1. වස් කවි කීම - පළමු කොටස
  2. වස් කවි කීම - දෙවෙනි කොටස
  3. වස් කවි කීම - තෙවෙනි කොටස
  4. නොදෙන්න හිටි රන් පදක්කම
  5. නීච කුමන්ත්‍රණේ
  6. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -පළමු කොටස
  7. මංජුලගේ 'මරියා'ට මම පැටලුනෙමි -දෙවෙනි කොටස
  8. තුම්පනේ, මාතර, බදුල්ලේ කියලා වෙනස්යැ
  9. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... -පළමුවෙනි කොටස
  10. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - දෙවෙනි කොටස
  11. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - තෙවෙනි කොටස
  12. නැණ ලැබ ගත්තෙමි; ඔහු සෙවණේ හිඳ... - හතරවෙනි කොටස
  13. අඟුල්මල් දහනය - පළමුවෙනි කොටස
  14. අඟුල්මල් දහනය - දෙවෙනි කොටස
  15. අඟුල්මල් දහනය - තෙවෙනි කොටස
  16. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පළමුවෙනි කොටස
  17. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දෙවෙනි කොටස
  18. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - තෙවෙනි කොටස
  19. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හතරවෙනි කොටස
  20. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පස්වෙනි කොටස
  21. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හයවෙනි කොටස
  22. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - හත්වෙනි කොටස
  23. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - අටවෙනි කොටස
  24. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - නවවෙනි කොටස
  25. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහවෙනි කොටස
  26. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  27. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දොළොස්වෙනි කොටස
  28. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහතුන්වෙනි කොටස
  29. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහතරවෙනි කොටස
  30. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - පහළොස්වෙනි කොටස
  31. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දහසයවෙනි කොටස
  32. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලෝමා - දාහත්වෙනි කොටස
  33. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහඅටවෙනි කොටස
  34. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - දහනවවෙනි කොටස
  35. වැරැදි බෝනස් එක - මල්ටිපල් මයෙලොමා - විසිවෙනි කොටස
  36. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - පළමුවෙනි කොටස
  37. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - දෙවෙනි කොටස
  38. හරි හුරතල් විනාකිරි සංග්‍රාමය - තෙවෙනි කොටස
  39. වීරයා ගෙදරද? - පළමුවෙනි කොටස
  40. වීරයා ගෙදරද? - දෙවෙනි කොටස
  41. වීරයා ගෙදරද? - තෙවෙනි කොටස
  42. වීරයා ගෙදරද? - සිව්වෙනි කොටස
  43. වීරයා ගෙදරද? - පස්වෙනි කොටස
  44. ගණිත ගැටේ - පළමුවෙනි කොටස
  45. ගණිත ගැටේ - දෙවෙනි කොටස
  46. ගණිත ගැටේ - තෙවෙනි කොටස
  47. ගණිත ගැටේ - සිව්වෙනි කොටස
  48. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - පළමුවෙනි කොටස
  49. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - දෙවෙනි කොටස
  50. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - තෙවෙනි කොටස
  51. දෙපා අවසඟ පාපන්දු පිස්සා - සිව්වෙනි කොටස
  52. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - පළමුවෙනි කොටස
  53. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - දෙවෙනි කොටස
  54. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - තෙවෙනි කොටස
  55. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - සිව්වෙනි කොටස
  56. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - පස්වෙනි කොටස
  57. ශ්‍රී ලංකා not Vs England - හයවෙනි කොටස
  58. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -හත්වෙනි කොටස
  59. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -අටවෙනි කොටස
  60. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -නවවෙනි කොටස
  61. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -දහවෙනි කොටස
  62. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -එකොළොස්වෙනි කොටස
  63. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -දොළොස්වෙනි කොටස
  64. ශ්‍රී ලංකා not Vs England -දහතුන්වෙනි කොටස
  65. JVP නිමල්ගෙ දානෙත් එපා! -පළමු කොටස
  66. JVP නිමල්ගෙ දානෙත් එපා! -දෙවෙනි කොටස
  67. JVP නිමල්ගෙ දානෙත් එපා! -තෙවෙනි කොටස
  68. චිත්තම්මා
  69. ආදර පූජාසනේ...- පළමුවෙනි කොටස
  70. ආදර පූජාසනේ...- දෙවෙනි කොටස
  71. ආදර පූජාසනේ...- තෙවෙනි කොටස
  72. ආදර පූජාසනේ...- සිව්වෙනි කොටස
  73. ආදර පූජාසනේ...- පස්වෙනි කොටස
  74. ආදර පූජාසනේ...- හයවෙනි කොටස
  75. ආදර පූජාසනේ...- හත්වෙනි කොටස
  76. ආදර පූජාසනේ...- අටවෙනි කොටස
  77. ආදර පූජාසනේ...- නවවෙනි කොටස
  78. ඇස් පෑදේවා! - පළමුවෙනි කොටස
  79. ඇස් පෑදේවා! - දෙවෙනි කොටස
  80. ඇස් පෑදේවා! - තෙවෙනි කොටස
  81. අන්දොස් මංගල්ලේ - පළමුවෙනි කොටස
  82. අන්දොස් මංගල්ලේ - දෙවෙනි කොටස
  83. අන්දොස් මංගල්ලේ - තෙවෙනි කොටස
  84. සුමානෙක හුටප්පර- කියන්නෙමි එකතු කර - පළමුවෙනි කොටස
  85. සුමානෙක හුටප්පර- කියන්නෙමි එකතු කර - දෙවෙනි කොටස
  86. සුමානෙක හුටප්පර- කියන්නෙමි එකතු කර - තෙවෙනි කොටස
  87. සුමානෙක හුටප්පර- කියන්නෙමි එකතු කර - සිව්වෙනි කොටස
  88. සුමානෙක හුටප්පර- කියන්නෙමි එකතු කර - පස්වෙනි කොටස
  89. ළඟට එන්නෙපා, මට කොරෝනා! - පළමුවෙනි කොටස
  90. ළඟට එන්නෙපා, මට කොරෝනා! - දෙවෙනි කොටස
  91. ළඟට එන්නෙපා, මට කොරෝනා! - තෙවෙනි කොටස
  1. අජාසත්ත - පළමු කොටස
  2. අජාසත්ත - දෙවෙනි කොටස
  3. අජාසත්ත - තෙවෙනි කොටස
  4. අජාසත්ත - හතරවෙනි කොටස
  5. අජාසත්ත - පස්වෙනි කොටස
  6. කෙලින් සනා - පළමු කොටස
  7. කෙලින් සනා - දෙවෙනි කොටස
  8. කෙලින් සනා - තෙවෙනි කොටස
  9. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පළමු කොටස
  10. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දෙවෙනි කොටස
  11. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - තෙවෙනි කොටස
  12. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හතරවෙනි කොටස
  13. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - පස්වෙනි කොටස
  14. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හයවෙනි කොටස
  15. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - හත්වෙනි කොටස
  16. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - අටවෙනි කොටස
  17. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - නවවෙනි කොටස
  18. පේව්මන්ට් එකේ රජවී - දහවෙනි කොටස
  19. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පළමුවෙනි කොටස
  20. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දෙවෙනි කොටස
  21. මඩ ගොහොරුවක පචවී - තෙවෙනි කොටස
  22. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හතරවෙනි කොටස
  23. මඩ ගොහොරුවක පචවී - පස්වෙනි කොටස
  24. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හයවෙනි කොටස
  25. මඩ ගොහොරුවක පචවී - හත්වෙනි කොටස
  26. මඩ ගොහොරුවක පචවී - අටවෙනි කොටස
  27. මඩ ගොහොරුවක පචවී - නවවෙනි කොටස
  28. මඩ ගොහොරුවක පචවී - දහවෙනි කොටස
  29. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - පළමුවෙනි කොටස
  30. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - දෙවෙනි කොටස
  31. ඉඳියාප්ප ගන්නවාද? - තෙවෙනි කොටස
  32. ඉඳියාප්ප ගන්නවද? - හතරවෙනි කොටස
  33. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පළමුවෙනි කොටස
  34. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දෙවෙනි කොටස
  35. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - තෙවෙනි කොටස
  36. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - සිව්වෙනි කොටස
  37. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - පස්වෙනි කොටස
  38. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හයවෙනි කොටස
  39. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - හත්වෙනි කොටස
  40. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - අටවෙනි කොටස
  41. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - නවවෙනි කොටස
  42. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දහවෙනි කොටස
  43. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - එකොළොස්වෙනි කොටස
  44. දිව්‍ය අංගනි සේ මම සැරැසී - දොළොස්වෙනි කොටස
  45. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පළමුවෙනි කොටස
  46. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක්- දෙවෙනි කොටස
  47. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - තෙවෙනි කොටස
  48. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - සිව්වෙනි කොටස
  49. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - පස්වෙනි කොටස
  50. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හයවෙනි කොටස
  51. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - හත්වෙනි කොටස
  52. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - අටවෙනි කොටස
  53. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - නවවෙනි කොටස
  54. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - දහවෙනි කොටස
  55. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් - එකොළොස්වෙනි කොටස
  56. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දොළොස්වෙනි කොටස
  57. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහතුන්වෙනි කොටස
  58. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහතරවෙනි කොටස
  59. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -පහළොස්වෙනි කොටස
  60. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහසයවෙනි කොටස
  61. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දාහත්වෙනි කොටස
  62. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහඅටවෙනි කොටස
  63. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -දහනවවෙනි කොටස
  64. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිවෙනි කොටස
  65. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිඑක්වෙනි කොටස
  66. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිදෙවෙනි කොටස
  67. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිතුන්වෙනි කොටස
  68. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහතරවෙනි කොටස/a>
  69. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිපස්වෙනි කොටස
  70. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහයවෙනි කොටස
  71. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිහත්වෙනි කොටස
  72. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිඅටවෙනි කොටස
  73. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -විසිනවවෙනි කොටස
  74. මෝස්‌තර එක්ක හත් වසරක් -තිස්වෙනි කොටස
  75. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -පළමුවෙනි කොටස
  76. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -දෙවෙනි කොටස
  77. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -තෙවෙනි කොටස
  78. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -සිව්වෙනි කොටස
  79. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -පස්වෙනි කොටස
  80. තණමල්විල කොල්ලගෙ යටිබඩ -හයවෙනි කොටස
  81. කපුටු ගෙත්තම නං... -පළමුවෙනි කොටස
  82. කපුටු ගෙත්තම නං... -දෙවෙනි කොටස
  83. පතාගෙන ඇවිත්...- පළමුවෙනි කොටස
  84. පතාගෙන ඇවිත්...- දෙවෙනි කොටස
  85. පතාගෙන ඇවිත්...- තෙවෙනි කොටස
  86. පතාගෙන ඇවිත්...- සිව්වෙනි කොටස
  87. පතාගෙන ඇවිත්...- පස්වෙනි කොටස
  88. පතාගෙන ඇවිත්...- හයවෙනි කොටස
  89. පතාගෙන ඇවිත්...- හත්වෙනි කොටස
  90. පතාගෙන ඇවිත්...- අටවෙනි කොටස
  91. පතාගෙන ඇවිත්...- නවවෙනි කොටස
  92. පතාගෙන ඇවිත්...- දහවෙනි කොටස
  93. පතාගෙන ඇවිත්...- එකොළොස්වෙනි කොටස
  94. පතාගෙන ඇවිත්...- දොළොස්වෙනි කොටස
  95. පතාගෙන ඇවිත්...- දහතුන්වෙනි කොටස
  96. පතාගෙන ඇවිත්...- දාහතරවෙනි කොටස
  97. කෝච්චියේ හොර ගෙඩියා
  1. මීන සංහාරය
  2. ගස්සලා යවමුද? -පළමුවෙනි කොටස
  3. ගස්සලා යවමුද? දෙවෙනි කොටස
  4. ගස්සලා යවමුද? තෙවෙනි කොටස
  5. ගස්සලා යවමුද? හතරවෙනි කොටස
  6. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -පළමු කොටස
  7. අකල් මරණෙකට හවුල් වී -දෙවෙනි කොටස
  8. අනේ කුරුලු කූඩුවලට ගහන්නෙපා කැට කැබිලිති
  9. ආවොත් නොයා බැරිය! - පළමු කොටස
  10. ආවොත් නොයා බැරිය! - දෙවෙනි කොටස
  11. ආවොත් නොයා බැරිය! - තෙවෙනි කොටස
  12. මගේ චූස් - මටම චූස්
  13. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- පළමුවෙනි කොටස
