1. වස් කවි කීම - පළමු කොටස
  2. වස් කවි කීම - දෙවෙනි කොටස
  3. වස් කවි කීම - තෙවෙනි කොටස
  4. නොදෙන්න හිටි රන් පදක්කම
  5. නීච කුමන්ත්‍රණේ
  6. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -පළමු කොටස
  7. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -දෙවෙනි කොටස
  8. තුම්පනේ, මාතර, බදුල්ලේ කියලා වෙනස්යැ
  9. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... -පළමුවෙනි කොටස
  10. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - දෙවෙනි කොටස
  11. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - තෙවෙනි කොටස
  12. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - හතරවෙනි කොටස
  13. අඟුල්මල් දහනය - පළමුවෙනි කොටස
  14. අඟුල්මල් දහනය - දෙවෙනි කොටස
  15. අඟුල්මල් දහනය - තෙවෙනි කොටස
  16. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පළමුවෙනි කොටස
  17. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දෙවෙනි කොටස
  18. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - තෙවෙනි කොටස
  19. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හතරවෙනි කොටස
  20. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පස්වෙනි කොටස
  21. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හයවෙනි කොටස
  22. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හත්වෙනි කොටස
  23. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - අටවෙනි කොටස
  24. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - නවවෙනි කොටස
  25. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහවෙනි කොටස
  26. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  27. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දොළොස්වෙනි කොටස
  28. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහතුන්වෙනි කොටස
  29. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහතරවෙනි කොටස
  30. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පහළොස්වෙනි කොටස
  31. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහසයවෙනි කොටස
  32. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහත්වෙනි කොටස
  33. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහඅටවෙනි කොටස
  34. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහනවවෙනි කොටස
  35. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - විසිවෙනි කොටස
  36. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - පළමුවෙනි කොටස
  37. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - දෙවෙනි කොටස
  38. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - තෙවෙනි කොටස
  39. වීරයා ගෙදරද? - පළමුවෙනි කොටස
  40. වීරයා ගෙදරද? - දෙවෙනි කොටස
  41. වීරයා ගෙදරද? - තෙවෙනි කොටස
  42. වීරයා ගෙදරද? - සිව්වෙනි කොටස
  43. වීරයා ගෙදරද? - පස්වෙනි කොටස
  44. ගණිත ගැටේ - පළමුවෙනි කොටස
  45. ගණිත ගැටේ - දෙවෙනි කොටස
  46. ගණිත ගැටේ - තෙවෙනි කොටස
  47. ගණිත ගැටේ - සිව්වෙනි කොටස
  48. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - පළමුවෙනි කොටස
  49. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - දෙවෙනි කොටස
  50. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - තෙවෙනි කොටස
  51. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - සිව්වෙනි කොටස
  52. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - පළමුවෙනි කොටස
  53. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - දෙවෙනි කොටස
  54. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - තෙවෙනි කොටස
  1. අජාසත්ත - පළමු කොටස
  2. අජාසත්ත - දෙවෙනි කොටස
  3. අජාසත්ත - තෙවෙනි කොටස
  4. අජාසත්ත - හතරවෙනි කොටස
  5. අජාසත්ත - පස්වෙනි කොටස
  6. කෙලින් සනා - පළමු කොටස
  7. කෙලින් සනා - දෙවෙනි කොටස
  8. කෙලින් සනා - තෙවෙනි කොටස
  9. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පළමු කොටස
  10. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දෙවෙනි කොටස
  11. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - තෙවෙනි කොටස
  12. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හතරවෙනි කොටස
  13. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පස්වෙනි කොටස
  14. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හයවෙනි කොටස
  15. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හත්වෙනි කොටස
  16. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - අටවෙනි කොටස
  17. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - නවවෙනි කොටස
  18. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දහවෙනි කොටස
  19. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පළමුවෙනි කොටස
  20. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දෙවෙනි කොටස
  21. මඩ ගොහොරුවක පචවී - තෙවෙනි කොටස
  22. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හතරවෙනි කොටස
  23. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පස්වෙනි කොටස
  24. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හයවෙනි කොටස
  25. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හත්වෙනි කොටස
  26. මඩ ගොහොරුවක පචවී - අටවෙනි කොටස
  27. මඩ ගොහොරුවක පචවී - නවවෙනි කොටස
  28. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දහවෙනි කොටස
  29. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - පළමුවෙනි කොටස
  30. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - දෙවෙනි කොටස
  31. ඉඳියාප්ප ගන්නවාද? - තෙවෙනි කොටස
  32. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - හතරවෙනි කොටස
  33. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පළමුවෙනි කොටස
  34. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දෙවෙනි කොටස
  35. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - තෙවෙනි කොටස
  36. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - සිව්වෙනි කොටස
  37. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පස්වෙනි කොටස
  38. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හයවෙනි කොටස
  39. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හත්වෙනි කොටස
  40. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - අටවෙනි කොටස
  41. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - නවවෙනි කොටස
  42. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දහවෙනි කොටස
  43. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - එකොළොස්වෙනි කොටස
  44. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දොළොස්වෙනි කොටස
  45. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පළමුවෙනි කොටස
  46. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක්- දෙවෙනි කොටස
  47. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - තෙවෙනි කොටස
  48. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - සිව්වෙනි කොටස
  49. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පස්වෙනි කොටස
  50. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හයවෙනි කොටස
  51. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හත්වෙනි කොටස
  52. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - අටවෙනි කොටස
  53. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - නවවෙනි කොටස
  54. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - දහවෙනි කොටස
  55. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - එකොළොස්වෙනි කොටස
  56. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දොළොස්වෙනි කොටස
  57. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහතුන්වෙනි කොටස
  58. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහතරවෙනි කොටස
  59. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -පහළොස්වෙනි කොටස
  60. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහසයවෙනි කොටස
  61. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහත්වෙනි කොටස
  62. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහඅටවෙනි කොටස
  63. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහනවවෙනි කොටස
  64. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිවෙනි කොටස
  65. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිඑක්වෙනි කොටස
  66. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිදෙවෙනි කොටස
  67. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිතුන්වෙනි කොටස
  68. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහතරවෙනි කොටස
  1. මීන සංහාරය
  2. ගස්සලා යවමුද? -පළමුවෙනි කොටස
  3. ගස්සලා යවමුද? දෙවෙනි කොටස
  4. ගස්සලා යවමුද? තෙවෙනි කොටස
  5. ගස්සලා යවමුද? හතරවෙනි කොටස
  6. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -පළමු කොටස
  7. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -දෙවෙනි කොටස
  8. අනේ කුරුලු කූඩුවලට ගහන්නෙපා කැට කැබිලිති
  9. ආවොත් නොයා බැරිය! - පළමු කොටස
  10. ආවොත් නොයා බැරිය! - දෙවෙනි කොටස
  11. ආවොත් නොයා බැරිය! - තෙවෙනි කොටස
  12. මගේ චූස් - මටම චූස්
  13. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- පළමුවෙනි කොටස
  14. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- දෙවෙනි කොටස
  15. අනේ පාලි, තව චුට්ටක්....
  16. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - පළමුවෙනි කොටස
  17. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - දෙවෙනි කොටස
  18. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - තෙවෙනි කොටස
  19. හයටත් කලින්........ - පළමුවෙනි කොටස
  20. හයටත් කලින්........ - දෙවෙනි කොටස
  21. හයටත් කලින්........ - තෙවෙනි කොටස
  22. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පළමුවෙනි කොටස
  23. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - දෙවෙනි කොටස
  24. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - තෙවෙනි කොටස
  25. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - සිව්වෙනි කොටස
  26. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පස්වෙනි කොටස
  27. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - හයවෙනි කොටස
  28. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - පළමුවෙනි කොටස
  29. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - දෙවෙනි කොටස
  30. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - තෙවෙනි කොටස
  31. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පළමුවෙනි කොටස
  32. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - දෙවෙනි කොටස
  33. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - තෙවෙනි කොටස
  34. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - සිව්වෙනි කොටස
  35. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පස්වෙනි කොටස
  36. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හයවෙනි කොටස
  37. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හත්වෙනි කොටස
  1. නීල බිඟු කැල
  2. නිල් බෘංගයන්ගේ වස වැරැද්දක්
  3. සමුදුරු මූර්තිය
  4. දහ බලු කතා වස්තුව- පළමුවැනි කොටස
  5. දහ බලු කතා වස්තුව- දෙවෙනි කොටස
  6. මගේ දෛවය මගේ රිස්සට...
  7. කූචු කුචයියෝ
  8. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - පළමු කොටස
  9. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - දෙවෙනි කොටස
  10. දියවිනි ඉනාව- පළමුවැනි කොටස
  11. දියවිනි ඉනාව- දෙවෙනි කොටස
  12. දියවිනි ඉනාව- තෙවෙනි කොටස
  13. දියවිනි ඉනාව- හතරවෙනි කොටස
  14. දියවිනි ඉනාව- පස්වෙනි කොටස
  15. සිඳු දකින සඳ - පළමුවෙනි කොටස
  16. සිඳු දකින සඳ - දෙවෙනි කොටස
  17. සිඳු දකින සඳ - තෙවෙනි කොටස
  18. රැජින COLOMBO එයි! - පළමුවෙනි කොටස
  19. රැජින COLOMBO එයි! - දෙවෙනි කොටස
  20. රැජින COLOMBO එයි! - තෙවෙනි කොටස
  21. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - පළමුවෙනි කොටස
  22. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - දෙවෙනි කොටස
  23. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - තෙවෙනි කොටස
  24. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - පළමුවෙනි කොටස
  25. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - දෙවෙනි කොටස
  26. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - පළමුවෙනි කොටස
  27. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - දෙවෙනි කොටස
  28. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - තෙවෙනි කොටස
  29. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - හතරවෙනි කොටස
  30. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පළමුවෙනි කොටස
  31. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - දෙවෙනි කොටස
  32. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -තෙවෙනි කොටස
  33. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හතරවෙනි කොටස
  34. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පස්වෙනි කොටස
  35. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -හයවෙනි කොටස
  36. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හත්වෙනි කොටස
  37. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- පළමුවෙනි කොටස
  38. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- දෙවෙනි කොටස
  39. හරෝහරා - පළමුවෙනි කොටස
  40. හරෝහරා - දෙවෙනි කොටස
  41. හරෝහරා - තෙවෙනි කොටස
  42. හරෝහරා - සිව්වෙනි කොටස
  43. හරෝහරා - පස්වෙනි කොටස
  44. හරෝහරා - හයවෙනි කොටස
  45. හරෝහරා - හත්වෙනි කොටස
  46. හරෝහරා - අටවෙනි කොටස
  47. හරෝහරා - නවවෙනි කොටස
  48. හරෝහරා - දහවෙනි කොටස
  49. හරෝහරා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  50. හරෝහරා - දොළොස්වෙනි කොටස
  51. හරෝහරා - දහතුන්වෙනි කොටස
  52. හරෝහරා - දාහතරවෙනි කොටස
  53. හරෝහරා - පහළොස්වෙනි කොටස
  54. හරෝහරා - දහසයවෙනි කොටස
  1. සීයයි..!
  2. මරිසි මංගල්ලේ - පළමුවෙනි කොටස
  3. මරිසි මංගල්ලේ - දෙවෙනි කොටස
  4. සැවුළු සංහාරය - පළමුවෙනි කොටස
  5. සැවුළු සංහාරය - දෙවෙනි කොටස
  6. සැවුළු සංහාරය - තෙවෙනි කොටස
  7. සැවුළු සංහාරය - හතරවෙනි කොටස
  8. සැවුළු සංහාරය - පස්වෙනි කොටස
  9. සැවුළු සංහාරය - හයවෙනි කොටස
  10. සැවුළු සංහාරය - හත්වෙනි කොටස
  11. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි කොළඹදී හිට් වෙයි! - පළමුවෙනි කොටස
  12. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - දෙවෙනි කොටස
  13. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - තෙවෙනි කොටස
  14. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - සිව්වෙනි කොටස
  15. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - පස්වෙනි කොටස
  16. දුකයි! අන්තිම දුකයි!! සත්තෙන්ම හිරිකිතයි!!!
  17. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - පළමුවෙනි කොටස
  18. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - දෙවෙනි කොටස
  19. Neil හඳට - Sunil කරඬුවට - waල්ල බිමට
  20. වීරයා පණ පිටින්...........
  21. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - පළමුවෙනි කොටස
  22. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - දෙවෙනි කොටස
  23. කොටවන කතන්දරේ
  24. ඒකත් මංගල මුත්තමං!

