1. වස් කවි කීම - පළමු කොටස
  2. වස් කවි කීම - දෙවෙනි කොටස
  3. වස් කවි කීම - තෙවෙනි කොටස
  4. නොදෙන්න හිටි රන් පදක්කම
  5. නීච කුමන්ත්‍රණේ
  6. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -පළමු කොටස
  7. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -දෙවෙනි කොටස
  8. තුම්පනේ, මාතර, බදුල්ලේ කියලා වෙනස්යැ
  9. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... -පළමුවෙනි කොටස
  10. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - දෙවෙනි කොටස
  11. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - තෙවෙනි කොටස
  12. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - හතරවෙනි කොටස
  13. අඟුල්මල් දහනය - පළමුවෙනි කොටස
  14. අඟුල්මල් දහනය - දෙවෙනි කොටස
  15. අඟුල්මල් දහනය - තෙවෙනි කොටස
  16. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පළමුවෙනි කොටස
  17. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දෙවෙනි කොටස
  18. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - තෙවෙනි කොටස
  19. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හතරවෙනි කොටස
  20. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පස්වෙනි කොටස
  21. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හයවෙනි කොටස
  22. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හත්වෙනි කොටස
  23. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - අටවෙනි කොටස
  24. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - නවවෙනි කොටස
  25. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහවෙනි කොටස
  26. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  27. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දොළොස්වෙනි කොටස
  28. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහතුන්වෙනි කොටස
  29. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහතරවෙනි කොටස
  30. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පහළොස්වෙනි කොටස
  31. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහසයවෙනි කොටස
  32. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහත්වෙනි කොටස
  33. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහඅටවෙනි කොටස
  34. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහනවවෙනි කොටස
  35. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - විසිවෙනි කොටස
  36. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - පළමුවෙනි කොටස
  37. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - දෙවෙනි කොටස
  38. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - තෙවෙනි කොටස
  39. වීරයා ගෙදරද? - පළමුවෙනි කොටස
  40. වීරයා ගෙදරද? - දෙවෙනි කොටස
  41. වීරයා ගෙදරද? - තෙවෙනි කොටස
  42. වීරයා ගෙදරද? - සිව්වෙනි කොටස
  43. වීරයා ගෙදරද? - පස්වෙනි කොටස
  44. ගණිත ගැටේ - පළමුවෙනි කොටස
  45. ගණිත ගැටේ - දෙවෙනි කොටස
  46. ගණිත ගැටේ - තෙවෙනි කොටස
  47. ගණිත ගැටේ - සිව්වෙනි කොටස
  48. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - පළමුවෙනි කොටස
  49. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - දෙවෙනි කොටස
  50. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - තෙවෙනි කොටස
  51. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - සිව්වෙනි කොටස
  52. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - පළමුවෙනි කොටස
  53. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - දෙවෙනි කොටස
  54. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - තෙවෙනි කොටස
  55. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - සිව්වෙනි කොටස
  1. අජාසත්ත - පළමු කොටස
  2. අජාසත්ත - දෙවෙනි කොටස
  3. අජාසත්ත - තෙවෙනි කොටස
  4. අජාසත්ත - හතරවෙනි කොටස
  5. අජාසත්ත - පස්වෙනි කොටස
  6. කෙලින් සනා - පළමු කොටස
  7. කෙලින් සනා - දෙවෙනි කොටස
  8. කෙලින් සනා - තෙවෙනි කොටස
  9. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පළමු කොටස
  10. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දෙවෙනි කොටස
  11. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - තෙවෙනි කොටස
  12. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හතරවෙනි කොටස
  13. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පස්වෙනි කොටස
  14. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හයවෙනි කොටස
  15. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හත්වෙනි කොටස
  16. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - අටවෙනි කොටස
  17. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - නවවෙනි කොටස
  18. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දහවෙනි කොටස
  19. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පළමුවෙනි කොටස
  20. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දෙවෙනි කොටස
  21. මඩ ගොහොරුවක පචවී - තෙවෙනි කොටස
  22. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හතරවෙනි කොටස
  23. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පස්වෙනි කොටස
  24. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හයවෙනි කොටස
  25. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හත්වෙනි කොටස
  26. මඩ ගොහොරුවක පචවී - අටවෙනි කොටස
  27. මඩ ගොහොරුවක පචවී - නවවෙනි කොටස
  28. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දහවෙනි කොටස
  29. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - පළමුවෙනි කොටස
  30. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - දෙවෙනි කොටස
  31. ඉඳියාප්ප ගන්නවාද? - තෙවෙනි කොටස
  32. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - හතරවෙනි කොටස
  33. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පළමුවෙනි කොටස
  34. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දෙවෙනි කොටස
  35. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - තෙවෙනි කොටස
  36. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - සිව්වෙනි කොටස
  37. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පස්වෙනි කොටස
  38. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හයවෙනි කොටස
  39. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හත්වෙනි කොටස
  40. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - අටවෙනි කොටස
  41. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - නවවෙනි කොටස
  42. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දහවෙනි කොටස
  43. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - එකොළොස්වෙනි කොටස
  44. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දොළොස්වෙනි කොටස
  45. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පළමුවෙනි කොටස
  46. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක්- දෙවෙනි කොටස
  47. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - තෙවෙනි කොටස
  48. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - සිව්වෙනි කොටස
  49. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පස්වෙනි කොටස
  50. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හයවෙනි කොටස
  51. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හත්වෙනි කොටස
  52. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - අටවෙනි කොටස
  53. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - නවවෙනි කොටස
  54. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - දහවෙනි කොටස
  55. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - එකොළොස්වෙනි කොටස
  56. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දොළොස්වෙනි කොටස
  57. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහතුන්වෙනි කොටස