  14. මගෙන් මංගල යෝජනාවක්.....- දෙවෙනි කොටස
  15. අනේ පාලි, තව චුට්ටක්....
  16. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - පළමුවෙනි කොටස
  17. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - දෙවෙනි කොටස
  18. රේස්වලින් රේස් එකට පිම්මක් - තෙවෙනි කොටස
  19. හයටත් කලින්........ - පළමුවෙනි කොටස
  20. හයටත් කලින්........ - දෙවෙනි කොටස
  21. හයටත් කලින්........ - තෙවෙනි කොටස
  22. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පළමුවෙනි කොටස
  23. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - දෙවෙනි කොටස
  24. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - තෙවෙනි කොටස
  25. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - සිව්වෙනි කොටස
  26. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - පස්වෙනි කොටස
  27. දුකේ දුක හිතෙන කතන්දරේ - හයවෙනි කොටස
  28. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - පළමුවෙනි කොටස
  29. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - දෙවෙනි කොටස
  30. යකුන් බලන්නට ගිය යක්කු - තෙවෙනි කොටස
  31. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පළමුවෙනි කොටස
  32. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - දෙවෙනි කොටස
  33. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - තෙවෙනි කොටස
  34. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - සිව්වෙනි කොටස
  35. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - පස්වෙනි කොටස
  36. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හයවෙනි කොටස
  37. දුන්හිඳ අද්දර මාරකේ - හත්වෙනි කොටස
  38. නෑනා නැතත් කල දවසක් ..... -පළමුවෙනි කොටස
  39. නෑනා නැතත් කල දවසක් ..... -දෙවෙනි කොටස
  40. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-පළමුවෙනි කොටස
  41. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-දෙවෙනි කොටස
  42. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-තෙවෙනි කොටස
  43. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-සිව්වෙනි කොටස
  44. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-පස්වෙනි කොටස
  45. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-හයවෙනි කොටස
  46. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-හත්වෙනි කොටස
  47. කොරෝනා කොරපු; කොරන හරිය!-අටවෙනි කොටස
  48. මගෙ ඡන්දෙට මිලක් දියෝ!
  49. එකෙන්ම ඇති වුණා....
  50. දහතුනේදී...- පළමුවෙනි කොටස
  51. දහතුනේදී...- දෙවෙනි කොටස
  52. දහතුනේදී...- තෙවෙනි කොටස
  53. දහතුනේදී...- සිව්වෙනි කොටස
  54. දහතුනේදී...- පස්වෙනි කොටස
  55. දහතුනේදී...- හයවෙනි කොටස
  1. නීල බිඟු කැල
  2. නිල් බෘංගයන්ගේ වස වැරැද්දක්
  3. සමුදුරු මූර්තිය
  4. දහ බලු කතා වස්තුව- පළමුවැනි කොටස
  5. දහ බලු කතා වස්තුව- දෙවෙනි කොටස
  6. මගේ දෛවය මගේ රිස්සට...
  7. කූචු කුචයියෝ
  8. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - පළමු කොටස
  9. අපේ කුණු අපට එපාවී.... - දෙවෙනි කොටස
  10. දියවිනි ඉනාව- පළමුවැනි කොටස
  11. දියවිනි ඉනාව- දෙවෙනි කොටස
  12. දියවිනි ඉනාව- තෙවෙනි කොටස
  13. දියවිනි ඉනාව- හතරවෙනි කොටස
  14. දියවිනි ඉනාව- පස්වෙනි කොටස
  15. සිඳු දකින සඳ - පළමුවෙනි කොටස
  16. සිඳු දකින සඳ - දෙවෙනි කොටස
  17. සිඳු දකින සඳ - තෙවෙනි කොටස
  18. රැජින COLOMBO එයි! - පළමුවෙනි කොටස
  19. රැජින COLOMBO එයි! - දෙවෙනි කොටස
  20. රැජින COLOMBO එයි! - තෙවෙනි කොටස
  21. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - පළමුවෙනි කොටස
  22. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - දෙවෙනි කොටස
  23. අම්මගෙ රෙද්දෙ මමාස් - තෙවෙනි කොටස
  24. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - පළමුවෙනි කොටස
  25. විරූපීට රැවටෙන්නේ සුරූපි කියලා - දෙවෙනි කොටස
  26. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - පළමුවෙනි කොටස
  27. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - දෙවෙනි කොටස
  28. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - තෙවෙනි කොටස
  29. කොහොඹ කොළ කැවූ රාම් පූර් කා ලක්ෂ්මන් - හතරවෙනි කොටස
  30. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පළමුවෙනි කොටස
  31. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - දෙවෙනි කොටස
  32. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -තෙවෙනි කොටස
  33. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හතරවෙනි කොටස
  34. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - පස්වෙනි කොටස
  35. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් -හයවෙනි කොටස
  36. පත්තෑයාට පෙත්තෙන් - හත්වෙනි කොටස
  37. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- පළමුවෙනි කොටස
  38. මාතර තානායමේ අමු හෙලුවෙන්...- දෙවෙනි කොටස
  39. හරෝහරා - පළමුවෙනි කොටස
  40. හරෝහරා - දෙවෙනි කොටස
  41. හරෝහරා - තෙවෙනි කොටස
  42. හරෝහරා - සිව්වෙනි කොටස
  43. හරෝහරා - පස්වෙනි කොටස
  44. හරෝහරා - හයවෙනි කොටස
  45. හරෝහරා - හත්වෙනි කොටස
  46. හරෝහරා - අටවෙනි කොටස
  47. හරෝහරා - නවවෙනි කොටස
  48. හරෝහරා - දහවෙනි කොටස
  49. හරෝහරා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  50. හරෝහරා - දොළොස්වෙනි කොටස
  51. හරෝහරා - දහතුන්වෙනි කොටස
  52. හරෝහරා - දාහතරවෙනි කොටස
  53. හරෝහරා - පහළොස්වෙනි කොටස
  54. හරෝහරා - දහසයවෙනි කොටස
  55. හරෝහරා - දාහත්වෙනි කොටස
  56. හරෝහරා - දහඅටවෙනි කොටස
  57. හිස් රැල්ලක් නොවී හස රැල්ලක් වේවා!-පළමු කොටස
  58. හිස් රැල්ලක් නොවී හස රැල්ලක් වේවා!-දෙවෙනි කොටස
  59. හිස් රැල්ලක් නොවී හස රැල්ලක් වේවා!-තෙවෙනි කොටස
  60. දොළහ වෙද්දී.... පළමු කොටස
  61. දොළහ වෙද්දී.... දෙවෙනි කොටස
  62. දොළහ වෙද්දී.... තෙවෙනි කොටස
  63. දොළහ වෙද්දී.... සිව්වෙනි කොටස
  64. දොළහ වෙද්දී.... පස්වෙනි කොටස
  65. දොළහ වෙද්දී.... හයවෙනි කොටස
  66. මාරක හී පහර පළමුවෙනි කොටස
  67. මාරක හී පහර දෙවෙනි කොටස
  68. මාරක හී පහර තෙවෙනි කොටස
  69. මාරක හී පහර සිව්වෙනි කොටස
  70. මාරක හී පහර පස්වෙනි කොටස
  71. මාරක හී පහර හයවෙනි කොටස
  72. මාරක හී පහර හත්වෙනි කොටස
  73. මාරක හී පහර අටවෙනි කොටස
  74. මාරක හී පහර නවවෙනි කොටස
  75. රටටම බැඩ උලෙන දා - පළමුවෙනි කොටස
  76. රටටම බැඩ උලෙන දා - දෙවෙනි කොටස
  77. Un දොස් මංගල්ලේ -පළමුවෙනි කොටස
  78. Un දොස් මංගල්ලේ -දෙවෙනි කොටස
  79. ටිකිරි මාමට මනාලියෙක්
  1. සීයයි..!
  2. මරිසි මංගල්ලේ - පළමුවෙනි කොටස
  3. මරිසි මංගල්ලේ - දෙවෙනි කොටස
  4. සැවුළු සංහාරය - පළමුවෙනි කොටස
  5. සැවුළු සංහාරය - දෙවෙනි කොටස
  6. සැවුළු සංහාරය - තෙවෙනි කොටස
  7. සැවුළු සංහාරය - හතරවෙනි කොටස
  8. සැවුළු සංහාරය - පස්වෙනි කොටස
  9. සැවුළු සංහාරය - හයවෙනි කොටස
  10. සැවුළු සංහාරය - හත්වෙනි කොටස
  11. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි කොළඹදී හිට් වෙයි! - පළමුවෙනි කොටස
  12. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - දෙවෙනි කොටස
  13. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - තෙවෙනි කොටස
  14. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - සිව්වෙනි කොටස
  15. යාල රිලවුන් පැන්නූ පූරි හිට් වෙයි! - පස්වෙනි කොටස
  16. දුකයි! අන්තිම දුකයි!! සත්තෙන්ම හිරිකිතයි!!!
  17. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - පළමුවෙනි කොටස
  18. දිසානායකලගෙ ටිකිරි මොළේ - දෙවෙනි කොටස
  19. Neil හඳට - Sunil කරඬුවට - waල්ල බිමට
  20. වීරයා පණ පිටින්...........
  21. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - පළමුවෙනි කොටස
  22. Desert Rose, අරවින්ද හා reiki - දෙවෙනි කොටස
  23. කොටවන කතන්දරේ
  24. ඒකත් මංගල මුත්තමං!
  25. බක්කරේගේ Pork දානය - පළමුවෙනි කොටස
  26. බක්කරේගේ Pork දානය - දෙවෙනි කොටස
  27. පණ බේරපු කිරිල්ලී - පළමුවෙනි කොටස
  28. පණ බේරපු කිරිල්ලී - දෙවෙනි කොටස
  29. පණ බේරපු කිරිල්ලී - තෙවෙනි කොටස
  30. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - පළමුවෙනි කොටස
  31. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - දෙවෙනි කොටස
  32. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - තෙවෙනි කොටස
  33. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - සිව්වෙනි කොටස
  34. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - පස්වෙනි කොටස
  35. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර හරං කත්වා! - හයවෙනි කොටස
  36. බය වෙන්නෙපා, ඔයා එකයි, මං එකයි!- පළමු කොටස
  37. බය වෙන්නෙපා, ඔයා එකයි, මං එකයි!- දෙවෙනි කොටස
  38. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - පළමු කොටස
  39. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - දෙවෙනි කොටස
  40. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - තෙවෙනි කොටස
  41. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - සිව්වෙනි කොටස
  42. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - පස්වෙනි කොටස
  43. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - හයවෙනි කොටස
  44. හැඟුම් දඩමීමාට වහංවී - හත්වෙනි කොටස
  45. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-පළමු කොටස
  46. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-දෙවෙනි කොටස
  47. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-තෙවෙනි කොටස
  48. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-සිව්වෙනි කොටස
  49. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-පස්වෙනි කොටස
  50. ඩිංගෙන් Hong Kong හිරේ!-හයවෙනි කොටස
  51. ඇල්ලට පරෙයියන්, බිල්ලට ඩිංගෙන් - පළමුවෙනි කොටස
  52. ඇල්ලට පරෙයියන්, බිල්ලට ඩිංගෙන් - දෙවෙනි කොටස
  53. ඇල්ලට පරෙයියන්, බිල්ලට ඩිංගෙන් - තෙවෙනි කොටස
  54. ඇල්ලට පරෙයියන්, බිල්ලට ඩිංගෙන් - සිව්වෙනි කොටස
  55. ඇල්ලට පරෙයියන්, බිල්ලට ඩිංගෙන් - පස්වෙනි කොටස
  56. ඇල්ලට පරෙයියන්, බිල්ලට ඩිංගෙන් - හයවෙනි කොටස
  57. දාහතර වෙද්දී... - පළමුවෙනි කොටස
  58. දාහතර වෙද්දී... - දෙවෙනි කොටස
  59. දාහතර වෙද්දී... - තෙවෙනි කොටස
  60. දාහතර වෙද්දී... - සිව්වෙනි කොටස
  61. දාහතර වෙද්දී... - පස්වෙනි කොටස
  62. දාහතර වෙද්දී... - හයවෙනි කොටස
  63. දාහතර වෙද්දී... - හත්වෙනි කොටස
  64. දාහතර වෙද්දී... - අටවෙනි කොටස
  65. දාහතර වෙද්දී... - නවවෙනි කොටස
  66. දාහතර වෙද්දී... - දහවෙනි කොටස
  67. ප්‍රේමණීය චාරිකාවක් - පළමුවෙනි කොටස
  68. ප්‍රේමණීය චාරිකාවක් - දෙවෙනි කොටස
  1. අසිරිමත්වූ දේකි - පළමුවෙනි කොටස
  2. අසිරිමත්වූ දේකි -දෙවෙනි කොටස
  3. අසිරිමත්වූ දේකි -තෙවෙනි කොටස
  4. අසිරිමත්වූ දේකි -සිව්වෙනි කොටස
  5. අසිරිමත්වූ දේකි -පස්වෙනි කොටස
  6. අසිරිමත්වූ දේකි -හයවෙනි කොටස
  7. අසිරිමත්වූ දේකි -හත්වෙනි කොටස
  8. අසිරිමත්වූ දේකි -අටවෙනි කොටස
  9. අසිරිමත්වූ දේකි -නවවෙනි කොටස
  10. අසිරිමත්වූ දේකි -දහවෙනි කොටස
  11. අසිරිමත්වූ දේකි -එකොළොස්වෙනි කොටස
  12. අසිරිමත්වූ දේකි -දොළොස්වෙනි කොටස
  13. අසිරිමත්වූ දේකි -දහතුන්වෙනි කොටස
  14. යුවති කිරිල්ලී -පළමුවෙනි කොටස
  15. යුවති කිරිල්ලී -දෙවෙනි කොටස
  16. යුවති කිරිල්ලී -තෙවෙනි කොටස
  17. යුවති කිරිල්ලී -සිව්වෙනි කොටස
  18. යුවති කිරිල්ලී -පස්වෙනි කොටස
  19. යුවති කිරිල්ලී -හයවෙනි කොටස
  20. යුවති කිරිල්ලී -හත්වෙනි කොටස
  21. යුවති කිරිල්ලී -අටවෙනි කොටස
  22. යුවති කිරිල්ලී -නවවෙනි කොටස
  23. යුවති කිරිල්ලී -දහවෙනි කොටස
  24. යුවති කිරිල්ලී -එකොළොස්වෙනි කොටස
  25. යුවති කිරිල්ලී -දොළොස්වෙනි කොටස
  26. යුවති කිරිල්ලී -දහතුන්වෙනි කොටස
  27. යුවති කිරිල්ලී -දාහතරවෙනි කොටස
  28. යුවති කිරිල්ලී -පහළොස්වෙනි කොටස
  29. යුවති කිරිල්ලී -දහසයවෙනි කොටස
  30. යුවති කිරිල්ලී -දාහත්වෙනි කොටස
  31. යුවති කිරිල්ලී -දහඅටවෙනි කොටස
  32. යුවති කිරිල්ලී -දහනවවෙනි කොටස
  33. යුවති කිරිල්ලී -විසිවෙනි කොටස
  34. යුවති කිරිල්ලී -විසිඑක්වෙනි කොටස
  35. යුවති කිරිල්ලී -විසිදෙවෙනි කොටස
  36. යුවති කිරිල්ලී -විසිතුන්වෙනි කොටස
  37. යුවති කිරිල්ලී -විසිහතරවෙනි කොටස
  38. යුවති කිරිල්ලී -විසිපස්වෙනි කොටස
  39. යුවති කිරිල්ලී -විසිහයවෙනි කොටස
  40. හිනා වෙන්න හිනා - පළමුවෙනි කොටස
  41. හිනා වෙන්න හිනා - දෙවෙනි කොටස
  42. හිනා වෙන්න හිනා - තෙවෙනි කොටස
  43. හිනා වෙන්න හිනා - සිව්වෙනි කොටස
  44. හිනා වෙන්න හිනා - පස්වෙනි කොටස
  45. හිනා වෙන්න හිනා - හයවෙනි කොටස
  46. හිනා වෙන්න හිනා - හත්වෙනි කොටස
  47. හිනා වෙන්න හිනා - අටවෙනි කොටස
  48. හිනා වෙන්න හිනා - නවවෙනි කොටස
  49. හිනා වෙන්න හිනා - දහවෙනි කොටස
  50. හිනා වෙන්න හිනා - එකොළොස්වෙනි කොටස
  51. හිනා වෙන්න හිනා - දොළොස්වෙනි කොටස
  52. හිනා වෙන්න හිනා - දහතුන්වෙනි කොටස
  53. හිනා වෙන්න හිනා - දාහතරවෙනි කොටස