Tuesday, November 19, 2019

ශ්‍රී ලංකා not Vs England - තෙවෙනි කොටස

සැසිල් ෆ්‍රෙඩ්රික් ශ්‍රෝඩර්; පෙන්ෂන් ගිය කොටස් වෙළෙඳපොළ තැරැව්කරුවා එංගලන්තයේ සිට ලියුමක් එව්වේය. ඒ ලංකාවේ බ්‍රිතාන්‍ය තානාපති කාර්යාලයටය. ඒ ලිපියේ ඡායාස්ථිති පිටපතක් අපටත් එවා තිබිණි. ලියුම දැක්ක ගමන්ම අපේ ලොකු නංගී හිටියේ සේරම හරි තමයි කියා හිතමිනි. ඉවසිල්ලක් නැතිවය! පොළොවට තවත් අඩි කිහිපයක් උඩින් යමිනි!!
ඩැඩා විශ්වාස කළ විදිහට නම් ලෝකයේ උත්තම රට- ජාතිය සේරම Britishය.....
කැසිල්ල තියෙන්නේ වණේ ඇති එකාටය. නෝනාට තිබුණු කඩි කුලප්පුව කොල්ලුපිටියේ, බ්‍රිතාන්‍ය තානාපති කාර්යාලයේ ඇත්තන්ට තිබුණේ නැතිවා විය යුතුය. එයාලා වැඩ කළේ ඔවුන්ගේ සාමාන්‍ය සම්ප්‍රදායට අනුගත වෙමිනි. 
ඩැඩාට උත්පත්තියෙන්ම ඇවිත් තිබුණු ‘පිරිසිදු එංගලන්ත පුරවැසිකම’ එයාලට එච්චර ‘බක්කක්’ වුණේ නැතුවා වගෙය. 
ඇත්තම කියන නිසාය කියන්නේ, අපේ ඩැඩා 100% British වීම ගැන අධිමානයෙන් හිටි කෙනෙකි. තරමකට හෝ දුප්පත්වී නොහිටියා නම්, වියපත්වී නොහිටියා නම් ‘ඉන්දියන් සාගරයේ මුතු ඇටය’ නම්වූ හින්නිකිතර දිවයිනෙන් ‘හිරු නොබසින අධිරාජ්‍යය’ට ගිහින් හිටි අපේ අම්මාව එයා විවාහ කරගන්නේ නැත.
කාගෙ උදව්වෙන් හරි ගොඩ යන්න බලාගෙන හිටිය නිසා...........
“නිමල්, සැසිල් උඹලගේ අම්මව බැඳගන්න කැමති වුණේ ඒ කාලේ මිනිහත් එල්ලෙන්න වැලක් හොය-හොයා හිටපු හන්දා! කාගෙ උදව්වෙන් හරි ගොඩ යන්න try කරපු හින්දා. නැත්තං ඒ නාකි පරාණේට මොන මඟුල්ද කොල්ලෝ.” ආන්ටි එරීන් මට කිව්වේ එහෙමය!
ලිපි ගණනාවක් එහාට-මෙහාට හුවමාරු විණි. 
අරවා-මේවා ඉල්ලා තිබිණි. ඒවා යැව්වාට පස්සේ ඉන්ටර්වීව් එකටත් දිනයක් ලැබිණි. නෝනා කාත් එක්කද එම්බසියට ගියේ කියලා නම් මට මතක නැත. 
එහෙම, ඉංග්‍රීසි දන්නා පිටස්තරයෙකු එක්කං යන්නට වුණේ එතකොටත් අපේ ලොකු නංගිට ඉංග්‍රීසි කතාව බැරි හින්දාය. එහෙම අයට තමන් වෙනුවට කතා කරන්නට, තමන් කැමති තෝල්කයෙකු කැටුව යන්නට ඉඩ තිබිණි. 
පසු කාලයක ඒ වරප්‍රසාදය අත්හිටවිණි; කඩුව වනන්නට නොදන්නා අය කියන දේවල් පරිවර්තනය කිරීමට තානාපති කාර්යාලයෙන්ම නිලධාරියෙකු ලබාදෙන්නට පටන් ගැනිණි. 
“සේරම හරි. Dada ඕනේ කරන දේවල් සේරම එම්බසියට එවලා තිබුණේ England ඉඳලාමනෙ. කිරි ගහට ඇන්නා වගේ වැඩේ කෙරෙයිලු. අපරාදේ කියන්න බැහැ.... අර මනුස්සයාට දුන්නු සල්ලි අපතේ ගියෙ නැහැ.....” 
සීයා කිව්වේ ආපහු ඇවිත් විස්තර කියද්දීය.
කිරි ගහට ඇන්නා වගේ වැඩේ හරි යයිලු!
පරිවර්තකයාත්, නෝනාත්, සීයාත්ය සම්මුඛ පරීක්ෂණයට ගියේ. තෝල්කයා පට්ටල් කරදුන්නෙත් සීයාමය.
සිංහල හෝඩියේ භයානකම  අකුර කුමක්ද?
මාධ්‍ය සාක්ෂරතාව හෝ තොරතුරු අයිතිය ගැන කරන දේශනවලදී මා විටින් විට විවිධ සභාවලින් මේ ප්‍රශ්නය විමසනවා. නොයෙක් දෙනා විවිධ අනුමාන කළත් මේ දක්වා මා බලාපොරොත්තු වන උත්තරය නම් මතුවී නැහැ. 
මේ ප්‍රශ්නයෙන් මා තැත් කරන්නේ උත්ප්‍රාසය මතු කිරීම හරහා හැමදෙනාම සිතන්නට පෙළඹවීමයි. 
ලක් සමාජයේ තත්කාලීන යථාර්ථයන්ට අනුව මගේ විග්‍රහය නම් සිංහලයේ භයානකම අකුර ‘ලු’ යන්නයි. 
හේතුව මෙයයි. තහවුරු කර නොගත් තොරතුරු, කල්පිත, අනුමාන මෙන්ම කුමන්ත්‍රණවාදී ප්‍රබන්ධ එකිනෙකා අතර (වාචිකව හෝ සන්නිවේදන මාධ්‍ය හරහා) බොහෝ විට හුවමාරු වන්නේ ‘ලු’ යන්න අගට එකතු කරමින්....”
සිවු මංසල කොලුගැටයා  නාලක ගුණවර්ධන, කොළඹ ගමයා අජිත් ධර්මකීර්ති සමඟින්.......
ඒ කොටස මං උපුටා ගත්තේ 2019.11.13 ‘රාවය’- ‘සිවු මංසල කොලුගැටයා; නාලක ගුණවර්ධනගේ ‘මේ මැතිවරණයේ සැබෑ තරගය ඇත්ත සහ බොරුව අතරද?’ තීරු ලිපියෙන්. 
ඒ කාලයේ නම් මේ වගේ විග්‍රහයන් කෙරුණේම නැහැනේ. 
ඒ තියා සංනිවේදනයට කොච්චර දේවල් කරන්න පුළුවනිද කියලාවත් හුඟක් අය දැනගෙන හිටියේ නැහැ. අපේ සීයාත් එහෙම එක්කෙනෙක්. නෝනාත් ඒ අත්තේම වහලා හිටපු කිරිල්ලියක්. ‘කිරි ගහට ඇන්නා වගේ වැඩේ කෙරෙයිලු.’ කියලා අපේ සීයාත් කිව්වේ බර දමලා. 
ඇත්ත, බොරුව නෙවෙයිනේ අපත් තකන්නේ. අපට රුචි; මනාප දේවල් අහන්නයි අප කැමති. රසවත් බොරුවක් වුණත් අහන්න කැමතිවීම මනුස්ස ගතියනේ, නේද? මොකෝ, අපය කියන්නේ උත්තරීතර කොටහක්යැ? 
ලොකු නංගිත් ‘ලු’ අකුර එහෙම පිටින්ම අමතක කළාය. 
ඊට සුමාන දෙකකට විතර පස්සේ තමයි එම්බසියෙන් ‘වීසා දිය නොහැකි බව’ දන්වලා එවපු ලියුම හම්බ වුණේ.
එදා හිරු අවරින් බැස ගියේ එකවරක්වත් අපේ ලොකු නංගිගේ මුහුණ  බලාගන්නට ඉඩක් නොලබාමය!