  58. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහතරවෙනි කොටස
  59. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -පහළොස්වෙනි කොටස
  60. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහසයවෙනි කොටස
  61. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහත්වෙනි කොටස
  62. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහඅටවෙනි කොටස
  63. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහනවවෙනි කොටස
  64. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිවෙනි කොටස
  65. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිඑක්වෙනි කොටස
  66. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිදෙවෙනි කොටස
  67. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිතුන්වෙනි කොටස
  68. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහතරවෙනි කොටස/a>
  69. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිපස්වෙනි කොටස
  70. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහයවෙනි කොටස
  1. මීන සංහාරය
  2. ගස්සලා යවමුද? -පළමුවෙනි කොටස
  3. ගස්සලා යවමුද? දෙවෙනි කොටස
  4. ගස්සලා යවමුද? තෙවෙනි කොටස
  5. ගස්සලා යවමුද? හතරවෙනි කොටස
  6. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -පළමු කොටස
  7. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -දෙවෙනි කොටස
  8. අනේ කුරුලු කූඩුවලට ගහන්නෙපා කැට කැබිලිති
  9. ආවොත් නොයා බැරිය! - පළමු කොටස
  10. ආවොත් නොයා බැරිය! - දෙවෙනි කොටස
  11. ආවොත් නොයා බැරිය! - තෙවෙනි කොටස
  12. මගේ චූස් - මටම චූස්
  13. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- පළමුවෙනි කොටස
  14. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- දෙවෙනි කොටස
  15. අනේ පාලි, තව චුට්ටක්....
  16. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - පළමුවෙනි කොටස
  17. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - දෙවෙනි කොටස
  18. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - තෙවෙනි කොටස
  19. හයටත් කලින්........ - පළමුවෙනි කොටස
  20. හයටත් කලින්........ - දෙවෙනි කොටස
  21. හයටත් කලින්........ - තෙවෙනි කොටස
  22. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පළමුවෙනි කොටස
  23. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - දෙවෙනි කොටස
  24. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - තෙවෙනි කොටස
  25. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - සිව්වෙනි කොටස
  26. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පස්වෙනි කොටස
  27. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - හයවෙනි කොටස
  28. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - පළමුවෙනි කොටස
  29. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - දෙවෙනි කොටස
  30. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - තෙවෙනි කොටස
  31. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පළමුවෙනි කොටස
  32. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - දෙවෙනි කොටස
  33. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - තෙවෙනි කොටස
  34. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - සිව්වෙනි කොටස
  35. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පස්වෙනි කොටස
  36. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හයවෙනි කොටස
  37. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හත්වෙනි කොටස
  1. නීල බිඟු කැල
  2. නිල් බෘංගයන්ගේ වස වැරැද්දක්
  3. සමුදුරු මූර්තිය
  4. දහ බලු කතා වස්තුව- පළමුවැනි කොටස
  5. දහ බලු කතා වස්තුව- දෙවෙනි කොටස
  6. මගේ දෛවය මගේ රිස්සට...
  7. කූචු කුචයියෝ
  8. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - පළමු කොටස
  9. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - දෙවෙනි කොටස
  10. දියවිනි ඉනාව- පළමුවැනි කොටස
  11. දියවිනි ඉනාව- දෙවෙනි කොටස
  12. දියවිනි ඉනාව- තෙවෙනි කොටස
  13. දියවිනි ඉනාව- හතරවෙනි කොටස
  14. දියවිනි ඉනාව- පස්වෙනි කොටස
  15. සිඳු දකින සඳ - පළමුවෙනි කොටස
  16. සිඳු දකින සඳ - දෙවෙනි කොටස
  17. සිඳු දකින සඳ - තෙවෙනි කොටස
  18. රැජින COLOMBO එයි! - පළමුවෙනි කොටස
  19. රැජින COLOMBO එයි! - දෙවෙනි කොටස
  20. රැජින COLOMBO එයි! - තෙවෙනි කොටස
  21. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - පළමුවෙනි කොටස
  22. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - දෙවෙනි කොටස
  23. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - තෙවෙනි කොටස
  24. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - පළමුවෙනි කොටස
  25. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - දෙවෙනි කොටස
  26. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - පළමුවෙනි කොටස
  27. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - දෙවෙනි කොටස
  28. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - තෙවෙනි කොටස
  29. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - හතරවෙනි කොටස
  30. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පළමුවෙනි කොටස
  31. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - දෙවෙනි කොටස
  32. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -තෙවෙනි කොටස
  33. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හතරවෙනි කොටස
  34. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පස්වෙනි කොටස
  35. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -හයවෙනි කොටස
  36. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හත්වෙනි කොටස
  37. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- පළමුවෙනි කොටස
  38. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- දෙවෙනි කොටස
  39. හරෝහරා - පළමුවෙනි කොටස
  40. හරෝහරා - දෙවෙනි කොටස
  41. හරෝහරා - තෙවෙනි කොටස
  42. හරෝහරා - සිව්වෙනි කොටස
  43. හරෝහරා - පස්වෙනි කොටස
  44. හරෝහරා - හයවෙනි කොටස
  45. හරෝහරා - හත්වෙනි කොටස
  46. හරෝහරා - අටවෙනි කොටස
  47. හරෝහරා - නවවෙනි කොටස
  48. හරෝහරා - දහවෙනි කොටස
  49. හරෝහරා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  50. හරෝහරා - දොළොස්වෙනි කොටස
  51. හරෝහරා - දහතුන්වෙනි කොටස
  52. හරෝහරා - දාහතරවෙනි කොටස
  53. හරෝහරා - පහළොස්වෙනි කොටස
  54. හරෝහරා - දහසයවෙනි කොටස
  55. හරෝහරා - දාහත්වෙනි කොටස
  1. සීයයි..!
  2. මරිසි මංගල්ලේ - පළමුවෙනි කොටස
  3. මරිසි මංගල්ලේ - දෙවෙනි කොටස
  4. සැවුළු සංහාරය - පළමුවෙනි කොටස
  5. සැවුළු සංහාරය - දෙවෙනි කොටස
  6. සැවුළු සංහාරය - තෙවෙනි කොටස
  7. සැවුළු සංහාරය - හතරවෙනි කොටස
  8. සැවුළු සංහාරය - පස්වෙනි කොටස
  9. සැවුළු සංහාරය - හයවෙනි කොටස
  10. සැවුළු සංහාරය - හත්වෙනි කොටස
  11. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි කොළඹදී හිට් වෙයි! - පළමුවෙනි කොටස
  12. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - දෙවෙනි කොටස
  13. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - තෙවෙනි කොටස
  14. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - සිව්වෙනි කොටස
  15. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - පස්වෙනි කොටස
  16. දුකයි! අන්තිම දුකයි!! සත්තෙන්ම හිරිකිතයි!!!
  17. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - පළමුවෙනි කොටස
  18. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - දෙවෙනි කොටස
  19. Neil හඳට - Sunil කරඬුවට - waල්ල බිමට
  20. වීරයා පණ පිටින්...........
  21. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - පළමුවෙනි කොටස
  22. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - දෙවෙනි කොටස
  23. කොටවන කතන්දරේ
  24. ඒකත් මංගල මුත්තමං!
  25. බක්කරේගේ Pork දානය - පළමුවෙනි කොටස
  26. බක්කරේගේ Pork දානය - දෙවෙනි කොටස
  27. පණ බේරපු කිරිල්ලී - පළමුවෙනි කොටස