Thursday, September 16, 2021

කෝච්චියේ හොර ගෙඩියා

වෙනදාටත් වඩා හෙමිං; ඒ වුණත් ගොං කරත්තයකට වඩා වේගයෙන් වගෙය....

කැලණිවැලි කෝච්චියට කිසි හදිස්සියක් නැත. වෙනදාටත් වඩා හෙමිං; ඒ වුණත් ගොං කරත්තයකට වඩා වේගයෙන් වගෙය ඉදිරියට ඇදෙන්නේ!

ඒ දවස්වල පුංචි කෝච්චිය සීඝ්‍රගාමී නැත. මන්දගාමීත් නැත. බඩගාමීය! ඒ වේගය කොච්චරදැයි හිතා ගන්නට මහරගම මැරෑටි කොල්ලන් පිරිසකගේ මේ පුරුද්ද ගැන කිව්වාම හොඳටෝම ඇතිය.

ඒ කොල්ලන් set එක හිටියේ මහරගම දුම්රිය මාවතේ, විවේකාරාම පන්සල හරියේය.
බුවෙනකබා ප්‍රාථමිකය ළඟින්ම වාගේ signal කණුවක් තියෙන නිසාත්, නිතරම වාගේ signal දමනතුරු කෝච්චිය නවතාගෙන ඉන්නට වෙන නිසාත්, අර කොල්ලෝ ඒ පුරුද්ද ඇති කර ගන්නට ඇත.
වේගය අඩු වෙමින් දුවන කෝච්චියේ එල්ලෙන්නටත්, එයින් බිමට පැන කෝච්චියට සමාන්තරව දුවගෙන ගිහින්- ආයෙම දුම්රියේ එල්ලෙන්නටත්......

නාවින්නේදී ඔහොම දුම්රියෙන් පනින්නට ගිහින් කකුල් දෙකම අහිමි කරගත් ගැටවරයෙකු ජීවිතයේ ඉතිරි කාලය ගෙව්වේ, රෝද පුටුවක වාඩිවී මහරගම හන්දියේ ලොතරැයි ටිකට් විකුණමිනි.

“රංජි අයියේ, ගොඩක් වෙලා යනවද අපි කොළඹට යන්න?” කෝච්චියේ හෙමිං ගමන දැකලද කොහෙද, ධර්මවීර අහයි. එහෙම ඇහුවේ දැනමුත්තා වෙන මගෙන්ය. (දිනපතාම වගේ කොටුව- පිටකොටුව- මරදාන පැත්තේ පේව්මන්ට් රස්සාව කරන්නට යන හින්දා, එතකොට ඒ ඉසව්වල එහා-මෙහා යන්නට මම දැන සිටියෙමි.)

අප දෙන්නා මහරගමින් දෙකට විතර කෝච්චියට නැඟ ගත්තේ කොටුව ස්ටේෂමට යන්නටය. අපේ ඉලක්කය වුණේ පිටකොටුවය.

ධර්මවීර පළමු වතාවට ඒ ගමන යන්නට ආවේ පුදුම සතුටකිනි. ඒ කෝච්චි පෙට්ටියේ හිටියේ අප දෙන්නා.... විතරය.

වෙනදා පේව්මන්ට් රස්සාවට යද්දී නම් මං කවදාවත් කෝච්චියේ යන්නේ නැත. ඩබල් ඩෙකර් බස් එක වුණත් ඊට ඉක්මනට ගිය බැවිනි. අපේ තාත්තාට දහ වැඳුම් වැඳලා, එක දවසක් රස්සාවට නොගිහිං ඉන්නට වරම් අරගෙනය, එදා වුණත් අප කෝච්චියෙන් පිටකොටුවට යන්නට සූදානම් වුණේ.

ඒ ගමන යන්නට එනවා යැයි කියලා තිබුණේ විමලවීරය.
නමුත් ඒ හාදයාට මොකක්දෝ වෙනින් වැඩක් යෙදිලා නිසා අන්තිම මොහොතේ ධර්මවීර ගමනට එකතු වුණේය. ඒ පවුලේ කොල්ලන් තුන් දෙනෙකි. කෙල්ලන් දෙන්නෙක්ද කොහෙදය. වැඩිමලා පත්මවීරය. මද්දුමයා විමලවීරය. බාලම කොල්ලා ධර්මවීරය.

කෝච්චියෙන් පිටකොටුවට ගිහින් නොතිබුණු ධර්මවීර පළමු වතාවට ඒ ගමන යන්නට ආවේ පුදුම සතුටකිනි.

ඒ කෝච්චි පෙට්ටියේ හිටියේ අප දෙන්නා විතරය.

ධර්මවීර වම් පැත්තේ ආසනය කෙළවරේ වාඩිවී කවුළුවෙන් එපිට බලාගෙන හිටියේය. මං හිටියේ දකුණු කෙළවරේය, ඒත් ජනේලයෙන් ඔළුව එළියට දමාගෙනය. එහෙම බලාගෙන හිටිද්දී රේල්පාර අයිනේ තියෙන ගස්-කොළන්, ගෙවල් දොරවල් ආපස්සට දුවනවා දැක ගන්නට පුළුවන්ය!

“ධර්මේ, කෝච්චිය යන පැත්ත බලන්න එපා. අනෙක් පැත්ත බලහං!”

“ඇයි රංජි අයියේ.”
“එන්ජින් එකෙන් දුමත් එක්ක එන ගල් අඟුරු කුඩු ඇහැට යයි!"
 

ඒ දවස්වල රේල්ලුවෙන් බදුල්ලේ යද්දී අපේ තාත්තා මට උගන්නලා තිබුණු දෙයකි, මං ධර්මවීරට කියා දුන්නේ. වෙන මොනවා කියා දෙන්නද?

අපේ ආච්චී රබන් ගැහුවේ නැන්සි ආච්චිලාත් එක්කය.
ඊළඟට ආයෙමත් මගේ පරිසර නිරීක්ෂණයට.
‘ජුහ් ජුහ් - ජුහ් ජුහ් - ලකඩං පකඩං ලකඩං පකඩං’ කෝච්චියේ සද්දය කිසිම ලස්සනක් නැති රටාවේ එකකි.

  බුබුල් බුබුල් බණ්ඩක්කා
  තුට්ටු දෙකට මං ගත්තා
  තුට්ටු දෙකට මං අරගෙන
  තුට්ටු දෙකට මං වික්කා

  ඉඳන් පෙත්ත ඉඳ පර්වත
  දෙකට කැපූ ළූනු පෙත්ත
  කොණ්ඩ පරෙයියා තකදොං
  කොණ්ඩ පරෙයියා...

ඒ අතරේ හරිම ගීතවත් හඬක් මගේ කනේ දෝංකාර දෙන්නට පටන් ගනියි. එදාට අවුරුදු දෙක-තුනකට කලින්ය, අපේ ආච්චීටත් රබන් ගහන්නට පුළුවන් විත්තිය මං දැක්කේ. ආච්චී රබන් ගැහුවේ නැන්සි ආච්චිලාත් එක්කය.  

අපේ ගෙවල් මණ්ඩියේ ලොකු රබානක් තිබුණෙත් නැන්සි ආච්චිලාගේ ගෙදර විතරය. එච්චරයැ, ඒ රබාන හෙලවෙන්නෙ නැති විදිහට රඳවන්න ලී කකුල් තුනකුත්.....
ඉතිං එදාත් ඒ රබන් ගැහිල්ල පටන් ගත්තේ උදෙන්ය. සැරෙන් සැරේය. හතර දිග භාගෙටම පණිවිඩයක් කියන්නටය.
 

‘අවුරුදු උත්සවේ අදයි! ඉක්මනට වරෙල්ලා!’
 

ස්වර්ණ ළමා සමාජයෙන් මේ අවුරුද්දේ අවුරුදු උත්සවයක්....

දැනුම් තේරුම් ඇති කොල්ලෙකු විදිහට මේ ලියන්නා සහභාගී වුණු පළමු අවුරුදු උත්සවය ඒකය. ඒ අවුරුදු උත්සවය සංවිධානය කෙරුණේ ‘ස්වර්ණ ළමා සමාජය’ මඟින්ය. ස්වර්ණ ළමා සමාජයේ ලොකු තනතුරු දැරුවේ ලීලක්කා, අමරක්කා, සුමනක්කා, නන්දක්කා හා මලවිසූරිය අයියා විසිනි.