මළ කෙළියයි, ජූරි හතයි! එදා හිරු දෙයියන්ට අවරගිරෙන් බැස යන්නට වුණේ, අපේ ලොකු නංගිගේ මුහුණ බලාගන්න ඉඩක් නොලබාමය. ඒ තියා අපටවත්..... 
කෙල්ල අඬල-අඬලාම ඇස්දෙක තඩිස්සි වෙලා තිබිච්චි තරම පෙනුණේ පහුවදාය. ඒ අතරෙමයි සීයා එයාට සැනසිලිදායක කතන්දරයක් හොයාගෙන ආවේ.... 
“උන් එහෙම තමයිලු ළමයෝ.... අර මනුස්සයා කිව්වා ඇපීල් එකක් දාන්නයි කියලා. හරියටම උනන්දුව තියෙන අයට විතරක් වීසා දෙන්නලු මුල් වතාවේ reject කරන්නේ....” 
අපේ ගෙවල් පැත්ත-පළාතේ ටෙලිෆෝන් එකක් තිබුණේ පිරිමි ළමා නිවාසයට විතරය. ඒකෙනුත් ලොකුම වාසියක් වුණේ අපටය. අම්මලාටත් ඉඳහිට හෝ අපට කතා කරන්නට ඉඩ ලැබුණේ ඒකෙන්ය. 
කලින් දවසේ හවසම ටෙලිෆෝන් කර විස්තර ඇහුවායින් පස්සේ, අපේ ඩැඩා කිව්වෙත් ‘ඇපීල්’ කළ යුතු බවය. ඒ ලියුම එයාම එවන බවය.
හෙනහුරා ලබපුවම අච්චර බලගතු විෂ්ණුන්නාන්සෙත් බට කොළ කකා හිටියේ...............
“වාසනාව ලැබෙන්නෙත් වෙලාව ආවාම ළමයෝ.... නරක වෙලාව ආවාම ඒක ගෙවෙනකල් හැංගිලා හරි පරෙස්සමෙන් හරි ඉන්න වෙනවා. 
-හෙනහුරා ලබපුවම විෂ්ණුන්නාන්සේත් බටකොළ කකා හිටියේ.....” ලොකු නංගිට කිව්වේ අපේ ආච්චිය.
නෝනා එල්ලුණේ ‘ඇපීල්’ පිදුරු ගහේය. ඒ අතරේ ඒ ගැන කිසිම දෙයක් අපට කරන්නට තිබුණේ නැත. ඒත් ඒවා නිසාවත්, ලොකු ජයසූරිය අයියා කී කාරණාව නොසලකා හරින්නට අපේ අම්මා ඉඩ තිබ්බේ නැත. 
“මං සල්ලි එවන්නං. බොරලැස්ගමුව හන්දියෙම නං කොච්චර එකක්ද? ඕනෙවට වඩා ඇද-ඇද ඉන්න ගිහින් වෙනින් කවුරුහරි ඒක අරගෙන තියෙයි.” 
සමහරුන් ගැඩවිලුන්ය; තව සමහරුන් කාවුන්ය; තවත් සමහරුන් උපන් පෙරේතයන්ය..... බලාගෙන යද්දී කෙළවරක් නැතිය. මා අයිති වෙන්නේ කාවුන් ගණයටය.
තමුසේ මළාට පස්සේ ආදාහනේ කරන්නද මෙච්චර පත්තර පොත් ගොඩ ගහගෙන ඉන්නේ?
“තමුසේ මළාට පස්සේ ආදාහනේ කරන්නද හලෝ මෙච්චර පොතුයි- පත්තරයි පොදි ගහන්නේ?” අපේ ගෙදර තියෙන ‘දැනුම් කන්දරාව’ දකින වාරයක් ගණනේ නෙවිල් අහයි. පොත්- පත්තරවලට ඒ තරම් තණ්හාවකිනි මා ඉන්නේ. 
මා රැස්කරන පොත්පත් කන්දරාව දැකලාත් නෙවිල්ට අගයක් නැතිවුණාට, එයින් පොත් තුනක කවර විතරක් දැකලා රසික මියුරු නොවැම්බර් 17 වෙනිදා මෙහෙම කියලා තිබුණේ
“සුදුළූණු ටී එකක් ගැන ඇහුවමයි. මනහර, මුතුහර කියවලා තිබ්බට ප්‍රදීපා කියවලා නෑනෙ. ඔබතුමා ළඟ ලස්සන කලෙක්ෂන් එකක් තියෙනවා වගේ..... 
-ඒ තටාකෙට එකතු වෙන ඒවද ළමයි නැති ගෑනුන්ට බොන්න දෙන්නෙ?”
මං එහෙම පොත් කාවෙකු වුණාට, කලින් ආත්මයක අපේ අම්මා නම් ගැඩවිල් පණුවෙකු වෙලා ඉන්නට ඇති කියලාය මට හිතෙන්නේ. (ඒ කියමන සාධාරණද කියලා ඉදිරියේදී රසික ඔයාලටම තීරණය කරගන්නටත් හැකි වේවි.)
එතෙක් නිද්‍රාවේ ගැලී හිටි .............
විකුණන්නට තිබුණු බිම් කැබැල්ල පුංචි වුණත්, එහි කඩ කාමර දෙකක් තිබුණු බව ගිය වතාවේ කිව්වෙමි. 
එතෙක් නිලීනවී හිටි; නිද්‍රාවේ ගැලී හිටි අයිඩියානන්ද පරම්පරාවේ ජාන වහාම පිබිදී ආවේ ජයසූරිය අයියා කියූ කතාවකිනි. 
“මේකත් කියලා ඉන්නම ඕනෙනේ ලොකු මල්ලී. සමහර වෙලාවට මේ ඉඩම ආණ්ඩුවට ගන්න ඉඩ තියෙනවා..... මේකේ තමයි බොරලැස්ගමුවේ සුපර් මාර්කට් එක හදනවය කියන්නේ. ඒත් ඉතින් ඔව්වා කොයි කාලේ කෙරෙයිද කියලා කවුද දන්නේ? 
-දන්නවනේ ලංකාවේ හැටි. සමහරවිට මේ කොටස බේරෙන්නත් පුළුවන්, එහා කොනේ තියෙන හින්දා. අනිත් කාරණේ තමයි ලොකු මල්ලී, මේ කෑල්ල පවරාගත්තත් ඔයාට හදන සුපර් මාර්කට් එකෙන් කඩයක් හම්බ වෙයි.”
“එහෙනම් ජයසූරිය අයියේ, මේ ඉඩමේ කඩ කෑලි දෙක අපි දෙන්නාගේ නමට ගනිමු.”
“ඒ කිව්වේ?” 
“මේකනෙ ජයසූරිය අයියේ.... එක කඩයක් සුනිල්ගේ නමට ගන්නවා, අනෙක මගේ නමට. Super Market එක හදන්න අපේ කඩ දෙක පවරගත්තත්, එතකොට අපි දෙන්නටම කඩ දෙකක් දෙන්න වෙනවනේ....”
මං හිතුවේ ලොකා, පළතුරු කඩයක් දාන්න. බොරලැස්ගමුවට තවම ........
ඔප්පු ගාස්තු වැඩියෙන් ගියත්, ඉඩම බෙදන්නට- සැලසුම් අන්දවන්නට වැඩියෙන් වියදම් වුණත්- ඒවා අපම දරාගන්නා බැවින්, ඉඩමේ අයිතිකාරයා ‘බැහැයි’ කිව්වේ නැත. 
කඩ කාමරය බැගින් නීත්‍යනුකූලවම සුනිල්ටත් මටත් හිමි වුණේ එහෙමය.  
“දෙන්නම සිල්ලර කඩ කරල වැඩක් නැහැනෙ, මොකද කරන්නේ?” 
“ජයසූරිය අයියත් පුළුවන් උදව්වක් කරයි. මං හිතුවේ ලොකා, පළතුරු දාන්න. බොරලැස්ගමුවට පළතුරු කඩයකුත් නැහැනේ....” ඒ වෙද්දීත් සුනිල් ප්ලෑනක් ගහල හිටියා වගෙය.
“ලොකාලා සිල්ලර කඩයක් දානවා නං මං ඒකේ ඉන්නං.” 
ලොකු නංගි කිව්වේ ලොකු කැමැත්තකින්ය. වීසා ලැබෙනතුරු වුණත් එයාට ඕනෑවී තිබුණේ හැකිතරම් වෙලාවක් ගෙදරින් පිටත්වී ඉන්නටය. 