Sunday, July 7, 2019

දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හයවෙනි කොටස

“ස්ටැන්ලියාත් පොඩිපහේ මැරෑටියෙක් නෙවෙයි අම්මපා. අපේ ගෙදරට එනකල් ඌ නෙවෙයිලු අම්මලා එක්ක කටක් ඇරලා වචනයක් කියල තියෙන්නේ. අපේ ගුණේ තමයි ගානෙන්-ගානෙන් උගේ කට ඇරෙව්වේ.”

අපේ මහරගම ආච්චී කතන්දර කියන්නට හරිම හපනියකි!
කතන්දර කීමේදී අපේ ආච්චී පෙන්නූ කුසලතාව එසේ-මෙසේ එකක් නොවේ. ටැයියාගේ කතාව අප දැනගත්තේ පස්සේ දවසක වුණත් එදා සිද්ද වුණු දේවල් ඉස්පිල්ලක්-පාපිල්ලක් නෑර ආච්චී අපට කීවාය. 

“...ඉතින් නුගේගොඩ ගෙදර ගෑනි උඹලගේ තාත්තයි, මායි එක්ක නහයෙන් ඇඬුවා.”

“..... අනේ තරහවෙන්න එපා මයියොක්කාච්චියෙ. කවුද දැනගෙන හිටියේ මුන් තුන්දෙනාම එකට පැනල යන්න හදන විත්තියක්.... මේ කාලකන්නියත් ගොළුවා වගේ උන්නා මිසක් කටක් ඇරියේ නැහැනේ.”

“ස්ටන්ලිලගේ අම්මේ, දැන් කෑගහන්න ගියාම වෙන්නේ පුතණ්ඩියා තවත් මුරණ්ඩු වෙන එක. අපේ උන් දෙන්නා මළාය කියලා දානයක් දෙන්නයි දැන් මට ඕනේ.... ගිය උන් ගියාවේ කියල මට හිත හදාගන්න පුළුවන්. කොහෙද.... අපේ අම්මයි, ලීලයි දෙන්නා උන් දෙන්නව හොයන්න යන්නනේ හදන්නේ. මම නෙවෙයි අඩියක් එළියට තියන්නේ...” 

ඩී.එච්. ගුණපාල තීන්දුව දීලා තිබුණේ එහෙමය.

........... පෙන්ගුයින්ලාටත් වැඩියෙන් උණු වෙලා තිබුණේ ටැයියාටය.
උත්තරධ්‍රැවයේ ඉන්නා පෙන්ගුවින්ලාට වුණත් හිම දියවී යද්දී උණුවෙනවාලු. අපේ තාත්තාගේ දරදඬු කතාව හින්දා ස්ටැන්ලිටත් නොසෑහෙන්නටම උණුවෙලාය.

“ගුණපාල මාමේ. මං දන්නවා රංජිලා ගියේ කොහාටද කියලා. අම්මලාට කියන්නකො මට බස් එකට සල්ලි දෙන්න කියලා. මං ගිහිල්ලා රංජිවයි සුනිල්වයි එක්කන් එන්නං...” 

ඒ මෝලා අපේ තාත්තාව හරියට අඳුනාගෙන ඉඳලා නැත. ටැයියාට මොළේ කළඳක් නැති වුණාට අපේ තාත්තාට එහෙම නොවෙයිනේ!