මුල් තුන් දෙනා නැන්සි ආච්චිගේ දූලා තිදෙනාය. අනිත් දෙන්නා අයියයි නංගියිය. (71 කැරැල්ලේ වැරදිකරුවෙකු වී සිරබත් කාලා ආවාට පස්සේ මලවිසූරිය අයියා සුමනක්කාව කසාද බැඳ ගත්තේය.)
නන්දක්කාත් ඇයගේ දියණියත් දෙන්නාම මේ අවුරුද්දදේ; මාස දෙක තුනකට කලින් කොරෝනාවට ගොදුරු වී රහසේම නික්ම ගියහ.
ඒ නන්දා මලවිසූරිය අක්කා මට කියා දුන් පාඩමක් නිසාය, මං වහන්සේ පිරිසිදුවට ඇඳුම් අඳින්නට පුරුදු වුණේ. බ්ලොගය ලියන්නට පටන් ගත්තාට පස්සේ දවසක නන්දක්කා හමුවී, කතාබස්කොට, ඇයගෙන් අවසරත් අරංය, මං
ඇය ගැන ස්තුති පූර්වකව ලිව්වේ. 

ලීලක්කා! අනේ ලීලක්කා මෙලොව හැර ගියේ ගොඩ කාලයකට ඉස්සෙල්ලාය. ස්වර්ණ ළමා සමාජයෙන් මට ලබාදුන් පන්නරයට මා කොතරම් ණයගැතිද කියනවා නම්, පළමු පෝස්ටුවකමත් ලීලක්කා ගැන ලියුවෙමි! 

“අපි පළමුවෙනි වතාවට තමයි ස්වර්ණ ළමා සමාජයෙන් මේ අවුරුද්දේ අවුරුදු උත්සවයක් සංවිධානය කරන්නේ. ඉතිං සමිතියේ ඉන්න ඔයාලා හැමෝමත් අද රැස්වීම ඉවර වෙල ගෙදර ගියාම අම්මල තාත්තලට මේ ගැන කියන්න ඕනි. අවුරුදු උත්සවේ තරගවලට ඉන්න අයට තෑගිත් දෙනවා... ඊළඟ සමිතිය දවසට සේරම විස්තර ඔයාලට කියනවා ඔන්න.” ලීලක්කා කිව්වාය. ඒ අවුරුදු උත්සව කතාවේ පටන් ගැන්මය. 

මොන හේතුවක් නිසා හෝ ලීලක්කලාගේ අවුරුදු උත්සවය එක දිගටම පැවැත්වුණේ නැත. 

ඇයි යකෝ, උඹ පිටකොටුව පැත්තේ යනවා නේද, පොළෙන් ගන්න යන්නේ...

ඉතිං, ලීලක්කලාගේ අවුරුදු උත්සවය නොතිබුණු අවුරුද්දක රංජි, ඔයාවත් එකක් ලැහැස්ති කරන්නකෝ!කියලා මට කිව්වේ අනුලා ඇන්ටිය.

අන්න වැඩේ! මාත් උදව් වෙන්නං....මට කොහොඹ කොළ කිනිති 50ක් කවන්නට මුල් වුණු සෝමවීර මල්ලිකාරච්චි මිතුරාත් උඩගෙඩි දුන්නේය. 

ඒ යෝජනාව ඒ විදිහට සම්මත වුණාට පස්සේ, තව දෙතුන් දෙනෙකුත් එක්ක රෑට-රෑට අහල-පහළ ගෙයක්-ගෙයක් ගානේ යමින් අවුරුදු උත්සවයට ආධාර එකතු කරන්නට පටන් ගත්තෙමු.

මට මතක හැටියට නං ඒ ලැයිස්තුවට රුපියල් දහ අටකුත් සත ගණනකි එකතු වුණේ. ආධාර එකතු කළේ එක්සත් සුභසාධක මාවතේගෙවල්වලින් පමණි. (හරියටම කියනවා නම් එතකොට මේ පාරට එහෙම නමක්වත් තිබුණේ නැතිය.) නමුත් මේ පාරේ හිටි හැමෝම එකිනෙකාව නමින්ම දන්නා උදවියයි... එතකොට නම් ඒ ගෙවල් එකකටවත් තාප්ප තිබුණේ නැත. තිබ්බේ දිරාගිය වැටවල් පමණකි.

“නිමලෝ... මොනවද බං තෑගිවලට ගන්න යන්නේ....” සෝමවීර ඇහුවේය. 

“මහරගම පොළට ගිහින් ඔය පොඩි පොඩි දේවල් ටිකක් ගන්නවා.... තෑග්ග එතුවට පස්සේ පේන්නේ නැහැනෙ සෝමේ, මොනවද කියලා..... මං හිතාගෙන ඉන්නේ ප්ලාස්ටික් සෙල්ලම් බඩු වගේ දේවල්...” 

“ඇයි යකෝ, උඹ පිටකොටුව පැත්තේ යනවා නේද, පොළෙන් ගන්න යන්නේ... පොළේ ඔය වගේ බඩු විකුණන මිනිස්සුත් එව්වා ගේන්නේ පිටකොටුවෙන්. එහෙන්ම ගන්නවා නං ඔය මොන-මොනවා හරි වැඩියෙන් ගත්තැකිනෙ.” කොළඹ ගිහින් ත්‍යාග භාණ්ඩ මිලදී ගන්නට තීරණය වුණෙත් එහෙමය. 

ආධාර එකතු කරන රාජකාරිවලට වැඩියෙන් සම්මාදම් වුණු පත්මවීරත්, විමලවීරත් එක්කලා සෝමවීරගේ යෝජනාව කියුවෙමි. “ඉතිං රංජි අයියා සෝමවීර අයියත් එක්කද කොළඹ යන්නේ?”
“අපෝ, අපෝ. ඒ මනුස්සයා එක්කලා ගියොත් එයා කියන දේවල්ම කරන්නයි වෙන්නේ. අපිට ඕනි දේවල් ගන්න බැරි වෙයි. ඔයාලගෙන් කවුරු හරි යංද කොළඹ... මට විතරක් ඔය සේරම උස්සං එන්න බැරි වෙයිනෙ.”
 

මා ළඟින්ම තියාගෙන උන් ට්‍රැවලින් බෑගය (ඒ යුගයේ බෑග් මේ තරං ලකයකට මහපුවා නොවේ!)
“ඔන්නං අපි දෙන්නම එන්නං.”

එතකොට තුන් දෙනාටම ගමන් වියදමක් යයි. ඒකත් ගණන් නොහදා කොහොමද? “නෑ පත්මේ. දෙන්නෙක් ගියාම ඇති. ඔයා හරි, විමලේ හරි කැමති එක්කෙනෙක් යං!”
“අනේ අයියේ, මම යන්නම්!” එහෙම කියූ විමලවීරටය අන්තිම මොහොතේ එන්නට බැරි වුණේ; මල්ලී ධර්මවීරට කොළඹ යාමේ වාසනාව පෑදුණේ.
 

රේල් පාර අයිනේ අසිරිය බලන රාජකාරියත් ටික වෙලාවකින්ම මට ඇති වුණේය!

මම මා ළඟින්ම තියාගෙන උන් ට්‍රැවලින් බෑගය අතට ගත්තෙමි. මතකයිද ඒ දවස්වල තිබ්බ ඒ බෑග්ස්? එක-එක ඩිසයින්ස් මුද්‍රිත, ඝනකම ප්ලාස්ටික් වැනි රෙද්දකින් මහන බෑග්. ඒවාට දැන් වාගේ විච්චූර්ණ සාක්කු නැත.
ඒ කාලේ ගොඩාරියක් ළමුන් ඉස්කෝලේ අරගෙන ගියෙත් ඒ bagsය.
 

අවුරුදු උත්සවයට තියන තරග ඉසව් ටිකත්, ගන්නට උවමනා තෑගි ලැයිස්තුවත් ලියූ කොළ තිබුණේ ඒකෙය. මම ආයෙමත් එව්වා කියවන්නට වීමි. 

'තරග:
බනිස් කෑම, බැලුන් පිපිරවීම, දෙහි ගෙඩිය හැන්දේ තියාගෙන දිවීම, කණා මුට්ටිය බිඳීම, කවි කීමේ තරගය, විකට ඇඳුම් තරගය වගේ ඒවා ළමයින්ට. පොල් ගෑමේ තරගය හා පොල් අතු විවීමේ තරගය අම්මලාට.

පළමු තෑග්ග විදිහට.... තෑගි එකයි, දෙකයි, තුනයි, තව.....

දෙවෙනි තෑගිවලට... එකයි දෙකයි....

තුන්වෙනි තෑගිවලට....'

ආ... ලොකු පිරිමින්ට තියන කඹ ඇදීමේ තරගෙට නං මුදලාලි මාමා තෑග්ගක් දෙනවයි කිව්වනෙ...

කුරුලු ලොවේ නැණවතා ලෙස ප්‍රචලිත නිහඬ බකමූණෙකු නොවී....

මං ලැයිස්තුව කියවමින්, මනෝ ලෝකයක හිටිද්දී කෝච්චි පෙට්ටියේ දොර ඇරුණේය. අවුරුදු විසිපහක- තිහක විතර හාදයෙක් දුවන කෝච්චියට ගොඩවී, අපේ මැදිරියටම ඇතුළු වුණේය. ඒ හාදයා අප දෙන්නා දිහා හොඳහැටි බැලුවේය... “ආ. මල්ලිලා....., කොහෙද යන්නේ?” කියමින් හිනාවකුත් දාලාය ඒකා වාඩි වුණේත්.

ධර්මේ වම් කොණේය; මං දකුණු කොණේය; අර හාදයා මැද්දේය.

අප දෙන්නා දිහාම බලමින් ටික වෙලාවක් හිටි එයා, තවත් සැරයක් ‘කොහෙද යන්නේ’ කියලා ඇහුවේය.

හරිහැටි නාඳුනන ඒ මනුස්සයාට වුණත් උත්තර නොදී ඉන්නට නොහිතුණු බැවින් මම ඉස්සර වුණෙමි. “අපි කොළඹ යනවා අයියේ.”

“කොළඹ? මොකටද අප්පේ එච්චර එහෙ යන්නේ?” ඒකා මිත්තර ලීලාවකින්, ඇස් දෙකත් නළලට අරගෙන ඇහුවේය.

කුරුලු ලොවේ නැණවතා ලෙස ප්‍රචලිත ‘නිහඬ බකමූණෙකු' නොවී, ධර්මවීරත් මාත් ‘හැබෑම ගිරා පෝතකයන්’ වුණේ ඊට පස්සෙය. අපි දෙන්නා තරගෙට වාගේ ඒ හාදයාට සේරම විස්තර කිව්වෙමු.

අපේ පට්ටන්දරේ දිගාරින අතරේ කෝච්චිය නාරාහේන්පිටත් පහු කළේය! කොටාරෝඩ් ස්ටේසමත් පහු කළේය!! ඊට පස්සේ වුණේ.....

වාඩිවී හිටි ඒ යස්සයා හිටි ගමන් ඉද්ද ගැහුවා වගේ නැඟිට්ටේය; සාක්කුවට අත දැම්මේය. ඒ අත එළියට ආවේ පුංචි පිහියකුත් එක්කමය!

“කෑ ගැහුවොත්.....” පිහිය දික් කරගත් ගමන් කී ඒකා, ධර්මවීරවත් කුණු මාළු කෑල්ලක් සේ ඇදලා අරං, මගේ කිට්ටුවටම තල්ලු කර දැම්මේය. “.... එකෙක්වත් කට ඇරියොත් බලාගෙනයි! අම්මපා තොපෙ බඩවැල් බොකු එළියට අදින එක අදිනවා....” 

ඒකා කෝච්චියෙන් පනින්නට කුරුමාණම් අල්ලනවා දකින කොටම ගණ දෙයියෝ..... 

“ඒයි ලොකු එකා, කෝ- ගනිං උඹ ළඟ තියෙන සල්ලි!”

නොදී ඉන්නද? දුන්නෙමි. ඒකා මගේ සාක්කුවලටත් බැස්සේය. බෑග් එකත් උදුරාගෙන උරයේ එල්ලා ගත්තේය. ගල්බීතවී ඇස් දෙක නෙරවාගෙන බලා හිටියා මිස ධර්මවීර කෙඳිරි ගෑවේවත් නැත.

පිහිය උරුක් කර ගත් ගමන්ම මැරයා, කෝච්චි පෙට්ටියේ දොර ඇරලා පා පුවරුවට බැස්සේය. දොර වැහුවේය. සිරුර චුට්ටක් නවාගෙන ඒකා කෝච්චියෙන් පනින්නට කුරුමාණම් අල්ලනවා දකින කොටම ‘ගණ දෙයියෝ’ මට නුවණ දුන්හ!

