මිසක් අතු  කෑල්ලක් කඩලා එල්ලුවෙත් නැහැ. තින්නෝරු ටිකක් ගාගත්තෙවත් නැහැ....”

ඒරෝප්පෙදී වුණත් වැඩක් වැරදුණාම Oh God කියන්නේ දෙවියන් මතක් වෙන නිසා නේද?
මිනිසුන්ට දෙවියන් මතක් වෙන්නේ යමක් වැරැදුණාමය; පිහිටක් ඕනෑ වුණාමය. ‘Oh God!’ කියලාත් යස අගේට කියන්නේ. මටය කියලා වෙනසක් නැත. ඒ වෙලාවේ දහසක් දේවල් කල්පනා වුණේය. 

යාල block 2 ඉසව්වේ ගහක් යට වැතිරී සිටියදී, දාහක් දේවල් හිතට එද්දී කොහොම ඒවා නවත්තන්නද?

පහුගිය කොටසේදී තින්නෝරු ගැන කිව්වා මතකද?

බ්ලොගය නිසා මාත් එක්ක ඉස්සෙල්ලාම මිතුරු වුණු ‘කොළොම්පුරේ’ අසංග රණසිංහ ආරච්චි හිතවතා ඒ පෝස්ටුවට කමෙන්ටුවක් දමමින් අගනා link එකකුත් එවා තිබිණි. ලින්ක් එක The Sunday Times පත්තරයේ තිබුණු වාර්තාවක එකකි.

‘කතරගම ඇසළ පෙරහරට මාස කිහිපයක් තිබියදී හුණුකැටවල හෙවත් තින්නෝරුමලේ හෙවත් විභූතිකන්දේ තින්නෝරු කැණීම් ඇරඹෙයි. 
ඒ මැයි, ජුනි මාසවලදීය.

වසරේ මැයි, ජුනි මාසවලදී තින්නොරු කැණීම් ඇරඹෙයි!
පෙරහර සමයේ බැතිමතුන්ට අලෙවි කෙරෙන තින්නෝරු කුඩු, කඳ සුරිඳුන්ගේ ආශීර්වාදයෙන් පහළ වෙතියි විශ්වාස කෙරේ. 

ඇසළ පෙරහර අවසන්වී තුන් මසකින් මේ තින්නෝරු නිධි නොපෙනී යාම විශේෂ කරුණකි!’ යනුවෙන් ඒ වාර්තාව කියයි. අදාළ ඡායාරූපත් තිබුණේ ඒ වාර්තාවෙමය. 
අපේ රසිකයන් වෙනුවෙන් ‘ද සන්ඩේ ටයිම්ස්’ පත්තරයටත්, අසංග රණසිංහ ආරච්චිටත් ලොකු ස්තුතියක් පිරිනමන්නටත් මෙය සුදුසුම අවස්ථාවයි! ස්තුතියි!!

මේ වෙද්දී අපෙන් හතර දෙනෙකු තුන් වතාවක් එකටම පාද යාත්‍රාවේ යෙදිලාය. 

පීරිස්, නෙවිල්, මර්වින් හා නිදි. නිශාන්ත දෙවතාවකි. සුනිල්, ජයශංඛ දෙන්නා එක වතාව බැගිනි. ඒකෙන් ලොකුම වාසිය විඳින්නේ මේ බ්ලොගය කියවන රසික ඔයාලාය.

හරෝහරා පෝස්ටුව ගොඩාරියක් පරිපූර්ණව, සවිස්තරාත්මකව කියවන්නේ ඔයාලාය. මා ලියන්නේ ගමන් තුනක අත්දැකීම්ය.