“ළමයෝ, ඔය ළමය එහෙ ගිහින් ආපහු ආවේ නැතිනං ඕගොල්ලන්ගේ අම්මලාට ස්ටැන්ලි කෙනෙක්ව හදන්නයි මට වෙන්නේ..... අපේ එකාලා හොයාගෙන යනවා නම් යන්නේ ලීලා ඇන්ටියි, ආච්චියි විතරයි. එහෙම යන්නෙත් උන් දෙන්නා ගියේ කොහාටද කියලා ඔය ළමය කිව්වොත් විතරයි..... මොකද කියන්නේ? තැන කියලා යාළුවො දෙන්නව බේරාගන්නවද... නැතිනං....”

ලාල් කැලයේදී වලසෙකුගේ ප්‍රහාරයට ලක්වී............
ඒ වේලාවේ නම් ටැයියා හොඳටම අමාරුවේ වැටුණා වෙන්නට ඇතිය. ගිරහයා මාරු වුණ ඒ වෙලාවේම වෙන්නැති, සුන්නාත් මාත් දෙන්නා දුන්හිඳ කිට්ටුව ගම්මුන්ට කොටුවෙලා හිටියෙත්.

තිලක්, ලාල්, අජිත් තුන්දෙනාත් අප වාගේම කරදර ගොඩකට මුහුණ දුන්නෝය. කැලෑවේ අතරමංවූ එයාලා වැවක් කිට්ටුව පදිංචි වෙති. 

යාන්තම් වනයට හුරුවෙමින් ඉඳිද්දී ලාල් වලස් ප්‍රහාරයකට මැදි වෙයි. හැබැයි ඒ පැඟිරි කොල්ලාට ලොකු අතුරු අන්තරාවක් වෙන්නට නොදී බේරාගන්නටත්, ‘වනගත ළමෝ’ ලියද්දී ආචාර්ය දොන් පීටර් පියතුමා වගබලා ගනී. එහෙම නේන්නම් කතන්දරවල.... ටිකක් දික්ගැහෙන්නට ඕනෙය. විසිතුරු වෙන්නට ඕනෙය.

එහෙම හිතද්දී අපේ කතන්දරය නම්, ගෙතූ එකකට වඩා විසිතුරුය.

ඕං නෝනා-මහත්තුරුනේ මහරගම පමුණුව පාරේ ගෙදරක ඉඳලා, දර්ශනය දුන්හිඳ අද්දරට ඡේදනය කරන්නයි වෙන්නේ; වැඩිමහලු කෙනෙකුගේ සමීප රූපයකට.

ඒ ආවේ නම් මනුස්සයෙක් නොවේ. වෙස් වළාගත් ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයාමය.......
“..... මේ දෙන්නා තමයි.... එක්ක යමු පොලීසියට!
චේ ගුවේරාකාරයෝ... පෙරේත යක්කු.
මෙච්චර පොඩි එවුන්ද ඒකේ ඉන්නේ...

මොක්කුද කියලා පොලීසියෙන් හොයයිනේ බොලල්ලා.... ටිකෙන් පස්සෙය මේ.

“ටිකක් ඉඳිල්ලා බං. ආයේ හැම එකාම චේගුරාකාරයෝඕඕඕඕ...වෙනවය. ටිකාක් මේ නොදරුවන්ගේ මූණු දිහා බලාපල්ලකෝ..... කිරිසප්පයෝ වගෙයි නෙවෙද බොලල්ලා.... පොලීසි යන්න කලියෙන් විපරම් කරන එකනේ තියෙන්නේ..”

හොඳටම අන්ද-මන්දවී, භය-භිරාන්තවී උන් නිමල් දිසානායකට හුස්මක් වැටුණේ ඒ වේලාවේය. ඒ ආවේ නම්, වෙස් වලාගත් ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයාම වෙන්නට ඇතිය.

ඉස්සර පොලීසියට යනවා කියන්නෙත් බය හිතෙන කතාවකි. ඒ කාලයේ නං පොලීසියේ හිටියේ බිල්ලන්ටත් වඩා භයානක මිනිසුන් ජාතියකි. අපරාදේ කියන්නට බැරිය. දැන් පොලීසිවල එහෙම නැත. සොක්කන් විතරක් නොවේ, ලොක්කන්නුත් හරිම අහිංසකය; විහිලුකාරයන්ටත් අන්තය; ආරක්ෂක අංශවල ඉන්නා උදවියත් එහෙමය. පොඩ්ඩ බැරි වෙනකොට ලෙඩ වෙන දුර්වල හාදයන්ය.

පොඩ්ඩ බැරි වෙනකොට ලෙඩ වෙන දුර්වල හාදයන්ය.........
කොච්චර දුර්වල අයද කියනවා නං අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව ඉදිරියට කැඳවපු ගමන් එක්කෙනෙකුට හාර්ට් ඇටැක් එකක් හැදුණේය; ඒ හිටපු ආරක්ෂක ලේකම්තුමාට. දැඩි සත්කාර ඒකකයටත් ඇතුළු කරන්නට තරම් බරපතළ එකකි. 

එතකොට පූජිත ජයසුන්දර මහත්තයා; (දැන් අනිවාර්ය නිවාඩු යවා ඉන්නා හිටපු පොලිස්පතිතුමා) උන්නැහේටත් උණ හැදිලා නාරාහේන්පිට පොලිස් රෝහලට ඇතුළු කරලා තිබුණේය.