ඇස් දෙකෙන්ම කඳුළු ගලා හැලෙද්දීය, මාත් කුරුමාණම් අල්ලාගෙනය හිටියේ.

මැරයා කෝච්චියෙන් පනින මොහොතේදීම මම අත දිගුකොට, ඒකාගේ උරයේ එල්ලා ගෙන හිටි මගේ ට්‍රැවලින් බෑගයේ පටියෙන් අල්ලා ගෙන, මගේ පැත්තට ඇද්දෙමි. ඇටිකිති මට එච්චර හයියක් දුන්නේ මොන දෙයියන්දැයි අදටවත් මම නොදනිමි!

බෑගයේ පටිය කැඩුණේය. ඒ කැඩුණු පටියත් එක්කම බෑගය මගේ අතට ආවේය!! ඒ මොකුත් නොදන්නා පුංචි කෝච්චිය බේස්ලයින් දුම්රිය පොළේ නැවත්තුවේය.

ධර්මවීරටත් ‘එනවා’ කියාගෙන මම දුම්රියෙන් බැස්සෙමි. මිනිහාත් බැස්සේය. ඒකට ‘බැස්සා’ කියනවට වඩා සුදුසු වචනය ‘පැන්නා’ කියන එකය.

මං වගේම ධර්මවීරත් හිටියේ හඬා වැටෙමිනි. හදිස්සියේම කෝච්චියෙන් බැහැගත් කොලු ගැටවුන් දෙන්නෙකු මහ හඬින් බෙරිහන් දීගෙන, අඬමින් දුම්රිය ස්ථානාධිපතිතුමා වෙතට දුවනවා දැක්කොත්, ඒ දුම්රියේ ගමන් කරමින් හිටි ඔයාලා මොකද කරන්නේ?

අහිංසක දරුවන්ගෙනුත් කොල්ල කන මුන්ටනේ මොන හෙණයක්වත් නැත්තේ!

කෝච්චියේ හිටි දහ දොළොස් දෙනෙක් කළේ ඒකය; විජහනියට දුම්රියෙන් බැහැලා අපේ පස්සෙන් දුවගෙන එන්නට පටන් ගත් එකය.
දුම්රියේ ගාඩ් මහත්තයාත් එහෙම දුවගෙන ආ ඒ පිරිසේ උන්නේය.

දුම්රිය ස්ථානාධිපතිතුමාට නඩුව කියන්නට වුණේ මටය.
ධර්මවීර හොටු හූරමින් ඇඬුවා විතරය.

“ඔය ළමයින්ගේ සල්ලි ඔක්කොම ඌ ගත්තද?” station master ඇහුවේය.

“න් න් න්නෝට්ටු විතරයි.....” හැඬුම් අතරින්ම මට කියැවිණි.
“ඌට පොඩි සල්ලි එපා කිව්වද?” කවුදෝ නක්කියට වගේ ඇහුවේය.

මදාවියා සල්ලි නෝට්ටු සාක්කුවේ දමාගෙන කාසි සේරම බෑග් එකට දමනවා මට පෙනුණේය. ඒ නිසාය මට මුදල්වලින් කොටසක් හා බෑගය බේරා ගන්නට මොළය පෑදුණේ!

“ෂා.... ඔය ළමයා මොළේ ඇති වැඩක් නෙව කරලා තියෙන්නේ....” මගේ කතන්දරය අසාගෙන හිටි අය කීවෝය.

“දැන් ඔයාලා මොකද කරන්නේ. දැනටත් කෝච්චිය පරක්කුයි. මේකෙම කොළඹ යනවද... නැතිනං මම කෝච්චිය පිටත් කරලා ඉන්නද?” දුම්රිය ස්ථානාධිපතිතුමා මගෙන් අහයි.

තෑගි ගන්නට තිබුණු සල්ලිවලින් වැඩි හරියක් නැතිවෙලාය. දැන් ඉතිං අප දෙන්නා කොළඹ ගිහින් මොනවා කරන්නද? මං දෙගිඩියාවකය.

ඒ අතරේ කෝච්චියේ ආව අයගේ අදහස් කියවෙයි.
“පව්! අහිංසක දරුවන්ගෙනුත් කොල්ල කන මුන්ටනේ මොන හෙණයක්වත් නැත්තේ!”

දෑතම අහිමි චීන ධාවකයෙකු වතුර ටිකක් බී ගන්නට කරන අරගලය. ජැකලින් එතැන ඉඳලා දිගටම....

“මම මගේ ගණනේ පුතාලට ආපහු මහරගමට යන්න ටිකට් දෙකක් දෙන්නං.” ස්ටේෂන් මාස්ටර් කිව්වේය.

“මෙන්න දරුවෝ මගෙනුත් සත පනහක්...”
“මට කරන්න පුළුවන් උදව්ව තමයි මේ.....” සමහරු එහෙම වෙති. අනුන්ගේ විපතෙදී තමන්ට හැකි තරමින් හෝ උදව් කරති.

කාලයක් තිස්සේ මගේ මතකයෙන් බැහැර නොයන ‘එහෙම උත්තම උදව්වක් ගැන ඡායාරූපයක්’ තිබෙයි.

Zheng-Kai මැරතන් තරගයේදී කෙන්යානු ක්‍රීඩිකාවක් වුණු Jacqueline Nyetipei Kiplimo දැක්කා, දෑතම අහිමි චීන ධාවකයෙකු වතුර ටිකක් බී ගන්නට කරන අරගලය. ජැකලින් එතැන ඉඳලා දිගටම ඔහුට උදව් කළා. ඒ නිසා ඇයගේ වේගය අඩාල වීමෙන් ඇයට දෙවෙනි තැනයි හිමිවෙලා තියෙන්නේ. තමන්ගේ ජයග්‍රහණය ගැන නොහිතා, පිහිටක් අවැසි කෙනෙකුට පිහිටක් වුණු ජැකලින්ට එදා; 2010 වසරේ මැරතන් තරගයේදී අහිමි වෙච්ච තෑග්ග $10,000 ක්!

මට නං හොඳටම විශ්වාසයි, Jacqueline Nyetipei Kiplimo අදටත් ඒ පරිත්‍යාගය ගැන මතක් වෙද්දී ‘අමිල සතුටක්’ විඳිනවා ඇති!

බේස්ලයින් දුම්රිය නැවතුම් පොළේදී එදා නාඳුනන හිතවතුන්ගෙන් රුපියල් දහයකට කිට්ටු ගණනක් එකතු වෙලා තිබිණි. (ඒ උදව් කළ උදවියගෙන් කාටවත්ම ඒක මතකයේ නැතිවත් ඇති. ඒත් මට මතකයි. ඒ හැමෝටම පිං! ගොඩාක් පිං!!) කාසිවලිනුත් රුපියල් තුන හතරක් බෑගයේ ඉතිරිවී තිබුණු නිසා, හොරාට ගත හැකි වෙන්නට ඇත්තේ රුපියල් පහළොවකට කිට්ටු ගණනක් විය යුතුයැයි ගණන් බැලිණි.

අපි හිස් අතින් ගෙදර ආවෙමු!

හිස් අතින් ඇවිත්, ඒ විස්තරය කීවාට පස්සේ අපේ ඉසව්වේ තුන්-හතර දෙනෙකුත් කීය-කීය හරි දුන් බවත් මට මතකය. ආයෙමත් තෑගි ගන්නට කොළඹ නොගිහිං මහරගම පොළෙන්ම ඒවා ගත්තු බවත් මට මතකය. 

අන්තිමට පොලිස් රිමාන්ඩ් කූඩුවක් ඇතුළේදී ගෙල වැල ලාගෙන සියදිවි නසා ගත් කෙනෙකු ලෙස....

“ඇයි මෝඩයෝ හයියෙන් කෑ ගැහුවෙවත් නැත්තේ.... මම ගිහින් හිටියා නම් උගෙ බෙල්ලේ හරි එල්ලෙනවා.” කියලා පත්මවීර ලොකු අයියා, ධර්මවීර පොඩි මල්ලියාට කියූ බවත් මට මතකය.

(වැඩියත්ම හිත පාරවන්නේ ඒ මතකයයි. එදා තුට්ටු දෙකේ හොරෙකුට බියවී, ගල් බීතවී හිටි ධර්මවීර පසු කාලයක මහරගම නම් දැරූ ගැට කපන්නෙක් වුණේය. පොලිසියෙන් අල්ලා ගත් විටදී, කොතෙක් වද හිංසා පැමිණෙව්වත් කිසිවක් නොකියා නිහඬව හිටි කෙනෙකු විදිහටත් ප්‍රසිද්ධ වුණේය.

අන්තිමට පොලිස් රිමාන්ඩ් කූඩුවක් ඇතුළේදී ගෙල වැල ලාගෙන සියදිවි නසා ගත් කෙනෙකු ලෙස මහරගම ඉතිහාසයටත් එකතු වුණේය.)

අදත් දෙහිවල පාරේ පුද්ගලික බස් නැවතුම් පොළේදී අපට ඒ ලොකු අයියා පත්මවීරව හමු වෙන්නට හැකිය.

දෙවෙනි අයියා විමලවීර එක තැන නවත්වා තියෙන ‘දුවනගිරි පන්නයේ’ හෝටලයක් පවත්වාගෙන යයි.

Post එක ඉවර කරන්නට කලින් අපේ අවුරුදු උත්සවය ගැන තව ටිකාක් කියලා හිටින්නට ඕනෑය. කිසිම අඩු-පාඩුවක් නැතිව එය පවත්වන්නට හැකි විණි. එකම වැරැද්දක් විතරක් වුණේය. ලොකු පිරිමින් දෙපැත්තකටවී කඹ ඇදීම කරද්දී කඹය කැඩී ගියේය. දෙපිළේම ඇත්තෝ දෙගොඩකට බිම වැටී පස්සවල් තළා ගත්හ.

“දැන් මොකද කරන්නේ.... අල්ලලා දානවද?” ඒ තරග ඉසව්වට තෑග්ග දෙන්නට දායකවී හිටි මුදලාලි මාමා ඇසුවේය.

“බෑ බෑ... අපි එක සැරයක් දින්නා. එයාලා එක සැරයක් දින්නා. කඹේ කැඩුණේ අපේ වාසියට ඇදි-ඇදී තියෙද්දී.... ඊළඟ පාර අපි ඇද ගන්න එක ඇද ගන්නවාමයි...” දෙපිළේම ඇත්තෝ කීහ.
 

මුදලාලි මාමා අපේ ගෙවල් ඉසව්වේ කාගේත් හිත දිනාගෙන හිටියේය. එයා විදිහෙම චරිතයක්...

“එහෙමද? හිටහං රංජි පුතේ... පැය බාගයක් යන්න කලින් මං මුංට හරියන්න කඹයක් ගේන්නං....” කියලා මුදලාලි මාමා ඉගිල්ලුණේය. කිව්වා වාගෙම එයා ආපහු ආවේ දෙතුන් දෙනෙකු එක්ව ඉස්සිය යුතු නැව් කඹයක් අරගෙනය. කඹ ඇදීමේ තරගයේ ජයග්‍රාහකයන්ට තෑග්ගට දුන්නේ මුදලාලි මාමා කලින්ම සපයා තිබුණු ‘ෆැමිලි ඇසොර්ට්මන්ට්’ විස්කෝතු පෙට්ටියකි.

මුදලාලි මාමා අපේ ගෙවල් ඉසව්වේ කාගේත් හිත දිනාගෙන හිටියේය. එයා විදිහෙම චරිතයක් ‘සිනෙත් බැද්දගේ’ හිතවතා සිතුවම් කළ චිත්‍රකතාවක උන්නේය. ඒ බව ගිය සතියේ දිනෙක සිනෙත්ට කිව්වෙමි. “නිමල් අයියේ, මං චිත්‍රකතා කීයක් නං ඇඳලා තියෙනවාද? එව්වයේ මිනිස්සු.... ඔයාට ඒ චිත්‍රකතාවක නමක්වත් මතක නැත්තං මම ඔයා කියන විදිහේ චරිත තුන හතරක චිත්‍ර එවන්නං...”

සිනෙත් චිත්‍ර හතරක් එව්වේය.

මේ post එකේ පළ කරන්නේ මුදලාලි මාමාට ආසන්නයෙන් යන චිත්‍රයයි. හැබෑ මුදලාලි මාමා මීට වඩා අහිංසක පාටය. ටිකාක් විතර උපේක්ෂා සහගතය, වියපත්ය!