පාද යාත්‍රා ගමනට පෙර කුඩුම්බිගල ආරණ්‍ය සේනාසනයේදී පුංචි ශ්‍රමදානයකටත් .............
පළමු ගමන ගැන ලියූ පොතේ අත් පිටපතේ කරුණුත් මෙයට යොදාගන්නා බව මම කිව්වෙමි. ඒ පොතේ සමහර තැනකදී නඩයේ අනෙක් අයටත් ඔවුන්ගේ කෝණයෙන් යම්-යම් දේ ලියා දෙන්නැයි කියන්නට සිදු විණි. එයාලාත් ලියා දුන්හ. මා කළේ ව්‍යාකරණ නිවැරැදි කිරීම පමණි.

මගේ පාන්දර පිටත්වීම ගැන මේ ටික ලියා තිබුණේ අපේ සුනිල්ය.

“වෙලාව 6.30යි. නඩේ ගුරාට තරහ ගිහින් එයා තනිවම ගමනේ යෙදෙන්න තීරණය කරලා. අනිත් අය හරිම නිශ්ශබ්දයි. බෑග් මලුත් පිටේ එල්ලාගෙන එයා පිටත් වෙලා ගියා. පීරිස් මහත්තයා ඡායාරූප ශිල්පී රාජකාරිය පටන් ගන්න හදන්නෙ දැන්.

-“හරි.... පොර වටෙන් ගිහින් එනකොට අපි ගඟෙන් එතෙර වෙමු. ඒකට ඕනෙ තරම් වෙලාව තියෙනවා. එයාට හිනාවෙන්න අපිට හොඳ චාන්ස් එකක් මේ එන්නේ. ටක් ගාලා ලෑස්තිවෙලා ගඟෙන් එතෙර වෙමු.” අයස්මන්ත පීරිස් මහත්තයා කිව්වා.

-මෙතැනදී මේ කාරණාවත් නොකියා ඉඳීම බරපතළ වරදක්. මේ මහ කැලය තුළ අයියා තනිව ගමන් කිරීම කිසිසේත් අනුමත කළ  නොහැකි වැඩක්. වන සතුන් හිටියොත්?

අපටත් හෙරළිගස්ආරටම ගිහින් එගොඩ වෙන්නට සිදුවිය. (foto-අනුර පල්ලිමුල්ල) 
-අපේ සැලසුම අසාර්ථක වුණේ අප නොසිතූ විලසිනි. කඹය ගැලවීම නිසා අපටත් අයියා ගිය මඟ දිගේම යන්නට සිදුවිය.අමතර කිලෝ මීටර් ගණනාවක්. පරක්කුවී පිටත් වුණු අපි කඩිනම් කළෙමු. අයියා කොහෙ ඇතිද?

-කුඹුක්කන් ඔයෙන් එගොඩ වුණු තැන සිට මඟ සුදු වැල්ලෙන් ගහණය. වැලි තල මත විශාල කොටියෙකුගේ හා පැටියෙකුගේ අඩි සලකුණු නිශාන්ත අපට පෙන්නුවේය.

-අමාරුවෙන් නමුත් අපි ගමනේ වේගය වැඩි කළෙමු. නඩේ ගුරාගේ ලකුණක්වත් තවම නැත. මිනිහාව ඉක්මනින්ම හොයාගත යුතුය. අපට ඔහු හමු වුණේ උදේ දහයයි තිහටය. හොඳට අතපය දිග ඇරගෙන අයියා විවේක ගනිමින් හිටියේය. අව්වේ කර වෙවී ආවේ අපය. මේ මිනිහා පැය හතරක් තනියමය. නරකත් නැත. ඒත් අප දමා තනියම ඒමෙන් අයියා කළේ වරදකි.”  

මේ අයස්මන්ත මහත්තයාගෙ ලියවිල්ල.

දෙමළ අය පා ගමනට එන්නෙ භක්තියෙන්...(foto-ගිහාන් වික්‍රමසිංහ)
“සිංහල මිනිස්සුන්ට පිස්සුද? දෙමළ අය පා ගමනට එන්නේ භක්තියෙන්. වන්දනාවක..... අපේ මිනිස්සු ආතල් ගන්න. ලොකුකම පෙන්නන්න. 
අපට ටිකක් එහායින් ටෙන්ට් එක ගහගෙන හිටි තඩියගෙ නඩේ ගඟ ළඟ ඩියුටි හිටි අයට පොර ටෝක් දීල. 
'ඇයි අපිට මෙතැනින්ම එගොඩට යන්න බැරි. එහෙනම් මොකටද මේ ලණුවක් ඇදල තියෙන්නේ?’ මිනිහා අහලා.