පව් අම්මපා! කලින් දන්නවා නං බැරි-බැරි ගාතේ හරි තැඹිලි, දොඩං ටිකක් අරන් බලන්න යනවනේ! නේද?

ඔහොම සංදර්ශන ගැන ඒ කාලේ අපි දැනගෙන හිටියේ නැති හින්දා, දුන්හිඳ ළඟදී මට නම් උණ හරි - හාර්ට් ඇටැක් එකක් හරි හැදුණේ නැතිය. ඇට්ටරකම හින්දාද කොහෙද මුත්තරා බරක්වත් හැදුණේත් නැත. ඒ වෙනුවට මම කඩයිම් ප්‍රශ්න පවා බාරගන්නට සැරසුණෙමි.

ඒත්, අර වයසක උන්දෑගේ කතාවෙන් කට්ටියම මෙල්ල වුණා වගෙය. “ඉස්සෙල්ලම බලපල්ලා ඔය සූට්කේස් දෙකේ මොනවද තියෙන්නේ කියලා. අහුවෙන්නැතා ගල්කටස් තියෙනවා නම්.” ආන්න ඒ වචන ටික ඇහෙද්දී නම් මගේ කකුල් දෙක විතරක් නොවේ; සර්වාංගයම වෙවුලන්නට ගත්තේය.

ගල්කටස් නැති බව ඇත්තය... මයියොක්කා දඬු, බතල කරටි, කොස් ඇට, මෑ-බණ්ඩක්කා-නිවිති  ඇට. ලජ්ජාවෙ පණ යනවා නිසැකය!

ඔරලෝසුවක් තමයි. තමුසේ යන-යන තැන මේකත් උස්සගෙනද යන්නේ?
“හරි, මල්ලී. ඇරල පෙන්නනවා තමුසෙලගෙ සූට්කේස් දෙකම. තමුසෙනේ අයියා.... ඉස්සෙල්ලම තමුසේ.”

එතැන හිටි හැමෝම එබීගෙනය. මම සූට්කේස් එක ඇරියෙමි. මිනිස්සු ගැස්සී ටිකක් පිටුපසට වූහ. උඩින්ම තිබුණේ පිටපැත්ත උඩට හරවා තිබුණු ටයිම්පීස් ඔරලෝසුවය. දන්නවනේ, කරකවන - වයින් කරන යතුරු එහෙම ලොකුවට තිබුණු පැටන් එක.

“මේ මොකක්ද මේ?”
“ඔරලෝසුවක්.... මාමේ.”

“සූට්කේස් එකේ? තමුසේ යන-යන තැන ඔර්ලෝසුවත් උස්සගෙනද යන්නේ?”

“මාමේ. මං උදේම නැඟිටින්න එලාම් එක තියාගන්නේ ඕකෙන්නේ....”
“ඒ මොකටද?”

දැන් මගේ හිතේ කිසිම චකිතයක් නැත. බොරුවක් කියනවා නම් හරියට, තර්කානුකූලව කියන්නට ඕනෙය. ඔය ලොකු-ලොකු මහත්තුරු මහා තේජස් තැන්වල ඉඳගෙන කෙප්ප කෙළින හැටි දැකලා තියෙනවද?  ඒ තැන්වල සාමාන්නිය ජනතාවට කහින්නටවත් බැරිය; දඩ ගහනවාය. (හොඳ වෙලාවට කන්නියාවගේ ඇස් බැඳලා තියෙන්නේ.) 

එයාලා එහෙම බොරු කියනවාටත්, අනුන්ට බොරු කියන්න උගන්වනවාටත් අය කරති; පොඩි ගණන්වලිනුත් නොවේ! ඒ නිසාලු එයාලට ‘ගිනිකන්නෝ’ කියන්නේ.

හොඳ වෙලාවටය කන්‍යාවියගෙ දෙනෙත් බැඳ දාලා තියෙන්නේ......
ඔන්න මගේ උත්තර දීමේ හැකියාව දැකලා කවුරුන්වත් මාව නීති විද්‍යාලයට යවන්න හෙම හදන්නට එපාය. රන්ජන් රාමනායක මන්ත්‍රීතුමාට වගේ මටත් උසස් පෙළ නැත. එතුමා නම් නීති විද්‍යාලයට යන්නට හදන නිසා උසස් පෙළ විභාගයට සැරසෙනවාලු.

ඉතින්, මං කළේ අහිංසක තාලෙට අහන ප්‍රශ්නවලට උත්තර බඳින එකය. අපේම නාට්‍ය වුණත්, තුන-හතරකම රඟපාලා තිබුණු එකත් එවෙලේ වාසියට හිට්ටේය. තාත්විකවම රඟපානවා කියන්නෙත් ලොකුවටම; ඉස්තරම් විදිහටම බොරුවක් මවා පෙන්වන එකනේ! (වීරයා ගෙදරද? පෝස්ටුවලදී කියවුණු දේවල් මතකයි නේද.)

“ඔරලෝසුවක් මොකටද?”
“උදේම නැඟිටලා පාඩම් කරනවනේ, සීයේ.”
“කොහෙද ළමයො ඒ?”

“බණ්ඩාරවෙල, නැන්දලගේ ගෙදර.”
“ඔය ළමයි බණ්ඩාරවෙලද?”
“නෑ මාමේ, අපි කොළඹ... මහරගම.... මේ සැරේ දෙසැම්බර්වල විභාගෙට වාඩි වෙනවා. ඉතින් ඒකයි නිවාඩු කාලේ නැන්දලගේ ගෙදර ආවේ..... පාඩම් කරන්න.”