එතකොට බතික් වැඩපොළේ ළමයින්ගේ මුහුණ බල-බලා ඉන්නට ඕනෑ නැතිය. මගේ දැනුමේ හැටියට නං ඒ ළමයින් වුණත් එයාට කෙනෙහිලි කරන්නට ආවේ නැත. හිතේ ඇදය තිබුණේ අපේ නංගියා අතේය!
පොඩි මාමා සූදු අන්තුවෙකු හින්දා.............
මෙතැනදී ආර්.වී. ජයසූරියත් අපේ උදව්වට හිටියේය. ආර්. වී. කිව්වේ රහුබැද්දේ විදානේලාගේය. එයා බදුල්ලේ කඩේ සීයාගේ පොඩිපුතාය. (අතුරුදහන්වූ පොඩි මාමා ගැන මේ බ්ලොගය ලියන්නට ගත් අලුත යන්තමින් ලියවිණි.)  
පොඩි මාමාත් මාත් එක වයසේය. “අනේ, ඉස්සර හීන් අම්මා මං ගෙදර නැති වෙලාවට ඔයාට කිරිත් පොවලා තියෙනවා.” එතනදී අපේ අම්මා 'හීන් අම්මා' කිව්වේ කඩේ සීයාගේ බිරියටය. එයා මට ‘කඩේ ආච්චි’ය. 
(මාව ගස්සලා යවන්නට යෝජනා කළ) බදුල්ලේ ආච්චිගේ මළගෙදරට, අම්මාත් එක්කම බදුලු ගිය අපේ තාත්තා ආපහු ආවේ පොඩි මාමාවත් එක්කාසු කරගෙනය. 
එයාත් දීපානි බතික් එකේම වැඩ කරන්නට පටන් ගෙන, අපේ ගෙදරම නැවතී උන්නේය. (අපේ වැඩපොළේ සේවය කරන්නට ආ යුවතියක විවාහ කරගෙන තාත්තෙකුත් වුණාට පස්සෙය, අතුරුදහන් වුණේ!)
“පොඩි මල්ලිටත් ඔය බිස්නස් වැඩ හොඳට හුරුයි. කඩේ බාප්පා නැති වෙලාවට වුණත් කඩේ බලාගත්තේ එයානෙ. හැබැයි රංජි, මිනිහව බලාගන්න වෙයි. ඔයාලගේ තාත්තා මිනිහව බදුල්ලෙන් මහරගමට එක්කගෙන ආවෙත් කඩේ බාප්පා එයාට කඩේ පැත්ත පලාතට එන්න නොදී ඉඳිද්දී. කඩේ සල්ලිත් අරන් පොඩි මල්ලි බූරුවා ගහලා.....” 
අම්මා උපදෙස් දුන්නේ හැතැප්ම දහස් ගණනක් ඈත සිට ටෙලිෆෝනයෙනි. 
පයින් එන දුරනේ, දවල්ට මෙහාට ඇවිත් නාලා- කාලා ............
සිල්ලර කඩය කරන්නට තීන්දු වුණේ එහෙමය. ලොකු නංගි කැෂියර් කූඩුවේය. පොඩි මාමා උදව්වටය. ඕනෑ වුණොත් තව කවුරුන් හරි පස්සේ වැඩට ගන්නට පුළුවන්ය.
“දිසානායක, නෝනාට අපේ ගෙදරින් දවල්ට බත් ටිකක් දෙන්නං.
-පයින් එන දුරනේ. ඇවිත් නාලා-කාලා යනකල් ඔයාට හරි, සුනිල්ට හරි කඩේ බලාගන්න පුළුවනිනේ.” 
මල්ලිකාලගේ අම්මා යෝජනා කළේ කඩය සැලසුම් කරන අතරේය. එතකොට සුනිල්ගේත් මල්ලිකාගේත් යාළුකම දෙපැත්තෙන්ම ‘අනුමත’ වෙලා ඉවරය. 
ඔය අතරේම බ්‍රිතාන්‍ය තානාපති කාර්යාලයට කළ අභියාචනයෙනුත් ‘නිශේධාර්ථ හෙවත් negative’ උත්තරයක් ලැබිණි. 
“රංජි, නෝනාට කියන්න තව අවුරුද්දක් හමාරක් ගිහිල්ලා ආයෙම වීසා ඉල්ලමු කියලා ඩැඩා කියන විත්තිය. එතකොට හරි යයිලු.” අම්මා කිව්වේ මයෙත්තෙක්කය.
පින් සිද්ද වෙයි අම්මේ කට පරෙස්සං කරගෙන ඉන්න!
“අම්මේ, පින් සිද්ද වෙයි ටිකක් කට පරෙස්සම් කරගෙන ඉන්න. ඔය ඉලව් හින්දා ගෑනි එක සැරයක් හොඳටම පිස්සු හදාගෙන හිටියේ. දැන් යාන්තං ආයෙම හිත හරියාගෙන එන අස්සේ ලෙඩ දාන්න එපා. කරන්න පුළුවන් කෙහෙල්මලක් එතකොට බලමු. කඩේ කැෂියර් වැඩේට ගෑනි කැමතියි වගේ..... වෙනසකුත්නෙ...”
ළමා නිවාසය එක්ක; එහි පාලක කුලතුංග සර් හා ඒ පවුලේ අයත් එක්ක වැඩි ඇසුරක් තිබුණේ මටය. 
ටෙලිෆෝන් කෝල් එකක් ආවත් එහාට දිව්වේ මංය. අපේ ගෙදර සිට එහාට දුවගෙන ගියත් විනාඩි තුන හතරක් යයි. ඒ නිසා කෙරුණේ පණිවිඩය ලබාදී විනාඩි දහයකින් ආයෙම අමතන එකය. එතකොට මං එහාට ගිහින්ය. 
“හැබැයි අම්මේ, එවන ලියුං වුණත් පරෙස්සමෙන් ලියන්න වෙයි.”
අපේ අම්මා ලියන්නට ගියාම මට දෙවෙනි නැත. මං තරම්වත් හික්මීමකුත් නැත. හිතට එන හැම දේම ලියයි. පිස්සිගේ පළාමල්ල කියන්නේ ඒ වගේ දේවලට වෙන්නැති!
අම්මාත් ගෙදර අයත් එක්ක වැඩියෙන්ම ලිපි ගනුදෙනු කෙරුණේ ...........
අම්මා එංගලන්තයට යන වෙලාවේ ලොකු නංගිගේ හිතේ තිබුණු නෝක්කාඩු දුරින්-දූරිභූතවී ගිහින් තිබුණු හින්දා, ලංකාවත් එංගලන්තයත් අතරේ ඕසෙට ලියුම් හුවමාරු වුණේ එයා හරහාය. මං අම්මාට අනතුරු ඇඟෙව්වෙත් ඒ නිසාමය.
ඔය අස්සෙම, කිරලා- මැනලා වගේ අපේ අම්මා සල්ලි එවා තිබුණේ බොරලැස්ගමුවේ කඩ කාමර දෙක මිලදී ගන්නට ඇති තරමට විතරය.
සේරටම කලින්, ඒවායේ හුණු තීන්ත ටිකක්වත් ගාන්නට ඕනෙය; කඩ බක්කි- රාක්ක ගහගන්නට ඕනෙය; විකුණන්නට බඩු ගන්නටත් ඕනෙය. ඒවාට සල්ලි හොයාගත්තේ අපේ ගෙදර අස්සේ ගොඩ ගැහෙමින් තිබුණු බතික් අඩු මිලට විකිණෙන සල්ලිවලිනි. 
ඒ නිසාවෙන් බතික් වැඩවලට හිර කෙරෙන මුදල් ප්‍රමාණය එන්න-එන්නම අඩුවෙමින් ගියේත් ඒ වකවනුවේය.
කඩ දෙකේ වැඩවලට වැඩියෙන්ම වෙහෙසුණේ සුනිලුත්, නෝනාත්, අනිලුත්, පොඩි මාමාත්, මල්ලිකාලගේ ගෙදර අයත්ය.
මට මතක හැටියට නම් ලොකු ජයසූරිය අයියාත් තොග මිලදී ගන්නට වෙළෙඳසල් කිහිපයක්ම හඳුන්වා දුන්නා වගෙය. මිල පාලන දෙපාර්තමේන්තුවේ වැඩ කරන කෙනෙකුට නොසලකන්නේ කොයි වෙළෙන්දාද?
මේ අතර කාලයේම වගෙය ලොකු නංගි; පුෂ්පා රංජනී දිසානායක යුවතිය...........