-ගඟ ළඟ ඩියුටි කරපු සෝල්ජර්ස්ලට අම්බානකට තද වෙල. ලණුව ගලවල. ‘කාටවත්ම මෙතනින් යන්න දෙන්නෙ නැහැ. යනවා, හෙරළිගස්ආරට ගිහින් එගොඩ වෙනවා’ කිව්වලු.

-නිමලයා ගිහින් ගොඩක් වෙලා. හරි වැඩේ. වටයක් ගහල යද්දී අපි සෑහෙන්න පරක්කු වෙයි..... අපිටත් නිදි ළමයා ගිය පාරෙමයි අදින්න වෙන්නෙ.... මාර අප්සෙට් එක......”

එයාලා මා නැවතී හිටි තැනට ආවේ දහයයි තිහත් පහුවෙලාය. ඒ ඇවිත් ටිකකින්ම දිල්හාන්ලාත් එතැනට ආවෝය. තරුණ පිරිසක්වූ ඔවුනුත් පෙරදා රාත්‍රියේ කූඩාරම අටවාගෙන හිටියේ අපට ආසන්නයෙනි. 

“අපි තේ හදනවා.... ටිකක් ඉඳලා බීලා යන්න.” මම කීමි.

දවසෙන්ම කිලෝ මීටර් 10 ඉක්මවීමේ දිල්හාන්ලගේ ඉලක්කය............
දිල්හාන්ලගෙ ඉලක්කය වුණේ දවසෙන්ම කිලෝ මීටර් සීය ඉක්මවීමයි; රෑත් ගමනේ යෙදී හෝ. 
පළමු දවසේ මඩමේතොටෙන් එගොඩ වෙන්නට කිසිවෙකුට අවසර තිබුණේ නැති නිසාය, ඒ ඉලක්කය හරි නොගියේ. “අද කොහොම හරි ඉතිරි හරිය අදිනවා!” තේ බීලා පිටත් වෙන්නට හදද්දී ඔවුහු කීහ.

“කෝ ඔයාලගේ යාළුවා.... අරා?” මං එහෙම ඇහුවේ ඒ නඩයේ උන් ලොකුම කතාකාරයා දකින්නට නොහිටි හින්දාය.

“පොර අපේ යාළුවෙක් නෙවෙයි. යාළුවෙක්ගේ යාළුවෙක්. 
කට තමයි. ඌට ඕනේ හෙමින් එන්නලු.... අපි දාලා අවා. 
අහම්බෙන් අපිට ප්ලග් වුණා වගේ තව කට්ටියකට plug වෙයි.”

අපි එතැනම නැවතී දවල්ට උයා-පිහාගන්නට තීරණය කළෙමු. ‘අරා’ ආවේ එතකොටය. “අන්න යාළුවො නම් ගියා, දැන් ටිකකට ඉස්සෙල්ලා.”

කොල්ලු කාපු අස්සයෝ වගේ ඔහෙ දුවනවා...........
“උන්ට පිස්සු අයියා. කොල්ලු කාපු අස්සයෝ වගෙ ඔහෙ දුවනවා. foto එකක් ගන්නෙ නැහැ. සීනරි එකක් enjoy කරන්නෙ නැහැ.” මැසිවිල්ලක් කියාගෙන, අප උන් තැනින්ම දිගාවුණු මිනිහා දවස් දෙකක්ම අපට plug වුණේය.

එහෙම චරිතත් කලාතුරකින් හරි පාද යාත්‍රාවේ යෙදෙනවිට හමු වෙයි!