දැන් තියෙන්නේ පොළොව ඉරි තළා යන, වේලුම් කෑ බණ්ඩාරවෙලක්  විතරය!
මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - 8 ’ පෝස්ටුව කියෙව්වාද? එහිදීත් මම කිව්වෙමි. පළමු වැරැද්ද කිරීම අමාරුය. ඊළඟට ඔබ ඊට හුරු වෙයි; පුරුදු වෙයි. මෙතැනදිත් වුණේ ඒ ටිකමය. 

හැබැයි, ගොඩාරියක් අය පටලවාගන්නේ මුලින් කී දේවල් මතක තබා නොගන්නා නිසාය.

රසික ඔබ දැනටමත් දනියි. මා බොරු කියන්නේ නැත. උප්පරවැට්ටි; දහම්ගැට නම් දමනවාය. මා කියන්නේ මට ඕනෑ ඇත්ත හරි, (සමහරවිට) ඇත්තෙන් කොටසක් පමණකි. තවත් සමහර වෙලාවට මා සත්‍යය හෙළිදරව් කරන්නේ බොරුවක් කියන tone එකකිනි; රඟමිනි. ඒවා හරිහැටි තේරුම් නොගන්නවා නම්, ඒකට අහිංසක මං පළිද?

මේ හැකියාව මට ආවේ උත්පත්තියෙන්මද මන්දා. හැබැයි, සතතාභ්‍යාසයෙන් ඒක දියුණු වෙලා වගෙය. ඒ credit එකෙන් වැඩිම කොටසක් අපේ තාත්තාට යා යුතුය. මට ඔය සේරම ප්‍රයෝග ඕනෑ වුණේ, එයාගෙන් ගැලවෙන්නටය.

දුන්හිඳ ගම්මු රහස් පොලිසියේ අය නොවූහ; විශේෂ පුහුණුවක් ලැබූ අයත් නොවූහ. එක්කෙනෙක් එක ප්‍රශ්නයක් අහද්දී තව කෙනෙක් ඊට කිසිසේත් අදාළ නැති ප්‍රශ්නයක් අහයි. එහෙම වුණාම උත්තර දෙන්නට ලෙහෙසිය; උත්තර නොදී ගැලවෙන්නටත් ලෙහෙසිය.

එක්කෙනෙක් එක ප්‍රශ්නයක් අහද්දී තව කෙනෙක් එතනට අදාළ නැති වෙනින් හොල්මනක් අහයි....
“එතකොට මේ මඤ්ඤොක්කා දඬු... බතල කරටි... ඒවා අහවල් දේකටද?”

“එව්වා හිටවන්නයි මාමේ, අපේ වත්තේ හිටවන්න.” 

කවුරුන් සමඟ හෝ කතා කරද්දී නම හෝ නෑකමක් හෝ කියා කතා කරන එක මගේ පුරුද්දය. ඒකෙන් අහගෙන ඉන්න කෙනාගේ හිතේ තෙතක් ඇති වෙයි; හිතේසිවන්තකමක් ඇති වෙයි. එදා මං හිතාමතාම එහෙම කළ බවක් මට මතක නැත. ඉබේම වාගේ ඒ පුරුද්ද මතු වුණා විතරය. හැබැයි ඒක අපේ වාසියට හිටි බව පෙනිණි.

“පුතේ, මේ දහඅට මාසේ කොස් ඇට නේද? අපේ හේනෙත් හිටවන්න මේකෙන් දෙක-තුනක් ගන්නවා ඕං. කමක් නෑ නේද මා පුතා....” වාසනාව අපේ පැත්තට කැරකෙන්නට පටන් ගෙනය. දැන් ප්‍රශ්න විමසීම අහවරය. තියෙන්නේ පිළිසඳරය. ඒ අස්සේ එහෙන්-මෙහෙන් ඇහෙන්නේ මත පළ කිරීම්ය.

“හැදිච්චි කොල්ලෝ දෙන්නෙක් බං....”
“චේ ගුවේරාකාරයෝ වෙන්න බැහැ කොල්ලෝ.... මං මුලින්ම කිව්වේ...”

ඔය ළමයින්ට පිස්සුද, මෙහෙම තනියම මේ කාලේ දුන්හිඳ බලන්න කැලෑවේ රිංගන්නේ?
“ඔය ළමයින්ට පිස්සුද මේ කාලේ මෙහෙම තනියම දුන්හිඳ බලන්න එන්න.... අපට අහුවෙච්චි නිසා හොඳයි. කැරලිකාරයන්ට හරි පොලොසියට හරි අහුවුණා නම්...”

“දැන් ඔය ළමයි මොකක්ද කරන්න යන්නේ?”

“අපි අද රෑ කෝච්චියෙම ආපහු කොළඹ යනවා සීයේ....”

“ආං හොඳා, ආං හොඳා. මේ කාලේ මේ ඉසව්වල වැඩිය කරක් ගගහා ඉඳිල්ල හොඳ නැහැ දරුවනේ. බොලල්ලා.... තවම බදුලු බස් එක උඩහට ගියේ නැහැ නේද? පුතේ, ඒකෙම ගිහින් වෙන කොහෙවත් රස්තියාදු නොවී කෝච්චියට පලයල්ලා. තේරුණා නේද?”