මුදලාලි මාමාගේ ‘වටිනා බිස්කට් පෙට්ටි තෑග්ගේ විත්තිය’ වෙසෙසා සඳහන් කරන්නේ ඒ කාලේ අපේ අයගේ sporty ගතිය උලුප්පා පෙන්වන්නටය. තෑග්ග ගත් අය එවෙලේම ඒ විස්කෝතු පෙට්ටිය කඩලා ‘සතුරු පිළේ’ ඇත්තනුත් එක්ක හවුලේ භුක්ති වින්දෝය.

දැන් ඉතිං ඒ ඉසව්වේ අවුරුදු උත්සව ගැන කියන්නට ඉතිරිව තියෙන්නේ මෙච්චරය.
මේ අවුරුදු 50ටම එක්සත් සුභ සාධක මාවතේ වෙනත් අවුරුදු උත්සවයක්- දෙකක් කෙරුණේ
වී.ජී. පියදාස අයියාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යුතු UNP ශාඛා සමිතියෙන් විතරය෴ 

Sunday, September 12, 2021

ටිකිරි මාමට මනාලියෙක්....

ඔය ලක්ෂ ගණනාවක් දැන් මන්තරේ වගේ ජප කරමින් ඉන්නේ අපිට වැරදුණාකියලා….

‘අපේ කොල්ලා ඉස්කෝලෙ යන කාලේ ක්‍රීඩාවට නැඹුරු වෙලා හිටියේ. එයා මළල ක්‍රීඩා, ක්‍රිකට්, ශිෂ්‍ය භට, රයිෆල් වෙඩි තැබීම වගේ බොහෝ ඉසව්වලට සහභාගී උනා. ඒ කාලේ පාසලේ ක්‍රීඩා ගුරුවරයාව හිටියේ ටිකිරි සර්! එයාගේ නම ටිකිරි බංඩා හෝ ටිකිරි බණ්ඩාර විය යුතුයි. ඒත් අපි හැමෝම එයාට කිව්වේ "ටිකිරි සර්!" කියලා.

ටිකිරි සර් අහිංසක මනුස්සයා. එයා කාගෙවත්...’

තට්ටයාගේ කොලම කියවන කෙනෙකුට නං දැනටමත් විචිකිච්ඡාවක් ඇති වෙලා තියෙන්ඩ ඕනෑ. පුදුමයක්යැ! තට්ටයාගේ කොලමේ 206. මා වෙතින් අල වූ ව්‍යාපෘථියක් (2)’ ලිපියෙන් තමයි මේ post එකේ මුල් හරිය උපුටා ගත්තේ.

එහෙම ගත්තේ, ටිකිරි මාමා ගැන විස්තර ඇතිව ලියන්න හිතුණේත් ඒ පෝස්ටුව කියවනකොට නිසයි. 2020 ජනවාරි මාසේ මං ලියපු post එකක එකම-එක වාක්කියකින් විතරක් මේ ගැන යන්තමින් ලියවුණා.... කමක් නෑ, අද කියවමුකො විස්තර එක්කම! 

අපේ ටිකිරි මාමාටත් බණ්ඩාර කෑල්ල තිබුණද කොහෙද. හැබැයි, මේ දෙන්නා එක්කෙනාම නං නෙවෙයි.

ටිකිරි මාමා කෙට්ටුයි, උසයි, සුදුයි. මූණ දිගටියි. හැබැයි, මුහුණ පුරාම කුරුලෑ පිරිල.
එයා සුදු හින්දාද මන්දා, අර කුරුලෑ රතට-රතේ කැපිලා පෙනුණා. දන්නවනේ, ඔය කිව්වේ ටිකිරි මාමා ගැන මට මතක හරිය. ම් ම් ම්... දැනුයි මතකෙට එන්නෙ, එයා ඇන්දෙ සුදුම සුදු පාට කලිසං කමිස. මං හිතන්නේ එයාලට අඳින්න වෙච්චි යුනිෆෝම් එක වෙන්ඩ ඇති ඒ.

ටක්කෙටම දන්නවා වගේ කියාගෙන ගියාට, මං වැරදියි වෙන්නත් ඇහැකියි, හොඳේ. තනි මට වැරදුණාම මොකෝ, ඔය ලක්ෂ ගණනාවක් දැන් මන්තරේ වගේ ජප කරමින් ඉන්නේ ‘අපිට වැරදුණා’ කියලා. එහෙම කියන්නේ හිච්චෝ නෙවෙයි; දහඅට පිරිලා පරමෝත්තම ඡන්දදායක අයිතිය හිමි වෙච්චි වැඩිහිටි උදවිය.

අපේ තාත්තා කෝච්චියේ එන්ජිමේ යෝධ ළිපට ගල් අඟුරු සවල් කරන රාජකාරිය කරමින්....

ඉතිං මේ කියන කාලේ මං පැටියා; අකලට මෝරපු!

ටිකිරි මාමා අපේ ගෙදරට ඉස්සෙල්ලම ආව කාලේ, අපි හිටියේ බදුල්ලේ, රේල්වේ ක්වාටර්ස්වල. තාත්තා එයාගේ පළමුවෙනි රස්සාව- ‘ගිනි භටයා’ තනතුර ලැබිලා, බදුල්ලේම බින්න බැහැලා හිටි කාලේ; දරු කැලතක් ජාතක කිරීමේ උත්තම project එක ආරම්භ කරලා තිබුණු කාලේ.

අපේ නංගිලා මල්ලිලාගෙන් එතකොට ඉපදිලා හිටියේ සුනිලුයි, නෝනයි, අනිලුයි විතරයි. මාත්තෙක්කම හතරයි!

රේල්ලුවේ රස්සාවට අමතරව කිරි හරක් හැදිල්ලයි, රත්තරං බඩු උගසට තියාගෙන සල්ලි පොලියට දීමයි, බූරුවා ගැහිල්ලයි හෙමත් අපේ තාත්තා කළා. ඔව්වා විඩෙන්-විඩේ මගේ postsවල ලියල තියෙන කාරණා. මං හිතන්නේ, ඒ දවස්වල රේල්ලුවේම වැඩ කරන තනිකඩයන් කිහිප දෙනෙකුටම අපේ ගෙදරින් කෑමත් දුන්නද කොහෙදයි. 

ටිකිරි මාමාත් නිතර නිතරම අපේ ගෙදරින් කෑම කන්න ආවා.
එතකොට අපේ තාත්තාගේ හොඳම යාළුවන් විදිහට
මං දැක්කේ අල්විස් මාමයි, පිච්චෙ මාමයි, ටිකිරි මාමයි තමා.  

අපේ තාත්තා කෝච්චියේ එන්ජිමේ යෝධ ළිපට ගල් අඟුරු සවල් කරන රාජකාරිය කරමින්, කෝච්චියේ ඉස්සරහම එන්ජිමේ යද්දී, ටිකිරි මාමා ගියේ අන්තිම පෙට්ටියේ. ඒ එයාගේ රාජකාරිය කරමින්. ගාඩ්!
එකම දුම්රියේ කොන් දෙකක හිටිය දෙන්නෙකුගේ යාළුකමක්!!

ඔන්න බොලේ, නාරිලතාව මතක් වුණා ඒක ලියනකොටම. තාත්තගෙයි- ටිකිරි මාමාගෙයි යාළුකම වගේ එකක් ‘නාරිලතා’ film එකෙත් තිබ්බා. හැබැයි ඒකෙ යාළුවො දෙන්නා කෝච්චි ඩ්රයිවරුයි, ගාඩුයි. ජෝ අබේවික්‍රම, ටෝනි රණසිංහ, කිත්සිරි පෙරේරා, අනුලා කරුණාතිලක, සන්ධ්‍යා කුමාරි එහෙම තමයි ඒකෙ act කළේ. තිස්ස ලියනසූරිය අධ්‍යක්ෂණය කළ ඒ ෆිලුම ආවේ 1969 අවුරුද්දේ.

අපි බදුල්ලට බායි කියලා මහරගමට ආවාට පස්සේ හිටියේ පමුණුවේ සිල්ලප්පු වත්තේ. වත්තක් කිව්වාට ගෙවල් මණ්ඩියක් නෙවෙයි, ගෙවල් දෙකයි. එකක සිල්ලප්පු ගොයියලා. (අපේ ආච්චී එහෙමයි කිව්වේ.) අනෙකේ අපි. අපි හිටිය කොටස අයිති වෙලා තිබුණේ එළිසා ආච්චිට. සිල්ලප්පු ආතලාට ඒ ගෙයයි, ඉඩම් කොටසයි අයිති වුණේ දෑවැද්දට. සිල්ලප්පු ආතා මුලින්ම කසාද බැඳලා තිබුණේ එළිසා ආච්චිගේ එකම දූ. එයා අකාලේම මැරිලා.

ඔහොම ආව වෙලාවක තමා එළිසා ආච්චිට.. (එළිසාච්චීත් සිරියාවන්තය; නිවිලාය.)

එළිසා ආච්චිල පවුලේ දරුවෝ තුන් දෙනයි. ගෑනු දෙන්නයි, එක පිරිමියයි- පිරිමියා චලෝ සිඤ්ඤෝ. පමුණුවේ එක්සත් සුභසාධක මාවතේ ඉඩකඩම්වලින් 75%ක් විතරම අයිති වෙලා තිබුණේ එයාලගෙ කට්ටියටයි!

තව ඉසව්වක ඉඩමුත්....ඒ ඉසව්වේ නම නොලියන්නේ ඒ පැත්තේම ඉන්න කෙනෙකු අද කතන්දරේ ප්‍රධාන චරිතයක් වෙන නිසයි.

ඉතිං, මහරගමට ආවයි කියලා තාත්තලාගේ- ටිකිරි මාමලාගේ යාළුකම් අඩු වුණේ නෑ. ගොඩ දවස්වල රෑ 9.30ට දෙමළ show එකක් බලන්න යද්දී මාවත් එක්කං ගිය පිච්චෙ මාමා නම් ආවේ නැතත්, අල්විස්- ටිකිරි මාමල දෙනාම සැරෙන්-සැරේ මහරගමට ආවා.

එහෙම ආවේ එයාලට අයිති pass එකෙන් වැඩක් ගන්නත් එක්කලා.

ඔහොම ආව වෙලාවක තමා එළිසා ආච්චිට ටිකිරි මාමාව මුලිච්චි වුණේ. එළිසා ආච්චී ඉඳහිට වෙලාවක අපේ ආච්චිව හම්බ වෙන්න ආවේ සල්ලි ටිකක් අර ගන්න. අපේ ආච්චී එළිසාච්චිට අයිති පර්චස් 34 රුපියල් හය දාහට අරගෙන තිබුණේ ‘හීන් සීරුවේ ටික-ටික දෙන්නං කාසි’වලට. 
මඤ්ඤොක්කා බැදලා විකුණමින් කීය-කීය හරි ඉතිරි කරපු අපේ ආච්චී, ඒ ඉතිරි කොරපු සොච්චම එළිසාච්චිට දුන්නේ අරහෙම ආව වෙලාවටයි.

“ගුණේ...” එදා හැන්දෑවේ අපේ ආච්චී අපේ තාත්තාට කතා කරනකොට මාත් හිටියේ ඒ ළඟ. හිතාමතා නෙවෙයි එහෙම උන්නෙ. එකම එක කෑල්ලක් තිබුණු වරිච්චි ගෙදර ඇතුළේ මිස එළියෙ ඉන්නයැ කරුවල වැටුණාට පස්සේ...
“ඈ බං ගුණේ... ටිකිරි පුතා තවම පිළිවෙලක් වෙලා නැද්ද බං?”

“ඔහෙ නෑ අම්මේ. මිනිහා ලජ්ජාකාරයනේ....” තාත්තා කිව්වා.

“එහෙනං වැඩක් තියෙනවා උඹට කරන්න....
අද දවල් එළිසාහාමි ආවා මතකයිද ටිකිරි පුතා ඉන්න වෙලාවේ. ඒ මනුස්සයා එවෙලෙ ටිකිරි කවුද- කින්ද- මන්ද සේරෝම විස්තර හාර-හාරා මගෙන් ඇහුවා...”

යකෝ, උඹට එංගලන්තෙ ඉන්න තිරිසනුන්ගේ පැටිකිරිය ඔක්කොම මතකයි!

“ඒ මොකටද?” තාත්තා ඇහුවේ ඔරොප්පු මූඩ් එකකින්.