දැන් පණ්ඩිතකම් කියෙව්වත්, ඇත්තම කියන්නට ඕනෙය. 
මිනිහා මාව නම් නියමෙටම ඇන්දුවේය! 

පීරිස්ලා ඒකට කියන්නේ ‘නිමල් අයියා සමහරුන්ව දැක්ක ගමන් ප්‍රේමෙන් වෙළීගෙන- වෙළීගෙන යනව. ගිහින් ඇඳගන්නවා’ කියලාය. හැබෑය, අරාත් ඉතා ප්‍රියමනාප තෙපුල් ඇති, ප්‍රසන්න තරුණයෙකි. එහෙම මිනිහෙකුට කපටියෙකු- බොරුකාරයෙකු වෙන්නටත් පුළුවනිද?

අරා ඇවිත් තිබුණේ කෑම-බීම ගැන සූදානමක් නැතිවම වගෙය. 

එහෙම යමක් තිබුණත්, ඒවා එළියට ගන්නට නැත්තේ අපේ නඩයේ හය දෙනෙකු හිටි නිසා වෙන්න ඇති! කොහොම නමුත් මනුස්සයාගේ ‘වදනින් කෙරුණු සතර සංග්‍රහ වස්තු පරිභෝජනය’ නම් හරිම ඉහළය. එයාත් කැමරාකාරයෙකි.

අයියා බලන්නකො මගේ ෂොට්ස් කොහොමද කියලා...........
“ඔන්න බලන්න අයියා, මගේ ෂොට්ස් කොහොමද කියලා. කොළඹ ගිය ගමන් මං අයියට මේ ගමනේ පින්තූර සේරම cd එකකට දාලා දෙන්නම්කො!” 

අරා එහෙම පොරොන්දුවකුත් දුන්නේය.

කොළඹ ආවාට පස්සේ මනුස්සයා එකම-එක වතාවක් මට පිළිතුරු දුන්නේය. ඒත් තවමත් අර cd එක නම් ලැබුණේ නැත.

ඒත් මොකෝ? අරාගේ මඟින් මට තවත් නුවණක් දෙන්නට ගණේෂ උත්තමයා හිතුවා වෙන්නට ඇතිය. ‘පෙනෙන පෙනුමෙන්ම මිනිස්සු මනින්න එපා දරුවා! බුදුහාමුදුරුවෝ ‘වචීපරම’ කියලා මිත්‍රයන් කොටසක් ගැන දේශනා කරලා තියෙනවා නේද?’ 

ගණ දෙවියන් මට කියන්නට ඇත; නුවණ දෙන්නට try කරන්නටත් ඇත.

නුවණ අනෙක් හැම දෙයටම වැඩියෙන් වටිනා නිසාදෝ ......... 

'ප්‍රථමංච යනුවෙන් ගණ දෙවියන් හඳුන්වයි. “ප්‍රථමයෙන් වැඳිය යුතු” යන්න සිංහල අරුතවේ. පූජා වට්ටියක පොල් ගෙඩිය සැම විටම අයිති වන්නේද ගණ දෙවියන්ටය. ශිව දෙවියන්ට, එහෙමත් නැත්නම් ඊශ්වර දෙවියන්ට මුලින්ම වන්දනා කරද්දී ශිව දේවියන් කීවේ ගණ දෙවියන්ට වන්දනා කර එන ලෙසය.’

ඒ විස්තරය තිබුණේ ‘තරිඳුගේ ලෝකය’ බ්ලොගයේ  
'ගණ දෙවියන්ගේ උපත’ පෝස්ටුවට 2018 නොවැම්බර් 11 වෙනිදා ‘
කලන’ නම් රසිකයෙකු ලියූ කමෙන්ටුවකය.

මට නුවණ ටිකක් දෙන්නටත් ගණ දෙවියන් වහන්සේ try කරන්නට ඇතිය.........
“ඇද්ද තොට? මේකා මහ ලොකුවට අරූව ඔළුව උඩම තියාගෙන ආවා. ඌ ලෝක කපටියෙක් කියලා කිව්වට ඇහුවේ නැහැ. ඔය එව්වේ cd එක.... උගේ පුරුද්දම වෙන්න ඇති ඔහොම කාට-කාට හරි plug වෙලා, පිනට කකා-බිබී ගමන් යන එක.”