Saturday, November 16, 2019

හරෝහරා! - දහසයවෙනි කොටස

කිරි සයුර කළඹන්න සුර-අසුර දෙගොල්ලොම එකතුවුණා වගේ, සුදුළූණු කිරි තේ හදන්න ....
සුදුළූණු දමලා කිරි තේ බොන රටක් ගැන අහලා තියෙනවාද?

එකත්තෙකටම ඔයාලාත් අහලා නැතුව ඇතිය. එච්චර කාලෙකට නම් මං වහන්සේවත් අහලා තිබුණේ නැත. ඇහුවේ 2019 පාද යාත්‍රාවේ ඇවිදින් වරහන නැවතුණු දවසේ රාත්‍රිය ගෙවෙද්දීය;

කිරි සයුර කළඹන්නට සුරයන් සේරම එකතු වුණා වගේ, 
පාද යාත්‍රාවේදී අපට එකතු වුණු පිරිසේ හිටි කෙනෙකුගෙනි. 
ඒකත්, කලින් දවසේ වගේම පාන්දර හතර වෙන්නටත් කලින්ය; ඉන්දිකගෙනි. “හිච්චි, නැඟිටිමු නේද?” 

“හ්ම්! පාන්දරත් වෙලාද? ඒයි හිරූ.... දෙනෙත්, 
නැඟිටහල්ලා බං..... එළිවෙන්න කිට්ටුලු.....”

පහළට රූටමින්, යළි ඉහළට වෙමින් නිඳි නැති රැයක් ගෙවාදමා හිටි මට යාන්තමට නින්ද යාගෙන ආවා විතරය. 

නෙවිල් අනුරසිරි නින්දෙන්මද කොහෙද, මෙතැන ලියන්නට බැරි ‘පිරිතකින් පාඨයක්’ තරහෙන් පිපිරෙමින් සජ්ජායනා කර හිසේ හිට රෙද්ද පොරවාගත්තේය. හිච්චිලාගේ අය නැඟිට්ටත්, අපේ පස් දෙනාගෙන් නම් කවුරුන්වත් නැඟිට්ටේ නැත.