“ඇයි යකෝ, ඒ ගෑනි නරකක් කරන්න ඇහැව්වේ නෑ... මේ දවස්වල පත්මාවතීට මඟුල් හොයනවලු. එළිසාහාමිට ටිකිරිව හිතට අල්ලලා. ඒකයි වංහුං ඇහුවේ!” ආච්චී කිව්වා. එතකොට නං මගෙත් කන තිබුණේ එතැනය.

“කව්ද පත්මාවතී?”

උත්තර බඳින්නට මගෙත් කට කොකියව්වේ එතකොටය. පත්මාවතී කියන්නේ චලෝ සීයාගේ එකම දෝණියන්දෑටය. තාත්තාට ඒකවත් මතක නැති හැටි.

“යකෝ, උඹට එංගලන්තෙ ඉන්න තිරිසනුන්ගේ පැටිකිරිය ඔක්කොම මතකයි. ගමේ ඉන්න චලෝ සිඤ්ඤෝගෙ දුව පත්මාවතීව මතක නෑ. කොහෙද... තොට කෙළෙහි ගුණයක් කියන එකක් ගෑවිලාවත් තියෙන එකක්යැ... රංජියො, උඹවත් මේ තාත්තණ්ඩිට කියලා දීපංකො උඹට ඉංග්‍රීසි වචනයක්- දෙකක් හරි කියල දෙන්නෙ කවුද කියලා.”

ඒ දවස්වල පත්මක්කා මට ඉංග්‍රීසි ටිකක් කියා දෙමින් හිටියාය. සල්ලිවලට නොවේ.
එවෙලේ අපේ ආච්චීගේ ඉල්ලීම සපුරාලමින් මට ඒ අටුවාව කියන්නට ඉඩක් ලැබුණේ නැත.
“ආාාාා දැන් මතක් වුණා. අම්මත් නිකං ඔළුව වටේ අත යවලා කන අල්ලන්නනේ හදන්නේ. මසුරු සිටාණන්ගේ දුව නේද පත්මාවතී...” තාත්තා ඇසුවේය.

“... අපෝ, අපෝ. මේ යකාට බඩ ගින්නේ මැරෙන්නයි වෙන්නේ ඒ මඟුලට කර ගැහුවොත්!” අපේ තාත්තා කියපි. එයා තමයි අපටත් ඉගැන්නුවේ ඇත්ත කියන්නයි, බිම ඉඳ ගන්නයි බය වෙන්ඩ එපා කියලත්. ඒ වෙලාවෙත් තාත්තා කිව්වේ නීරස ඇත්තක්. ඒත් අපේ ආච්චිට ඒ කතාව දිරෙව්වේ නෑ!

“නොදකිං විතරක්. සුබ කටයුත්තක් ගැන කියනකොටම උඹේ වලත්ත කටෙන් අලුගුත්තේරු කතාවක් කිව්වා! යකෝ ගුණේ, ටිකිරි පුතාට ඒ මංගල්ලේ හරි ගියොත් රේල්ලුවේ රස්සාව කරන්ඩ ඕනි නෑ. ගෙදරට වෙලා රජා වගේ කකා-බිබී ඉන්න පුළුවන්...
ලොකු දෑවැද්දකුත් එක්කනේ ඒ ළමයව දෙනවයි කියන්නේ.... දෑවැද්දක් නැතත් මොකද බං... තනි දරුවනේ, එළිසාහාමිගේ තව තියෙන දේකුත් පත්මාවතීටම නෙව. ඒ පවුල් දෙකටම ඉන්න එකම කෙල්ල...”

ඔය සීයට එකේ දෙකේ එව්වා අරගෙනමනේ උඹ බදුල්ලේදීත් කරපු තරමක් මඟුල් කරලා දුන්නේ...

ඒ වංගියේ අපේ තාත්තාගේ කටහඬේ තිබුණු සමච්චලේ නැතිව ගිහිල්ලාය.

“දෑවැද්ද කීයක් විතර දෙනවලුද අම්මේ?”
“මම ඔව්වා අහන්න ගියෙ නෑ බං. කීයක් දුන්නත් අපට මොකෝ?”

“ඔන්න ඕකනේ අම්මලට කවදාවත් හරි යන්නේ නැත්තේ. අම්ම දන්නවද, අද කාලේ කපුවෙකුට දෑවැද්දෙන් සීයට එකක්-දෙකක් හම්බ වෙනවලු... ලක්ෂයක් විතර දුන්නත් සීයට එකක් නං.....” තාත්තාට ගණන් හදා ගන්නට බැරි වුණේ අපේ ආච්චී කඩාගෙන පැන්න හින්දාය.

“අපොයි ඔව්! ඔය සීයට එකේ දෙකේ එව්වා අරගෙනමනේ උඹ බදුල්ලේදීත් කරපු තරමක් මඟුල් කරලා දුන්නේ... මේ පොඩි එවුන් ඉස්සරහ නොවෙන්නං මම උඹට මතක් කරලා දෙනවා!
නැතත් කොහෙද යකෝ, උඹ ඔහොම හම්බ කරපු සල්ලි? මේ රංජියා පාරට බස්සලා හම්බ කරන එකින් කකා ඉන්නවා මදිවට, ඒකෙන්
රේසුත් දාන කාලකණ්ණියා. 

අපේ ආච්චීට යක්ෂාවේශ වුණු වෙලාවට සීයා වුණත් දෙපාරක් නොහිතා පසු බහින්නටය පුරුදුවී හිටියේ. නොදරුවා කාලේ සිටම ඒ විත්තිය දැකලා තිබුණු නිසාදෝ ඒ වෙලාවේ අපේ තාත්තාත් සද්ද වහගෙන පසු බැස්සේය.

“අද හෙටම වෙලාවක චලෝ සීයා මෙහාට එයිනෙ අර පොල් ලෙලි ටික ගෙනියන්න. ඒ එනකොට මම හන්දියට ගිහිල්ලා හිටියොත් මං එනකල් ඒ මනුස්සයව නවත්ත ගන්නවා.” පසුවදා උදෙන්ම තාත්තා අපේ අම්මාට කිව්වේය.

හති-මුනින් දම-දමා දහදියෙන් නෑවි-නෑවී ඒවා අපේ වත්තට උස්සාගෙන විත් එයාම එව්වා ලෙලි ගහයි.

චලෝ සීයාට අයිති ඉඩමකුත් අපේ ගෙවල් ළඟ තිබුණේය. ඒ වත්තේ පොල් ගස්වලින් පොල් කඩවන ඒ මනුස්සයා, බිරියත් එක්ක හති-මුනින් දම-දමා දහදියෙන් නෑවි-නෑවී ඒවා අපේ වත්තට උස්සාගෙන එයි. ඊට පස්සේ එයාම එව්වා ලෙලි ගහයි.

“කුණු පෙරේතයා! මිනිහටම හරි ගිය ගෑනි. දෙන්නත් එක්ක ඔය ගෙනිච්චේ, ඉතිරි පොල් ගෙඩි මෙච්චරය කියලා මටත් කියලයි. අන්න හැදෙන හැටි! දෙන්නත් එක්ක දෙතුන් පාරකට හරි පොල් ටික ඔළුවෙන්ම අදිනවා. කුලිය ඉතිරි කර ගන්න.”
චලෝ සීයලාගේ පොල් මෙහෙයුමේ පළමු අදියර අවසානයේ, ඒ දෙන්නා
කොටුවේ ආච්චිගේ ඕවිටෙන් නියරට මාරු වෙනවාත් එක්කම අපේ ආච්චී කියයි. 

“ඔන්න ගුණේ දැන්මම කිව්වා. හෙට අනිද්දාම පොල් ලෙලි ටිකත් ගෙනියන්න එනවයි කිව්වා. ඒවත් ගැණ-ගැණ අඩුක් කරලා තියලයි ගියේ. ඒ හරියේ පොල් ගෙඩි තුනක ලෙලි සතේට විකුණන්න ඇහැකිලු.... ලීලා... උඹත් පරෙස්සමින්, උඹවත් මේ පොඩි එවුන්වත් දරට තියා සෙල්ලමකට හරි එක පොල් ලෙල්ලක්වත් අල්ලනවා නෙවෙයි ඕං!”
අපේ ආච්චී ඒ සුපුරුදු අණාඥාව නිකුත් කොට තිබුණේ ඊට දවස් දෙකකට විතර කලින්ය.

තාත්තා ඒක සිහියේ තියාගෙන ඉඳලාය.

චලෝ සීයා පොල් ලෙලි ගෙනියන්නට ආවේ අපේ තාත්තා ගෙදර ඉන්නා වෙලාවකමය. ඒ දෙන්නා බර වෙලාවක් කතා කරමින් සිටියෝය.
‘අපේ ගෙදරදී ලොකු අය කතාබහ කරන වෙලාවක ඒවාට කන් දීම කළ යුත්තේ හොරෙන්මය. අහු වුණොත් දැඩි දඬුවම්ය.’ එහෙම වුණත් හැකි හැම විටෙකම අපි ඒ නීති බින්දෙමු. නමුදු වෙන දවසක වගේ ඒ වැරැද්ද කර ගන්නට එදා අපට බැරි විණි.

මඟුල කෙරෙනවා නම් උඹටත් හොඳයි, එයාලටත් හොඳයි, මටත් හොඳයි. දෑවැද්ද ලක්ස දෙකක්. මගේ කොමිස් එක....

එයින් පාඩුවක් නොවුණේ එදා රාත්‍රියේම අපේ තාත්තා කියවන විට, ලිපියක් පිටපත් කිරීම මට පැවරුණු නිසාය. 

“මචං ටිකිරි,
උඹට කොහොමද? අපි නම් සැපෙන්ය. ළඟදීම දවසක ඇවිත් පලයන්. උඹට කටයුත්තක් කතා කරන්නයි යන්නේ. පෝසත් තැනකින්. කෙල්ල හරිම ගුණ-යහපත්. ඉංග්‍රීසිත් දන්නවා- අපේ රංජියටත් කියල දෙනවා ටික-ටික. මඟුල කෙරෙනවා නම් උඹටත් හොඳයි, එයාලටත් හොඳයි, මටත් හොඳයි. දෑවැද්ද ලක්ස දෙකක්. මගේ කොමිස් එක එයාල දෙනවලු. සීයට දෙක ගානේ....”

වැනි කෙටි ලිපියකි මට ලියලා දෙන්නට වුණේ.
ලිපිය ලැබිලා දවස් දෙක තුනකට පස්සේ වෙන්නැති, ටිකිරි මාමා අපේ ගෙදර ඇවිත් ගියේය. ළඟ-ළඟම සිදු වුණු ඒ ගමන්වලින් පෙනුණේ ‘මංගල යෝජනාව’ට ටිකිරි මාමාගේත් කැමැත්තක් තිබුණු බවයි.

“ඔන්න මචං, එහෙට ගියාට පස්සේ බලපං- ඒ ගෙදර සාලේ වහල උඩින් දාලා තියෙන තඩි වීදුරු කෑලි දෙක තුන!” මනාලිය බලන්නට යන දවසට කලින් දවසේ රෑ, ටිකිරි මාමා අපේ ගෙදර ආවාම තාත්තා කිව්වේය.

“ලයිට් නැති කාලේ හදපු ගෙවල් එහෙම තමයි ගුණපාල අයියේ, බංගසාල ගෙවල්වල වහලේ තැනින් තැනට වීදුරු දානවා. එතකොට දවල් කාලේදී ගේ ඇතුළට එළිය වැටෙනවලුනේ.” ටිකිරි මාමා අපේ තාත්තාට එහෙම උත්තරයකත් දුන්නේය.

“කෙහෙල්මල් එළියක් නෙවෙයි මචං. උඹේ අනාගත මාමණ්ඩියා පෙට්ටගම්වල ගොඩ ගහල එකතු කරගෙන ඉන්න සල්ලි නෝට්ටු වේළනවලු මහ දවල්ට. ඒ තරමට පුස් කන්න සල්ලියක්ලු මචං උන්දැට තියෙන්නේ... මඟුල කෙරුණොත් නං පුතෝ...”

1970 මැයි 29 දින අග්‍රාණ්ඩුකාර විලියම් ගොපල්ලව මහතා ඉදිරියේදී සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය අග්‍රාමාත්‍යවරිය ලෙස දිවුරුම් දුන් අතර, ‍රටේ වාමාංශික ව්‍යාපාරයේ පුරෝගාමියකු වූ....

“බොරු වෙන්නැති ගුණපාලයියේ, කවුද ඔහොම පොදි ගහගෙන ඉන්න සල්ලි මිනිස්සුන්ට පේන්න වේළන්නෙ.” ටිකිරි මාමා විරුද්ධ වුණේය.