අරාගේ කෙරුවාව හින්දා මට කට-උත්තර නැතිවුණු එක ඇත්තය.

ඒත් ඒ හින්දාවත්, ඊට පස්සෙවත් ගමනේදී කෑම-බීමට අවශ්‍ය බඩු ලැයිස්තුව හදද්දී රෙට්ටෙට ගණන් බැලිල්ල මගේ අතින් කෙරුණේ නැත. මේ ගමනේ යෙදෙද්දී, දමිළ බැතිමතුන් වුණත් එහෙම බවය පෙනුණේ! 

ළඟ තියෙන දෙයක් වටේ ඉන්නා අයත් එක්ක බෙදාගන්නට ඔවුන් පැකිළෙන්නේ නැත.

දේව භක්තිකයන්ට පුදනවාය කියන්නෙත් දෙවියන් පිදීමක්ම නේද?

අපි දැන් ළිං තුනට එන බැතිමතුන් හැමෝටම පාන් විස්කෝතුයි, ඔසු පැන් කොප්පෙකුයි, හකුරුයි දෙනවා......... 
“කලින් අවරුදු හයක් මාත් පාද යාත්‍රාවේ ගියා. එතකොට පෙනුණා මේ යාල බ්ලොක් 2 හරිය ගොඩක් අමාරුවෙන බව... 
ළිං තුනට එනකොට හැමෝටම හොඳටම මහන්සියි. මෙතැන නවතින්න බලාගෙන එන්නේ..... මෙතැනට එනකොටම තේ එකක් තිබුණොත් කියලා අපට හිතුණා. 
ඉතින් තවත් කට්ටියක් එක්ක අපි මෙතැන හර්බල් ප්ලේන් ටී දන්සලක් දෙන්න පටන් ගත්තා!” කෙරෙන යහපත් ක්‍රියාවට මිස තම-තමන්ට ප්‍රසිද්ධියක් නොපතන ‘ඖෂධීය තේ පැන්’ දන්සලේ සංවිධායක මහත්තයෙක් අනුර පල්ලිමුල්ල හිතවතාට කියා තිබිණි.

එයාලා ළිං තුන නැවතුමේදී දෙන ඔසු පැන් දන්සල අපූරුය. 
තේ- ඔසු පැන් විතරක් නොවේ, ඔවුහු පාන් විස්කෝතුත් (ඉස්සර කිව්වේ හුළං විස්කෝතු කියලාය. අපට උණක් හැදුණාම බඩගින්න නිවාගන්නට දුන්නේ ලුණු කැඳත්- හුළං විස්කෝතුත්ය!) හකුරුත් බැතිමතුන්ට පුදති!

ඔවුන් එහෙම කරන්නේ- ක්‍රිතිකා පුත්‍ර, පාර්වතී නන්දන, විශාඛ, ශිඛි වාහන, ශක්තිධර හෙවත් ක්‍රෞඤ්චාධාරණ නම්වලටත් හිමිකම් දරන කඳ කුමරුන්ට කරන පූජාවක් ලෙසිනි. 
(හරෝහරා 1 පෝස්ටුවෙදී කඳ සුරිඳුන්ට කියන නම් 84ක් හිතවත් ඔබට හෙළි කළෙමි. දැන්, මේ නම් හයත් සමඟ ඒ ලැයිස්තුව 90ක් දක්වා ප්‍රසාරණය වෙයි!) 

කඳ කුමරුවන් හඳුන්වන නම් 90ක් දැන් ඔබට කියා ඇත!
“නිමල් අයියා කතරගම දෙවියන් අදහනවද?” 
මගේ මිත්‍රයෙකු- ගමන් සගයෙකු වන සාන්ත (කිංස්ලි හේවාගමගේ) මගෙන් ඇහුවේ 2013 දවසකය; පාද යාත්‍රාවේ යන්නට සැරසෙන අතරේය.