පිබිදුණු බව නොපෙන්වමින් හිටියත් අඩවන් දෙනෙතින් බලද්දී මට පෙනුණේ හිච්චි මහත්තයා වතුර ළිපේ තියන අයුරුය.

නැඟිටින්නට මැලිකමෙන් එහෙමම ඉඳගෙන යාන්තමට ඇස් ඇරලා බලද්දී හිච්චි.....
“හිච්චි.... මං ගහන්නං එළ tea එකක්! ඉඟුරු, කුරුඳු, සුදුළූණු දාලා!”

රහස් කතා බැරි ඉන්දිකගේ ඒ වචන ටික ඇහුණා විතරය. 
නිඳාගෙන වගේ හිටි නිමල් දිසානායක වහාම නැඟිට්ටුණේය.... 
(වැඩියත්ම එහෙම වුණේ අනෙක් අයගේ සුබසිද්ධිය වෙනුවෙන්ය!) නැඟිට්ට බව තේරෙන්නටත් එක්කම කතාත් කෙරුණේය...

“ඉන්දික, මොකෝ දැන්මම නැඟිටලා... තවම හතරහමාරටවත් නැහැනේ.”

“ආ.... ඔය මාමාත් නැඟිටලා තියෙන්නේ. 
එළිවෙන්න කිට්ටුනේ මාමේ. 
ඒක නෙවෙයි, මං අහගෙන ඊයේ මාමා කියනවා තව ටිකක් වැඩියෙන් තිබුණා නම් සුදුළූණු උයන්නත් තිබ්බය කියලා. 
ඔන්න, මං වැඩිපුර තියෙන ඒවාට වැඩේ දෙන්නයි යන්නේ... 
ඉඟුරු, සුදුළූණු වැඩියෙන් දාලා ගහනවා නියම ටී එකක්...”
ලෝකයේ පළමු වැඩ වර්ජනය සිදුවී තියෙන්නේ පිරමිඩ ඉදි කරද්දී, රැම්සීස් iii පාරාවෝගෙ පාලන කාලයේ.....
ලෝකයේ පළමු වැඩ වර්ජනය කෙරුණු අවදියේත් මේ යක්ෂයා ඉපදිලා ඉන්නට ඇතිය. (සුදුළූණුවලට මේ තරම් ඇල්මක් ඇත්තේ ඒ නිසාවෙන් විය යුතුය.) දැන් ලංකාවේ නම් වැඩ වර්ජනයක් නැති දවසක් නැතිය.

වාර්තාගතවී තිබෙන හැටියට නම් පළමු වැඩ වර්ජනය කෙරිලා තියෙන්නේ ඊජිප්තු රටකය; පිරමිඩ ඉදි කරද්දීය.

සතිපතා ඒ කම්කරුවනට සැපයුණු සුදුළූණු සලාකය නොලැබුණු විටෙක ඔවුන් වැඩ වැරූ බව මා කියෙව්වේ මනහරසඟරා  කලාපයකිනි.
මුල්ම සිංහල ඩයිජස්ට් සඟරාවවුණු මනහර’ 1980 පළවෙන්නට පටන් ගත්තේය
1983 සිට මුතුහරත්, 1984 සිට ප්‍රදීපාත් මා වැනි අයගේ කියවීමේ පිපාසය සංසිඳෙව්වේය.
මනහර-1981 මාර්තු, ප්‍රදීපා-1984 පෙබරවාරි, මුතුහර- 1984 ජුනි කලාප කවර කියාපාන්නෙත් ඉතිහාසයකි!
ඒ කාලයේ රූපවාහිනියත් ආවා විතරය. අපට දැනුම දුන්නේ පොත්- පත්තර ආදියයි.                 
අද, ලෝකයේ පළමු වැඩ වැරුම ගැන අන්තර්ජාලයේ හොයද්දී නම් ‘සුදුළූණු’ ගැන වගක්වත් ඒවායේ තිබ්බේ නැත.
ඊජිප්තුවේ තෙවෙනි රැම්සීස් පාරාවෝගේ සමයේ; Deir ei-Medinaහිදී ආහාර සලාක පමාවුණු බැවින් වර්ජනය කෙරුණු බව විතරය තියෙන්නේ. එහෙම වෙතත් සුදුළූණු කිරි තේ හින්දා අපේ නඩයේ එක්කෙනෙකු නම් වර්ජනයක් කරන්නට ගියේය.
“ඉන්දික ඔයා හදන්න යන්නේ පන්ජාබිකාරයෝ හදන ජාතියේ කිරි තේ එකක්ද?” නැඟිටගත් ගමන්ම මම ඉන්දිකගෙන් ඇසුවෙමි.

“ඔව් මාමේ... මාමත් බීලා තියෙනවද?”

“බීලා නම් තියෙනවා. හැබැයි ඒකට ඉඟුරු, කුරුඳු, කරදමුංගු වගේ දේවල් දැම්මට සුදුළූණු දාන්නෙ නැහැනේ......” 
අපරාදේ! මං  ඉඟියෙන් කිව්වාට වැඩක් වුණේ නැත. 
ඉන්දික tea project එක නැවැත්තුවේ නැත. මට තිබුණේ කෙලමෝලෙන්ම අනින්නටය.

මොන හුයන්නක්ද ඕයි මේ? කිරි තේ එකේ සුදුළූණු ගෙඩි පිටින් පාවෙන්නේ... මේ තේද සුප්ද?
“මොන හුයන්නක්ද ඕයි මේ..... කිරි තේ එකේ සුදුළූණු ගෙඩි පිටින් තියෙන්නේ. මේ බම්බුව තේද, සුප්ද?” තේ අතට ගත්තාම නෙවිලුත්, පීරිසුත් බුරා පැන්නෝය.

“කට වහගෙන බොනවලා... බොන්න බැරිනම් විසි කරනවා. අර මනුස්සයා පාන්දරම නැඟිටගෙන හදපු එකේ නම්බුව හරි තියන්න එපැයි.”

“ඉතින් තමුසෙත් නැඟිටගෙන ඉඳලා බම්බු ගැහුවා..... බලපන් පීරා...... මේ ඉලව්ව බොන්න පුළුවන්ද? හිටපල්ලකො අද ඉතින් bed tea එකවත් නැතිව! 
අඩෝ, දොස්තරයා... තොටත් එක්කයි කියන්නේ.... 
වරෙල්ලකෝ, ලබන සැරෙත් පාද යාත්‍රාවේ යං කියලා කියාගෙන. 
නිවාඩුත් ඉවර කරගෙන, කකුල්වල දියපට්ටත් හදාගෙන ආවා මදිවට, උදේ තේ එකටත් කෙලවලා....”

ඒ අත්දැකීම එක්ක බලද්දී සුදුළූණු තේ එක කැලේය. 

නෙවිල්ගේ ‘හැවිල්ල’ සේරටම වඩා වටිනවාය. හැබැයි, ඒකෙන් බාගයක් විතරම අප්‍රකට භාෂාවකි. රහසින් විතරක් වහරන එකකි.

පියනන්ද මහත්තයාත් අපේ දොස්තර මහත්තයාත් මැදින් ඈතින් පෙනෙන්නේ උදේ කෑම මේසයයි!
“සන්සුන් වෙයං මචෝ, සන්සුන් වෙයං! කටගමුවට ගියාම නියම තේ එකක් හදවලා දෙන්නං පියනන්ද මහත්තයට කියලා!” 

අයස්මන්ත මහත්තයා කැරට් අලයක් දික්කළාමය, නෙවිල් තටු හකුළා ගත්තේ. “කොල්ලෝ, ඉක්මන් කරමු..... අපි විතරයි පරක්කු. හිච්චිලා සේරම පාරටත් බැහැලා බලාගෙන ඉන්නේ.” 

“උඹටත් කුලප්පුවද මර්වින්? ටිකක් හිටහන්..... අර මඟුල් තේ එක විසිකළ හින්දා බොග....”

කොහොමෙන් හරි අපේ පස්දෙනා මඟට බහිද්දීම ඉන්දිකට යහළුවෙකු මුණ ගැහුණේය. මිතුරා ජීප් රථයක් රැගෙන ආ කෙනෙකි. “කොහෙද මචං මේ පාන්දර?”