චිත්‍රශූල නම් අතිපණ්ඩිත කැස්බෑවාට දඬුවමක් විදිහට ගිනි ගොඩකට දමා පුළුස්සන්නැයි කෙනෙකු කීවාලු. යමුනා නම් ගඟේ සලාවැටුමකට දමලා ඉක්මනින්ම මැරෙන්නට හරිමුය කියලා වතුරට බය තවත් පණ්ඩිතයෙකු යෝජනා කළේලු. ඒ භූරිදත්ත ජාතක කතාවේදීය

ඒත්, අපට දඬුවමක් විදියට නොවේ ඒ ගම්මුන් එතැනින් අපව පිටත් කර හරින්නට ඉක්මන් කළේ. ආදරේටය; ළෙන්ගතුකමටය!

මෝඩ ඇමතියෝ කැස්බෑවා මරන්නට හැදුවේ තද දිය සුළියකට දමලාය!
මේ සේරම දේවල් වෙද්දී අපේ සුනිල් උන්නාද, මළාද කියලාවත් මං දැක්කේ නැත. දැක්කේ නැතිවාම නොවේ; බලන්නට කල්පනාවක් නොවිණි. 

එදා හිට අවුරුදු 50කට කිට්ටු කාලයක් ගෙවී ගොසින්ය. ඒත් මේවා කතාබහ කෙරෙන වෙලාවක වුණත් අපේ සුන්නා වැඩිමනත් දෙයක් කියන්නේ නැත්තේ ඇයි? මතක නැති නිසාද..... ලජ්ජාව නිසාද... නැතිනම්?

ගම්මුන් ඉක්මන් කළත්, මහියංගනයේ සිට බදුලු යන බසයට කිසිම හදිස්සියක් තිබුණේ නැත. මගම බසයක ලොට-ලොටා අප බදුල්ලට ඇවිත් දුම්රිය නැවතුම් පොළට එද්දී කෝච්චිය ගිහින්ය.

අපේ අම්මාගේ නංගී; සෝමා පුංචිලා හිටියේ ස්ටේෂමට ටිකක් උඩහට වෙන්නටය. මිනී පෙට්ටියේ නිඳාගත් කඩේ සීයා හිටියේ  ඊටත් වඩා ළඟින්ය. 

කොටින්ම අම්මලාගේ හතර වරිගයම හිටියේ එහෙය. බදුල්ලේ මයිලගස්තැන්නේය. කනුපැලැල්ල කෑල්ලකුත් ඇඩ්‍රස් එකේ නං තිබුණා මතකය. එහෙ සිටි කඩේ ආච්චී, සෝමා පුංචි, කඩේ පුංචි වගේ සේරම අය අපේ අම්මාට වැඩියෙන් මව්වත් අය විදිහටය මට පෙනෙන්නේ; ඒ දවස්වල පෙනුණේත්.

ඒ මව්වත්කම වෙනම තියෙද්දාවේ. දැන් අප ඉන්නේ වනගත වෙන්නට, ගෙදරින් හොරෙන් පැනලා ආ ගමන්ය! එහි යා යුතු නැත.

ආච්චිලා තුන්දෙනෙක්. සෝමා පුංචි, ඇගේ දූ අනෝමා මානෙල් හා අපේ නංගී ඉන්ද්‍රානි මානෙල් සකුණිත් එක්ක....
මට අවුරුදු 10 වෙද්දී, 1964 සිද්දවුණු අවාසනාවන්ත දෙදරීමකින් පස්සේ අපේ තාත්තා මහරගමට ආවේ පොරොන්දුවකුත් වෙලාය. 
“මං ආයේ බදුල්ලේ පස් පාගන්න එන්නෙත් නෑ. මගේ එකෙක්වත් එවන්නෙත් නෑ” කියා දිවුරා කියමිනි.

එහෙම නිසා කිසිම පයුරු පාසනයක්-සම්බන්ධයක් නැතිව තියෙද්දීත්, සෝමා පුංචිගේ ලොකු දුවට දැමූ ‘මානෙල්’ නමම අපේ නංගිටත් දැම්මේ මාය. 

එයා අනෝමා මානෙල්ය. මෙයා ඉන්ද්‍රානි මානෙල්ය. (නම් දෙක ගැන ගනිච්චියට ආවේ මේ දැන්, මේවා කොටද්දීය.) ඒ දෙන්නාම එක පලෝළේය... නියමම අම්මලාය; ඒ, ඒ දවස්වලය. දැන් කියන්නට වෙන්නේ නියමම ආච්චිලා කියලාය.

එයාලා ආච්චිලා වුණත්, මේ බ්ලොගය කියවන වැඩිම දෙනා තරුණ- යව්වන අය හින්දාය මතක් කරන්නේ, ඒ කාලේ මොබයිල් ෆෝන් තියා land phone වුණත් තිබුණේ එහෙමත් තැනකටය. කරන්ට් එක ගැන කියනවා නම් ඊටත් එහාය. 

දැන් නම් කරන්ට් එකත් ව්‍යසනයක් බවට හැරිලාය. ලෝකය ඕනෑවටත් වඩා වැඩියෙන් රාත්‍රියට ආලෝකවත් වෙනවාය. ආලෝක දූෂණය! Light Pollution.

රාත්තිරියට වුණත් ඕනෑවට වඩා ලෝකය ආලෝකවත් වීම සොබාදහමට බලපාන්නකි!
ඉතින් අපට මොකෝ? ඔව්වා එකක් ගැනවත් නොතකන බුද්ධිමතෙකු එහෙමත් කියන්නට හැකිය. ඒත් ඒ නිසා සිදුවෙමින් පවත්නා සොබාදහම විකෘති වීම් ගැන හොයා බලනවා නම්..... කොටින්ම එදා දුන්හිඳ, එදා බදුල්ල සුන්දරවූ තරම ... අද සිහිනයකින්වත් හිතාගන්නට බැරිය.