“මම අදහන්නෙත් නැහැ. නැත්තෙත් නැහැ. හැබැයි, අදහන අයට ගරහන්නෙත් නැහැ. මම තවම ඒ ගැන හොයනවා!” අදටත් මට කියන්නට ඇත්තේ ඒකමය.

එය මහා ලාචෝරු උත්තරයකි. මටම වුණත් එහෙම හිතෙන නිසා, ‘හරෝහරා අත් පිටපතෙන්’ තව ඩිංගක් උපුටා දක්වන්නට හිතෙයි!

‘නිමල් දිසානායක නමින් කෙනෙක් සිටියි. ඒ නම අසන කෙනෙක් එය එතැනින්ම අමතක කර දමයි. තවකෙක් ඒ නම ගැන, ඒ නම දරන්නා ගැන සොයා බලයි; ඔහු කරන-කියන දේ ගැන විමසා බලයි. එසේ සොයන තරමටය නිමල් ගැන විස්තර දැනගන්ට ලැබෙන්නේ. 
නිමල් ගැන නොසෙව්වොත්, උනන්දු නොවුණොත් කිසිවක් දැනගන්නට ලැබෙන්නේ නැත.’ මේ න්‍යාය දෙවියන් ගැන වුණත් එහෙමම නේද?

අවුරුදු 2500ක් -3000ක් විතර අතීතයේදී, පේරු රටේ කතරක අඳින ලද මේ දැවැන්ත 'නාස්කා' චිත්‍ර.............. 
-දෙවියන්ගේ පැවැත්ම මීටත් වඩා සාඩම්බර එකකැයි මම අදහමි. 
තමන්ව අගයන; අදහන; විශ්වාස කරන දහස් ගණනක් සිටියදී අන්‍යතර පුඟුලන් හමුවේ දර්ශනය වීමට දෙවියන්ට අවශ්‍යද? 
මට හිතෙන්නේ ‘එහෙම ඕනේ’ යයි, දෙවියන්ට නොහිතෙන බවයි!’

පේරු රටේ ආදිතමයෝ ක්‍රිස්තු පූර්ව 500-1000 අතර කාලයේදී, වර්ග මීටර් 450කටත් වඩා විශාල කාන්තාර බිම් පෙදෙසක් පුරා, වැලි මත සුවිසල් චිත්‍ර වගයක් ඇන්දෝය. 
ඒ නාස්කා චිත්‍රයක් ගුවනට පෙනෙන හැටිය; ඉහළ foto එකෙන් පෙනෙන්නේ. 

මේ හපන්කම ඔවුන් කළේ කොහොමද?මොකටද? තවමත් ඒ ගැන ප්‍රමාණවත් පැහැදිලි කෙරීමක් සිදු කොට තිබෙනවාද?

දෙවිවරුන් ඉන්නවාද? දෙවියන් කියන්නේ උත්තරීතර ජීවින් කොට්ඨාශයක්ද?

මට වැටහෙන විද්‍යාත්මක කතන්දර එක්කත් ‘දේව සංකල්පය ගැන’ යම් පැහැදිලි කිරීමක් කරන්නැයි මගේ ‘පණ්ඩිතමානී’ ඔළුගෙඩිය මට අණ කරයි! 
හැබැයි මේ මතය ඛණ්ඩනය කිරීමේ; සුනුවිසුණු කර දැමීමේ අයිතියත් හිතාදර රසික ඔබට තිබේ. එය සහේතුක නම් මගේ මතවාද අතහැර දමන්නටත් මා පැකිළෙන්නේ නැත.