“අර මහත්තයලගේ වැඩකට ආවේ.... එයාලගෙ බෑග් ටික අරන් යන්න මචං. අර විස්සක් විතර ඉන්නේ.... එයාලා පයින් එන්නේ.... බෑග් ටික දාගෙන යන්නයි මගේ ජීප් එක....” ඒ ආයතනයකින් පාද යාත්‍රාවේ පැමිණි පිරිසකි. 
සම්පත් බැංකුවෙන්ද කොහෙදය. “එයාලා එක්කෙනෙක්වත් වාහනේට නඟින්නෙ නැහැ. පයින්ම ගිහින් ගමන ඉවර කරන්නලු ඕනෙ.”

වරහන හිට කටගමුවට එන ටිකත් පයින්ම එද්දී අපේ යාළුවන්ට තවත් හිතවතුන් පිරිසක් හමුවී.....(foto-නෙවිල් අනුරසිරි)
සිං ගාලා පෑදුණු පොට, සං ගාලා අල්ලාගන්නට ඉන්දික සූරය.

“මචං...ඒ මහත්තයගෙන් අහපන්කො අපේ බෑග් ටිකත් දාගෙන ගියාට කමක් නැද්ද කියලා.....” පටන්ගත්තේ එහෙමය. ඉවරවුණේ අපේ බෑග්වලට අමතරව මාවත් ජීප් රියට පටවන්නට අවසර අරගෙනය.

“මේ මාමගෙ කකුල් දෙකේම මහපටැඟිලිවල නියපොතු උඩත් දියපට්ට ඇවිත් තියෙන්නේ. මාමලාවත් කටගමුවෙන් බස්සලා පලයං මචං..... තිලක්, මාමට විතරක් අපි සේරමගේ බෑග් බාගන්න බැහැ. උඹයි භානියි දෙන්නත් මේකෙම පලයල්ලකො මාමත් එක්ක. දොස්තර මහත්තයාට හෙම පයින්ම ගමන කම්ප්ලීට් කරන්නෝනිලු කියනවනේ.”

ඒකෙන් වුණේ, අපේ අනෙක් වීරයන් තුන් දෙනාටමත් පා ගමනේ මිහිර දිගටම විඳගන්නටය. 

“මටත් එහෙම තමයි යන්න ඕනේ. ඒ වුණත් මං හින්දා ඔයාලා එකොළොස් දෙනෙකුටම පරක්කු කරවන්න බැහැනේ.” මම කීමි. 
වැරැද්ද තිබුණේ මගේ සපත්තු දෙකේය. කකුල් දෙකම ඉදිමෙන තරමට ඒවා ඉදිමුණේ නැතිය.

කටගමුවේ ගේට්ටුවෙන් එළියට එනකොටම එතැන දන්සලකි! පටන් ගත්තා විතරය!!(foto- නෙවිල් අනුරසිරි)
අවුරුද්දක-හමාරක හිට මගේ දෙකකුල් හිරි වැටී තියෙන නිසා සෙරෙප්පු දෙකක් දාගන්නටත් බැරිය. මගේ කකුල් ලෙඩේ හොයාගත් ගමන්ම ජයශංඛ එයාගේ සපත්තු දෙක මට දුන්නත්, එතකොට පෙරහැර ගිහින් ඉවරය. දියපට්ට ඇවිත් ඉවරය! දැන් මං barefootය.

ජීප් රථයේ රියදුරු මහත්තයාට උපදෙස් ලැබී තිබුණේ ටික දුරක් ගිහින් නවත්තාගෙන ඉන්නටය. 

“නඩේ කට්ටිය වැඩියිනේ. කාට හරි අමාරුවක් වුණොත් කියලා ඒ මහත්තයට බයයි..... ඒකයි එක දිගට නොගිහින් නැවතිලා බල-බලා යන්න කිව්වේ......” 
Private bus එකක් වගේ කොට-කොටා යන ඒ ගමන, විනාඩි දහයක් යන්නටත් කලින්ම භානිට එපා වුණේය. “මාමලා යන්න. මං බැහැලා පයින්ම එන්නං, අපේ කට්ටියත් එක්කම.”

තිලකුත් මාත් කටගමුව පිවිසුමෙන් එළියට එනවිටත් පියනන්ද මහත්තයා ගේට්ටුව ළඟය!

“කෝ දොස්තර මහත්තයලා?”

“එයාලා පයින්මයි එන්නේ, පියනන්ද මහත්තයෝ. මං හිතන්නේ තව පැය බාගෙකින් විතර එයි.”
ගණ දෙවිඳුන්ට තියන පූජා වට්ටියේ කළු උක්ගස් කෑල්ලක් වරදින්නේ නැතිය!
“එහෙනං මම ඉක්මනට කෑම ටික මේසෙට අරින්නං.”

“හරි, ඔයා ඒ වැඩේ කරගන්න... එතකල් අපි තේ දන්සලෙන් තේ එකක් බොන්නං!” කටගමුව පිවිසුම අද්දර තිබුණු ඔසුපැන් වඩාත් රසට දැනුණේ අපේ විඩාවත්, ලොකු හකුරු කෑලිත් හින්දාමය. තිබුණේ උක් හකුරු වගෙය.

කඳ සුරිඳුන්ගේ වැඩිමහලු සහෝදරයා ලෙස සැලකෙන ගණ දෙවිඳුට තබන පූජා වට්ටියේ කළු උක් කැබැල්ලක් වරදින්නේ නැත. එහෙම කෙරෙනවා ඇත්තේ ඇත් හිස නිසාම වෙන්නට ඇත. 

කටගමුවේ සිට කතරගමට යන අතරවාරයේ වැඩියෙන්ම කියැවෙන්නේ ගණ දෙවියන් ගැන වගෙය. 
ඒ අතරමඟ කොච්චිපතානේ තියෙන්නෙත් ‘සත්‍ය ශ්‍රී කැලේ ගණපති දේවාලය’ හෙවත් ‘වීරච්චෝලේ ගණපති’ දේවාලයයි.

“ගණ දෙයියෝ නුවණ දෙන බව නං ඇත්තයි.... ඒත් මාතර පැත්තේ හොරෙක් උන්නාන්සේගෙන්ම නුවණක් අහගෙන එයැයිටම වැඩක් දුන්නු කතාව ඔහේ දන්නවැයි?”

දෙයියෝ වුණත් අහක බලන්නේ කොහොමෙයි, ප්‍රතිපත්ති පූජවකුත් නෙවෙයි... ලොකු ආමිස පූජාවක් නොවැ..
ඒ ප්‍රශ්නයත් එක්කම කියවුණේ දෙයියනුත් අමාරුවේ වැට්ටවූ දකුණේ හපනෙකුගේ කතන්දරයකි.  

“ඔන්න මාමේ, දකුණේ ගොඩාක් අනුහස් තියෙන ගණ දේවාලයක් තිබුණා. යහමින් පඬුරුත් වැටෙන එකක්. බාරහාර ඔප්පු කරනකොට දෙන රිදී රත්තරන්වලිනුත් දේවාලේ පිරිලා.
මාතර පැත්තේ හොර කල්ලියක් කීප සැරයක්ම මේ දේවාලේ බිඳින්න හැදුවා. හැම සැරේම වැඩේ අල වුණා.

-මොකක් හරි නොහිතපු ඇබැද්දියක් වෙලා වැඩේ නවතිනවා. ‘දෙයියන්ගෙ අනුහස තමයි.’ හොරාට හිතුණා. 

-බැරිම තැන ලොකු හොරා මොකද කළේ? ලොකු පූජා වට්ටියකුත් ලෑස්තිකරගෙන දේවාලෙට ගියා. ගියෙත් සෙනඟ නැති වෙලාවක් අල්ලලා.

-පූජාව තිබ්බා. ගණ දෙවියන්ගෙන් නුවණක් ඉල්ලා හිටියා එයාලගෙ වැඩේ සාර්ථක වෙන්න.