ඔහොම වාතාවරණයක් තියෙද්දී, අපේ ‘අභිනිෂ්ක්‍රමණය’ ගැන බදුල්ලේ කවුරුන්වත් දැනගෙන හිටියේ නැත. එයාලාගෙන් කාවවත් හමු වෙතියි අප දෙන්නාගෙන් එකෙකුවත් හිතුවෙත් නැත. “සිරි බාප්පා තමයි වැඩේ... එයා දැන් කෝච්චි ඩ්‍රයිවර් කෙනෙක්ලුනේ.....”

“ඒ හින්දා හෙට උදේ වෙනකල් ස්ටේෂන් එකේ ඉන්න බැහැ. අපි වෙන කොහාට හරි යමු!”
“කොහෙටද අයියේ?”

“යකෝ, මාත් උඹ වගේම තමයි, වෙන්නේ මොනවද කියලා දන්නේ නැහැ. මොකද මට දිවැස් තියෙනවද?” මා කිව්වේ දත්මිටි කමින්ය. 

හැබැයි ඒ වෙලාවේ වුණත්, කාටවත්ම අප ගැන විශේෂයක් නොපෙනෙන්නට හෙමින්ය. “වරෙන්, එළියට ගිහින් මුතියංගනේ පැත්තටවත් යමු....”

බැරි වැඩ කරන්නට යොදවනු ලැබූ අසරණ ළමයින් මෙන් වෙහෙසින් ආතුරවී, කුසගින්නෙන් මිරිකී.........
ඒ වෙලාවේ මාත් හිටියේ අසරණකමෙන් දැවෙමිනි; කුසගින්නෙන් පිච්චෙමිනි. ඒ සේරටමත් වඩා වෙහෙසින් ආතුර වෙමිනි. සුන්නාට මටත් වැඩියෙන් ඒවා දැනෙන බව මගේ ටිකිරි මොළයට කල්පනා වුණේ නැත. එයාත් සූට්කේස් එක උස්සාගෙන, මගේ පස්සෙන් වැටුණේ නොකර බැරිකමටය.

“ඔහොම ඉන්නවා ළමයි.”
සද්දයක් ඇහුණත් ඒ අපට කියා මට හිතුණේ නැත.
“ටිකක් ඔහොම ඉන්නවා.... ඔය ළමයි දෙන්නා....”

ඒ වතාවේ නම් මට හැරී බැලුණේ නිකම්මය. 

‘ම්හු... සිරී බාප්පා නොවේ.’ ඡායා මාත්‍රයක්වත් මතකයේ තියෙන කෙනෙකුත් නොවේ. දැකලා පුරුදු කෙනෙකුත් නොවේ. 
ඒ මනුස්සයා උසය; උසේ තරමටම පිරිපුන් ඇඟපතය; කළුය! අපේ වාසනාවට පොලීසියේ පාටක් නම් පෙනුණේ නැත.

මිහින්තලාවේ ආරාධනා ගල වුණත් අප තරම් ගල්ගැහිලා තිබුණේ නැත!
අප දෙන්නා ගල් ගැහිලා; තුෂ්ණිම්භූත වෙලාය. මිහින්තලයේ ආරාධනා ගල වුණත් අපට පරාදය! අර මනුස්සයා අපේ ළඟටම ආවේය.

 සමාවෙන්න. එයා අපේ ළඟටම ආවත්, ආදරණීය පාඨක ඔබට ඉතිරිය කියවන්නට වෙන්නේ දවස් කිහිපයක් දුරට ගියාමය.

10 comments:

  1. එපාර මොකෙක්ද ඒ?

    ReplyDelete
    Replies
    1. මියුරු, ඊළඟ කොටසට යනතුරු නම විතරක් කියන්නම්. විලියම්!

      Delete
  2. ""කුතුහලය උපරිමයට ඇති කරලා, කතාව අවසාන කිරීමේ කලාව"" නං හරියටම ඉගෙන ගෙන තියන හැඩයි .

    ReplyDelete
    Replies
    1. කොටස් වශයෙන් ගිය මුවන් පැලැස්ස, මොනරතැන්න, ගජමුතු වගේ නාට්‍යත්, චිත්රකතාත් තමයි ඕක හරියටම ඉගැන්නුවේ, සෑම්!

      Delete
  3. http://miduma.blogspot.com/2019/07/blog-post.html

    ReplyDelete
    Replies
    1. Pra Jay, දැන් අපේ රටේත් ඉන්න තරමක් බඩ මහත මුදලාලිලා නේද? ස්තුතියි!

      Delete
  4. බොරු කියන්නෙපා. ඔය ටයිම් බෝම්බයක් හදන්න නේද ටයිම් පීස් එකක් අරන් ගියේ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ලෙඩ දාන්න නම් එපා ප්‍රසන්න මහත්තයෝ. දන්නවනේ, අපේ රටේ අතීතයට බලපාන විදියට වුණත් නීති පනවන්න පුළුවන් බව!

      Delete
  5. පියතුමා වනගත ලමෝ ලිවුවේ නිදි ඉදිරියේදී කරන දේ දිවසින් දැකලා වත්ද?. හරිම රසවත්.

    ReplyDelete