වලාකුළකටත් විද්‍යුත් අරෝපණයක් සිදුවිය හැකිද?
“-ස්ථිති විද්‍යුත් ආරෝපණය! 
මේ යෙදුම මා ඉගෙන ගත්තේ සාපෙළ පන්තියේදීය. 
පනාවකින් හිස පීරා පනාව ඉවතට ගනිද්දී කෙස් ගස් කිහිපයක් උඩට ඉස්සෙනවා දැක තිබෙනවාද? එහෙම වෙන්නේ විද්‍යුත් ආරෝපණය නිසාය. එහෙමය ඒ පාඩමේදී පැහැදිලි කෙරුණේ.

-සියවස් හතරකට-පහකට එහා පැත්තේ සිටි මිනිසුන් රේඩියෝ තරංග, රූපවාහිනී තරංග වගේ දේවල් ගැන දැනගෙන හිටියේ නැත. ඒවා ගමන් කරවන්නට, යළි එක්කාසු කරගන්නට, ඒවා මෙහෙයවන්නට හැකි බව දැනගෙන හිටියෙත් නැත. (රයිකී පෝස්ටුවෙදී මෙවැනි දේවල් හා චිත්ත ශක්තිය ගැන මගේ අදහස් ලියුවෙමි.)   

-කළු ගලක් දෙවියන් යැයි හිතන මිනිස්සු එයට පුදන්නට ගනිති; අදහති; යදිති.

-එවිට සිදුවන්නේ එක්තරා ආකාරයක චිත්ත තරංග රැසක් යටකී කළු ගලට යොමුවීමය. එවිට විද්‍යුත් ආරෝපණයක් සිදුවන්නේ නැතිද? එසේ ආරෝපණය වනවා නම් අර කළු ගල (ආරෝපිත වස්තුවක්වී) යම්කිසි බලයක් ලබාගන්නවා වන්නට බැරිද?

ඒ ආරෝපිත වස්තුව හා ඒකාත්මික වෙන යමෙකුට............
-ඉන්පසු ඒ කළු ගලට යදින කෙනෙකු එය හා සමාධිගත වෙද්දී- සුසර වෙද්දී-  ඒකාත්මික වෙද්දී; ඔහු හෝ ඇය හෝ වෙත එයින් යම්කිසි තරංගයක් නිකුත් වීමට ඉඩක් නැතිද? 

-ඒ තරංගවලට මොනයම් හෝ බලයක් තිබිය නොහැකිද?”

සැමන් මත්ස්‍යයන්ගේ මහා දිග ගමන විද්‍යාවෙන් විස්තර කරන්නට පුළුවන්ද?

ඔවුහු අත්ලාන්තිකාවේ සයුරේ සිට ගංගා ඔස්සේ මිරාමිචි ගඟේ ඉහළම කොටස තෙක් දිගටම පිහිනා යති. එහි සීතල ජල තටාක පතුළේ පුලින තලා මත්තේ බිත්තර දමා ආපසු ගමන් අරඹති.

ඒ මාරක ආපසු ගමනේදීය ඔවුන් දහස් ගණනින් ධීවරයන්ට අසුවෙන්නේ.


බිත්තර පුපුරා බිහිවෙන සැමන් පැටවුන් යන්තම් ලොකුවෙන විට...........
කල් යත්ම බිත්තර පුපුරා බිහිවෙන සැමන් පැටවුන්, මඳක් වැඩුණු පසු ගංගා දිගේ පහළට; මුහුදට පිහිනා යති.

මුහුදේ හැදී-වැඩුණත් උන් බිත්තර දමන්නට යන්නේ ජන්ම භූමියටමය. උපන් අඩවියටමය! 

පහළ ගලන ජල දහරාවන්ට විරුද්ධ අතට; උඩුගං බලා යා යුතු ඒ මාර්ගය ඔවුනට කියා දෙන්නේ කවුද? කරදියෙන් මිරිදියට කෙරෙන මේ සංක්‍රමණය සඳහා කාලයෙන් කාලයට ඔවුන් මෙහෙයවන්නේ කුමන බලවේගයක් විසින්ද?

ඔන්න ටිකාක් හිතන්නට විරාමයක්!