-දෙයියෝ වුණත් අහක බලන්නේ කොහොමෙයි? ප්‍රතිපත්ති පූජාවකුත් නෙවෙයි.... ආමිස පූජාවක් නොවැ? පූජා වට්ටියත් සරුයි. පිළිගෙනත් ඉවරයි. 
ගණ දෙවියන් වහන්සේ කපුවාට ආරූඪ වෙලා හොරාට උපදෙස් දුන්නා.

කතරගම දේවාලයට හොරු පනින්නට ඇත්තෙත් මේ විදිහටම පූජාවක් කරලා දෙවියන් පහදවාගෙන වෙන්නැති!
-“දරුවා, මේ දේවාලය බිඳින්න ඇහැක්වෙන්නේ උළුවස්සට යටින් පොළොව හාරාගෙන ඇතුළට ආවොත් විතරයි!” හොරා ඉතින් දෙයියෝ කියපු විදිහට අකුරටම වැඩේ දුන්නලු!”

කලකට පෙරාතුව කතරගම දේවාලයට හොරුන් පනින්නට ඇත්තෙත් මේ විදිහටම ලොකු පූජාවක් තියලා ‘සරවනභව කඳ සුරිඳුගෙ තෙද බල - දේව කරුණාව’ ලබාගෙන වෙන්නට ඕනෑය. ඒ ගැන වැඩි විස්තර දන්නා කෙනෙකු තවම මට මුණගැසී නැත.

හැබැයි, පාද යාත්‍රාවේ යන අයත්, කතරගම යන අයත් කාර්තිකේය වන්දනාව කරන්නේ, තම-තමන්ගේ හැකියාවේ මට්ටමට පූජා වට්ටියක් තියමිනි.

එවැනි බැතිමතුන් කොපමණ කතරගම එනවාදැයි කියන්නට හොඳම සාක්කියක් වන්නේ මහා දේවාලයේ උදේ- හවස සහ දහවල් පැවැත්වෙන මුරුතැන් පූජාවන්ය; ඒවායේ ප්‍රමාණයන්ය.

මේ තියෙන්නේ සතියේ දවසක 10.30ට පැවැත්වෙන මුරුතැන් පූජාව පිළියෙළ කරන්නට ගන්නා ද්‍රව්‍ය ලැයිස්තුවයි.

සොමිපාල ටී රත්නායක ප්‍රධාන කපු මහත්තයා 2013දී අපට මහඟු වරප්‍රසාදයක්........
සුදු කැකුළු හාල් කිලෝ 20, 
පරිප්පු- අල- බෝංචි- බීට්- ගෝවා කිලෝ 1 ½ බැගින්, 
වම්බටු කිලෝ 2, තක්කාලි කිලෝ 1, වට්ටක්කා කිලෝ 3ක ගෙඩියක්, 
අමුමිරිස් ග්‍රෑම් 500ක්, මිරිස් කුඩු- සුදුළූණු ග්‍රෑම් 250 බැගින්, 
තුනපහ කුඩු- ගම්මිරිස් කුඩු ග්‍රෑම්100 බැගින්, 
කහ කුඩු- උළුහාල්- කුරුඳු ග්‍රෑම් 50 බැගින්, 
දියලුණු- ලොකුළූණු කිලෝ 1 බැගින්, 
පොල් ගෙඩි 10ක් හා දෙහි ගෙඩි හතක්.

මේ මුරුතැන් පූජාව පිසෙන මුළුතැන් ගෙයටත් මෙවර මා කැඳවාගෙන ගිය හිච්චි මහත්තයාට නැවතත් වරක් ස්තුති කරන්නේ, ඒ භාග්‍යය කෙනෙකුට ලෙහෙසියෙන්ම අත් නොවන බැවිනි!

තවත් විදිහකින් කියනවා නං දෙවි-දේවතාවුන්නාන්සේලාගේ ළඟට වුණත් කිට්ටු වෙන්නට නම් දැනෑඳුනුකම් තියෙන්නට ඕනෑය.

2013 පළමු වතාවේ පා ගමන නිමා කළ දවසේත්, මේ වගේම පිනක් අපේ නඩයටම පල දුන්නේය! 

ඒ සොමිපාල ටී. රත්නායක ප්‍රධාන කපු මහත්තයා හින්දාය; හරියටම සුල-මුල කියනවා නම් අපේ අයස්මන්ත මහත්තයා කපු මහත්තයාගේ නේත්‍රා සැත්කමක් කරලා තිබුණු හින්දාය.

අපට ඒ ඉපැරැණි කුටියට යන්නට මඟ පෑදුණේ සොමිපාල ටී. රත්නායක කපු මහත්තයාගෙ කරුණාව හින්දාය....
“මහත්තයෝ, මේ කුටියේදී තමයි සේරම පින්කම් පටන් ගන්න මුල පුරන්නේ.
පෙරහැර පහක් පැවැත්තුවාට පස්සේ විශේෂ චාරිත්තර කරන්නෙත් මේ කුටියේ...
පුරාණ රජ කාලේ ඉඳලයි මේ කුටිය තියෙන්නේ. 
අලුතින් මොනවා හැදිලා තිබුණත් මෙතැන මේ විදිහටම, ගොම-මැටි ගාලා ආරස්සා කරගෙන යනවා.....” 

සොමිපාල මහත්තයා අපට කියා දුන්නේ ඒ සැඟවුණු කුටියට යන්නටත් කලින්ය.

මෙහෙම තැන්, මෙහෙම දේවල් ටිකක් හැංගිලා තියෙන එකත් හොඳය. ඕනෑම ආගමක, ඇදහිල්ලක එවැනි තැන් තිබෙයි. 

නසරානි මට වුණත් ඒ කුටියට ගියාම, ඒ මුළුතැන් ගෙයට ගියාම අමුතු ගතියක් දැනුණු බව හංගන්නට ඕනෑ නැත. එහෙම දැනුණා වුණත් මගේ විමංසනාක්ෂියට අසුවෙන දේවල් හංගාගෙන ඉන්නට බැරි (කැත) පුරුද්දකුත් මට තිබෙයි. 

ඔන්න හිච්චි, තරහ වෙනවා හෙම නෙවෙයි. මේ කතාවේ පොටක් පෑදුණේ ‘ඔහෙ’ නිසාය.

ශිව ලිංගය දක්වන්නෙම යෝනිය මැදින් ඉහළට එසවී හිටින ආකාරයටය. බැතිමතුන් ලිඟුව සුදු පැහැ කිරෙන් නහවද්දී.........
“... විසා නැකතේ නන්දන මුර්තයෙන් කප් හිටවන්න කපාගෙන එන කණුව වල්ලි මාතා දේවාලේටයි වඩම්මන්නේ. ඒකේ කප් කණුව තැන්පත් කරලා තියනවා.... ඊට පස්සෙයි ඒවා මහා දේවාලෙට වඩම්මලා හිටවන්නේ.”

හොයාගෙන ගියාම පෙනෙන්නේ, කප් හිටුවන්නට කපාගන්නේ කිරි සහිත ගස් වර්ගයක් බවයි. කැපූ විගස මේ කණුව වල්ලි මාතා දේවාලයේ තැන්පත් කර තියන්නේ කිරි හිඳෙන තුරුද? අසැබි දෙයක් වගේ පෙනුණත්.....

හින්දු ආගමේ නම් ලිංග සංකේත එමටය. 
ශිව ලිංගය දක්වන්නෙම යෝනිය මැදින් ඉහළට එසවී තිබෙන ආකාරයටය. 

ශිව ලිංගය නාවන්නේ සුදු පැහැති කිරිවලිනි. බැතිමතුන් එසේ කරද්දී ශිව ලිංගය නැහැවී වැගිරෙන කිරි පහතින් ඇති යෝනි තටාකයට එකතු වෙයි! 
මේවා සංකේතවත් කරන්නේ කුමක්ද?  

ඔන්න දයාබර ඔබට හිතා බලන්නටත් ඉඩක් දෙමින් අදට නවතිනවා......