“කවුද මිනිහෝ මිනිස්සුන්ට පේන්න ඒවා කරනවය කියන්නේ..... xxxxx මිනිස්සු කියන්නේ. හොඳට ඉර පායන දවස්වල ඒ ගෙදර දොර ජනෙල් සේරම වහගෙන මුළු පවුලම ගේ ඇතුළේලු!” තාත්තා තර්ක කළේය.

ඔය සල්ලි නෝට්ටු වේළන කතාව මා ඇසුවේ ඒ ගෙදර පිළිබඳව විතරය.
ටිකිරි මාමාට මංගල යෝජනාව ගෙනාව අලුතම හෝ, ඊට ආසන්න පසු කාලයක හෝ ඒ නෝට්ටු වියළීමේ කතාව සවිස්තරාත්මකව අපේ ගෘහස්ත පාර්ලිමේන්තුවේදී සාකච්ඡාවට බඳුන් වුණේය.

ඒ 1970 ඔක්තෝබර් 25 වෙනිදා ඉතිහාසගත දෙයක් සිදු වුණු නිසාය. (ඒ අනුව මේ මංගල කතාන්දරය සිදු වෙන්නට ඇත්තේ 1970 දී බව නිච්චියටම කියන්නෙමි.)

එතකොට මට දාසයකි.
මා ‘
මඩ ගොහොරුවේ පච වුණේ ත් 70 මහ මැතිවරණයේදීය.

යටකී සිදු වීම සවිස්තරාත්මකව බණ්ඩාරගම සමරසේන මුදලිගේ මහතා ලියා තිබෙනවා දැක්කේ පැරැණි මුදල් නෝට්ටු අවලංගු කෙරුණු වකවනුව සොයද්දීය. මෙතනට යොදන්නේ එතුමාගේ ලිපියෙන් ගත් අදාළ කොටස පමණකි. 

‘ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය, ලංකා සමසමාජ පක්ෂය හා කොමියුනිස්ට් පක්ෂය 1968 ජූනි 05 වන දින සභාග රජයක් පිහිටුවීමට ඇතිකර ගන්නා ලද සංයුතිය අනුව 1970 මැයි 27 වන දින පැවැති මහ මැතිවරණයෙන් විශිෂ්ට ජයක් අත්පත් කර ගන්නේ තුනෙන් දෙකක බලයක් ද සමඟිනි. ආසන 151න් එකසිය දහසයක් සභාග ආණ්ඩුවට හිමි වූ අතර 1970 මැයි 29 දින අග්‍රාණ්ඩුකාර විලියම් ගොපල්ලව මහතා ඉදිරියේදී සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය අග්‍රාමාත්‍යවරිය ලෙස දිවුරුම් දුන් අතර, ‍රටේ වාමාංශික ව්‍යාපාරයේ පුරෝගාමියකු වූ ආර්ථික විද්‍යාව සඳහා ආචාර්ය පදවි දෙකක් (ඩබල් ඩොක්ටර්) හිමි වූ ලංකා සමසමාජ පක්ෂයේ නායක ආචාර්ය එන්. එම්. පෙරේරා මුදල් ඇමැතිවරයා ලෙස අගමැතිනිය ඉදිරියේ දිවුරුම් දුන්නේය.

වැදගත්ම යෝජනාව වූයේ සංසරණයේ පවතින රුපියල් 50/- හා 100/- නෝට්ටු (එවකට ඉහළම මුදල් නෝට්ටු දෙක) අවලංගු කිරීමේ...

මෙරට ව්‍යාපාරික ලෝකය සසල කරමින් පීඩිත ජනතාවගේ අපේක්ෂාවන් උද්දීපනය කිරීමට මෙම පත්වීම හේතු විය. හත්වන පාර්ලිමේන්තුවේ මංගල සැසිවාරය 1970 ජුනි 14 දින උත්සවාකාරයෙන් ඇරඹුණ අතර, ප්‍රථම අයවැය ලේඛනය මුදල් ඇමැතිවරයා ඉදිරිපත් කරනු ලැබුවේ 1970 ඔක්තෝබර් 25 වන දිනදීය.

කම්කරු නායකයකු ලෙස ඇන්. ඇම්. පෙරේරා වෘත්තීය සමිති ඒකාබද්ධ පෙරමුණේ ඉල්ලීම් 21 ලබාගැන්මට අනවරත අරගලයක යෙදී සිටි පුද්ගලයකු නිසාත් ඒ වෙනුවෙන් පිකටින්, පෙළපාලි, වර්ජන රැල්ලකට නායකත්වය දුන් අයකු නිසාත් ඇන්. ඇම්. ගේ පළමු අයවැයට කාගේත් නෙත් සිත් යොමුවිය.

නමුත් අයවැය ඉදිරිපත් කළ පසු බාහිරින් පෙනුණු වැදගත්ම යෝජනාව වූයේ සංසරණයේ පවතින රුපියල් 50/- හා 100/- නෝට්ටු (එවකට ඉහළම මුදල් නෝට්ටු දෙක) අවලංගු කිරීමේ යෝජනාව පමණි. ඉල්ලීම් 21 ලබාදීම පිළිබඳව කිසිදු සඳහනක් නොවීය.’

ඉතිං 1970 දවසක අපේ තාත්තාත්, අම්මාත්, ටිකිරි මාමාත් xxxxx පත්මාවතී අක්කලාගේ ගෙදරට සුබ ගමනක් ගියෝය.
එදා දිවා භෝජනයටය, මේ කට්ටියට ඇරයුම් කොට තිබ්බේ. අපේ ආච්චීටවත් සීයාටවත් ආරාධනයක් කෙරිලා නොතිබීම ගැන ආච්චී වගපල කිව්වේ තාත්තලා පිටත් වුණාට පස්සෙය.

“අනේ එළිසාහාමියි අර කෙල්ලයි නං කියන්න ඇති, අඩුම ගණනේ මඤ්ඤොක්කා ආච්චිටවත් කියමු කියලා. උන්ගේ ඉලව් කන්න නෙවෙයි පුතේ. අපටත් නම්බු දෙන්න එපැයි.
මමනේ ඔය කතාව ගුණේගේ කනට දැම්මේ. එකත් එකටම අර අදින්න පුබ්බකයා තමයි විරුද්ධ වෙන්න ඇත්තේ.
උන් දීලා කාලා පුරුදු අය නෙවෙයිනේ...”
ආච්චී කියද්දී, ඒ කතාවට හූමිටි තියමින් කියන්නට ගැළපෙන උත්තරයක් මගේ හිතට ආවේ නැත.

පත්මාවතී අක්කාට ටිකිරි මාමාව හිතට අල්ලලා තිබුණු බව නං....

ඉතිං අපේ ආච්චී නොඉවසිල්ලෙන් බලාගෙන හිටියේ තාත්තලා ආපහු එනකල්ය.

ටිකිරි මාමා ආපසු යන තුරුමත් කෙළින් උත්තරයක් නොදුන් බවය, පස්සේ තාත්තා අපේ ආච්චිට වාර්තා කළේ.
“පනහට පනහ වගේ තමයි මට පෙනුණේ! ගිහිල්ලා උත්තරයක් එවන්නං කිව්වා....ඌත් ලජ්ජාකාරය හින්දද දන්නෑ. මාත් බල කරන්න ගියේ නෑ අම්මේ. යාළුවා වුණත් ඌ හිතයිනේ මාත් කොමිස් එකට තණ්හාවේ ඉන්නෙ කියලා....”

“අපොයි මම නොදන්න තණ්හා නැති මිනිහා!” කියලාය ආච්චී එදා ඒ කතාවට තිත තිබ්බේ.

පත්මාවතී අක්කාට ටිකිරි මාමාව හිතට අල්ලලා තිබුණු බව නං මටත් තේරුණේය. ඒ දිවැසින් පෙනිලා; දැනිලා නොවේ! හැබැහින්මය!!

ඊට දවස් දෙක තුනකට පස්සේ ඉංග්‍රීසි පන්තියට ගියාම පත්මක්කා මට හින්නිකිතර කේක් කෑල්ලකින් සංග්‍රහ කළාය. “මට අර මාමා ආව වෙලාවේ රංජිවත් මතක් වෙලා ඔයාගේ පංගුව අරන් තිබ්බා.... ඉන්න, මම තේ ටිකකුත්....” පත්මක්කා කිව්වේ වෙනදා නැති කෝලකමකින් රතු වීගෙනය.

“එපා! එපා!! පත්මක්කේ, තේ එපා...”
මං එහෙම කිව්වාම පත්මක්කා එතැනම තිබුණු පුටුවෙන් වාඩි වුණාය. “ඒ මාමා හරි හොඳ පාටයි නේද? එනකොට ඔයාලට තෑගිත් ගෙනාවා ඇතිනේ.... ඒ මාමා එදාම ආපහු ගියාද? ඔයාලගේ තාත්තා නං කිව්වා ලියුමක් එවනවයි කියාපු විත්තියක්....” එයාගේ tone එකෙන්ය මං පත්මක්කාගේ මනාපය දැන ගත්තේ.

ඒත් ටිකිරි මාමාගේ ලියුම ඇවිත් තිබ්බේ ‘එයා මනාප නැති විත්තිය’ කියමිනි.

“චෙඃ විතරක්... ඌට එදාම තේරිලා මුං ගූ පුච්චගෙන කන කුම්මැහියෝ කියලා.” තාත්තා ලිපිය කියවලා නහයෙන් ඇඬුවේය.
“මොකද බං.... මොනවද ටිකිරි පුතා කියලා තියෙන්නේ?”

එහෙ බින්න බහින්නත් කියන එකේ මඟුලට කැමති වුණොත්....

“මේකා කියල එවනකල් මටත් එච්චර නිච්චියක් වුණේ නෑ අම්මේ. 
එදා අපි එහාට ගියාම කේක් තසිමක් අල්ලලා, බොන්න දුන්නේ තැඹිලි. ඒ මදිවට මිදුලේ ගහක තැඹිලිය කියලා ඔජ වැඩුවා. දන්නවද.... දවල් කෑම මේසෙට අම්මාවත් මෙච්චර කාලෙකට උයලා නැති ජාතියක් තිබුණා. මෙලෝ රහක් තිබ්බේ නෑ. අර මසුරු සිටාණෝම කියපි ඒ තැඹිලි කහකඩ මාළුවක්ය කියලා.... ඒක තමයි ලොකුම දීසියක දාලා තිබ්බෙත්....” තාත්තා කියාගෙන යද්දී අපේ ආච්චී ඔළුවේ අත ගසා ගත්තාය.

“.... එහෙමත් කිව්වද?”
“ඒක නේන්නං අම්මේ.... ඒ මදිවට ඒ ගොන් වාහෙ කිව්වනේ -කවදාවත් අපි තැඹිලි බීලා කෝම්බෙ වීසි කරන්නේ නෑ. එදාට කහකඩ මාළුවක් හදනවාමයි- කියලත්!” තාත්තා කියාගෙන ගියේය.

“...ටිකිරියා ලියල තියෙනවා, එහෙ බින්න බහින්නත් කියන එකේ මඟුලට කැමති වුණොත් බඩගින්නේ තමයි ඉන්න වෙන්නේ කියලා!”

*පසු කතාව-

පත්මක්කාගේ ඉංග්‍රීසි පන්තිය එතැනින්ම නිමා කෙරිණි.
මා අද වෙනතුරුවත් කහකඩ මාළුවක රස බලා නැත.
ටිකිරි මාමා කසාදයක් කර ගත්තාද කියලා මං දන්නේ නැත.

ඊට අවුරුදු ගණනාවකට පස්සේ පත්මක්කා නම්, ටිකිරි මාමාට වඩා ගොඩාරියක් වයස කෙනකු හා සරණ ගියාය. ව්‍යාපාරිකයෙකියි කියාගත් ඒ මනුස්සයා ‘තියෙන දේපල පැටව් ගස්සන්නට’ය කියා- පත්මක්කලාට අයත්ව තිබුණු, හයිලෙවල් පාර අද්දර ඉඩම් මණ්ඩියක වෙළෙඳ සල් කීපයක් ඉදිකොට එකක් හැර අනෙක් ඒවාත්, චලෝ සීයාගේ ඉඩම් ගොඩකුත් විකුණා දැම්මේය.
අන්තිමටය හෙළිදරව් වුණේ, ඔහු සූදු අන්තුවෙකි!

එදා කහකඩ ව්‍යංජනයක් නොහැදුණා නම් ජීවිත කීයක ගමන වෙනස් වන්නට තිබුණාදැයි මම තවමත් සිතමින් හිඳිමි෴